Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Drzwi do piekła

Drzwi do piekła

Autor:
Cykl: Daria (tom 1)
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Znak
data wydania
ISBN
978-83-240-1875-8
liczba stron
272
słowa kluczowe
literatura polska
język
polski
typ
papier
dodała
Ag2S
6.89 (1424 ocen i 227 opinii)

Opis książki

Najbardziej skandalizująca powieść Marii Nurowskiej! Życie, które stało się piekłem. Piekło, w którym odnajdziesz miłość. Daria, dwudziestoletnia dziewczyna zakochała się w starszym od siebie mężczyźnie. Edward był wówczas redaktorem naczelnym pisma literackiego, widział w niej zdolną pisarkę i fascynującą kobietę. Nikt nie znał prawdziwego oblicza ich związku. Nikt też nie zrozumiałby takiej mi...

Najbardziej skandalizująca powieść Marii Nurowskiej!

Życie, które stało się piekłem. Piekło, w którym odnajdziesz miłość.

Daria, dwudziestoletnia dziewczyna zakochała się w starszym od siebie mężczyźnie. Edward był wówczas redaktorem naczelnym pisma literackiego, widział w niej zdolną pisarkę i fascynującą kobietę. Nikt nie znał prawdziwego oblicza ich związku. Nikt też nie zrozumiałby takiej miłości, miłości-wyzwania, miłości-gry, miłości-kontroli. Daria kochała męża. I zabiła go. Z miłości. A potem zadzwoniła na policję. Skazana na dwanaście lat za zbrodnię w afekcie, trafiła do więzienia dla kobiet. Do piekła, które okazało się dla niej czyśćcem. Drogę do samej siebie odnalazła dzięki drugiej kobiecie...

Najnowsza powieść Marii Nurowskiej, historia o niebezpiecznej miłości, opowiada o najciemniejszych stronach kobiecej duszy. Zaledwie jeden krok dzieli Darię od zakochania do małżeństwa, od wyzwania do zdrady, od zaufania do kłamstwa, od poczucia władzy do zniewolenia. Najdłuższa droga, jaka ją czeka, droga przez piekło, prowadzi do wolności i zaakceptowania samej siebie.

Kolejna część opowieści o Darii - Dom na krawędzi - ukaże się w październiku.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Znak, 2012

źródło okładki: http://www.znak.com.pl

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Oficjalna recenzja
malineczka74 książek: 3768

Znana pisarka w więzieniu

Maria Nurowska to jedna z najbardziej utalentowanych i płodnych polskich współczesnych pisarek. W jej dorobku znajdują się powieści, które podbiły moje serce. W tym dwie ostatnie - opowieści o ludziach kochających przyrodę i bieszczadzką głuszę, o miłośnikach wilków. Najnowsze dzieło Nurowskiej jest książką już zdecydowanie inną. Bardziej poważną i smutniejszą, wzruszającą, poruszającą trudne tematy. Jej akcja nie rozgrywa się w malowniczych plenerach, a w murach żeńskiego więzienia.

Więzienie w Kowańcu. Miejsce szare, przygnębiające, pełne ludzkich dramatów. Tu trafiają kobiety skazane często za najgorsze przestępstwa, z wieloletnimi wyrokami. Tu trafia również główna bohaterka “Drzwi do piekła” - pisarka Daria Tarnowska - za zastrzelenie swojego męża Edwarda. Skazana na 12 lat kobieta czuje się zagubiona, osamotniona i nieszczęśliwa. Jej czyn, owszem, był okrutny, ale występują pewne okoliczności łagodzące, dlatego znana pisarka otrzymuje najniższy wymiar kary przewidziany przez kodeks karny.

Zamknięta w więziennych murach kobieta - wykształcona intelektualistka, czuje się wśród więźniarek wyobcowana. Życie w celi jest trudne. W aklimatyzacji pomaga jej praca, jaką za kratami wykonuje – piecza nad biblioteką, zwaną w więziennym slangu „czytałką” oraz wychowawczyni Izabela.

Pełna kompleksów, wrażliwa kobieta, z początku nie odnajduje wspólnego języka z koleżankami niedoli. Jednak z czasem lody zaczynają pękać. Daria nawiązuje coś na kształt przyjaźni, poznaje koleje losu swoich towarzyszek. Staje się powierniczką współwięźniarek, które, jak się okazuje, nie zawsze trafiały tu z wyrachowania. Słuchając ich Daria niejednokrotnie uznawała, że opowiadane w ciszy biblioteki historie nadają się na fabułę melodramatu.

Wśród tych kobiecych opowieści poznajemy również losy Darii - to niezwykle fascynująca historia kobiety, która ma białoruskie korzenie i jest wyznania prawosławnego. Trudne dzieciństwo, brak rodziców, dorastanie na plebani popa, studia, a wreszcie toksyczna miłość, nieszczęśliwe małżeństwo z mężczyzną, który był z jednej strony oparciem, a z drugiej tyranem. Daria przeżyła upokorzenia, zdrady i ciosy prosto w serce. A jednak więzienie staje się dla niej szansą. Tu bowiem rodzi się na nowo i pomagając innym, pomaga również sobie. Daria przechodzi przemianę, za kratami hartuje się niczym szlachetna stal.

Jej losy, jej historia i małżeństwo to niesamowita opowieść, od której trudno się oderwać. Daria to postać niezwykła, wykreowana kunsztownie niczym piękny brylant przez wybornego jubilera. Kobieca i wrażliwa, potrafi być bezwzględna i silna. Uczy się żyć na nowo w miejscu, w którym obowiązują ciężkie reguły. Równie zajmujące są losy innych współwięźniarek z jej celi. Nurowska pisze o kobietach, których życie nie rozpieszczało, którym rzucało jedynie wyzwania i kłody pod nogi. A one, choć przerażone i cierpiące, muszą iść dalej, muszą radzić sobie z trudną rzeczywistością.

„Drzwi do piekła” to powieść o miłości, nienawiści, emocjach i uczuciach, jakie może wywołać toksyczne małżeństwo. To książka o walce i przemianie duchowej. Pisarka doskonale nakreśliła kobiece sylwetki – jej bohaterki są zwyczajne, a zarazem dzielne i silne. Maria Nurowska pisze również o nowej Polsce, o kraju, który po zrzuceniu jarzma komunizmu wcale nie jawi się jako miejsce przyjazne do życia. Bo można tu trafić za kraty za długi i olbrzymie odsetki rosnące bez kontroli, za to, że próbowało się „jakoś” przetrwać po rozwiązaniu pegeerów. Autorka obala też mit resocjalizacji w więzieniu – tu mnoży się korupcja, czy handel alkoholem, na który strażniczki przymykają oko.

Niewielka objętościowo powieść, prosty język, doskonale wykreowane postaci, zgrabne dialogi – wszystko to składa się na sukces tej książki. Lektura z pewnością wzruszy niejednego czytelnika, wyzwoli emocje, skłoni do refleksji - jest niełatwa, ale warto poświęcić jej czas.

Bernardeta Łagodzic-Mielnik

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 150
Marlena | 2013-08-31
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 czerwca 2013

Opis nie jest zgodny z treścią książki. To reklama "Najbardziej skandalizująca powieść Marii Nurowskiej!", sprawiła że zaintrygowana sięgnęłam po książkę. Brak rozdziałów i ciągłe poplątanie czasów, tych obecnych z tymi z przeszłości, powoduje że można się pogubić. Darii nie polubiłam. Ona sama, jej historia i jej związek z dużo starszym Edwardem bardzo mnie irytowały. To ona właśnie proponuje "grę" nakłania męża do zdrady z którą potem sama sobie nie radzi. Zabija męża i trafia za kraty. Wykształcona, młoda kobieta, zamknięta w sobie jakoś nie pasuje do więziennego życia, wyraźnie od niego odstaje. Miałam wrażenie że ona "jest z jakiejś innej bajki".

książek: 1166
Gosia | 2014-01-27
Na półkach: 2014, Przeczytane
Przeczytana: 26 stycznia 2014

Książka opowiada o losach pisarki Darii, która trafia do więzienia po tym jak zabiła swojego męża. Czuje się ona wyobcowana, samotna i zagrożona w tym strasznym miejscu. Poznaje komplikowane relacje i układy więzienne, które są barwnie opisane. Lesbijskie związki, hierarchię, ciągłą próbę sił, aby przetrwać.
Najgorsze jest to, że kiedy człowiek się już dostosuje - to bardzo trudno jest mu wyjść z więzienia i wrócić do normalnego życia. Zaprzyjaźnia się ze swoją wychowawczynią i uzależnia od niej.
"Drzwi do piekła" to powieść, która biegnie dwutorowo. Poznajemy codzienność więzienną przeplataną wspomnieniami z życia Darii, od jej dzieciństwa po zabójstwo męża. Nie przeszkadzało mi takie przeplatanie przeszłości z teraźniejszością. Wątki przeplatają się swobodnie, rzeczywistość nagle wkracza we wspomnienia bez żadnego ostrzeżenia. Sposób prowadzenia narracji przypominał mi Vargasa LLosę.
"Drzwi do piekła" to kontrowersyjna i momentami wstrząsająca opowieść o miłości, nienawiści, zdrad...

książek: 20142
Ania1986 | 2013-03-15
Przeczytana: 02 marca 2013

"Drzwi do piekła" autorstwa Marii Nurowskiej to ponoć najbardziej skandalizująca powieść w dorobku autorki, czy jest tak faktycznie? A jeśli tak to dlaczego? Na te pytania postaram się Wam odpowiedzieć na końcu.

Marii Nurowskiej przedstawiać nikomu nie trzeba, jednak w ramach przypomnienia postanowiłam napisać kilka słów o autorce. Studiowała filologię polską i słowiańską na Uniwersytecie Warszawskim. Autorka powieści, opowiadań, słuchowisk i sztuk teatralnych. Zadebiutowała na łamach miesięcznika "Literatura", a popularność i uznanie krytyki przyniosły jej już pierwsze książki: zbiór opowiadań "Nie strzelać do organisty" oraz powieść " Moje życie z Marlonem Brando". Najnowszymi powieściami są: "Drzwi do piekła" i "Dom na krawędzi". Jej książki cieszą się niesłabnącym powodzeniem zarówno wśród polskich czytelników, jak i na świecie. *

W "Drzwiach do piekła" poznajemy Darię. Z jednej strony jest to wykształcona kobieta, która jest pisarką, a z drugiej nie ma łatwego życia z powodu...

książek: 3553
kajsa | 2012-09-19
Przeczytana: 19 września 2012

My,Polacy,mamy tendencję do przesady,szczególnie w wyrażaniu opinii.O nowej książce Marii Nurowskiej napisano,że jest skandalizująca,kontrowersyjna,pełna perwersyjnego seksu i nie wiadomo,co jeszcze.
Tymczasem "Drzwi do piekła" to wielowymiarowa powieść,w której autorka z wielką delikatnością i znawstwem tematu obnażyła kobiecą duszę,pragnienie miłości,wrażliwość i potrzebę akceptacji pod osłoną prostactwa i brutalności.
W książce przenika się wiele światów.Dzieciństwo i młodość Darii wraz z traumatycznym przeżyciem z tego okresu,jej silny emocjonalnie i jednocześnie destrukcyjny związek z Edwardem zakończony mężobójstwem,a także to,co dzieje się tu i teraz - pobyt w więzieniu,relacje z kobietami z celi oraz przyjaźń z Izą,dająca siłę i motywację do przetrwania.
Paradoksalnie,miejsce pełne przemocy,wulgarności i bezwstydu,staje się dla głównej bohaterki i jej współwięźniarek czymś na kształt odkupienia,narodzin wiary w samą siebie.

książek: 154
talia44 | 2014-04-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 kwietnia 2014

Maria Nurowska to autorka którą cenię za dobre ksiązki pisane swietnym stylem z doskonale wykreowanymi postaciami.
"Drzwi do piekła" to powieść o kobiecie,która trafia do więzienia za zabicie męża.Obserwujemy w jaki sposób wykształcona młoda kobieta skazana na długoletnie zamknięcie musi radzić sobie z brutalnym życiem za kratami.Więzienie stało się dla niej piekłem na ziemi,żeby przetrwać musi wtopić się w środowisko od którego tak bardzo odstaje.
Początek w więziennym "piekle" był bardzo trudny,ale z czasem Daria zaczęła przystosowywać się do życia w zamknięciu.Bardzo jej w tym pomogły spotkania z Izą,wychowawczynią z którą się zaprzyjazniła.

Bardzo jestem ciekawa jak Daria poradzi sobie po wyjsciu na wolnośc,co zrobi ze swoim życiem ,aby się tego dowiedzieć zaczynam czytać drugą częś p.t "Dom na krawędzi".

książek: 3285
Książkowo | 2012-05-18
Na półkach: *!!, Przeczytane, Posiadam, 2012
Przeczytana: 06 maja 2012

W powieści tej autorka przedstawia nam historię Darii, młodej pisarki, która zafascynowana jest starszym od siebie mężczyzną... W toku opowieści Edward zostaje jej mężem, jednak wspólne życie układa im się bardzo rożnie, pomimo tego są wręcz uzależnieni od siebie wzajemnie i prowadzą ze sobą pewnego rodzaju grę...

Pewnego dnia kobieta przypadkowo odkrywa, iż jej małżonek nie jest lojalny wobec jednego z członków jej rodziny... W afekcie strzela do Edwarda... Za ten czyn zostaje skazana na kilkanaście lat więzienia...

I można śmiało powiedzieć, że tak naprawdę to właśnie tutaj rozpoczyna się cała historia... Daria opisuje więzienną egzystencję wraz z jej wszystkimi układami i niuansami...
A także swoją fascynację Izą - więziennym wychowawcą...

Czy dosyć zamknięta w sobie, wykształcona, młoda kobieta poradzi sobie w niekiedy brutalnych realiach życia za kratami???

Jest to opowieść o odkrywaniu niejednokrotnie bardzo głęboko ukrytej w nas prawdy o sobie i wychodzeniu naprzeciw sobie s...

książek: 2283
kasandra_85 | 2012-01-25
Przeczytana: styczeń 2012

http://kasandra-85.blogspot.com/2012/01/drzwi-do-pieka-maria-nurowska.html

książek: 443
violabu-toczytam | 2013-11-07
Przeczytana: 07 listopada 2013

Nie jest prawdą, że literatura kobieca to jedynie płytkie treści pisane w niewyszukany sposób. Przykładem jest Maria Nurowska, autorka, którą cenię za jej kunszt i inteligencję. Ma piękny styl, a jednocześnie zrozumiały, dzięki czemu jej książki czyta się płynnie. Faktem jest, że umieszcza w swych dziełach zdarzenia mało prawdopodobne, jednak zawsze przedstawione są w wiarygodny sposób.

Powieść jest historią pisarki Darii, która trafia do więzienia za zabicie męża. Co kobieta musi przeżyć, by zrobić coś tak strasznego? Czy to mąż był potworem, czy może winnych zaistniałej sytuacji jest więcej? A może to sama bohaterka była przyczyną tragedii, która się rozegrała? Próba odpowiedzi na te pytania to znaczna część książki. „Drzwi do piekła” są psychologicznym studium charakteru Darii i jej męża Edwarda oraz łączących ich skomplikowanych relacji.

Jednocześnie obserwujemy próbę godnego przeżycia za kratami kobiecego więzienia pośród agresywnych „pensjonariuszek”. Powieść pokazuje to miej...

książek: 792
Tomek | 2012-03-15
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 14 marca 2012

Na okładce książki można przeczytać, że jest to najbardziej skandalizująca powieść Marii Nurowskiej. Nie znam jej innych powieści i czy tak faktycznie jest, wypowiadał się nie będę. Mogę stwierdzić jedynie, że w świetle innych pozycji, dostępnych na naszym rynku, tej książce do skandalu daleko.
W ogóle dla mnie była to dziwna książka. Jakby autorka nabrała powietrza i jednym tchem wyrecytowała całą treść. Brak rozdziałów i ciągłe przeplatanie się wątków z przeszłości z tymi z związanymi z pobytem w więzieniu, bez jakiegoś wyraźnego zaznaczenia zmiany akcji.
Głównej bohaterki, Darii jakoś tak nie mogłem polubić. Uważam, że w dużej mierze jest sobie winna i odpowiedzialna za to co się stało. Od samego początku do tragicznego końca, w którym przestało istnieć jej małżeństwo. Nie lubię ludzi, którzy na siłę chcą ratować świat a przy okazji wszystkich, którzy na tym świecie żyją i wcale nie chcą być ratowani. Nie mogłem pojąć, co Daria chciała osiągnąć, zachęcając męża Edwarda do rozpoczęc...

książek: 494
aga | 2012-02-02
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2012
Przeczytana: styczeń 2012

Do bolu ludzka, do lez wstrzasajaca, a zarazem delikatna jak kobieca dusza, taka jest najnowsza powiesc Marii Nurowskiej.Nie mozna przejsc do codziennosci o tak po prostu po przeczytaniu tej ksiazki.Ona zostawia slad, jakies znamie na duszy czytelnika, bo jest autentyczna i wyrazna w swej formie i najwazniejsze: inteligentna!
Mozna odnalezc w niej wlasne leki, obawy i niepokoj, jak rowniez odkryc dobro, ktore istnieje w kazdym z nas.
Goraco polecam i z niecierpliwoscia czekam na druga czesc historii Darii Tarnowskiej glownej bohaterki.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Czesław Janczarski
    103. rocznica
    urodzin
  • Katarzyna Berenika Miszczuk
    26. rocznica
    urodzin
    - Latanie... jest jak pierwsza miłość. Jak zakochanie. Nie umiałem znaleźć porównania, dopóki cię nie spotkałem.
  • Stefan Darda
    42. rocznica
    urodzin
    W towarzystwie przyjaciela nie istnieje coś takiego jak niezręczna cisza.
  • Stefania Grodzieńska
    100. rocznica
    urodzin
    I wszystko byłoby pięknie, gdybym nie zauważyła skrzywienia na twarzach moich czytelników. Zdaje się, że Wam się to opowiadanie nie podoba... A, przepraszam, co Państwo w tej chwili robią? Przepraszam za wyrażenie, byczą się Państwo, tak? Opowiadania satyryczne się czyta, tak? Znamy takich, co mają... pokaż więcej
  • Walter Kirn
    52. rocznica
    urodzin
    Szybkie przyjaźnie to nie jedyne, jakie zawieram, ale najlepsze. Bo ci ludzie znają życie dużo lepiej niż moi bliscy.
  • Frederik Pohl
    1. rocznica
    śmierci
    może dojrzałość polega na tym, że chce się tego, czego się samemu chce, a nie tego, co inni ci każą chcieć
  • Stanisław Grochowiak
    38. rocznica
    śmierci
    Wolność dla wszystkich. Giniemy za wolność. Najwyższą wartość człowieka jest wolność.Chyba tylko wrodzone poczucie złego smaku pozwoliło ludzkości na aż tak natrętne nadużywanie nic nie znaczącego liczmanu. Dodajmy do tego, że w imię tejśce wolności, owszem, więziono, gilotynowano i brano w jasyr ca... pokaż więcej
  • Viktor E. Frankl
    17. rocznica
    śmierci
    To, że jako istoty ludzkie jesteśmy wyjątkowi i jedyni w swoim rodzaju, wyróżnia nas spośród innych, nadając sens naszej egzystencji i wpływając w jednakowy sposób na naszą pracę twórczą, jak i na naszą zdolność do miłości. Kiedy uświadomimy sobie, że nie da się zastąpić jednego człowieka drugim, ro... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd