Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Przepiórki w płatkach róży

Autor:
Seria: Klub Książki Doroty Wellman [Znak Literanova]
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Elżbieta Komarnicka
tytuł oryginału
Como agua para el chocolate
wydawnictwo
Znak Literanova
data wydania
ISBN
9788324024117
liczba stron
240
język
polski
typ
papier
dodała
joly_fh
6,85 (603 ocen i 65 opinii)

Opis książki

Piękna historia o zakazanej miłości, pełna magii i alchemii smaków. Płatki róż należy obrywać bardzo ostrożnie, starając się nie ranić palców, bo oprócz tego, że jest to bardzo bolesne, zaplamienie płatków krwią może zmienić smak przepiórek. Jednak w tamtej chwili Tita zapomniała o bożym świecie i mocno ściskała róże, tuląc je do piersi. Pierwszy raz w życiu dostała kwiaty, poza tym – dostała...

Piękna historia o zakazanej miłości, pełna magii i alchemii smaków.
Płatki róż należy obrywać bardzo ostrożnie, starając się nie ranić palców, bo oprócz tego, że jest to bardzo bolesne, zaplamienie płatków krwią może zmienić smak przepiórek. Jednak w tamtej chwili Tita zapomniała o bożym świecie i mocno ściskała róże, tuląc je do piersi. Pierwszy raz w życiu dostała kwiaty, poza tym – dostała je od Pedra! Ponieważ nie mogła ich zatrzymać, postanowiła wykorzystać je w potrawie, która – jak żadna inna – zaświadczy o jej uczuciach.

Tita kochała Pedra miłością gorącą i odwzajemnioną, niestety od początku było to uczucie skazane na niespełnienie. Jako najmłodsza córka w rodzinie, zgodnie z meksykańską tradycją, nie mogła wyjść za mąż. Jej obowiązkiem była opieka nad matką, a z czasem także rola głównej kucharki domu. Jedynie przez smak przyrządzanych potraw mogła wyjawić ukochanemu, co naprawdę czuje.

Przepiórki w płatkach róży to piękna opowieść o dwóch namiętnościach: do mężczyzny i sztuki kulinarnej. Miłość łączy się w niej z magią, a smak potraw budzi prawdziwe pożądanie.

 

źródło opisu: Znak, 2013

źródło okładki: www.znak.com.pl

pokaż więcej

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1343
Gosia | 2015-01-23
Na półkach: 2015, Przeczytane
Przeczytana: 23 stycznia 2015

Niesamowita książka. Taka chyba do zapamiętania na zawsze. Autorka - Laura Esquivel jest mi już znana z innej pozycji, która mniej mnie zachwyciła.
Utrzymana w nurcie iberoamerykańskim. Nie wiem co takiego mają w sobie pisarze z tego rejonu, że ich książki są często niepowtarzalne, a styl nie do podrobienia. Chyba trzeba się tam urodzić i wzrastać w tym na poły magicznym, a na poły realnym świecie, gdzie wydawałoby się, że ciężka praca przysłania wszystko. Opisy i stopień trudności wykonania potraw mogą przestraszyć. Cała historia aż buzuje od skrywanych uczuć i namiętności, a magia smaków i zapachów przyprawia o zawrót głowy.
Niezwykła lektura.

książek: 801
Lenalee | 2013-08-17
Przeczytana: 16 sierpnia 2013

Czytając „Przepiórki w płatkach róży” miałam wrażenie, że skądś znam klimat tej książki, że nie jest mi on obcy i już kiedyś się z nim spotkałam. Nie zawsze takie porównania przychodzą mi na myśl, jednak gdy już się pojawiają, są one główną przyczyną tego, że jakaś książka zapada mi w pamięć bardziej niż inne. Nie od razu wpadłam na to, że atmosfera panująca w tej powieści przypomina mi nieco „Sto lat samotności” Marqueza – książkę niesamowitą i z całą pewnością wyjątkową, o której nie zapomnę przez długie lata. Co prawda obie powieści nie za bardzo można ze sobą porównywać, jednak z pełną szczerością piszę, że książka Laury Esquivel dostarczyła mi tyle samo radości co historia rodziny Buendia autorstwa wspomnianego przeze mnie, kolumbijskiego pisarza.

Autorka stworzyła piękną i wzruszającą historię o zakazanej miłości. Tita, główna bohaterka, już od urodzenia z góry skazana jest na życie u boku matki. Jako najmłodsza córka w rodzinie musi zostać przy niej aż do śmierci, wobec...

książek: 2283
kasandra_85 | 2013-10-30
Przeczytana: 2013 rok

http://kasandra-85.blogspot.com/2013/10/dla-kazdego-cos-dobrego.html

książek: 852
boziaczek | 2012-07-26
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Przeczytałam po obejrzeniu filmu. Książka magiczna, wręcz baśniowa:) Opowiada historię wielkiej, pięknej, lecz niespełnionej miłości. Bardzo kibicowałam głównej bohaterce, aby mogła choć na chwile zaznać szczęścia ze swoim ukochanym. Czy jej się udało?... Przeczytajcie! Klimat powieści podobny do powieści Allende, której książki kocham... Zdecydowanie jest to literatura dla kobiet.

książek: 5380
allison | 2011-04-20
Na półkach: Przeczytane

Jedna z najpiękniejszych powieści w nurcie iberoamerykańskim. Niepowtarzalny klimat aż eksplodujący uczuciami i niezwykła magia smaków, zapachów...
Bardzo przyjemna lektura, łącząca w sobie refleksję i humor.

książek: 2002
Mary | 2012-06-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2005 rok

Bardzo apetyczna i smakowita książka. Nie sposób podczas jej czytania nie pomyśleć: "a może by się coś zjadło?"
Dodatkowo czytelnika porusza miłość niespełniona przez lata Pedra i Tity, która przez gotowanie ukazuje swą miłość. Smutna jest refleksja, że w wielodzietnych meksykańskich rodzinach istniał zwyczaj, że jedna z córek od dziecka była sposobiona, by nie zakładać własnej rodziny, a zostać w domu rodzinnym przy rodzicach, by opiekować się nimi na starość.

książek: 1586
Edi_Edi | 2014-04-25
Przeczytana: 24 kwietnia 2014

"Przepiórki w płatkach róży" Laury Esquivel to malutka książeczka. Malutka, ale ogromna. Potrafi wessać, wciągnąć i zatrzymać w swoim świecie. To opowieść o życiu Tity, trzeciej córki swojej matki. Córki przeznaczonej do życia w cieniu rodzicielki. Córki o wielkiej duszy i wielkim talencie.
Czytając "Przepiórki..." nie mogłam się oprzeć wrażeniu, że stworzono w tej opowieści ten sam klimat co 'Domu dusz' Allende, I absolutnie nie jest to zarzut!! :)

książek: 3833
Pokrecona | 2013-07-13
Przeczytana: 12 lipca 2013

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Książka magiczna.Pełna kuchennych przepisów,aromatów od których czytając kręci się w głowie oraz wielka miłość-nieszczęśliwa .
Książka składa się z 12 rozdziałów, a każdy nosi nazwę miesiąca. Poznajemy w nim historię przyjścia na świat głównej bohaterki,Tity oraz absurdalny zwyczaj panujący w meksykańskich rodzinach,że najmłodszej córce nie wolno wyjść za mąż, gdyż musi ona opiekować się swoją matką, dopóki ta nie umrze. Tita jest najmłodszą córką, zakochaną w chłopaku o imieniu Pedro.Niestety Pedro żeni się z jej siostrą,ale tylko po to by być blisko swojej ukochanej.Po kryjomu mają romans.Titą interesuję się doktor,serdeczny mężczyzna,zafascynowany cudowną dziewczyną -jaką jest nasza bohaterka.Dochodzi do zaręczyn...
Czy dojdzie do ślubu narzeczonych? A może Tita będzie z Pedro?Jak potoczą się losy magicznej Tity musicie przeczytać już sami.
Książka wciągająca!

książek: 923
beata83 | 2014-08-11
Przeczytana: 11 sierpnia 2014

Pełna magii i gotowania opowieść o nieszczęśliwej miłości, której powodem jest kultywowanie niszczącej i niesprawiedliwej tradycji.

książek: 761
Zuba | 2014-03-22
Przeczytana: 22 marca 2014

"Przepiórki w płatkach róży" - ten tytuł niezbyt mnie zachęcał do lektury, co jednocześnie wyraźnie pokazuje mój stosunek do sztuki kulinarnej. Słowem w mojej kuchni ani przepiórek ani płatków róży nie ma. A jest to powieść przesiąknięta zapachami, smakami, gdzie gotowanie staje się symbolem życia. Historia Tity jest typowym przykładem realizmu magicznego i osobom, które lubią takie klimaty, a do tego mają romantyczne usposobienie "Przepiórki" mogą się podobać, i to bardzo. Mnie ta historia nie porwała, nawet nie chciało mi się jeść :-(

P.S. Już wiem, co mi nie pasowało - wizja miłości jak rażenie piorunem, obezwładniająca, o matko, ledwie spojrzał, już płonęła... Może mam niedobory hormonalne, ale taki piorun nigdy we mnie nie strzelił i nie potrafię przełknąć tego typu opisów.


Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Jeffery Deaver
    65. rocznica
    urodzin
    Uważaj, o co prosisz, bo możesz to dostać.
  • Stanisław Grzesiuk
    97. rocznica
    urodzin
    Pomocną rękę należy podać tym, którzy mądrze walczą, a nie mogą dać sobie rady.
  • Sigmund Freud
    159. rocznica
    urodzin
    Gdy niebo mi oporne, piekło wzruszę do dna.
  • Stanisław Grzybowski
    85. rocznica
    urodzin
  • Ariel Dorfman
    73. rocznica
    urodzin
  • Sergio Kokis
    71. rocznica
    urodzin
    Przypomnij sobie, co mówił Augustyn, parafrazując Cycerona: ludzie stworzyli Boga na swoje podobieństwo.
  • Yasushi Inoue
    108. rocznica
    urodzin
  • Lyman Frank Baum
    96. rocznica
    śmierci
    - Tak czy owak - oświadczył Strach - ja poproszę o rozum, a nie o serce. Głupiec nie wiedziałby przecież, co robić z sercem, nawet gdyby je miał.
    - A ja o serce - zdecydowanie powiedział Blaszany Drwal - Bo rozum nie zapewnia szczęścia, a szczęście to najlepsza rzecz na świecie
  • Henry David Thoreau
    153. rocznica
    śmierci
    Uważam, że zdrowo jest być samemu przez większość czasu. Przebywanie w towarzystwie, nawet najlepszym, szybko staje się nużące i wyczerpujące. Uwielbiam być sam. Nigdy nie spotkałem przyjaciela, który byłby równie przyjazny jak samotność. Jesteśmy zwykle bardziej samotni, kiedy wychodzimy między lud... pokaż więcej
  • Maurice Maeterlinck
    66. rocznica
    śmierci
    Każda bowiem ich czynność wiąże się nierozerwalnie z błękitem nieba, z rozkwitem łąk, pól i lasów, z najrozkoszniejszą porą w ciągu całego roku.Pszczoły to dusza, dusza lata, to zegar znaczący okres dosytu i bujności życia, to skrzydło polatującej woni, to samoświadomość promieni słońca, to pobrzęk... pokaż więcej
  • Farley Mowat
    1. rocznica
    śmierci
    Żeglarze wszystkich czasów mają ze sobą więcej wspólnego mimo dzielących ich stuleci niż ich żyjący na lądzie bracia,(...)

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd