Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Idiota

Tłumaczenie: Helena Grotowska
Wydawnictwo: Wydawnictwo MG
8,1 (4205 ocen i 277 opinii) Zobacz oceny
10
836
9
1 078
8
892
7
872
6
275
5
165
4
32
3
36
2
10
1
9
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Идиот
data wydania
ISBN
9788377793688
liczba stron
656
kategoria
klasyka
język
polski
dodała
Ag2S

Inne wydania

Oto powieść, z utworów Dostojewskiego kto wie czy nie największa, na pewno zaś najgłębiej badająca mroczne tajniki duszy, a zarazem wzywająca do wytrwania w poszukiwaniu piękna jej wnętrza, chrześcijańskiej caritas, miłości współczującej i wybaczającej. Taki jest główny bohater, książę Lew Myszkin, który bez grosza przy duszy przyjeżdża do Rosji, by objąć spory majątek. Swej dobrotliwości,...

Oto powieść, z utworów Dostojewskiego kto wie czy nie największa, na pewno zaś najgłębiej badająca mroczne tajniki duszy, a zarazem wzywająca do wytrwania w poszukiwaniu piękna jej wnętrza, chrześcijańskiej caritas, miłości współczującej i wybaczającej. Taki jest główny bohater, książę Lew Myszkin, który bez grosza przy duszy przyjeżdża do Rosji, by objąć spory majątek. Swej dobrotliwości, pokorze oraz irytującej wręcz naiwnej ufności do ludzi, zawdzięcza on tytułowy przydomek, jakim obdarzają go inne postaci. Myszkin to postać z innego czasu i innych krain. Być może zagubiona wprost z Ewangelii w XIX-wiecznym świecie, bezwzględnym dla słabych, pełnym nierówności i złych namiętności. Książę Myszkin chce naśladować Chrystusa, chce być człowiekiem przepięknym, ale wikła się w sieci, które na niego nastawia złość i pożądliwość ludzka. Idiota to zarazem arcydzieło dwóch portretów kobiecych, Nastazji Filipownej i Agłai Iwanownej, pomiędzy których uczucia rozdarte jest serce księcia. To przypowieść o bezgranicznym opętaniu miłością, która może doprowadzić wręcz do unicestwienia osoby kochanej…

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwomg.pl/

źródło okładki: http://www.wydawnictwomg.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (12698)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 243
Paco | 2016-05-03
Na półkach: Przeczytane, Salwa w serce
Przeczytana: 03 maja 2016

Szczęście. Całe szczęście. Tylko szczęście.
Że nie został psychologiem, psychiatrą tudzież znachorem.
Że został pisarzem.
Ile osób udałoby mu się wyleczyć w trakcie kariery ?
Stu ? Dwustu ? Niech będzie tysiąc.
Ile osób zostało uzdrowionych poprzez kontakt z Jego literaturą ?
Miliony .
A nowi pacjenci ciągle czekają :)
Był taki serial ,, Na kłopoty Bednarski,,. Ja nakręciłbym inny.
Na rozterki, niezdecydowanie, hamletyzm - Dostojewski.
Mam taką tęsknotę. By idiotą się stać.
Wydaje się banalnie proste. Wydaje się.
By zostać idiotą Dostojewskiego, trzeba się wznieść. To sztuka trudna. Dla niektórych nieosiągalna. Krzepki, PRAWDZIWY idiota, jest obiektywny, co w społeczeństwie subiektywnym z natury jest chore. Niejednakowe. Dlatego chore.
Idiota rozumie bliźnich. Idiota w końcu, jak zwyczajnie by to nie zabrzmiało, ma dobre serce. I otwartą duszę. Idiota sam wie, że jest idiotą. Zauważa swą odrębność. Może inaczej. Postrzega to jako anormalność i CZUJE się idiotą.
Bo między...

książek: 385
Łokieć_Pana_D | 2016-01-10
Na półkach: Przeczytane

Wśród takich idiotów chciałoby się pożyć. Spotkany w pociągu. Myszkin. Okręt samotny a prawy. Kanciasto odmienny. I nie jest z nim łatwo. A falą są petersburskie salony.
Szkic psychologiczny jednostki to wizja. Nie jest realny. Szkic społeczeństwa jak najbardziej tak. Kopalnia myśli, postaw, poglądów. Dyskusje jak wrzątek, a w nich polityka, taka co żyje. Ma kształt i miarę. Rozsiadła się między tymi ludźmi. Liczą się jeszcze wartości.
Miłość, nienawiść, nieokiełznane emocje. Wzloty jeszcze czy już upadek? Żadnej w kochaniu kontroli! Widzę słowiański rys w tworzeniu prądów sercowych. Nastazja w szalonym rajdzie przez miasto. Tej sceny nie potrafię zapomnieć.
Kolejne akapity - sączenie drinka. Wolniej a w głowie szum. I boli. Ależ gratka. Ależ uczta!

książek: 1954

"Tutaj wszyscy, wszyscy bez wyjątku, niewarci są pańskiego małego palca, ani umysłu, ani serca pańskiego! Pan ze wszystkich najuczciwszy, najszlachetniejszy, najlepszy, najmądrzejszy!..."

Nie spodziewałam się zupełnie, że ta książka aż tak mnie umęczy, udręczy, zirytuje i rozdrażni... Ten biedny, dobry, poczciwy i prostoduszny Myszkin, z sercem tak szlachetnym, wyrozumiałym i rozumiejącym tak wiele - a wokół niego pełna paleta ludzkich wad i ułomności charakteru... Czego tam nie było - wyrachowanie, kłamstwo, szaleństwo, mordercze instynkty, złośliwość, zawiść, intrygi wszelakie - wprost oszaleć można od tego tłumu dziwnych, rozhisteryzowanych, rozkrzyczanych postaci, zachowujących się często tak, jakby potraciły rozum... I wśród nich biedny, cichy, spokojny Myszkin.

W tej książce aż kipi od różnorakich emocji - jednak dla mnie zupełnie niezrozumiałych. Mam też wrażenie, że były one niepojęte również dla bohaterów, którzy miotani dziwnymi uczuciami, zachowują się tak samo dziwnie...

książek: 2120
Renax | 2014-12-18
Przeczytana: 17 grudnia 2014

Szkoda, że nie mogę dać 20 gwiazdek. Taki pisarz jak Fiodor Dostojewski zdarza się raz na kilka pokoleń. Wspaniała książka.
Najpierw porozpływam się nad audiobookiem. Najwspanialszym, jaki słuchałam. Czytał pan Wojciech Pszoniak. nie tylko czytał wspaniale, on po prostu stworzył swoim głosem teatr jednego widza.
Trudno jest nawet pisać o czym była, bo wartością artystyczną jest świat przedstawiony, w który czytelnik wsiąka. Moim zdaniem, autor ukazał konflikt dwóch wartości: dobroci i doskonałego chrześcijaństwa uosobionego przez księcia Myszkina skontrastowanego z resztą: czyli bylejakością, głupotą, interesownością, pozą, itd. Szczerze mówiąc, bałam się czytać 'Idiotę'. Bałam się, że Dostojewski opowie się po którejś ze stron, że napiętnuje tytułowego idiotę. Ale nie, Dostojewski ukazał obrazy, ukazał wewnętrzny świat Myszkina. Wnioski wyciąga czytelnik.
Bardzo ważne są też trzy dyskusje w książce (dyskusje lub traktaty filozoficzne): o głodzie i wierze w średniowieczu, o...

książek: 0
| 2015-11-01
Na półkach: Przeczytane
książek: 282
Samson Miodek | 2016-05-12

OBCY

„Żegnaj, książę, pierwszy raz w życiu widziałam człowieka"

Gdybym miał powiedzieć tylko jedno zdanie o tej powieści, takie pierwsze skojarzenie, to powiedziałbym że jest to książka o tym, jak wejść między wrony, a nie krakać tak jak one.
Książę Myszkin, tytułowy "Idiota", człowiek o kryształowym sercu, uczciwy, prawdomówny, nieskazitelny, i przez te właśnie cechy za idiotę brany.
Dostojewski kolejny raz sprawia że czytając go czuję się przytłoczony jego pisarskim geniuszem, jego analizą ludzkiego umysłu, duszy, rosyjskości, religii, opętania...
GENIALNA POWIEŚĆ !

książek: 950
ravenstag | 2011-01-01
Przeczytana: 19 lipca 2010

O tej powieści to aż mi ciężko pisać. Dostojewski stworzył arcydzieło. To jest istne mistrzostwo świata w prozie. A użyte przeze mnie określenia tej książki zawsze będą eufemizmami.

Te charaktery... Myszkin to postać dla której można nawet znaleźć czułość w swojej "rogożyńskiej" duszy...

Ech. Nie idzie mi pisanie tej recenzji. Brak słów.

Brak słów!...

PS. CZYTAĆ!!!

książek: 109
Hinoto | 2013-11-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 14 kwietnia 2004

Pierwszy raz sięgnęłam po "Idiotę" w wieku 11 lat pod wpływem uwielbienia dla rosyjskiego filmu "Idiota" z 1958 roku. Film wywarł na mnie niesamowite wrażenie, a szczególnie emocje, które zostały w nim ukazane. Ponownie powróciłam do książki na studiach i nowo odkryłam tę historię.
Napięcia, które powstają między postaciami są niesamowite. Pomysł pojawienia się osoby 'nieskalanej', spoza społeczności rosyjskiej tamtych lat jest genialny. Dzięki temu zabiegowi autor mógł uwypuklić współczesne jemu(a także ponadczasowe) bolączki ludzkie. Oczami Myszkina można zobaczyć obłudę, małostkowość i niesprawiedliwość zupełnie w innym świetle. Jego dobroć i naiwność tak kontrastują z otoczeniem, że czasami wręcz czuć fizyczny ból podczas niektórych konfrontacji. Długo nie mogłam ocenić, co czuję do Myszkina, postać jest tak napisana, że mimo jego niewątpliwych zalet ciężko ją polubić. Może o to właśnie chodziło? Żeby poznać własne słabości?
Po przeczytaniu książki człowiek zdaje sobie sprawę,...

książek: 4164
Wkp | 2016-02-29

GENIUSZ IDIOTY

Dzieła Dostojewskiego to utwory z najwyższej półki. Prawdziwie wysmakowane perełki literackie dla tych, którzy w czytaniu nie szykują tylko prostej rozrywki, a chcą się nim zachwycić i kontemplować to, z czym obcowali. Wydawnictwo MG sukcesywnie przypomina nam arcydzieła rosyjskiego mistrza pióra w nowej wersji i teraz nadszedł wreszcie czas na „Idiotę”, na wskroś przejmującą historię człowieka, który chciał być jak Chrystus.

Owym człowiekiem jest oczywiście Lew Myszkin. Książę, ale książę bez majątku, bez pieniędzy, bez dóbr materialnych. Taki stan rzeczy jest jego codziennością jednak tylko do czasu. Kiedy mamy okazję go poznać, Myszkin przybywa właśnie Rosji by wejść w posiadanie dużego majątku. Jego cele życiowe są proste – chce naśladować Chrystusa swoim zachowaniem i czynami. Chce być dobry, chce być piękny. Nie pasuje do swoich jakże brudnych czasów. Wiek XIX to nie miejsce dla niego. Jest po dziecięcemu naiwny, dobrotliwy, nie brak mu także szczerej pokory....

książek: 3789
ryszpak | 2016-09-23
Przeczytana: 23 września 2016

Czy jest potrzebna kolejna pochlebna opinia "Idioty" Fiodora Dostojewskiego? Raczej nie. Nastawiony przyjaźnie do wszystkich książę Myszkin przyjeżdza do Rosji ze Szwajcarii i trafia w gąszcz knowań, miłości, gniewu, zazdrości, skąpstwa, pijaństwa, biedy i śmierci...
Bardzo polecam.

zobacz kolejne z 12688 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Ile ze „100 książek, które trzeba przeczytać” już znasz?

Empik ogłosił właśnie listę „100 książek, które trzeba przeczytać”. Na razie znajdują się na niej tytuły rekomendowane przez dziennikarzy i pisarzy. Ale do współtworzenia listy zostali zaproszeni też czytelnicy – internauci mogą zgłaszać swoje typy do 29 lipca. Efektem akcji będą dwa książkowe zestawienia.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd