Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Zaćmienie

Seria: Poza serią
Wydawnictwo: Czarne
6,13 (38 ocen i 12 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
3
8
4
7
10
6
7
5
6
4
4
3
1
2
1
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375366631
liczba stron
198
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
joly_fh

Kiedy była policjantka, kobieta silna i niezależna, która nie boi się przyłożyć sierpowym, zatrudnia się w wydawnictwie literackim jako poszukiwaczka historii, wiadomo, że można spodziewać się wszystkiego poza rutynowymi obrazkami zza zakurzonego biurka. Ewa to niestrudzona tropicielka kuriozalnych opowieści, wierna słuchaczka ekscentryków i pocieszycielka malowniczych nieudaczników. Eskalacja...

Kiedy była policjantka, kobieta silna i niezależna, która nie boi się przyłożyć sierpowym, zatrudnia się w wydawnictwie literackim jako poszukiwaczka historii, wiadomo, że można spodziewać się wszystkiego poza rutynowymi obrazkami zza zakurzonego biurka. Ewa to niestrudzona tropicielka kuriozalnych opowieści, wierna słuchaczka ekscentryków i pocieszycielka malowniczych nieudaczników. Eskalacja niekonwencjonalności i absurdu sprawia, że bez zaskoczenia przysłuchujemy się jej rozmówcom, nawet Annie Jantar czy Arnoldowi Schwarzeneggerowi!

Agnieszka Wolny-Hamkało z wirtuozerią żongluje popkulturowymi kliszami i igra z wzorcem kobiecej seksualności. Jej wyzwolona bohaterka, silna i wrażliwa, to polskie wcielenie Lary Croft. Szalone, nieprzewidywalne i dążące ku samozatraceniu. Ku zaćmieniu.

 

źródło opisu: Czarne, 2013

źródło okładki: czarne.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
jusola książek: 3417

Świat w fazie zaćmienia

Od kiedy Tomasz stracił głowę, pogrążony w erotycznej, fizycznej miłości do Marii Magdaleny z pewnej cudownej ikony, Ewa nie mogła sobie znaleźć ani miejsca, ani mężczyzny na dłużej. Odeszła z policji, została poszukiwaczką.

I wtedy właśnie rozpoczyna się odliczanie. Bo jak to?, co to? że na 7 stronie książki, licząc przecież od okładki, już rozdział czwarty! Szybko przekartkować – no tak, nie błąd w druku, następny jest rozdział 3. Ku czemu to odliczanie? Ku zaćmieniu? Fakt, w powieściowym świecie ludzie czekają na to astronomiczne zjawisko i szykują się skrupulatnie, gromadząc stare klisze, zdjęcia rentgenowskie, a nowocześniejsi – kradnąc kinowe okulary: Zaćmienie w 3D (…). Najbardziej oczekiwana premiera roku. I nadchodzi to, na co czekają. Dlaczego przypomniała mi się wtedy „Piosenka o końcu świata” Czesława Miłosza?

Ale po kolei. Kim jest Ewa? - bo Tomasza przecież już nie ma, wypadł z jej życia. Byłą policjantką (choć dawne znajomości pojawią się na moment), która po zawodzie miłosnym postanowiła zmienić swoje życie i zatrudniła się w wydawnictwie Ósmy Cud Świata prowadzonym przez trzech ekscentrycznych, „nienachalnych” braci Hiszpanów. A po dwu latach wrastania w środowisko awansowała do roli poszukiwaczki dobrych do sprzedania historii. Bohaterkę więc widzieć będziemy nieustannie w pracy, jak szuka, węszy i obserwuje, jak wchodzi w historie i próbuje je na potrzeby wydawnictwa wstępnie spreparować.

I tym ujawnia się specyfika wyobraźni Agnieszki Wolny-Hamkało....

Od kiedy Tomasz stracił głowę, pogrążony w erotycznej, fizycznej miłości do Marii Magdaleny z pewnej cudownej ikony, Ewa nie mogła sobie znaleźć ani miejsca, ani mężczyzny na dłużej. Odeszła z policji, została poszukiwaczką.

I wtedy właśnie rozpoczyna się odliczanie. Bo jak to?, co to? że na 7 stronie książki, licząc przecież od okładki, już rozdział czwarty! Szybko przekartkować – no tak, nie błąd w druku, następny jest rozdział 3. Ku czemu to odliczanie? Ku zaćmieniu? Fakt, w powieściowym świecie ludzie czekają na to astronomiczne zjawisko i szykują się skrupulatnie, gromadząc stare klisze, zdjęcia rentgenowskie, a nowocześniejsi – kradnąc kinowe okulary: Zaćmienie w 3D (…). Najbardziej oczekiwana premiera roku. I nadchodzi to, na co czekają. Dlaczego przypomniała mi się wtedy „Piosenka o końcu świata” Czesława Miłosza?

Ale po kolei. Kim jest Ewa? - bo Tomasza przecież już nie ma, wypadł z jej życia. Byłą policjantką (choć dawne znajomości pojawią się na moment), która po zawodzie miłosnym postanowiła zmienić swoje życie i zatrudniła się w wydawnictwie Ósmy Cud Świata prowadzonym przez trzech ekscentrycznych, „nienachalnych” braci Hiszpanów. A po dwu latach wrastania w środowisko awansowała do roli poszukiwaczki dobrych do sprzedania historii. Bohaterkę więc widzieć będziemy nieustannie w pracy, jak szuka, węszy i obserwuje, jak wchodzi w historie i próbuje je na potrzeby wydawnictwa wstępnie spreparować.

I tym ujawnia się specyfika wyobraźni Agnieszki Wolny-Hamkało. Oto bowiem historie te, choć - rzec by można - „z życia wzięte”, to jednak mocno kuriozalne, z posmaczkiem absurdu i nieoczywistości. Opowiedziane w pełni albo i nie, gdyż prawnik Wydawnictwa Czarne (sic!) na to nie pozwoli, kiedy bohaterka podpisze klauzulę tajności. Spotkamy w nich i tajne bractwa, i zwykłych sprzedawców, Annę Jantar i Arnolda Schwarzeneggera (mój ulubiony fragment!). Te mikrohistorie obnażają naszą rzeczywistość, pełną niespełnionych pragnień i zwyczajnych ludzkich potrzeb: bliskości, akceptacji, uwagi i zrozumienia. Utkane z elementów naszego codziennego życia, tego bezpośrednio obserwowanego i doświadczanego, jak i znanego z mediów, wywołują na zmianę chichot i poczucie zażenowania, uśmiech i współczucie. Dają groteskowy obraz świata- w fazie zaćmienia (?), chyba także w potocznym znaczeniu tego słowa.

Rekomendacją dla tego świata niech będą słowa Nataszy Goerke, przywołane na okładce: Gdyby Lynch i Bareja mieli dziecko, to byłaby nim Agnieszka Wolny-Hamkało.

Równolegle prowadzona jest historia samej Ewy, niezależnej i – zdawałoby się – dość twardo stąpającej po ziemi, czasem cynicznej, dość bystrej i jednak wrażliwej. Takiej wyzwolonej kobiety naszych czasów, która niekiedy tylko pozwala sobie poddać się standardowym kobiecym pragnieniom. Ona także szykować się będzie, choć na swój sposób, na zaćmienie.

Książkę Agnieszki Wolny-Hamkało, dotąd raczej poetki niż pisarki, czyta się dobrze. Jej siła tkwi w języku, wiarygodnym, naturalnym i niewymuszonym. Prowokującym do uśmiechu. On gwarantuje dobrą rozrywkę, choć zdaję sobie sprawę z tego, że nie jest to powieść dla wszystkich. Trzeba chcieć nastroić się na fale emitowane przez „Zaćmienie”.

Justyna Radomińska

Zaćmienie powstaje, gdy cień jednego ciała niebieskiego pada na powierzchnię drugiego. Które ciało przesłania jakie w powieści Agnieszki Wolny-Hamkało?  

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (200)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 665
chiara | 2014-02-16
Na półkach: 2014
Przeczytana: 15 lutego 2014

Książka napisana z pazurem, opiera się na zaskakującym a udanym pomyśle zatrudnienia przez wydawnictwo byłej policjantki w roli poszukiwaczki tematów. Wielkie brawa za przezabawną historię ze Schwarzeneggerem.
Agnieszka Wolny-Hamkało to nowa gwiazda na firmamencie polskiej literatury.

książek: 11
Maciek_1979 | 2013-12-08
Na półkach: Posiadam
Przeczytana: 08 grudnia 2013

Jestem absolutnie oczarowany, Zaćmienie to najlepiej napisana polska książka, jaką czytałem od lat. Mroczna, fascynująca, dowcipna, odważna, nie mogłem się od niej oderwać, nie mogę o niej zapomnieć, cały czas we mnie grają te zdania i obrazy. Niecierpliwie czekam na kolejne powieści tej autorki, spróbuję też pójść na jakieś spotkanie autorskie, bo bardzo chciałbym ją poznać. Ktoś, kto tak pisze, musi być niezwykłą osobą.

książek: 730
mag | 2013-12-03
Na półkach: Posiadam

W filmie „Melancholia" Larsa von Triera bohaterowie żyją w poczuciu zbliżającej się katastrofy. Trajektorię Ziemi ma niebawem przeciąć kilkakrotnie większa od naszego globu planeta Melancholia. Zagłada ludzkości jest nieunikniona. Kadry z filmu mają szarawo-metalową poświatę, co wprowadza widza w stan niepokoju i nieprzyjemnej niepewności.

W „Zaćmieniu" , debiutanckiej powieści Agnieszki Wolny-Hamkało, ludzie czekają na zaćmienie słońca, które urasta do rangi symbolicznej granicy, jakiegoś końca czegoś i być może początku czegoś nowego. A może tylko końca? Udziela się klimat z filmu Triera, zaczynamy wraz z bohaterami powieści odczuwać niepokój, atmosfera się zagęszcza, ale to jedynie tło dla zupełnie pokręconej fabuły.

Ewa, główna bohaterka jest łowczynią historii, pracuje w oryginalnym wydawnictwie braci Casado. Wcześniej była policjantką, ale odkąd odkryła, że jej mężczyzna, również policjant, ma romans z ikoną św. Marii Magdaleny postanowiła odejść. Od tego momentu jeździ po...

książek: 1300
Elwira | 2014-01-15
Na półkach: Posiadam
Przeczytana: 15 stycznia 2014

Niezmiernie cieszy mnie fakt, że znów mogę powiedziec po sięgnięciu po polską literaturę: "cudze chwalicie, swojego nie znacie".
Jest tu wciągający, wysublimowany język, pokochałam genialną umiejętnośc nagromadzenia porównań, którymi Agnieszka sypie z rękawa bez większych trudności. Są to porównania i opisy trafiąjące do sedna spraw, naszych umysłow, serc i wyobraźni. Agnieszka ma niebywały talent odzierania rzeczywistości z mask, którymi ją zakrywamy. Przy okazji tworzy ciekawą postac Ewy, której trudno nie polubic, tworzy ciekawe wątki, absurdalne, groteskowe, ale tak prawdziwe. I ta ciągła atmosfera końca świata. Wciąga!
Na tyle książki jest napisane "nieokiełznana jest, nieobliczalna jest".
Oj jest i chcę więcej!

książek: 825
koemata | 2014-01-23
Na półkach: Az w 2015
Przeczytana: 16 sierpnia 2015

Agnieszkę obserwuję od dawna - recenzje, wiersze, blog, filmiki, wysokie obcasy, TV, dzidziuś --- o uwodzicielach, którzy futrują ofiary tabletkami gwałtu, a potem penetrują ich przestronne wnętrza --- Niezwykłe – powiedziała Ewa i zganiła się w duchu za niski poziom refleksji. --- była to dla niego rozmowa specjalnej troski --- warianty szaleństwa --- interesują nas sposoby adaptacji do środowiska, dystrybucja dóbr, systemy pokrewieństwa, formy organizacji społecznej. Ale także systemy wyobrażeń o świecie, symbole i metafory, rytuały, animizm, tego typu historie. --- Święta Anna Samotrzecia --- Nasze marzenia są tym, co nas odróżnia od zwierząt ---I już

książek: 1353
goskrzys | 2014-12-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 14 grudnia 2014

Dość psychodeliczna książka - jak dla mnie: o niczym :/ Główna bohaterka po dziwnych uczuciowych przejściach, zanurzona w świecie zgiełku, schyłkowości, samotności... Kilka dni w oczekiwaniu na tytułowe zaćmienie, sprowadzające lęk przed końcem świata, spędzone w towarzystwie dziwacznych osobników, z niedopowiedzianymi do końca historiami, pokręconymi przeżyciami. I tyle.
Brakowało mi tu jakiejś spójnej myśli przewodniej, a główna bohaterka jakoś nie zdołała mnie do siebie przekonać. "(...) mistrzowska opowieść o tym, jak skutecznie i szybko dobić do dna"? W moim odczuciu to raczej przesadzona ocena...

książek: 553
ścichapęk | 2014-01-19
Na półkach: Tak!

Można po przeczytaniu stwierdzić: no dobra, ale gdzie fabuła, ciągłość, skończone wątki? Po co ten chaos?!

Miniatury: ktoś przemknął, ktoś coś powiedział, kogoś się spotkało, coś groteskowego (albo i nie: wtedy zawód) się zobaczyło. Wszystko chwilowe. Wyznacznik popkultury, której tutaj sporo.

Co urzeka, to porównania, skojarzenia Hamkało. To książka zmysłowa, ale nie w tym jednym, najczęściej kojarzonym znaczeniu. Przede wszystkim w ruch idą zmysły: wzroku, węchu, słuchu. "Na ziemi leżały pozrywane huby jak wielkie pierniki podbite lukrem. Dorodne, pulchne"; "Mrok był tak gęsty jak guma i Ewa miała wrażenie, że skleja jej palce w bezradne płetwy"; "wiatr przerobił ją na konserwę"; "jaskrawobiałe koloratki wyglądały jak bielinki kapustniki, które im się przyssały do gardeł"; "miał niski aksamitny głos o pięknej barwie. Ewa pomyślała, że musi być w środku wyściełany pluszem".

Jest przewrotnie, groteskowo, zabawnie, ale i smutno. Ludzie w tej książce najczęściej są jakoś...

książek: 325
Monika | 2014-12-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 grudnia 2014

Największy plus za sposób pisania. Książkę czyta się łatwo i z zaciekawieniem. Rozczarowuje jednak fakt, że historie, które są nam przedstawiane w większości nie maja żadnego zakończenia. Chciałoby się wręcz zapytać: po co autor trudzi się by je opowiadać, skoro nie maja one żadnego celu? To tak jakby w trakcie rozmowy powtarzać w kółko: bla bla bla - po to tylko by wydawać dźwięki.

książek: 656
miguelm75 | 2017-04-20
Na półkach: Przeczytane

nie oceniam książek, których nie doczytałem do końca, ale dla tej zrobię wyjątek.

szkoda czasu. jeśli ktoś uważa autorkę za obiecujący głos polskiej prozy, to nie chcę wiedzieć, kogo uważa za niewarty uwagi. doczytałem do 30% (na czytniku, więc nie wiem, do której strony), żeby dać szansę, bo może coś się rozwinie. ale nie, nic się nie rozwija, prawie nic się nie dzieje, bohaterka kompletnie nie przyciąga uwagi. o stylu litościwie nie wspomnę.

książek: 130
Maggi | 2016-12-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 listopada 2016

Szczerze? Mam nadzieję, że to pierwsza część serii i Ewa, była policjantka i poszukiwaczka historii powróci wkrótce! Cieszę się, że mamy tak utalentowaną, odważną i dowcipną pisarkę, jak Agnieszka Wolny-Hamkało. Dawno się tak dobrze nie bawiłam podczas lektury i nie była to bezrefleksyjna rozrywka!
Smaczny kąsek! Polecam.

zobacz kolejne z 190 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd