Córeczka

Postanowiłam przeczytać książki napisane przez Agathe Christie pod pseudonimem. Ich tematyka jest znacząco inna niż kryminałów autorki ale każda z nich jest ciekawa i opowiada o różnych problemach. W tej powieści poruszonym tematem jest macierzyństwo. Czy naprawdę trzeba poświęcać wszystko dla dziecka? Do refleksji.

Postanowiłam przeczytać książki napisane przez Agathe Christie pod pseudonimem. Ich tematyka jest znacząco inna niż kryminałów autorki ale każda z nich jest ciekawa i opowiada o różnych problemach. W tej powieści poruszonym tematem jest macierzyństwo. Czy naprawdę trzeba poświęcać wszystko dla dziecka? Do refleksji.

Jestem miłośniczką Agaty Christie, ale okazuje się że nie jej powieści obyczajowych pod pseudonimem. Jakżesz mnie irytowało postepowanie bohaterów! A brakowało mi głębi psychologicznej tych postaci.

Jestem miłośniczką Agaty Christie, ale okazuje się że nie jej powieści obyczajowych pod pseudonimem. Jakżesz mnie irytowało postepowanie bohaterów! A brakowało mi głębi psychologicznej tych postaci.

O wdowie, która chciała ponownie wyjść za mąż, ale jej córce było to bardzo nie w smak.
Moim zdaniem to jedna z lepszych książek Christie jakie miałam przyjemność czytać. Nie dość, że przedstawia ważny temat, który prawdopodobnie nigdy się nie zestarzeje, i robi to bardzo wnikliwie i z dużą dbałością o psychologię bohaterów, to jeszcze ubiera to w niesamowicie wciągającą fabułę. Strasznie się wkręciłam. I chociaż nie wszystko się skończyło idealnie po mojej myśli, to jest to ogółem naprawdę świetna książka i bardzo niedoceniona.

O wdowie, która chciała ponownie wyjść za mąż, ale jej córce było to bardzo nie w smak.
Moim zdaniem to jedna z lepszych książek Christie jakie miałam przyjemność czytać. Nie dość, że przedstawia ważny temat, który prawdopodobnie nigdy się nie zestarzeje, i robi to bardzo wnikliwie i z dużą dbałością o psychologię bohaterów, to jeszcze ubiera to w niesamowicie wciągającą...

Rzadko kiedy relacja pomiędzy rodzicami, a dorastającymi dziećmi jest idealna, pozbawiona tarć, czy niekiedy wręcz awantur. Agatha Christie musiała o tym wiedzieć, skoro stworzyła książkę o takiej właśnie niełatwej relacji.

Anna Prentice to wdowa, która od lat wychowuje samotnie córkę, Sarę. Dziewczę wprawdzie jest już praktycznie dorosłe, jednak matka nadal w niej widzi zagubione i potrzebujące opieki dziecko. Sęk w tym, że owo „dziecko” trochę podobnie postrzega swoją matkę. W jej oczach Anna to nieco naiwna i nieznająca życia „starsza pani”, którą trzeba chronić przed potężnymi życiowymi błędami. A takim błędem według Sary byłoby poślubienie Richarda Cauldfielda, którego dziewczyna nienawidzi od pierwszego spotkania. Z czego ta nienawiść wynika? W sumie do końca nie wiadomo. Osobiście podejrzewam, że przede wszystkim z braku świadomości jakie uczucia żywi jej matka do mężczyzny uznanego przez nią za napuszonego bufona.

Pewne jest jednak, że Sara robi wszystko, co może, aby do ślubu Anny i Richarda nie doszło, a sam Richard swoim zachowaniem też niestety nie poprawia sytuacji. Niczym słoń w składzie porcelany, co wykona jakiś gest próbując udobruchać swą przyszłą pasierbicę, to tylko wręcz pogarsza sprawę. W końcu Anna staje przed trudnym wyborem: musi zdecydować po której z wściekle walczących stron się opowiedzieć i z czego musi zrezygnować. Niestety, kobieta postawiona pod ścianą czuje, że wymuszono na niej podjęcie decyzji, której wcale nie chciała podejmować, a konsekwencje są niezbyt szczęśliwe dla całej trójki. Nie przesadzę chyba, jak napiszę, że strona triumfująca w tym konflikcie odniosła iście pyrrusowe zwycięstwo, a zakończenie trudno uznać za happy end.

Wyjątkowo wśród książek obyczajowych pisarki ta akurat mi się spodobała, bo w przeciwieństwie do innych pozycji napisanych pod pseudonimem Mary Westmacott, „Córeczka” nie traktuje o wydumanych problemach ludzi, którzy mają za dużo wolnego czasu, lecz opisuje pełnokrwisty rodzinny konflikt, w którym tak naprawdę nikt nie wygrywa, jeśli choć jedna z walczących stron nie chce się porozumieć. Samo życie.

Rzadko kiedy relacja pomiędzy rodzicami, a dorastającymi dziećmi jest idealna, pozbawiona tarć, czy niekiedy wręcz awantur. Agatha Christie musiała o tym wiedzieć, skoro stworzyła książkę o takiej właśnie niełatwej relacji.

Anna Prentice to wdowa, która od lat wychowuje samotnie córkę, Sarę. Dziewczę wprawdzie jest już praktycznie dorosłe, jednak matka nadal w niej widzi...

Agatha Christie, mistrzyni precyzyjnej intrygi kryminalnej, obdarzona niezwykle ciętym dowcipem, jest również autorką pełnych spokojnego wdzięku romansów. Między innymi "Córeczka" która zastąpiła wcześniejszy i zgodny z oryginałem "Córka jest córką".

Bohaterów nie ma może zbyt wielu, jednak zostali oni bardzo dobrze nakreśleni. Mimo tego, że autorka pisała tę książkę wiele lat temu, prawdy w niej zawarte są prawdziwe także we współczesnym świecie.

Powieść zaczyna się w przełomowym momencie – Sara właśnie wyjeżdża na kilkutygodniowe wakacje do Szwajcarii. To dla Anny pora rozliczeń. Bohaterka godzi się ze świadomością, że nic jej już w życiu nie czeka, może poza starością.

"Córeczka" zdumiewa, jeśli wziąć pod uwagę dorobek Christie. To właściwie poprowadzona z prawdziwą wirtuozerią toksycznych relacji matki i córki. Dużo tu bólu, braku zrozumienia, miłość leży, naprawdę blisko nienawiści.

Przejmująca jest ta historia – przesycona życiową mądrością. Mówiąca o tym, że złożenie siebie w ofierze nie zawsze daje szczęście. To również pozycja dość jak na Christie odważna. Tło obyczajowe jest tu naprawdę wyraziste, wprost mówi się również o seksie. Doskonale nakreślone charaktery i przebijający z kart powieści nastrój tajemniczości czynią tę powieść równie pasjonującą jak kryminały Agathy Christie.
Tym razem napisała tę książkę używając pseudonimu Mary Westmacott. Polecam.

Agatha Christie, mistrzyni precyzyjnej intrygi kryminalnej, obdarzona niezwykle ciętym dowcipem, jest również autorką pełnych spokojnego wdzięku romansów. Między innymi "Córeczka" która zastąpiła wcześniejszy i zgodny z oryginałem "Córka jest córką".

Bohaterów nie ma może zbyt wielu, jednak zostali oni bardzo dobrze nakreśleni. Mimo tego, że autorka pisała tę książkę wiele...

"Córka jest córką" to opowieść o relacji matki i dorastającej córki, o podejmowaniu decyzji i ich konsekwencjach oraz uczuciach.
Muszę przyznać, że czytanie książek tej autorki, które nie są kryminałami są ciekawym doświadczeniem, choć nie najłatwiejszym. Zagadka zamiast na wykrycie zbrodniarza przestawia się na odkrycie zawiłości występujących w uczuciach i relacjach między ludźmi.
Całkiem interesująco poprowadzona fabuła, choć w przeważającej części raczej tchnąca smutkiem.

"Córka jest córką" to opowieść o relacji matki i dorastającej córki, o podejmowaniu decyzji i ich konsekwencjach oraz uczuciach.
Muszę przyznać, że czytanie książek tej autorki, które nie są kryminałami są ciekawym doświadczeniem, choć nie najłatwiejszym. Zagadka zamiast na wykrycie zbrodniarza przestawia się na odkrycie zawiłości występujących w uczuciach i relacjach...

"Syn jest synem, dopóki nie weźmie sobie żony. Lecz córka jest córką przez całe twoje życie".

Powieść czytałam pod tytułem "Córka jest Córką". Osią powieści jest relacja matki i córki oraz kosztów zachowania więzi, gdy okoliczności skłócają kobiety. Konflikt między owdowiałą Ann Prentice, która zakochuje się i marzy o kolejnym małżeństwie a jej córką Sarah, ostro sprzeciwiającej się zamążpójściu matki, przybiera na sile i niesie ze sobą wiele smutku.
Kto wie, czy nie jest częściowo autobiograficzną książką.
Nie jest kryminałem a raczej obyczajówką - z wątkiem romansowym - przeciętną i niczym się wybijającą spośród takowych (choć doceniam lekki erotyzm, niepopularny 70 lat temu).

Powieść mimo upływu lat pozostaje aktualna, niestety jej przewidywalność, brak zaskoczeń obniża ocenę do 6.

"Syn jest synem, dopóki nie weźmie sobie żony. Lecz córka jest córką przez całe twoje życie".

Powieść czytałam pod tytułem "Córka jest Córką". Osią powieści jest relacja matki i córki oraz kosztów zachowania więzi, gdy okoliczności skłócają kobiety. Konflikt między owdowiałą Ann Prentice, która zakochuje się i marzy o kolejnym małżeństwie a jej córką Sarah, ostro...

Historia jest krótka, nieskomplikowana i od początku wiadomo w jakim kierunku zmierza bieg zdarzeń. Autorce niestety zbyt często udawało się wpadać w moralizatorski ton, a zachowania bohaterów były aż nazbyt uproszczone. Tak jak i same relacje wykreowane między nimi, zwłaszcza między córką a matką, okazały się dość płaskie. Książkę czyta się szybko i przyjemnie, towarzyszy jej jakaś myśl przewodnia, ale chyba wolę pisarkę w kryminalnej odsłonie.

Historia jest krótka, nieskomplikowana i od początku wiadomo w jakim kierunku zmierza bieg zdarzeń. Autorce niestety zbyt często udawało się wpadać w moralizatorski ton, a zachowania bohaterów były aż nazbyt uproszczone. Tak jak i same relacje wykreowane między nimi, zwłaszcza między córką a matką, okazały się dość płaskie. Książkę czyta się szybko i przyjemnie, towarzyszy...

Powieść obyczajowa, którą przeczytałam z zaciekawieniem i praktycznie bez odkładania. Coś mnie do niej ciągnęło. Możliwe, że magnesem okazał się temat powieści: relacje matka-córka, ale też wyraziście zarysowani bohaterowie. Momentami wyczuwałam humor specyficzny dla Autorki.

Powieść obyczajowa, którą przeczytałam z zaciekawieniem i praktycznie bez odkładania. Coś mnie do niej ciągnęło. Możliwe, że magnesem okazał się temat powieści: relacje matka-córka, ale też wyraziście zarysowani bohaterowie. Momentami wyczuwałam humor specyficzny dla Autorki.

Książka przyjemna, dosyć "lekka", bohaterowie są nakreśleni raczej cienką linią-nie czujemy przywiązana do żadnego z nich. Powieść jest próbą zarysowania problemów między chęcią zapewnienia miłości i wszystkiego co najlepsze dorastającemu dziecku, a potrzebą spełnienia własnych potrzeb samotnej matki. Wszystko w tej książce dzieje się szybko, większość ważnych wydarzeń jest wspominana, nie jesteśmy natomiast ich świadkami. Największy nacisk natomiast jest położony na relacje bohaterek, ich dojrzewanie i zmiany w komunikacji.

Książka przyjemna, dosyć "lekka", bohaterowie są nakreśleni raczej cienką linią-nie czujemy przywiązana do żadnego z nich. Powieść jest próbą zarysowania problemów między chęcią zapewnienia miłości i wszystkiego co najlepsze dorastającemu dziecku, a potrzebą spełnienia własnych potrzeb samotnej matki. Wszystko w tej książce dzieje się szybko, większość ważnych wydarzeń jest...