Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Idiota

Idiota

Autor:
Seria: Złota Seria [Zielona Sowa]
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Justyna Gładyś
tytuł oryginału
Идиот
wydawnictwo
Zielona Sowa
data wydania
ISBN
9788376230641
liczba stron
466
słowa kluczowe
Dostojewski, Rosja, rosyjska, Fiodor
kategoria
klasyka
język
polski
typ
papier
dodał
Leone
8.04 (2499 ocen i 134 opinie)

Opis książki

Idiota (ros. Идиот – Idiot) – powieść Fiodora Dostojewskiego w czterech częściach, napisana w okresie między 14 września 1867 roku a 17 stycznia 1869 roku. Pierwsza redakcja powieści powstała między 14 września a 4 grudnia 1867 roku, druga – po 18 grudnia 1867 roku. Po drugiej redakcji dzieło było w istocie zupełnie nową książką – z innymi postaciami i innym głównym wątkiem fabularnym. Pierwsze tr...

Idiota (ros. Идиот – Idiot) – powieść Fiodora Dostojewskiego w czterech częściach, napisana w okresie między 14 września 1867 roku a 17 stycznia 1869 roku. Pierwsza redakcja powieści powstała między 14 września a 4 grudnia 1867 roku, druga – po 18 grudnia 1867 roku. Po drugiej redakcji dzieło było w istocie zupełnie nową książką – z innymi postaciami i innym głównym wątkiem fabularnym. Pierwsze trzy części Idioty oraz rozdziały I – VII części czwartej ukazały się w czasopiśmie Russkij Wiestnik w roku 1868. Reszta powieści została wydrukowana oddzielnie jako dodatek do tego czasopisma w lutym 1869 roku. Pierwsze i jedyne za życia Dostojewskiego wydanie książkowe Idioty ukazało się w 1869 roku. W Polsce książka została wydana po raz pierwszy w 1928 roku w tłumaczeniu Heleny Grotowskiej, przez Towarzystwo Wydawnicze "Rój" (Teodor Dostojewski, Dzieła, seria 2, tom I i II pod redakcją Melchiora Wańkowicza, poprzedzone studium Andrzeja Struga). Początkowo powieść miała nosić tytuł Książę Myszkin. W czasie, gdy powstawał Idiota, Dostojewski pisał w liście: "Chodzi mianowicie o przedstawienie absolutnie doskonałego człowieka. Moim zdaniem nie może być nic trudniejszego, zwłaszcza w naszych czasach. (...) Już dawniej idea ta pojawiała mi się w głowie jako pewien przebłysk obrazu artystycznego, nie chciałem jednak, aby stanowiła tylko część czegoś, potrzebowałem jej jako całości." Na podstawie powieści zostało nakręconych kilka filmów fabularnych, m.in. "Idiota" Akiry Kurosawy, "Nastazja" Andrzeja Wajdy i "Narwana miłość" Andrzeja Żuławskiego. Z napisów na początku filmu dowiadujemy się: "Dostojewski chciał nakreślić portret uczciwego i dobrego człowieka. Tytuł Idiota był ironią. Prawdziwie dobry człowiek bowiem w oczach innych jest uznawany za idiotę. To jest tragedia tej historii. Historii zrujnowanego, czystego człowieka."

 

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 103
Hinoto | 2013-11-25
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 14 kwietnia 2004

Pierwszy raz sięgnęłam po "Idiotę" w wieku 11 lat pod wpływem uwielbienia dla rosyjskiego filmu "Idiota" z 1958 roku. Film wywarł na mnie niesamowite wrażenie, a szczególnie emocje, które zostały w nim ukazane. Ponownie powróciłam do książki na studiach i nowo odkryłam tę historię.
Napięcia, które powstają między postaciami są niesamowite. Pomysł pojawienia się osoby 'nieskalanej', spoza społeczności rosyjskiej tamtych lat jest genialny. Dzięki temu zabiegowi autor mógł uwypuklić współczesne jemu(a także ponadczasowe) bolączki ludzkie. Oczami Myszkina można zobaczyć obłudę, małostkowość i niesprawiedliwość zupełnie w innym świetle. Jego dobroć i naiwność tak kontrastują z otoczeniem, że czasami wręcz czuć fizyczny ból podczas niektórych konfrontacji. Długo nie mogłam ocenić, co czuję do Myszkina, postać jest tak napisana, że mimo jego niewątpliwych zalet ciężko ją polubić. Może o to właśnie chodziło? Żeby poznać własne słabości?
Po przeczytaniu książki człowiek zdaje sobie sprawę, że...

książek: 807
ombre | 2011-01-01
Na półkach: W Kolekcji, Przeczytane
Przeczytana: 19 lipca 2010

O tej powieści to aż mi ciężko pisać. Dostojewski stworzył arcydzieło. To jest istne mistrzostwo świata w prozie. A użyte przeze mnie określenia tej książki zawsze będą eufemizmami.

Te charaktery... Myszkin to postać dla której można nawet znaleźć czułość w swojej "rogożyńskiej" duszy...

Ech. Nie idzie mi pisanie tej recenzji. Brak słów.

Brak słów!...

PS. CZYTAĆ!!!

książek: 596
nikalil | 2012-01-22
Przeczytana: 22 stycznia 2012

Naiwność, szczerość, dobroć i prostota - nazwijmy wszystko to, czego nie rozumiemy, głupim. Wyśmiewajmy ludzi, którzy wciąż patrzą na świat ufnymi oczami dziecka. Spoglądajmy ze współczuciem i wyższością na tych kierujących się w życiowych wyborach częściej sercem niż rozumem... Właśnie tego starają się nas nauczyć bohaterowie książki Fiodora Dostojewskiego, którzy nieustannie wyśmiewają obecnego wśród nich księcia. W ślad za nimi autor nazywa Myszkina idiotą. Nadany przez niego tytuł ma jednak ironiczny charakter. Czy aby na pewno człowiek szczery i prawdomówny zasługuje na to, by traktować go jak naiwniaka, którego łatwo oszukać? I wreszcie - czy ludzie fałszywi, zepsuci i nierzadko przegrani mają prawo drwić z dobroci serca?

Akcja powieści jest prowadzona wielowątkowo - czytając kolejne strony poznajemy nie tylko tytułowego "Idiotę", ale też towarzystwo mieszkające w dziewiętnastowiecznej Rosji. Główny bohater przybywa do kraju po czterech latach pobytu w Szwajcarii i - tak jak czy...

książek: 1193
Patryk | 2013-08-27
Na półkach: Przeczytane, 2012

Konfrontacja prostolinijności z zakłamaniem, bezgranicznej miłości z kapryśnym i niewdzięcznym uczuciem, przyjaźni oddanej, gotowej na największe poświęcenia z nienawiścią, która w afekcie gotowa zabrać życie ludzkiemu istnieniu. Słowem, utwór, który nie bez powodu nosi miano(choć nie do końca słusznie) Arcydzieła. Dlaczego nie do końca? Ot, znajdźcie słowo, które ze zdwojoną siłą gloryfikowałoby walory tej opowieści i podnieście je do potęgi. Wtedy może uda Wam się znaleźć odpowiedni określnik tego, czym tak naprawdę jest "Idiota", bo nazwanie go wyłącznie "Arcydziełem" wydaje się być w tym wypadku cokolwiek chybione.

książek: 2028
Basia | 2014-03-20

Niewątpliwie jest to wybitna książka i dlatego daję jej odpowiednią ilość gwiazdek.
Jednak szczerze muszę przyznać , że zdecydowanie bardziej podobały mi się inne powieści Dostojewskiego tj."Zbrodnia i kara" oraz "Bracia Karamazow".

książek: 165
tunio | 2014-04-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 lutego 2014

"Książę, milioner i do tego idiota, czy trzeba chcieć czegość więcej?" No cóż, to samo pytanie pewnie i dziś zadają sobie miliony niewiast na całym świecie. Dostojewski stworzył arcydzieło, którego aktualność nie przemija, ludzie i targające nimi emocje, namiętności są wciąż te same, zmienia się tylko historyczne tło...Myszkin sprawia, że mam w oczach łzy wzruszenia jednak po chwili chcę go wybatożyć za tą dobroć, która miesza się z niewiarygodną wprost naiwnością. No cóż, pewnie tak właśnie jest w życiu, ludzie dobrzy są wykorzystywani i często ośmieszani, jeśli ktoś po przeczytaniu "idioty" spotka na swej drodze kogoś podobnego i inaczej spojrzy na niego, nie siląc się przy tym na żadne oceny, to chyba sam Dostojewski uzna to za swój mały sukces...

książek: 845
Ann | 2014-01-07
Na półkach: Posiadam, Ulubione, Przeczytane

Idiotę uważam za utwór wybitny, mimo sławy Zbrodni i Kary uważam, że to Idiota genialnie przedstawia naturę ludzką, a jednocześnie idealistyczne idee. To moja kochana książka, na półce stoi już nieźle wymęczona, z wieloma zakładkami i podkreśleniami.

książek: 276
Jerzymosevitz | 2013-10-28
Na półkach: Posiadam, Przeczytane

Dla mnie najbardziej przykra z książek napisanych przez Dostojewskiego. Cała prawda o nas - zabiliśmy Chrystusa, zabijemy i dobrego księcia Myszkina. Każdego i zawsze! Wszyscy jesteśmy niewolnikami i kochamy bat wskazujący nam drogę. Boimy się dobra, myląc ludzi dobrych z prawdziwymi idiotami. Tu, w tej książce, objawiło się mistrzostwo Dostojewskiego i jego wielka odwaga. Później był Borowski, ale my znów nic nie rozumiemy, całując z pokorą bat!

książek: 157
Wiles | 2011-03-14
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 marca 2011

Dzieło absolutnie wybitne. Urzekający zbiór niesamowitych charakterów. Jest to jedna z najlepszych powieści, jakie miałem przyjemność w swoim życiu poznać. Książka zdecydowanie za krótka.

książek: 1071
pam | 2013-10-01
Na półkach: Posiadam, Ulubione, Przeczytane

Skończyłam czytać i natychmiast zaczęłam od początku-jedyna, jak dotąd powieść, którą pochłonęłam dwukrotnie pod rząd i ciągle czułam niedosyt.
Genialna.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • James Baldwin
    90. rocznica
    urodzin
    - Mówiąc, że jestem kobietą, mam na myśli to, że mogę wyjść za ciebie za mąż i żyć z tobą pięćdziesiąt lat, i przez cały czas mogę być dla ciebie obca, a ty nawet możesz tego nigdy nie widzieć. - A gdybym ja był obcy... wiedziałabyś o tym? - Dla kobiety - odparła - mężczyzna pozostanie chyba zawsze... pokaż więcej
  • Isabel Allende
    72. rocznica
    urodzin
    Szczęście polega na zdobywaniu tego, na co od dawna się czekało
  • Robert Holdstock
    66. rocznica
    urodzin
  • Stanisław Baliński
    116. rocznica
    urodzin
  • Jussi Adler-Olsen
    64. rocznica
    urodzin
    Bałagan nie był przecież tylko zjawiskiem zewnętrznym. Wewnątrz czuł się wyjątkowo dobrze zorganizowany.
  • Raymond Carver
    26. rocznica
    śmierci
    Chciałbym być taki jak wszyscy w naszej dzielnicy- być skromnym, normalnym, niewyróżniającym się niczym miernotą- wrócić na górę do sypialni, położyć się w łóżku i zasnąć.
    (Str 64).
  • William Seward Burroughs
    17. rocznica
    śmierci
    Życie to szkoła, w której każdy uczy się innej lekcji.
  • Leslie Esdaile Banks
    3. rocznica
    śmierci
  • Kazimierz Władysław Wójcicki
    135. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd