Turniej cieni

Wydawnictwo: Zysk i S-ka
7,92 (526 ocen i 104 opinie) Zobacz oceny
10
85
9
104
8
161
7
110
6
39
5
7
4
4
3
10
2
1
1
5
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377856680
liczba stron
816
kategoria
historyczna
język
polski
dodała
Iska

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Powieść historyczna. Lata 30. XIX wieku. Kluczem do panowania nad Azją jest Afganistan, o który Wielka Brytania rywalizuje z Rosją. W Wielką Grę, nazywaną przez Rosjan Turniejem Cieni wplątane są losy Polaków: Jana Witkiewicza – młodzieńca ułaskawionego z wyroku śmierci i zesłanego na Syberię, Adama Gurowskiego –...

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Powieść historyczna.

Lata 30. XIX wieku.
Kluczem do panowania nad Azją jest Afganistan, o który Wielka Brytania rywalizuje z Rosją. W Wielką Grę, nazywaną przez Rosjan Turniejem Cieni wplątane są losy Polaków: Jana Witkiewicza – młodzieńca ułaskawionego z wyroku śmierci i zesłanego na Syberię, Adama Gurowskiego – ucznia Hegla i przyjaciela Heinego, arcyzdrajcy sprawy polskiej, a także Rufina Piotrowskiego – prostego żołnierza i najsłynniejszego uciekiniera z syberyjskiej katorgi. W śniegach Syberii, na gorących piaskach afgańskich pustyń i wybrzeżach Morza Czarnego trwa Wielka Gra. Bohaterowie rzucają cienie, ktoś jednak pociąga za sznurki marionetek. Fascynująca opowieść o Polsce. O ludzkich losach, przeznaczeniu, zdradach i niezłomności.

 

źródło opisu: www.zysk.com.pl

źródło okładki: www.zysk.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
Myrkul książek: 1213

Afgańska gra szpiegów

Afganistan, XIX wiek. Kraj, tak jak dzisiaj, rozdzierany wojną domową, którą starają się rozgrywać między sobą mocarstwa. Kraj będący buforem wpływów między sięgającym coraz dalej Imperium Rosyjskim, a bajecznymi bogactwami brytyjskich Indii. Tam gdzie ścierają się wpływy bez udziału wojsk, tam ścierają się też szpiedzy.

Elżbieta Cherezińska to autorka znakomitych powieści historycznych, na czele z Koroną śniegu i krwi, opisującej dojście do władzy Przemysła II. Do tej pory trzymała się raczej epoki piastowskiej, jednak „Turniejem Cieni” sięga w zupełnie inny rejon, tak chronologicznie, jak geograficznie.

Nie odrzuca jednak zupełnie tematyki historii Polski. Wręcz przeciwnie. Jednym z głównych bohaterów jest Jan Witkiewicz, Polak i zesłaniec w służbie carskiej. Wygnany z kraju na kazachskie stepy poznał tamtejsze ludy, nauczył się ich języków i zyskał sobie u nich przydomek „Batyr”, który jest wyrażeniem oznaczającym u ludów tureckich kogoś odważnego, honorowego, bohaterskiego (wg angielskiej Wikipedii polskie słowo „bohater” pochodzi właśnie od tego terminu). To on staje się głównym aktorem pojedynku agentów w Kabulu.

Po drugiej stronie Alexander Burnes, agent brytyjski. Również nieźle znający Azję, ale nurzający się w rozpuście i używkach. Obaj panowie darzą się niechętnym szacunkiem, ale stoją po przeciwnych stronach. Przynajmniej pozornie, bo szybko okazuje się, że w tej rozgrywce stron jest więcej niż dwie. A sięga ona najwyższych szczytów władzy, tak w Wielkiej...

Afganistan, XIX wiek. Kraj, tak jak dzisiaj, rozdzierany wojną domową, którą starają się rozgrywać między sobą mocarstwa. Kraj będący buforem wpływów między sięgającym coraz dalej Imperium Rosyjskim, a bajecznymi bogactwami brytyjskich Indii. Tam gdzie ścierają się wpływy bez udziału wojsk, tam ścierają się też szpiedzy.

Elżbieta Cherezińska to autorka znakomitych powieści historycznych, na czele z Koroną śniegu i krwi, opisującej dojście do władzy Przemysła II. Do tej pory trzymała się raczej epoki piastowskiej, jednak „Turniejem Cieni” sięga w zupełnie inny rejon, tak chronologicznie, jak geograficznie.

Nie odrzuca jednak zupełnie tematyki historii Polski. Wręcz przeciwnie. Jednym z głównych bohaterów jest Jan Witkiewicz, Polak i zesłaniec w służbie carskiej. Wygnany z kraju na kazachskie stepy poznał tamtejsze ludy, nauczył się ich języków i zyskał sobie u nich przydomek „Batyr”, który jest wyrażeniem oznaczającym u ludów tureckich kogoś odważnego, honorowego, bohaterskiego (wg angielskiej Wikipedii polskie słowo „bohater” pochodzi właśnie od tego terminu). To on staje się głównym aktorem pojedynku agentów w Kabulu.

Po drugiej stronie Alexander Burnes, agent brytyjski. Również nieźle znający Azję, ale nurzający się w rozpuście i używkach. Obaj panowie darzą się niechętnym szacunkiem, ale stoją po przeciwnych stronach. Przynajmniej pozornie, bo szybko okazuje się, że w tej rozgrywce stron jest więcej niż dwie. A sięga ona najwyższych szczytów władzy, tak w Wielkiej Brytanii, jak w Rosji.

Na to wszystko nakłada się historia Rufina Piotrowskiego, powstańca listopadowego, który po klęsce zrywu musiał uciekać do Paryża. Jego historia wychodzi na pierwszy plan w dalszej części powieści, więc żeby nie spojlerować powiem tylko, że dostaje od brytyjskiego dziennikarza propozycję powrotu incognito do Polski ze specjalnym zadaniem.

Cherezieńska tworzy złożoną, wielowątkową powieść szpiegowsko-polityczną. Tym razem nie znajdziemy w niej żadnych elementów fantastyki. Autorka pisze w stu procentach realistycznie i opierając się na źródłach. Pamiętać jednak trzeba, że to powieść, a nie książka historyczna. Tak więc pisarka nie ma skrupułów przed wplataniem w swoją fabułę różnych teorii spiskowych, a jeśli są wątpliwości co do przebiegu jakichś wydarzeń, często wybiera wersję najlepiej pasującą do fabuły, a nie tą najpowszechniej uznawaną przez historyków. Zresztą czyniła to już przy swoich wcześniejszych książkach, więc jeśli spotykacie się z nią po raz kolejny, nie będziecie zdziwieni.

Kolejną wartą wspomnienia cechą jej książek jest odkurzanie niezmiernie ciekawych, zapomnianych postaci historycznych. Niemal wszyscy główni bohaterowie „Turnieju Cieni” rzeczywiście istnieli. Poczynając od Witkiewicza, przez Piotrowskiego po Adama Gurowskiego, jednookiego hrabiego, który na wygnaniu pisał peany na cześć Rosji. Także główni gracze na imperialnej scenie, jak brytyjscy agenci, ministrowie, szefowie carskiej tajnej policji czy dziennikarz Harry McGonagall to osoby wzięte z historii. Autorka stara się ich przedstawić w sposób jak najbardziej zbliżony do źródeł, choć wiąże je w sposób, którego historycy raczej nie potwierdzą.

Karty książki zaludniają nie tylko fascynujące postacie, ale nie mniej fascynujące scenerie. Razem z Witkiewiczem przemierzamy stepy południowej Rosji i udajemy się do Afganistanu. Odwiedzamy XIX-wieczną Rosję, od Petersburga, przez Archangielsk, Inflanty, aż po Syberię. Cherezińska przedstawia nam pełny obraz społeczeństwa rosyjskiego: wyższe warstwy, ale także kupców, chłopów i katorżników. Zaglądamy do pałaców londyńskich, ale i do ubogich ochronek dla polskich emigrantów politycznych w Paryżu. Bogactwo scenerii zachwyca, ale nie przytłacza i nie utrudnia skupienia się na fabule.

Fabuła, rozciągnięta na przeszło dwadzieścia lat (1831-1848, z epilogiem w latach 1854-1855) mogłaby czasami przesuwać się do przodu nieco szybciej, ale autorka nie przynudza i książkę czytałem z niesłabnącą uwagą, o co niełatwo w przypadku ponad 800 stron powieści. Mogę ją z czystym sumieniem polecić miłośnikom powieści historycznych. Dla fanów książek szpiegowsko-sensacyjnych akcja może być nieco zbyt stateczna.

Krzysztof Krzemień

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2101)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 3243
Beata | 2016-09-12
Przeczytana: 12 września 2016

Niezwykła powieść historyczno-obyczajowa. Na kanwie autentycznej historii Polski i Europy osnuta rewelacyjnie powieść ku pokrzepieniu serc (to porównanie z utworami H. Sienkiewicza narzuca mi się samo po lekturze tej książki:). Niezwykłe dzieje trzech Polaków: Jana Prospera Witkiewicza, Rufina Piotrowskiego i Adama Gurowskiego. Fascynujące przygody, zdrada, heroizm, patriotyzm, walka ideałów, wojna szpiegów, polityczne rozgrywki między mocarstwami i między to wplecione losy naszych bohaterów. Rosja, Afganistan, Francja, Anglia i przede wszystkim Syberia stanowią tło powieści, poprzez carskie pałace, salony arystokracji, jurty koczownicze i syberyjskie chaty wędrujemy razem z bohaterami. Powieść fascynująca i świetnie napisana, niezwykle wciąga i inspiruje do samodzielnego poznawania historii tych czasów i ludzi. Polecam szczerze.

książek: 6674
allison | 2016-01-11
Na półkach: Przeczytane, Prezenty, Rok 2016
Przeczytana: 11 stycznia 2016

Dostałam "Turniej Cieni" jako gwiazdkowy prezent i był to przysłowiowy strzał w dziesiątkę.

Przyznam, że nie czytało mi się tej powieści tak lekko jak cyklu "Północna Droga", ale fabuła wciągnęła mnie i zaintrygowała od pierwszych stron.
Na pewno lektura "Turnieju Cieni" wymaga skupienia, gdyż wielość wątków i postaci, a także zawikłane tło historyczne utrudniają ogarnięcie całości, jednak w zamian za koncentrację autorka oferuje czytelnikowi wspaniałą ucztę duchową, więc na pewno warto zmierzyć się z tą monumentalną powieścią.

Co mnie najbardziej zafrapowało? Losy trzech głównych bohaterów: Piotrowskiego, Gurowskiego i Witkiewicza. Zwłaszcza perypetie tego ostatniego trzymały mnie w napięciu, gdyż otaczała je aura tajemniczości.
Interesująca jest też panorama społeczno-polityczna dziewiętnastowiecznej Europy, zarówno wschodniej, jak i zachodniej. Motywy spiskowe i szpiegowskie oraz dyplomatyczne rozgrywki idą w parze z ludzkimi dramatami i trudnymi życiowymi wyborami. Przy...

książek: 2731
Koronczarka | 2015-11-17
Na półkach: Przeczytane, Historia
Przeczytana: 17 listopada 2015

Fascynująca historia, której akcja toczy się w latach trzydziestych i czterdziestych XIX stulecia. Z jednej strony egzotyczny świat Wschodu, z drugiej emocjonująca ucieczka z katorgi z niezwykle ciekawym obrazem Syberii z jej ludami i zwyczajami. Do tego kulisy wielkiej polityki, piękne portrety trzech głównych bohaterów Polaków. I jeszcze na dodatek niesamowita historia szpiegowska. A wszystko to odsłania kulisy problemów dnia dzisiejszego, bo Cherezińska sięga do początków europejskiej interwencji w Afganistanie, bawi się historią, snując refleksje na temat Rosji, Anglii i Francji. Spotykamy tu postacie z podręczników historii, jak przywódcy powstania listopadowego, czy książę Adam Czartoryski i te mnie znane, ale jakże ciekawe. Czyta się z wypiekami na twarzy.

książek: 980
Patrycja | 2015-10-08
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Ulubione, 2015
Przeczytana: 07 października 2015

"Turniej cieni" to kawał dobrej powieści historycznej, dzięki której przenosimy się do lat 30. i 40. XIX wieku. Polski nadal trudno wypatrywać na mapach Europy, a po nieudanym powstaniu listopadowym jedyną szansą na odzyskanie upragnionej niepodległości wydaje się wymuszenie wybuchu wojny, w którą zaangażuje się Rosja. Szansa na horyzoncie pojawia się dość szybko, ponieważ Rosja i Anglia walczą ze sobą o wpływy w Azji, do której kluczem jest Afganistan. To właśnie w tym kraju dochodzi do niezwykle ciekawego starcia dwóch asów wywiadu: Szkota Alexandra Burnesa oraz Jana "Batyra" Witkiewicza; Polaka skazanego na dożywotnia katorgę w służbie cara. Niestety dla obu, pozostają oni jedynie cieniami - nie mogą decydować o powodzeniu swoich misji, ponieważ decyzje zapadają w Londynie oraz Petersburgu. Ta część książki przypadła mi najbardziej do gustu, orient oraz dwóch inteligentnych i równych sobie przeciwników. Czego chcieć więcej?
Ale to jedynie dwójka z wielu bohaterów, w książce...

książek: 1230
atimere | 2016-05-20
Przeczytana: 05 maja 2016

Turniej cieni to romans z naszą historią, fascynująca opowieść o ludziach, ich losach osnuta wokół naszej historii. A historia Polski, jak to historia Polski, zawiła, niejasna i lubi się powtarzać. Fabuła oparta o postacie z krwi i kości, których historie stały się pretekstem do opowieści, przepięknej, prawdziwej i fascynującej. Fikcja przeplata się tu z historią tak zręcznie, że niemal nie da się odróżnić jednej od drugiej. Hrabia Adam Górowski, Rufin Jozafat Piotrowski i Jan Witkiewicz zabierają nas na wyprawę w minione czasy, w czasy bohaterów, wielkich intryg i wielki idei. Ta książka, choć historyczna, żyje. Prawdziwe są losy postaci, prawdziwe emocje które nimi rządzą. Wszystko to sprawia, że od książki po prostu nie można się oderwać...

książek: 3560
ZaaQazany | 2016-05-14
Przeczytana: 14 maja 2016

Maraton książkoholika.

No cóż. Udało się. Przekroczyłem metę. Nawet nie przewidywałem jakie to może być czasochłonne. "Turniej cieni" E. Cherezińskiej okazał się naprawdę sporą książką. I nie rozchodzi się o te 800 stron z zawartością około 3000 znaków na stronę. Wcale nie. Chociaż i o to też, bo podziwiam ludzi zdolnych przeczytać Turniej w 2-3 dni.
Jednak po przewróceniu ostatniej strony przede wszystkim zostaję zauroczony jej treścią. Płynnie toczącą się opowieścią, w której nie widać przeskoków czasowych oraz brak zbędnego zwlekania. Opisując wydarzenia z pierwszej połowy XIX wieku akcja powieści toczy się przez okres od 1831 do 1855 roku. A tempo książki powoduje, iż ten okres nie wydaje się rozciągnięty i rozmemłany.
Duże brawa za to, że w książce czuć fachowy, sumienny research oraz posiadaną wiedzę. To tylko dodaje książce uroku.
Jednym słowem, by nie przechodzić na opis treści - doskonała nie tylko jako powieść historyczna, lecz również jako książka, którą "każdy...

książek: 1698
Krzysztof Baliński | 2016-06-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 czerwca 2016

Cherezińska zajmuje się pisaniem książek historycznych, dotyczących historii naszego kraju. Wyjątek to oczywiście cykl „Północna droga”, który dotyczy wikingów. Książka „Turniej cieni” jest o tyle wyjątkowa, że w XIX wieku nie ma Polski jako organizmu politycznego widzianej chociażby na mapie Europy. Jest Polska w sercach ludzi którzy uważają się za Polaków i snują marzenia o wolnym kraju. Próbują doprowadzać do powstań, ale wiadomo co z tego wynikało, ale próbowali też bardziej subtelnych metod, w tym działania dyplomatycznego. Politycy emigracyjni myśleli, że osłabienie zaborców przybliży wyzwolenie kraju. I próbują to osiągnąć wszelkimi możliwymi metodami pchając się w rozgrywki polityczne i wywiadowcze. Dla czytelnika jest interesująca dość szeroka panorama międzynarodowej gry politycznej jaka toczyła się w latach 30 - 50 XIX wieku. Przy okazji czytelnik poznaje przywódców, polityków wielu państw, którzy mieli wpływ na realia owej epoki.

Autorka skupia się na kilku ...

książek: 1362
Ania | 2015-10-22
Przeczytana: 21 października 2015

Jestem pod ogromnym wrażeniem "Turnieju cieni" - jest to powieść napisana z ogromnym rozmachem, dbałością o szczegóły, odwzorowaniem realiów epoki i ówczesnej sytuacji politycznej, a przede wszystkim opowiadająca na prawdę ciekawe historie.

Elżbieta Cherezińska w interesujący sposób przybliżyła skomplikowaną sytuację w Europie w latach 30 i 40 XIX wieku - konkurujące ze sobą mocarstwa, walka o wpływy i zdobywanie nowych terytoriów, spiski i gry polityczne, walka, która toczy się nie tylko na froncie, ale i, a może przede wszystkim, na salonach możnych i wpływowych, za zamkniętymi drzwiami gabinetów polityków, urzędników, szpiegów i tajnych współpracowników. I gdzieś między tym wszystkim próby odzyskania przez Polaków niepodległości. Niestety, jak to z nami bywa, zwalczające się i konkurujące ze sobą obozy utrudniają już i tak skomplikowaną sytuację Polski. Całą tą grę śledzi się z zapartym tchem, jak dobrą powieść szpiegowską.

Fabuła skupia się wokół trzech głównych postaci...

książek: 2021
Akasha89 | 2016-06-15
Przeczytana: 15 czerwca 2016

Lata 30-ste XIX wieku. Polski na mapach Europy nie ma (z wyjątkiem map używanych w Imperium Osmańskim - tam bowiem nie uznano rozbiorów Polski). Inteligencja polska jest na emigracji i jak zwykle się kłóci. Dobrze wyszkolone wojsko polskie walczy w niemalże wszystkich armiach Europy (najwięcej siłą wcielono do armii cara), a na ziemiach polskich został głównnie biedny, niewykształcony lud. Tak prezentowała się sytuacja naszego narodu po powstaniu listopadowym.

Jestem pod ogromnym wrażeniem "Turnieju cieni" - jest to powieść napisana z ogromnym rozmachem, dbałością o szczegóły, odwzorowaniem realiów epoki i ówczesnej sytuacji politycznej, a przede wszystkim opowiadająca naprawdę ciekawe historie.

Elżbieta Cherezińska w interesujący sposób przybliżyła skomplikowaną sytuację w Europie w latach 30 i 40 XIX wieku - konkurujące ze sobą mocarstwa, walka o wpływy i zdobywanie nowych terytoriów, spiski i gry polityczne, walka, która toczy się nie tylko na froncie, ale i przede wszystkim,...

książek: 2277
Vianne | 2016-10-01
Na półkach: Przeczytane, Wymienione, 2016
Przeczytana: 01 października 2016

Wyłamię się z powszechnych zachwytów. "Turniej cieni" jako powieść historyczno-przygodowa dla mnie jest po prostu nudna. Książce nie można odmówić rozmachu, dbałości o detale, dobrze nakreślonego tła i ciekawych bohaterów. Na pierwszy rzut oka wydaje się więc, że wszystko jest na swoim miejscu, nic tylko czytać. A jednak nie - coś poszło mocno nie tak.

Szwankuje tempo akcji, książka nie wciąga. Wydarzenia opisywane są głównie poprzez pryzmat rozmów z niezliczoną ilością postaci, co sprawia, że czytelnik się gubi i irytuje. Trudno jest wniknąć w świat przedstawiony, ciężko się w nim odnaleźć. Niezliczone, duże przeskoki czasowe sprawiają, że powieść jest rwana, fragmentaryczna, rozpraszająca uwagę. W związku z tym - lektura dłuży się niemiłosiernie, całość czyta się ją topornie i wolno. Przeszkadza też współczesny język, brakuje stylizacji, odpowiedniej dla opisywanego okresu historycznego. Wtrącane co jakiś czas obcojęzyczne słówka to za mało, by nadać wiarygodności monumentalnej...

zobacz kolejne z 2091 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd