Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Drzwi do piekła

Cykl: Daria (tom 1)
Wydawnictwo: Znak
6,86 (2013 ocen i 294 opinie) Zobacz oceny
10
101
9
146
8
359
7
625
6
499
5
174
4
55
3
44
2
4
1
6
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-240-1875-8
liczba stron
272
słowa kluczowe
literatura polska
język
polski
dodała
Ag2S

Najbardziej skandalizująca powieść Marii Nurowskiej! Życie, które stało się piekłem. Piekło, w którym odnajdziesz miłość. Daria, dwudziestoletnia dziewczyna zakochała się w starszym od siebie mężczyźnie. Edward był wówczas redaktorem naczelnym pisma literackiego, widział w niej zdolną pisarkę i fascynującą kobietę. Nikt nie znał prawdziwego oblicza ich związku. Nikt też nie zrozumiałby...

Najbardziej skandalizująca powieść Marii Nurowskiej!

Życie, które stało się piekłem. Piekło, w którym odnajdziesz miłość.

Daria, dwudziestoletnia dziewczyna zakochała się w starszym od siebie mężczyźnie. Edward był wówczas redaktorem naczelnym pisma literackiego, widział w niej zdolną pisarkę i fascynującą kobietę. Nikt nie znał prawdziwego oblicza ich związku. Nikt też nie zrozumiałby takiej miłości, miłości-wyzwania, miłości-gry, miłości-kontroli. Daria kochała męża. I zabiła go. Z miłości. A potem zadzwoniła na policję. Skazana na dwanaście lat za zbrodnię w afekcie, trafiła do więzienia dla kobiet. Do piekła, które okazało się dla niej czyśćcem. Drogę do samej siebie odnalazła dzięki drugiej kobiecie...

Najnowsza powieść Marii Nurowskiej, historia o niebezpiecznej miłości, opowiada o najciemniejszych stronach kobiecej duszy. Zaledwie jeden krok dzieli Darię od zakochania do małżeństwa, od wyzwania do zdrady, od zaufania do kłamstwa, od poczucia władzy do zniewolenia. Najdłuższa droga, jaka ją czeka, droga przez piekło, prowadzi do wolności i zaakceptowania samej siebie.

Kolejna część opowieści o Darii - Dom na krawędzi - ukaże się w październiku.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Znak, 2012

źródło okładki: http://www.znak.com.pl

pokaż więcej

książek: 560
Klio | 2012-05-19
Przeczytana: 19 maja 2012

Ostatnie moje spotkanie z Nurowską, i jej powieściami o wilkach, nie było udanym spotkaniem. Dlatego też, z nieskrywaną niecierpliwością czekałam na coś nowego, coś..co zatrze to niemiłe wrażenie, którego doświadczyłam. Skandalizująca, oburzająca, nie trafiająca do czytelników, którzy znają Nurowską z innej strony..z takimi oto opiniami się spotykałam. Czy doczekałam się tego..niekoniecznie, oczekiwałam czegoś co mnie oburzy, wstrząśnie mną..niestety. Może jestem zbyt wymagającą, bo jaką być w stosunku do bohaterki Darii, która zabija męża (z miłości, cóż za trafne określenie) trafia do więzienia, gdzie kobiety uzależniają od siebie inne kobiety, te dla których istotne jest "mokre widzenie" nie mają racji bytu. I zamiast demoralizacji, okazuje się iż Daria sumiennie podchodzi do swoich obowiązków, w sposób ludzki, pomocny, zbawienny. Nie ma nic co mogłoby wzbudzić wstrząs w czytelniku, kobieta zabija męża, co wtedy jest w jej głowie, jak może funkcjonować kobieta, która pozbawia innego człowiek życia. Fabuła jest niczym na jednym wydechu, bez akapitów rozdziałów, przeplata z sobą pobyt w więzieniu, i życie z Edwardem. Edwardem, starszym redaktorem, dzięki któremu w jakiś sposób istnieje, znosi krytykę..miłość, odrzucenie, akceptację. Jest jego żoną..która w pewnym momencie rozpoczyna grę, świadomie, popycha swego mężczyznę w ramiona (uda..) innej kobiety. I tak zaczyna się gra, gdzie nie ma sumienie, nie ma zazdrości, jest przyzwolenie. Czy da się to kontrolować, wyjść z tego cało. Nie potrafię pojąć przekazu, czy Daria zezwalając mężczyźnie swego życia, gdyż niewątpliwie nim był, na świadome zdrady nie czuje względem siebie wstrętu, upokorzenia, zatracenie swej kobiecości, wartości. Co było przyczyną śmierci, ból, którego jej doświadczył, podwójne życie, polityka, spiskowanie.. Czy nie zabijając jego potrafiłaby uporać się sama ze swym życiem, odnaleźć siebie. Czy do tego potrzebowała zabójstwa, pobytu w więzieniu, utożsamianiu się z innymi kobietami..Dostrzeżenia prostoty. Zbyt wiele niejasności nasuwa się po przeczytaniu tej książki. Nie chcę być krytyczna w każdym aspekcie, bo pomimo tych potknięć literackich, ja Nurowską cenie, wśród nielicznych dobrych polskich pisarek. Po prostu może..zbyt duże oczekiwania.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Wszystkie moje kobiety. Przebudzenie

"Samotność wcale nie zaczyna się od tego, że nagle nikt nie czeka na ciebie w domu. Samotność zaczyna się wówczas, kiedy pierwszy raz odczujesz p...

zgłoś błąd zgłoś błąd