Słowa pamięci

Seria: Kobiety to czytają!
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
7,18 (284 ocen i 68 opinii) Zobacz oceny
10
24
9
29
8
56
7
89
6
53
5
22
4
7
3
3
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Memory Book
data wydania
ISBN
9788380690202
liczba stron
400
kategoria
literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

Gdy czas ucieka coraz szybciej, każda chwila jest bezcenna… Imię własnego dziecka. Twarz ukochanej osoby. Wiek. Adres zamieszkania. Co się dzieje, gdy takie informacje uciekają z pamięci? Czy tracąc je każdego dnia, można jakoś odbudować swoje życie? Dbać o rodzinę? Zakochać się na nowo? Gdy chora na Alzheimera Claire zaczyna pisać swoją księgę pamięci, doskonale zdaje sobie sprawę, że ten...

Gdy czas ucieka coraz szybciej, każda chwila jest bezcenna…

Imię własnego dziecka. Twarz ukochanej osoby. Wiek. Adres zamieszkania.
Co się dzieje, gdy takie informacje uciekają z pamięci? Czy tracąc je każdego dnia, można jakoś odbudować swoje życie? Dbać o rodzinę? Zakochać się na nowo?
Gdy chora na Alzheimera Claire zaczyna pisać swoją księgę pamięci, doskonale zdaje sobie sprawę, że ten album ze wspomnieniami będzie wkrótce jedynym śladem, jaki zostawi po sobie córkom i mężowi. Tylko jak wracać do przeszłości, gdy przyszłość przecieka przez palce?

 

źródło opisu: http://www.proszynski.pl/

źródło okładki: http://www.proszynski.pl/Slowa_pamieci-p-33055-.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
Ines książek: 1311

Świat w drobiazgach

„Słowa pamięci” brytyjskiej pisarki Rowan Coleman to historia cierpiącej na chorobę Alzheimera Claire Armstrong, która stopniowo traci kontakt z rzeczywistością. Ku rozpaczy własnej i smutkowi najbliższych. Myli się jednak ten, kto uważa, że to powieść z gatunku melodramatów; takich, które dołują, wpędzają w depresje i po które nie warto sięgać, szczególnie teraz w okresie jesienno-zimowym. Ta książka całą sobą afirmuje życie i jasno dowodzi, co naprawdę jest w nim ważne i co po nas zostanie. I choć są w niej drobne potknięcia, to jest to bez wątpienia kolejna udana pozycja z serii Kobiety to czytają!.

Czterdziestoparoletnia Claire Armstrong niespodziewanie dowiaduje się, że podobnie jak jej nieżyjący już ojciec, cierpi na chorobę Alzheimera, która postępuje bardzo szybko. Claire mimo młodego wieku nie reaguje na leczenie. Do tej pory niezłomna, waleczna i silna, teraz diametralnie się zmienia: miesza przeszłość z teraźniejszością, traci poczucie czasu, gubi słowa, a w odbiciu w lustrze widzi znikającą kobietę. Sytuacja z każdym dniem jest coraz trudniejsza, szczególnie, gdy Armstrong nie potrafi już przeczytać dziecku bajki, odkręca kurki z gazem, wychodzi wieczorową porą z młodszą córeczką na spacer i pozostawia ją samą na ulicy (!), a ludzie traktują ją jak ‘bezmózgie warzywo’ czy ‘pustą skorupę’. Przeraża ją rosnąca przepaść między jej światem, a rzeczywistością jej najbliższych: Nie choroby się boję, nie tego dziwnego, mrocznego i tajemniczego, wspaniałego świata, do...

„Słowa pamięci” brytyjskiej pisarki Rowan Coleman to historia cierpiącej na chorobę Alzheimera Claire Armstrong, która stopniowo traci kontakt z rzeczywistością. Ku rozpaczy własnej i smutkowi najbliższych. Myli się jednak ten, kto uważa, że to powieść z gatunku melodramatów; takich, które dołują, wpędzają w depresje i po które nie warto sięgać, szczególnie teraz w okresie jesienno-zimowym. Ta książka całą sobą afirmuje życie i jasno dowodzi, co naprawdę jest w nim ważne i co po nas zostanie. I choć są w niej drobne potknięcia, to jest to bez wątpienia kolejna udana pozycja z serii Kobiety to czytają!.

Czterdziestoparoletnia Claire Armstrong niespodziewanie dowiaduje się, że podobnie jak jej nieżyjący już ojciec, cierpi na chorobę Alzheimera, która postępuje bardzo szybko. Claire mimo młodego wieku nie reaguje na leczenie. Do tej pory niezłomna, waleczna i silna, teraz diametralnie się zmienia: miesza przeszłość z teraźniejszością, traci poczucie czasu, gubi słowa, a w odbiciu w lustrze widzi znikającą kobietę. Sytuacja z każdym dniem jest coraz trudniejsza, szczególnie, gdy Armstrong nie potrafi już przeczytać dziecku bajki, odkręca kurki z gazem, wychodzi wieczorową porą z młodszą córeczką na spacer i pozostawia ją samą na ulicy (!), a ludzie traktują ją jak ‘bezmózgie warzywo’ czy ‘pustą skorupę’. Przeraża ją rosnąca przepaść między jej światem, a rzeczywistością jej najbliższych: Nie choroby się boję, nie tego dziwnego, mrocznego i tajemniczego, wspaniałego świata, do którego mnie ona prowadzi. Ciężkim brzemieniem przygniata mnie świadomość, że zawodzę ludzi, których kocham, i nie mogę zrobić nic, by to zmienić. Pomimo problemów, które notorycznie sprawia, Claire ma ogromne szczęście, bo jest przy niej rodzina – ukochany mąż Greg, najwspanialsze córki: nastoletnia Caitlin i 3-letnia Esther oraz starająca się zapanować nad swym dorosłym już dzieckiem matka, Ruth (Bunia). Najtrudniej z nich wszystkich ma jednakże Greg, którego Claire jeszcze nie tak dawno ogromnie kochała, a który teraz stał się jej obcy. Obecnie prowadzą jedynie grzecznościowe rozmowy, a Armstrong systematycznie go odtrąca. Uważa, że jest intruzem w jej łóżku, a z czasem chce, by wyniósł się również z domu. Kiedy nie ma go w pobliżu, Claire jest spokojniejsza. Także dlatego, że może wtedy spotykać się bez ograniczeń z nowym, intrygującym mężczyzną… Za namową terapeutki Greg kupuje ukochanej żonie pamiętnik, by mogła zapisywać wszystko, co dla niej ważne. Ma on jej pomóc w chorobie, nawet gdyby Claire pisała niewyraźnie i niezrozumiale. Jednakże z tej swoistej ‘Księgi wspomnień’ korzystać może każdy członek rodziny. Dzięki temu wszyscy mogą ze swojej perspektywy opowiedzieć, jak zmienia się chora i jakie wydarzenia z ich życia warte są zanotowania. Uczestniczymy zatem w narodzinach Caitlin, pierwszym spotkaniu Grega i Claire, zakończeniu kariery nauczycielskiej pani Armstrong, itd. To właśnie ową księgę Bunia nazywa dziełem życia Claire. Ruth wie, co mówi - wprowadzając się do domu córki jest z nią praktycznie cały czas - próbuje się nią zająć, zadbać o jej bezpieczeństwo oraz o jej najbliższych. To prawdziwe wyzwanie, bo choć chora ma przebłyski świadomości, to często traci orientację i nieustannie potrzebuje pomocy. Choroba Alzheimera niestety nie daje za wygraną, a Claire ma świadomość tego, że ma jeszcze parę rzeczy do zrobienia zanim całkowicie zamknie się we własnym świecie. Musi przede wszystkim wyjaśnić starszej córce, kim jest jej ojciec i dlaczego do tej pory go nie poznała. To z kolei rodzi kolejne problemy i śmieszne sytuacje. A Caitlin, osoba najbliższa matce, ma możliwość pobyć z nią, wysłuchać jej rad oraz wspomóc, kiedy będzie tego potrzebowała: Mama dryfuje między własnym światem a rzeczywistością. Widzę ją jako postać uwalnianą od grawitacji, coraz bardziej daleką. Uwięź, która łączy ją z naszym życiem, jest cienka jak pajęczyna i ciągle zanika. Niedługo mama całkiem od nas odejdzie, choć świat, w którym się znajdzie, nie będzie dla niej mniej rzeczywisty. Trochę mnie to pociesza …

Książka Rowan Coleman z serii Kobiety to czytają!, choć nie jest idealna (np. choroba Claire zdaje się być ukazana zbyt cukierkowo i pobieżnie), to pokazuje, co w życiu jest najważniejsze, dzięki czemu/komu można przetrwać wszystko, co zgotował nam los. To apoteoza rodziny, która umie zjednoczyć się w obliczu tragedii i zadbać o siebie nawzajem. Wyjątkowo wyraźnie jawi się tu wątek wzruszającej miłości matki do córki i niegasnącej męża do żony. Polecam, to przyjemna powieść na te jesienne chłodne dni o otwartym zakończeniem, dającym wyobraźni czytelnika pole do popisu.

Agnieszka Biczyńska

Cytaty pochodzą z recenzowanej książki.

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (68)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 970
Gosik62 | 2019-06-02
Przeczytana: 02 czerwca 2019

Bardzo dobra powieść ukazująca czterdziestoletnią kobietę, matkę, żonę, córkę zmagającą się z chorobą Alzheimera.
To historia zmagania się z chorobą, wzlotów, upadków, cierpień opowiedziana z kilku perspektyw: bohaterki Clair, jaj starszej córki, jej matki oraz męża. Powieść bardzo emocjonująca, zmuszająca do refleksji, przemyśleń na temat ulotności życia, życia z człowiekiem uwięzionym we własnym ciele.
Jest to też opowieść o pięknych relacjach na poziomie matka - córka i bezwarunkowej miłości. Polecam!!!

książek: 1565
Madi | 2019-03-11
Na półkach: Przeczytane, Obyczajówka, 2019
Przeczytana: 11 marca 2019

Piękna,wzruszająca ,pełna uczuć i emocji.
Opowiada o strasznej chorobie jakim jest Alzheimer,ale nie tylko skupia się na samej chorej lecz pokazuje również zachowania i uczucia bliskich.
Niestety ,tak to już jest w życiu ,że jak zachoruje ktoś nam bliski,to dotyczy to wszystkich członków rodziny i każdy musi nauczyć się z tym żyć.
Wiadomo ,może to i nie jest "Motyl" Genovy ,ale czytało się na prawdę bardzo dobrze.

książek: 758
Aneta Wiola | 2019-02-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 15 lutego 2019

Wyobraź sobie, że zapominasz jak się nazywasz, ile masz lat i gdzie się znajdujesz.
Nie możesz wrócić do domu, bo nie pamiętasz drogi.
Umykają ci imiona twoich bliskich. Każdego dnia jest cię coraz mniej.
Claire była szczęśliwą żoną i matką, do czasu aż zdiagnozowano u niej nieuleczalną chorobę Alzheimera. Kobieta wie, że nie zostało jej wiele czasu, spisuje swoje wszystkie myśli w księdze wspomnień, zanim w jej umyśle zostanie czarna dziura.

SŁOWA PAMIĘCI to historia trzech kobiet, które muszą zmierzyć się z chorobą bliskiej im osoby. Caitlin, starsza córka bohaterki, która ma swoje własne problemy i w wieku 20 lat musi się zachować doroślej niż jej rówieśnicy. Matka Claire, która jest ramieniem do wypłakania, opiekunem, a także kiedy trzeba złym policjantem. Claire, która odkrywa, że każdego dnia traci siebie i nie może tego zmienić.

Powieść jest wzruszająca i smutna, poprzeplatana wspomnieniami z dawnych czasów z obecnymi wydarzeniami.
Pisarka skrupulatnie opisuje przebieg...

książek: 450
Marlena | 2018-09-23
Na półkach: Przeczytane

"Słowa pamięci" to kolejna w klubie "Kobiety to czytają" powieść o walce z chorobą i utracie kontroli nad własnym życiem. Rowan Coleman w bardzo poruszający sposób przedstawiła schematy działania Alzheimera. W piękny sposób opisała emocje i uczucia targające bohaterami oraz ich wzajemne relacje.Piękna powieść dotykająca duszy i wywołująca całą masę emocji. Pojawiły się łzy wzruszenia, ale również... śmiech. Może trudno w to uwierzyć, ale ta powieść jest niezwykle pokrzepiająca! To jedna z tych książek, która chwyta za serce swoją wrażliwością, przenikliwością i subtelnością autorki. Nie ma większego dramatu niż postępująca choroba osoby, którą kochamy, a Coleman tę tak trudną i skomplikowaną rzeczywistość opisała z niezwykłą prostotą i lekkością.POLECAM.

książek: 58
stokrotka1008 | 2018-07-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 czerwca 2018

Książka zmuszająca do refleksji nad swoim życiem. Co prawda temat choroby alzhaimera został lepiej opisany w "Motylu", ale w tej książce został poprawnie potraktowany. Ciekawa fabuła.

książek: 942
Rasia | 2018-06-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: czerwiec 2018

Tę książkę możecie znaleźć w księgarniach opatrzoną naklejką "Kobiety to czytają". Nie, żeby było w tym coś szczególnie złego, ale zawsze wyrażam sprzeciw szufladkowaniu. Tym bardziej tutaj, bo temat wydaje się uniwersalny; w końcu nie tylko kobiety zapadają na chorobę Alzheimera i nie tylko one muszą radzić sobie z jej przypadkami w rodzinie.
Ewenementem jest to, że "Słowa pamięci", jak na trudną tematykę, którą poruszają, czyta się naprawdę błyskawicznie. Autorka ma bardzo lekkie pióro, ponadto przemyca w swoim dziele elementy gawędy, wplatając żarty sytuacyjne i słowne. Dla jednych wyda się to nie na miejscu, dla mnie zaś pokazuje całą istotę życia. Zabieg uświadamia zwłaszcza osobom postronnym, że takie choroby owszem, są tragiczne, wielokrotnie są wyrokiem, ale uczą nas afirmacji codzienności. Narracja została poprowadzona z kilku perspektyw. Mimo tego nie wkradł się chaos, autorka skupiła wszystkie krótsze relacje w księdze wspomnień, którą sporządzają członkowie rodziny,...

książek: 216
moox3 | 2018-06-28
Na półkach: Przeczytane

Ta książka pokazuje zmagania osoby będącej chorej na Alzheimera jak i najbliższych tej osobie. Pozwoliła mi ona zobaczyć jak mniej więcej przebiega taka choroba, co się dzieje też w głowie takiej osoby, czy też jak inni przyjmują to, że ktoś jest na nią chory. Dla mnie najbardziej bolesnym punktem było to, że taka osoba może zacząć po prostu nie odróżniać osób, które były dla niej kimś wyjątkowym, choć zdarzają się czasem dla niej przebłyski, że tę osobę zna, ale w późniejszym stadium choroby stają się coraz rzadsze. W pewnym sensie po przeczytaniu tej książki przyszedł mi na myśli film "Pamiętnik", który przywołuje także temat tej choroby. Muszę przyznać, że ta książka jest pełna emocji, miłości, żalu, ale pokazuje, że czasem mimo choroby człowiek, który darzy miłością kogo innego, podświadomie wie, że ten ktoś jest dla niego kimś ważnym, mimo, że w tej chwili tej osoby nie pamięta. Wszystko, co zostało zawarte w tej książce dało mi wiele do myślenia i myślę, że też wiele mnie...

książek: 5657
Majka | 2018-05-22
Przeczytana: 22 maja 2018

Ciężko mi napisać opinię. Z jednej strony lekka, łatwa i przyjemna, a z drugiej poruszająca bardzo ważny temat, jakim jest choroba Alzheimera i co ta choroba potrafi 'zrobić' z człowieka i jego rodziny. Owszem, gdzieś z tyłu głowy ma się ciągle myśl, że koniec nie będzie 'i żyli długo i szczęśliwie' ale czyta się bardzo przyjemnie.

książek: 360
Luiza Kyrcz | 2018-05-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 maja 2018

Książka piękna, wzruszająca. Choroba Alzhaimera ukazana z różnych perspektyw- nie tylko od strony osoby chorej.
Kiedy ktoś w rodzinie choruje, dotyka to wszystkich jej członków- chociaż każdego w nieco odmienny sposób.

książek: 425
Książkowe_cuda | 2018-04-05
Na półkach: Przeczytane, Książki 2018
Przeczytana: 29 marca 2018

Recenzja z bloga: http://ksiazkowe-cuda.blogspot.com/

Książka opowiada o Claire Armstrong, kobiecie, która cierpi na Alzheimera. Zaczyna ona tracić kontakt z rzeczywistością. Każdego dnia jakieś informacje znikają z jej pamięci. Dlatego też chora zaczyna prowadzić album ze wspomnieniami, który będzie jedynym śladem, jaki pozostawi po sobie córkom i mężowi.

Pozycja ta na pewno zaciekawiła mnie swoją tematyką. Spodobał mi się opis, a po przeczytaniu, ogólne wrażenie. Zazwyczaj w książkach jeśli główna bohaterka ma jakiś problem zdrowotny to na pewno jest to rak, białaczka itp. Tutaj występuje Alzheimer. Jest to dla mnie nowe zjawisko, bo pierwszy raz czytam o tym. Nigdy nie znałam też osoby cierpiącej na tą chorobę, więc podwójnie się cieszę, że mogłam to przeczytać.

Książkę tak naprawdę można podzielić na dwie części ze względu na rozdziały, ponieważ na przemian są tu treści, które dzieją się w teraźniejszości oraz w przeszłości. Spodobało mi się też to, że akcja nie rozgrywa się...

zobacz kolejne z 58 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Debiutancka powieść Cary Delevingne ukaże się w październiku

Cara Delevingne jest aktorką i modelką, ale już wkrótce będzie można dodać, że także pisarką. Na początku października ukaże się jej debiutancka powieść "Mirror, mirror" napisana wspólnie z Rowan Coleman. Powieść ma opowiadać o przyjaźni, tożsamości i o tym, że pozory mylą.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd