lubimyczytać
Wokół książki
Aktualności
Czytamy w weekend. 30 sierpnia 2024

Czytamy w weekend. 30 sierpnia 2024

30.08.2024

Konrad idzie na urlop i czyta arcydzieło poetyckiej prozy. Arek debiutuje w naszym cyklu i sięga po powieść, która ma być połączeniem szaleństwa Augustena Burroughsa i filmów Lanthimosa. Ania wybiera się zaś do ogarniętej wojenną pożogą Wenecji. A co wy czytacie w ostatni weekend sierpnia?

Ciężkie to były tygodnie.

Kup książkę

A plan był jasny: czytaj, co tam chcesz, ale w urlop wchodzimy z „Sanatorium pod Klepsydrą”. Na pohybel podśmiechujkom, że czytasz tylko Schulza. No, Schulza i Myśliwskiego. (Zdziwiliby się, wiedząc, że żadnego nie tknąłem od trzech lat).

Czytałem więc, co chciałem, a chciałem niewiele. Przy bardziej wyszukanej frazie kleiły mi się oczy. Trochę zawstydzony, że odłożyłem na chwilę naprawdę dobrych „Złodziei żarówek”, czytałem „Przyjaciół, kochanków i tę Wielką Straszną Rzecz” Matthew Perry’ego. I świetnie się bawiłem. O ile bawić można się świetnie przy opowieści o zmaganiach z uzależnieniem. Cóż, Chandler i z tego zrobi dowcip. Czy moje życie MOGŁO być bardziej tragiczne?

A teraz wreszcie w urlop. Z doczytywanym Różyckim (też przecież schulzowskim). A dalej – dalej już tylko Pan Schulz. Bo tak sobie wymarzyłem i cisza tam. Morze, ja, P. i ta schulzowska przypominajka, że nawet w najzwyklejszych rzeczach kryje się cały wszechświat.

A potem? Mój Boże, nie wiem. Może ocalę w sobie lato, czytając znalezioną w drzewie „Śmierć na Nilu”, piękną, prawie pięćdziesięcioletnią, w Czytelnikowym wydaniu? Może pomknę już ku jesieni? Może dalej, ku zimie, z kolejnymi tomami „Septologii” Fossego?

Opowiem wam za trzy tygodnie.

Jako osoba chronicznie ciekawa i chorobliwie wpatrująca się w książkowy wieżowiec w swoim pokoju zagrałem w Jengę i pozwoliłem losowi wybrać za mnie. Nie narzuciłem sobie zatem wyboru i padło na Megan Nolan i jej ostatnie „Zwykłe ludzkie ułomności” od Wydawnictwa Filtry.

Kup książkę

Będzie to książka, którą zabiorę na miniwypad z moją chosen family do domku nad jeziorem. Ostatnie dni sierpnia przyniosą mi zatem wrażenia wprost z Londynu lat 90., choć sama autorka jest z Irlandii. Trauma generacyjna i wszechobecny jazgot rodzinnej szajki są mi zaskakująco dobrze znane i niezwykle zwykłe – jak przystało na ludzkie ułomności.

Powieść Nolan opisywana jest jako pokręcony thriller, ale dający się czytać jak tragedię grecką pozbawioną patosu i bogów. Jej bohaterowie to wiecznie próbujący znaleźć swój język pogubione jednostki, którym przytrafiły się bolączki tak zwyczajne, że aż magicznie i dotkliwie ludzkie. Ciąg zdarzeń, w którym pojawia się niechciana ciąża, problemy alkoholowe czy społeczny ostracyzm to zwiastun tragedii i społecznych mechanizmów działania w przypadkach skrajnych i czasem boleśnie zwykłych. Autorka snuje opowieść o tym, że mimo iż jesteśmy z jednego sosu traum, to podążamy w zupełnie różnych kierunkach, mając nadzieję, że spotkamy się w lepszej rzeczywistości.

Ciekawi mnie, jak udźwignę ciężar żarliwych dyskusji w zaufanym i sprawdzonym gronie wybranej rodziny na wspólnym wyjeździe – w porównaniu do prozy Nolan, która przywołuje problemy końca epoki thatcheryzmu i jej społeczne uwarunkowania. Liczę na szaleństwo „Biegając z nożyczkami” Burroughsa w połączeniu z filmami greckiego reżysera Lanthimosa. Nie mogę się zawieść – zbyt mocno pociąga mnie fatum.

Na ten weekend polecam powieść historyczną Mandy Robotham „Tajemnicza wiadomość”. Jej akcja toczy się między innymi w 1943 roku w Wenecji, a bohaterką jest prowadząca podwójne życie Stella Jilani. W dzień pracuje bowiem jako maszynistka i tłumaczka w kwaterze głównej Trzeciej Rzeszy, w nocy zaś działa dla włoskiego ruchu oporu.

Kup książkę

Włoscy rebelianci, przez burzliwą historię swojego kraju przed i w trakcie II wojny światowej, zostali trochę zepchnięci na bok. Nie poświęca im się tak wiele uwagi, jak innym ruchom oporu. A szkoda, bo mają na swoim koncie wiele ważnych dla tego okresu osiągnięć. Poza tym włoski ruch oporu wyróżniał się ilością kobiet, które w nim działały lub wspierały go jako cywile. I to one tak naprawdę są cichymi bohaterami tego kraju, choć po wojnie ich zasługi zostały umniejszone. Dlatego jeśli macie ochotę poznać mniej znaną stronę historii II wojny i jednocześnie dać się porwać dobrze napisanej powieści, to powinniście sięgnąć po „Tajemniczą wiadomość”.

A dla tych, którzy chcą wiedzieć więcej, polecam artykuł na Ciekawostkach historycznych.

Oto czytelnicze wybory zespołu Lubimyczytać i Ciekawostek Historycznych. A co wy czytacie w ten weekend? Dajcie znać w komentarzach.

[kw]