Słowa pamięci

Seria: Kobiety to czytają!
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
7,19 (273 ocen i 65 opinii) Zobacz oceny
10
23
9
28
8
55
7
86
6
50
5
20
4
7
3
3
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Memory Book
data wydania
ISBN
9788380690202
liczba stron
400
język
polski
dodała
Ag2S

Gdy czas ucieka coraz szybciej, każda chwila jest bezcenna… Imię własnego dziecka. Twarz ukochanej osoby. Wiek. Adres zamieszkania. Co się dzieje, gdy takie informacje uciekają z pamięci? Czy tracąc je każdego dnia, można jakoś odbudować swoje życie? Dbać o rodzinę? Zakochać się na nowo? Gdy chora na Alzheimera Claire zaczyna pisać swoją księgę pamięci, doskonale zdaje sobie sprawę, że ten...

Gdy czas ucieka coraz szybciej, każda chwila jest bezcenna…

Imię własnego dziecka. Twarz ukochanej osoby. Wiek. Adres zamieszkania.
Co się dzieje, gdy takie informacje uciekają z pamięci? Czy tracąc je każdego dnia, można jakoś odbudować swoje życie? Dbać o rodzinę? Zakochać się na nowo?
Gdy chora na Alzheimera Claire zaczyna pisać swoją księgę pamięci, doskonale zdaje sobie sprawę, że ten album ze wspomnieniami będzie wkrótce jedynym śladem, jaki zostawi po sobie córkom i mężowi. Tylko jak wracać do przeszłości, gdy przyszłość przecieka przez palce?

 

źródło opisu: http://www.proszynski.pl/

źródło okładki: http://www.proszynski.pl/Slowa_pamieci-p-33055-.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
Ines książek: 1310

Świat w drobiazgach

„Słowa pamięci” brytyjskiej pisarki Rowan Coleman to historia cierpiącej na chorobę Alzheimera Claire Armstrong, która stopniowo traci kontakt z rzeczywistością. Ku rozpaczy własnej i smutkowi najbliższych. Myli się jednak ten, kto uważa, że to powieść z gatunku melodramatów; takich, które dołują, wpędzają w depresje i po które nie warto sięgać, szczególnie teraz w okresie jesienno-zimowym. Ta książka całą sobą afirmuje życie i jasno dowodzi, co naprawdę jest w nim ważne i co po nas zostanie. I choć są w niej drobne potknięcia, to jest to bez wątpienia kolejna udana pozycja z serii Kobiety to czytają!.

Czterdziestoparoletnia Claire Armstrong niespodziewanie dowiaduje się, że podobnie jak jej nieżyjący już ojciec, cierpi na chorobę Alzheimera, która postępuje bardzo szybko. Claire mimo młodego wieku nie reaguje na leczenie. Do tej pory niezłomna, waleczna i silna, teraz diametralnie się zmienia: miesza przeszłość z teraźniejszością, traci poczucie czasu, gubi słowa, a w odbiciu w lustrze widzi znikającą kobietę. Sytuacja z każdym dniem jest coraz trudniejsza, szczególnie, gdy Armstrong nie potrafi już przeczytać dziecku bajki, odkręca kurki z gazem, wychodzi wieczorową porą z młodszą córeczką na spacer i pozostawia ją samą na ulicy (!), a ludzie traktują ją jak ‘bezmózgie warzywo’ czy ‘pustą skorupę’. Przeraża ją rosnąca przepaść między jej światem, a rzeczywistością jej najbliższych: Nie choroby się boję, nie tego dziwnego, mrocznego i tajemniczego, wspaniałego świata, do...

„Słowa pamięci” brytyjskiej pisarki Rowan Coleman to historia cierpiącej na chorobę Alzheimera Claire Armstrong, która stopniowo traci kontakt z rzeczywistością. Ku rozpaczy własnej i smutkowi najbliższych. Myli się jednak ten, kto uważa, że to powieść z gatunku melodramatów; takich, które dołują, wpędzają w depresje i po które nie warto sięgać, szczególnie teraz w okresie jesienno-zimowym. Ta książka całą sobą afirmuje życie i jasno dowodzi, co naprawdę jest w nim ważne i co po nas zostanie. I choć są w niej drobne potknięcia, to jest to bez wątpienia kolejna udana pozycja z serii Kobiety to czytają!.

Czterdziestoparoletnia Claire Armstrong niespodziewanie dowiaduje się, że podobnie jak jej nieżyjący już ojciec, cierpi na chorobę Alzheimera, która postępuje bardzo szybko. Claire mimo młodego wieku nie reaguje na leczenie. Do tej pory niezłomna, waleczna i silna, teraz diametralnie się zmienia: miesza przeszłość z teraźniejszością, traci poczucie czasu, gubi słowa, a w odbiciu w lustrze widzi znikającą kobietę. Sytuacja z każdym dniem jest coraz trudniejsza, szczególnie, gdy Armstrong nie potrafi już przeczytać dziecku bajki, odkręca kurki z gazem, wychodzi wieczorową porą z młodszą córeczką na spacer i pozostawia ją samą na ulicy (!), a ludzie traktują ją jak ‘bezmózgie warzywo’ czy ‘pustą skorupę’. Przeraża ją rosnąca przepaść między jej światem, a rzeczywistością jej najbliższych: Nie choroby się boję, nie tego dziwnego, mrocznego i tajemniczego, wspaniałego świata, do którego mnie ona prowadzi. Ciężkim brzemieniem przygniata mnie świadomość, że zawodzę ludzi, których kocham, i nie mogę zrobić nic, by to zmienić. Pomimo problemów, które notorycznie sprawia, Claire ma ogromne szczęście, bo jest przy niej rodzina – ukochany mąż Greg, najwspanialsze córki: nastoletnia Caitlin i 3-letnia Esther oraz starająca się zapanować nad swym dorosłym już dzieckiem matka, Ruth (Bunia). Najtrudniej z nich wszystkich ma jednakże Greg, którego Claire jeszcze nie tak dawno ogromnie kochała, a który teraz stał się jej obcy. Obecnie prowadzą jedynie grzecznościowe rozmowy, a Armstrong systematycznie go odtrąca. Uważa, że jest intruzem w jej łóżku, a z czasem chce, by wyniósł się również z domu. Kiedy nie ma go w pobliżu, Claire jest spokojniejsza. Także dlatego, że może wtedy spotykać się bez ograniczeń z nowym, intrygującym mężczyzną… Za namową terapeutki Greg kupuje ukochanej żonie pamiętnik, by mogła zapisywać wszystko, co dla niej ważne. Ma on jej pomóc w chorobie, nawet gdyby Claire pisała niewyraźnie i niezrozumiale. Jednakże z tej swoistej ‘Księgi wspomnień’ korzystać może każdy członek rodziny. Dzięki temu wszyscy mogą ze swojej perspektywy opowiedzieć, jak zmienia się chora i jakie wydarzenia z ich życia warte są zanotowania. Uczestniczymy zatem w narodzinach Caitlin, pierwszym spotkaniu Grega i Claire, zakończeniu kariery nauczycielskiej pani Armstrong, itd. To właśnie ową księgę Bunia nazywa dziełem życia Claire. Ruth wie, co mówi - wprowadzając się do domu córki jest z nią praktycznie cały czas - próbuje się nią zająć, zadbać o jej bezpieczeństwo oraz o jej najbliższych. To prawdziwe wyzwanie, bo choć chora ma przebłyski świadomości, to często traci orientację i nieustannie potrzebuje pomocy. Choroba Alzheimera niestety nie daje za wygraną, a Claire ma świadomość tego, że ma jeszcze parę rzeczy do zrobienia zanim całkowicie zamknie się we własnym świecie. Musi przede wszystkim wyjaśnić starszej córce, kim jest jej ojciec i dlaczego do tej pory go nie poznała. To z kolei rodzi kolejne problemy i śmieszne sytuacje. A Caitlin, osoba najbliższa matce, ma możliwość pobyć z nią, wysłuchać jej rad oraz wspomóc, kiedy będzie tego potrzebowała: Mama dryfuje między własnym światem a rzeczywistością. Widzę ją jako postać uwalnianą od grawitacji, coraz bardziej daleką. Uwięź, która łączy ją z naszym życiem, jest cienka jak pajęczyna i ciągle zanika. Niedługo mama całkiem od nas odejdzie, choć świat, w którym się znajdzie, nie będzie dla niej mniej rzeczywisty. Trochę mnie to pociesza …

Książka Rowan Coleman z serii Kobiety to czytają!, choć nie jest idealna (np. choroba Claire zdaje się być ukazana zbyt cukierkowo i pobieżnie), to pokazuje, co w życiu jest najważniejsze, dzięki czemu/komu można przetrwać wszystko, co zgotował nam los. To apoteoza rodziny, która umie zjednoczyć się w obliczu tragedii i zadbać o siebie nawzajem. Wyjątkowo wyraźnie jawi się tu wątek wzruszającej miłości matki do córki i niegasnącej męża do żony. Polecam, to przyjemna powieść na te jesienne chłodne dni o otwartym zakończeniem, dającym wyobraźni czytelnika pole do popisu.

Agnieszka Biczyńska

Cytaty pochodzą z recenzowanej książki.

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1320)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2731
Koronczarka | 2015-07-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 lipca 2015

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Ja wiem, że książki odbiera się przez pryzmat swoich życiowych doświadczeń. Wiem, że wielu ta opowieść może wzruszyć. Wiem, że należy o tym problemie mówić. Ale mnie ona potwornie zirytowała. Zirytowała mnie, bo sama od kilkunastu lat opiekuję się mamą chorą na Alzheimera i wiem, jak to wygląda. Wiem, co dzieje się ze mną, wiem, co dzieje się z nią. "Słowa pamięci" są książką, która ma wzruszyć czytelnika. Jest nieprawdziwa i przelukrowana. A codzienność jest zupełnie inna - pełna wysiłku, gasnącej cierpliwości, zrezygnowania, poczucia beznadziei. I codziennego patrzenia, jak odzierany z człowieczeństwa jest człowiek, który kiedyś był dla swojego dziecka ostoją, mądrością, wszystkim. Codziennego patrzenia, jak zmienia się w warzywo, które nic nie wie, nie istnieje jego najważniejsza część. Ech, co tu gadać. Ta straszna chorobą nie powinna być pretekstem do napisania wyciskacza łez.

książek: 3109
Marago | 2015-10-30
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 30 października 2015

"Słowa pamięci" autorki Rowan Coleman zmęczyły mnie okrutnie. Z trudem dobrnęłam do końca. Do lektury tej książki zachęciła mnie tematyka - choroba Alzheimera głównej bohaterki. Myślałam, że spotkam się z mistrzowskim potraktowaniem tematu, jak to ma miejsce w "Motylu" Lisy Genovy. Niestety - zmęczyła mnie poprawnie napisana, ale tak przesłodzona opowieść,że aż doprowadziła do mdłości. Zwolennikom intelektualnej rozrywki - nie polecam.

książek: 3811
BagatElka | 2015-11-08
Na półkach: ZZZ....oddane, Przeczytane
Przeczytana: 08 listopada 2015

Kilkanaście lat temu lubiłam książki , w których pojawiały się różne problemy,dramaty a bohaterowie radzili sobie z nimi śpiewająco.
Wiedziałam,że w prawdziwym życiu tak nie ma ale z całych sił chciałam wierzyć ,że jednak mogłoby się zdarzyć.
W chwili obecnej książki takie jak "Słowa pamięci" irytują mnie.
Podczas życiowych katastrof np zdrady ,śmierci,choroby albo walki z nałogiem rzadko jest miejsce na pełną szacunku powściągliwość.
W tych sztucznych światach wykreowanych przez całe stada kiepskich pisarzy ,istnieją nieprawdziwi ludzie.
Ludzi,którzy ze spokojem,z miłością ,szacunkiem i pełnymi ,poprawnie zbudowanymi zdaniami ,zwracają się do siebie ,w najgorszych nawet momentach.
We wspomnieniach pełno jest kwiatków,laurek,zachodów księżyca i innych dupereli.
Taki fałszywy obraz rodziny jest szczególnie denerwujący gdy ta rodzina boryka się z ciężka chorobą.
Czytałam "Słowa pamięci" i nie czułam nic poza złością. Złością na autorkę,która zamiast prawdy,dramatu i łez,pokazała...

książek: 673
Ania | 2015-08-26
Przeczytana: 25 sierpnia 2015

Książka opowiada o Claire,kobiecie czterdziestoletniej która choruje na alzheimera.Ma dwie córki,dwudziestoletnią Caitlin i trzyletnią Esther,męża Grega z którym jest od niedawna,ich córką jest Esther.Jej matka Ruth przeprowadza się do nich gdy Claire zapada na alzheimera by pomagać jej w codziennych obowiązkach.Greg cierpi podwójnie,gdyż Claire odsuwa się bardzo od niego,zapomina o miłości jaką darzyła go zanim zachorowała.Mężczyzna stara się być silny i wspierać żonę choć jest mu ciężko.Jej dorastająca córka Caitlin ma swoje problemy z którymi jest jej trudno poradzić sobie,Claire stara się jej pomóc i przede wszystkim wyznać jej prawdę o jej biologicznym ojcu.Całej rodzinie jest ciężko z alzheimerem gdyż jest to walka z chorobą przy której traci się kontrole nad własnym życiem.
Jest to książka ciekawa,czytałam ją z zainteresowaniem i z przyjemnością choć jest smutna biorąc pod uwagą chorobę,która odbiera człowiekowi władzę nad swoją pamięcią i świadomością.Piękna jest tu miłość...

książek: 2382
andzia12 | 2015-08-30
Przeczytana: 30 sierpnia 2015

Kolejna genialna ksiązka w serii Kobiety to czytają!
"Słowa pamięci" to historia Clair, która ma Alzheimera. Chorobę, która jest złodziejem pamięci. W pełni przedstawione życie takiej osoby. Jak codziennie umykją pewne istotne rzeczy. Dramat, gdy zapomina się o najbliższych.
Jest to również wzruszający obraz miłości Grega do żony. Męża, który godzi się z jej chorobą, ale i szuka jej.
Głęboka fabuła książki!
Polecam!

książek: 7914
miki24gr | 2015-07-11
Na półkach: Przeczytane, Roziskrzone, 2015
Przeczytana: 11 lipca 2015

"Słowa pamięci" to kolejna z powieści o chorobie Alzheimera. Tym razem dotyczy ona osoby młodej, trzydziestokilkuletniej. Ta choroba stanowi dobrą pożywkę dla pisarzy, gdyż jej przebieg bywa barwny i burzliwy, co z kolei daje sporo możliwości stworzenia ciekawej fabuły. A czytelnicy lubią czytać o chorobach i identyfikować się z problemami, które mogą kiedyś dotyczyć ich samych lub osób najbliższych..., bądź też po cichu cieszyć się, że ich nie dotyczą...
Przeczytałam kilka powieści poświęconych tej tematyce i muszę stwierdzić, że ta na ich tle jest nieco słabsza. Zarówno główny wątek, jak i inne zagadnienia wydają się takie rozmyte, niewyraźnie zarysowane, sylwetki bohaterów nieokreślone, a problem choroby potraktowany pobieżnie. Dlatego i sama lektura przebiegła szybko, bez emocji i nie pozostanie w pamięci, zwłaszcza, że zakończenie też pasuje do reszty czyli jest nijakie.

książek: 2624
Monika | 2017-06-12
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2017
Przeczytana: 09 czerwca 2017

Książki o chorobie Alzheimera przerażają mnie bardziej niż najbardziej krwiste thrillery. Na szczęście "Słowa pamięci" to nie tylko historia choroby. To przede wszystkim historia miłości i przepiękna prawda o tym, że miłość przychodzi do nas często wbrew przeciwnościom i w najtrudniejszych momentach życia.
Wzruszyłam się. Pomimo, iż choroby psychiczne są mi dalekie, to odnalazłam w tej powieści kawałek siebie.
POLECAM.

książek: 1951
_Agnieszka_ | 2015-10-27
Przeczytana: 27 października 2015

„Cały świat rozsypał się w drobiazgi”.

Pamięć bywa ulotna niczym ptak czy czas, który przemija bezpowrotnie — to zupełnie naturalne i nieuniknione. Niemniej jednak spróbujcie sobie wyobrazić sytuację, w której zaczynacie zapominać podstawowe słowa, czytanie książek stanowi dla Was olbrzymi problem, nie pamiętacie twarzy ukochanych osób oraz swojego wieku, nie jesteście w stanie sprostać opiece nad własnymi dziećmi, podstawowe czynności wydają się być niezwykle trudnym w realizacji wyzwaniem, a w Waszych głowach jest wyłącznie chaos i dezorientacja? Dla mnie to brzmi wyjątkowo przerażająco i przytłaczająco. A jednak dookoła nas jest wielu ludzi, którzy zapadają na chorobę Alzheimera, tym samym każdego dnia doświadczają wielu przykrych i trudnych do zaakceptowania zdarzeń. To schorzenie zaburza pamięć, orientację, język, rozumienie, zdolność uczenia się oraz oceny sytuacji, na domiar tego osoby dotknięte tą chorobą z każdym dniem odczuwają coraz większe otępienie i zagubienie....

książek: 1542

Gdy wspomnienia zaczynają przeciekać przez palce, gdy każda chwila zdaje się być ulotna jak motyl, a każda, nawet najprostsza czynność sprawia trudność, to znak że dzieje się coś złego. Coś, przed czym nie ma ucieczki, coś, co całkowicie wywróci Twoje życie i sprawi, że już nigdy nie będzie takie samo.

Claire choruje na Alzheimera. Kobieta z dnia na dzień, gubi coraz więcej wspomnień ze swojego życia, zaczyna zapominać daty urodzeń swoich dzieci, imiona najbliższych, a nawet podstawowe słowa. Zwykłe codzienne czynności zaczynają sprawiać jej coraz większą trudność, a oddalenie się od miejsca zamieszkania o parę kroków to niebywały kłopot, zwłaszcza że po chwili Claire zapomina gdzie znajdował się jej dom. Kobieta zaczyna spisywać swoje wspomnienia w Księdze Pamięci, która ma pomóc jej ocalić przeszłość. Cała rodzina odczuwa skutki choroby Claire. Matka kobiety, wprowadza się do nich na stałe, by móc zaopiekować się córką. Greg, mąż Claire, odczuwa to ze zdwojona siłą, zwłaszcza...

książek: 677
Korobek | 2015-11-25
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam, Inne
Przeczytana: 25 listopada 2015

Mnie urzekła. Może i przewidywalna, może i infantylna, czy tam "cukierkowa" - jak piszecie, ale mnie poruszyła i wciągnęła. Podobał mi się sposób narracji, piękne zgrabne sentencje. Książka bardzo refleksyjna.

zobacz kolejne z 1310 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Debiutancka powieść Cary Delevingne ukaże się w październiku

Cara Delevingne jest aktorką i modelką, ale już wkrótce będzie można dodać, że także pisarką. Na początku października ukaże się jej debiutancka powieść "Mirror, mirror" napisana wspólnie z Rowan Coleman. Powieść ma opowiadać o przyjaźni, tożsamości i o tym, że pozory mylą.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd