6,14 (153 ocen i 25 opinii) Zobacz oceny
10
5
9
1
8
19
7
38
6
43
5
30
4
7
3
8
2
0
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
A Daughter's a Daughter
data wydania
ISBN
9788324582051
liczba stron
304
słowa kluczowe
Maria Grabska-Ryńska
kategoria
literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

Po szesnastu latach wdowieństwa Anna Prentice zakochuje się w nowo poznanym mężczyźnie i ma nadzieję odnaleźć przy nim szczęście. Jej dorosła córka Sara nie może jednak pogodzić się z myślą o powtórnym zamążpójściu matki i niweczy szansę na nowy związek Anny. Zazdrość i uraza rujnują relacje matki i córki, każda z nich próbuje szukać pociechy gdzie indziej. Czy kobiety pozostaną wrogami na...

Po szesnastu latach wdowieństwa Anna Prentice zakochuje się w nowo poznanym mężczyźnie i ma nadzieję odnaleźć przy nim szczęście. Jej dorosła córka Sara nie może jednak pogodzić się z myślą o powtórnym zamążpójściu matki i niweczy szansę na nowy związek Anny. Zazdrość i uraza rujnują relacje matki i córki, każda z nich próbuje szukać pociechy gdzie indziej. Czy kobiety pozostaną wrogami na całe życie? Czy może zwycięży poczucie więzi, które nigdy zupełnie nie wygasło?

 

źródło opisu: https://publicat.pl/

źródło okładki: https://publicat.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
Ewelina książek: 65

Ofiara całopalna

„Córeczka” to jedna z sześciu powieści psychologiczno-obyczajowych Mary Westmacott (to pseudonim Agaty Christie ujawniony dopiero po około dwudziestu latach od publikacji jej kilku powieści wyjątkowo pozbawionych kryminalnej intrygi). Książka ukazuje się na polskim rynku w nowym wydaniu, w znakomitym przekładzie Marii Grabskiej-Ryńskiej oraz pod trafnym, choć różniącym się od oryginału (A Daughter’s a Daughter) tytułem. Nie jest to kryminał. Czytelnik na próżno wyczekiwał będzie konfrontacji z panną Jane Marple lub Herkulesem Poirot. W zamian otrzyma jednak nieznaną szerszej publiczności czytelniczej, przenikliwą i niezwykle błyskotliwą opowieść o toksycznych relacjach rodzinnych.

Głównymi bohaterkami powieści są matka i córka. Anna Prentice to atrakcyjna i pełna wdzięku kobieta, która od szesnastu lat jest wdową. Samotnie wychowuje dorastającą już córkę Sarę. Obie kobiety łączy bardzo bliska więź i - wydawałoby się - niezachwiana harmonia. Wszystko zmienia się w momencie, gdy Anna zakochuje się w niedawno poznanym mężczyźnie. Dorosła już córka nie dopuszcza zupełnie możliwości powtórnego zamążpójścia matki, a w konsekwencji doprowadza do katastrofy.

Mary Westmacott zamiast rozwikłania kryminalnej intrygi podejmuje się w „Córeczce” próby zrozumienia niezwykle zawikłanej damskiej relacji. Jednocześnie w tym tragicznym konflikcie autorka konfrontuje czytelnika z niebanalnymi pytaniami: gdzie kończy się autentyczna i życzliwa troska, a zaczynają zaborczość, bezpardonowa...

„Córeczka” to jedna z sześciu powieści psychologiczno-obyczajowych Mary Westmacott (to pseudonim Agaty Christie ujawniony dopiero po około dwudziestu latach od publikacji jej kilku powieści wyjątkowo pozbawionych kryminalnej intrygi). Książka ukazuje się na polskim rynku w nowym wydaniu, w znakomitym przekładzie Marii Grabskiej-Ryńskiej oraz pod trafnym, choć różniącym się od oryginału (A Daughter’s a Daughter) tytułem. Nie jest to kryminał. Czytelnik na próżno wyczekiwał będzie konfrontacji z panną Jane Marple lub Herkulesem Poirot. W zamian otrzyma jednak nieznaną szerszej publiczności czytelniczej, przenikliwą i niezwykle błyskotliwą opowieść o toksycznych relacjach rodzinnych.

Głównymi bohaterkami powieści są matka i córka. Anna Prentice to atrakcyjna i pełna wdzięku kobieta, która od szesnastu lat jest wdową. Samotnie wychowuje dorastającą już córkę Sarę. Obie kobiety łączy bardzo bliska więź i - wydawałoby się - niezachwiana harmonia. Wszystko zmienia się w momencie, gdy Anna zakochuje się w niedawno poznanym mężczyźnie. Dorosła już córka nie dopuszcza zupełnie możliwości powtórnego zamążpójścia matki, a w konsekwencji doprowadza do katastrofy.

Mary Westmacott zamiast rozwikłania kryminalnej intrygi podejmuje się w „Córeczce” próby zrozumienia niezwykle zawikłanej damskiej relacji. Jednocześnie w tym tragicznym konflikcie autorka konfrontuje czytelnika z niebanalnymi pytaniami: gdzie kończy się autentyczna i życzliwa troska, a zaczynają zaborczość, bezpardonowa zazdrość i zwykły egoizm? Czy w relacjach z najbliższymi można pozwolić sobie na absolutną szczerość i czy ona rzeczywiście popłaca? Jakie powinności mają rodzice wobec swoich dorosłych już dzieci i jak daleko mogą lub powinny posunąć się dorosłe pociechy, wykazując tzw. troskę o swoich opiekunów? I wreszcie pytanie chyba najbardziej fundamentalne dla tego tytułu: co stanowi o relacji matki i córki?

Historia opisana w „Córeczce” nie jest może specjalnie spektakularna, ale za to jest ponadczasowa i ważna. Autorka ujmuje czytelnika szerokim spektrum dylematów natury moralnej i obyczajowej, z którymi mierzą się matka i córka. Pozostałe postacie, choć znakomicie wykreowane (zwłaszcza piekielnie inteligentna Laura Whitstable) mają w tej historii co najwyżej drugorzędne znaczenie. Najistotniejsze z punktu widzenia wątku fabularnego pozostają brawurowe dialogi matki i córki, które idealnie sprawdziłyby się w sztuce teatralnej (utwór zresztą pierwotnie przewidziany był na scenę, następnie zaś stworzony jako powieść).

Agata Christie jako Mary Westmacott niewątpliwie nie utraciła charakterystycznych cech swojego pisarstwa. Stąd też w „Córeczce”, obok przenikliwie nakreślonego obrazu powojennego Londynu, odnajdujemy ukryty pod ciętym dowcipem nieprawdopodobnie wyostrzony zmysł obserwacji ludzkich zachowań. Powieść „Córeczka” imponuje też poziomem rozważań autorki kompletnie pozbawionym gładkich komunałów.

Królowa kryminałów pozytywnie zaskakuje czytelnika swoimi powieściami psychologiczno-obyczajowymi. Autorka pozostaje jednak sobą, a zbrodnie kryminalne zamienia jedynie na rodzinne, małżeńskie, matczyne, popełniane w imię najszczerszych intencji i szczytnych ideałów. Zbrodnią, nad którą autorka pochyla się w „Córeczce”, jest w ostatecznym rozrachunku ofiara całopalna, jaką matka składa z własnego życia w imię miłości do własnej córki. Na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, iż mamy do czynienia z czynem chwalebnym. Jednak u Mary Westmacott nic nie jest jednoznaczne, a problem z poświęceniem polega na tym, że nie kończy się w chwili złożenia ofiary. Trwa znacznie dłużej.

Ewelina Tondys

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (25)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 113
Agata | 2019-06-05
Na półkach: Przeczytane, 2019
Przeczytana: czerwiec 2019

Książka skupia się na relacji pomiędzy matką i córką, ale nie pozostaje tylko na tym. Pokazuje wady i zalety dwóch zupełnie różnych kobiet. Bardziej niż ich relacja pobobało mi się studium tych postaci.
Oczywiście w tle pojawia się romans, jednak jeżeli ktoś czyta tę książkę tylko w takim celu, to przypuszczam, że nieco się zawiedzie.

książek: 802
Aneta-Wiola | 2019-02-05
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 05 lutego 2019

Po 16 lat wdowieństwa Anna Prentice postanawia znowu się ustatkować. Kobieta nie wie, że stanie się to kością niezgody z jej własną córką, Sarą, która nie akceptuje jej partnera.
Annę wykańczają ciągłe kłótnie jej bliskich. Jest zmuszona do nieuniknionego wyboru, który z jakiejkolwiek strony by nie patrzeć, nie da jej szczęście.

Bardzo mądra lektura Agathy Christie, ucząca nas jak kruche bywają relacje rodzinne.
Czy można znienawidzić własne dziecko?
Żal to potężne narzędzie zbrodni, a ofiary są nieuniknione, kiedy gniew się w kimś za długo kotłuje.

Pisarka napisała powieść o ludziach z mentalnością dzieci.
CÓRECZKĘ czyta się szybko z wypiekami na twarzy, oceniając bohaterów i ich decyzje, które zataczają błędne koło w kłopotliwych relacjach.
Zakończenie może nie być dla kogoś satysfakcjonujące, aczkolwiek nie wszystko w życiu ma finał bajki dla dzieci.

książek: 486
Przy_kawie_z_ksiazka | 2018-10-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 07 października 2018

Ann Prentice od dawna jest wdową, jej mąż zmarł, gdy jej córka miała 3 latka. Wychowywana była w klimacie doceniania wartości rodzinnych Ann postanowiła poświęcić się macierzyństwu. Wraz z nieocenioną pomocą domową Edith stanowią zgraną paczkę.

Przyszedł czas, że Sarah stanęła na progu dorosłości, zaczyna żyć aktywnie swoim młodzieńczym życiem. Ann prowadzi swoje życie, ale są to przeważnie starsi panowie i panie. Pewnego dnia poznaje Richarda Cauldfielda i wybucha między nimi wielka miłość. Oboje są już w kwiecie wieku, postanawiają nie zwlekać i czym prędzej wziąć ślub. Jednak na ich drodze staje córka Ann, która stanowczo sprzeciwia się potencjalnemu związkowi i staje się złośliwa do granic możliwości. Ann wybiera szczęście córki ponad osobiste. To poświęcenie zmienia ją diametralnie, staje się zupełnie inną osobą, zmienia się także podejście do córki.

Ciężko się oderwać od tej powieści i bez wątpienia jest jedną z najlepszych w dorobku autorki. Bardzo rzeczowo podeszła do...

książek: 224
Beate | 2017-12-14
Na półkach: Przeczytane, 2017
Przeczytana: 14 grudnia 2017

O relacjach między matką i córką. Pierwsza moja przeczytana książka Christie, która nie jest kryminałem. Bez szału, ale lekko i przyjemnie się czyta. Coś dla odmiany.

książek: 3833
FannyBrawne | 2017-11-10
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

,,Córeczka” Agathy Christie pod pseudonimem Mary Westmacott(wydawana też pod zgodnym z oryginałem tytułem ,,Córka jest córką”) to książka, która pobiła mu rekord najszybciej przeczytanej książki(oczywiście, chodzi mi o książki przeciętnej długości, nie te króciutkie). Przeczytanie jej zajęło mi praktycznie jeden wieczór. Ogromna w tym zasługa stylu autorki i jej talentu do tworzenia znakomitych fabuł, nie tylko kryminalnych.

Anna jest kobietą po czterdziestce, która w młodym wieku została wdową i poświęciła swoje życie wychowaniu córki, Sary. Sara wyrosła na energiczną, pewną siebie dziewczynę, która całkowicie podporządkowała sobie swoją cichą, łagodną matkę. Anna ze smutkiem myśli o nadchodzącej starości i samotnych latach, które czekają ją po odejściu córki. Niespodziewanie jednak kobieta poznaje Richarda i zakochuje się w nim. Po raz pierwszy od dawna zaczyna wierzyć, że czeka ją szczęście. Sara nie akceptuje narzeczonego matki i postanawia nie dopuścić do ślubu. Czy jej się...

książek: 1308
Bożena | 2017-10-09
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 08 października 2017

Książka ukazała się również pod tytułem "Córeczka". Moim zdaniem tytuł "Córka jest córką" właściwiej oddaje jej zawartość. Jest to zresztą fragment wypowiedzi jednej z postaci. Jej pełne brzmienie to: " Syn jest synem, dopóki nie weźmie sobie żony. Lecz córka jest córką przez całe twoje życie".
Niedługa powieść, składająca się w zasadzie w większości z dialogów znakomicie ukazuje skomplikowane relacje matki i córki. Jak to u Agaty Christie, pozory mylą i nic w końcu nie jest takie, jak wydawało się na początku.

książek: 95
Juselle | 2017-04-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2012 rok

Ciekawa odmiana od kryminalnej twórczości popularnej autorki. Niemniej jednak ta książka to dla mnie nic szczególnego, ot tyle.

książek: 912
Jolka | 2017-04-16
Przeczytana: 15 kwietnia 2017

Miłoszewski przegrał z Agatą Christie. Bezapelacyjnie. "Uwikłanie" odstawiłam po kilku stronach, bo pod ręką miałam kolejną powieść królowej kryminałów pisaną pod pseudonimem Mary Westmacott. "Córeczka" z 1952. Połknęłam ją w kilka godzin.Nie dałam rady się oderwać. Autorka stworzyła świetną obyczajową powieść z dużą dawką psychologii i mądrości życiowych. Tym razem słodkie i gorzkie obrazy miłości między córką i matką. Lektura niezapomniana, po prostu doskonała. Nie tylko dla kobiet. Polecam

książek: 1403
Pani_Wu | 2016-08-19
Przeczytana: 14 marca 2016

Trzy części jak trzy akty sztuki, fabuła rozgrywająca się głównie poprzez dialogi. Tak! Po raz kolejny widać fascynację Agathy Christie teatrem. Powieść „A Daughter’s a Daughter”, wydana w tłumaczeniu Marii Grabskiej-Ryńskiej jako „Córeczka”, doskonale nadaje się do wystawienia na scenie.

AKT I

Anna Prentice ma niewiele ponad czterdzieści lat, dziewiętnastoletnią córkę i od wielu lat jest wdową. Żyje z majątku, jaki zostawił jej zmarły mąż, wychowuje Sarę, do pomocy ma gospodynię Edith, tę samą, która opiekowała się nią, gdy była jeszcze dzieckiem. Kiedy rozmyśla nad swoim życiem, pojawia się w jej głowie myśl: „Dawniej córki były po to, żeby usługiwać rodzicom, nie odwrotnie”[1].

Jaką matką jest Anna? Nadopiekuńczą, nadskakującą. Nadal usługuje, ale teraz już nie rodzicom, a swojemu dziecku. „Nadskakiwanie rodzicom przez dzieci czy dzieciom przez rodziców nie wpływało na ich więź. Ona i Sara bez wątpienia kochały się mocno i szczerze. Czy to samo łączyło ją z własną matką? Z...

książek: 115
CzytamBoWarto | 2016-07-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 lipca 2016

Anna Prentice jest czterdziestoparoletnią wdową, która od szesnastu lat samotnie wychowuje swoją córkę, Sarę. Między nią, a dziewczyną istnieje szczególna więź, wzajemna miłość, wsparcie i zaufanie. Anna, choć cały czas pilnuje się by nie być zaborczą matką, to mimo to roztacza duży parasol ochronny nad swoją córką. Jest on tak spory, że Sara jest przyzwyczajona do bycia w centrum zainteresowania. Wszystko zmienia się w momencie, gdy Anna poznaje Richarda, z którym chce się związać na stałe. Córka nie chce się z tym pogodzić. Robi wszystko by ten związek nie przetrwał. Zazdrość, wzajemne pretensje, wszystko to wpływa na relacje między kobietami, na ich decyzje, a co się z tym wiąże, na przyszłe życie.

Powieść czyta się bardzo lekko i przyjemnie. Choć Agatha Christie pisała ją w latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku, to równie dobrze można byłoby ją umieścić w naszych realiach. Relacje matka - córka, są niezwykle trudne. I choć bywa tak, że obie strony chcą dla siebie jak...

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Patronaty tygodnia

Zgodnie z zapoczątkowaną jeszcze w 2015 roku tradycją, podpowiadamy, jakich tytułów pod naszym patronatem możecie wypatrywać w księgarniach w najbliższych dniach. Już teraz zdradzamy: ten tydzień można określić mianem tygodnia kontynuacji. Polecamy!


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd