Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Mapa i terytorium

Tłumaczenie: Beata Geppert
Seria: Don Kichot i Sancho Pansa
Wydawnictwo: W.A.B.
7,32 (1112 ocen i 96 opinii) Zobacz oceny
10
55
9
146
8
294
7
359
6
169
5
54
4
22
3
8
2
5
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
La carte et le territoire
data wydania
ISBN
9788377475089
liczba stron
384
język
polski
dodał
Tymomateusz

Inne wydania

Najnowsza powieść Houellebecqa, która stała się wydarzeniem, zanim trafiła do księgarń, a wkrótce po premierze została uhonorowana prestiżową Nagrodą Goncourtów oraz otrzymała wyróżnienie „Lista Goncourtów: polski wybór". Jed Martin, debiutujący artysta, odnosi olbrzymi sukces za sprawą zdjęć przedstawiających mapy, po czym powraca do swojej pierwotnej twórczości, czyli do malarstwa. Wstęp do...

Najnowsza powieść Houellebecqa, która stała się wydarzeniem, zanim trafiła do księgarń, a wkrótce po premierze została uhonorowana prestiżową Nagrodą Goncourtów oraz otrzymała wyróżnienie „Lista Goncourtów: polski wybór". Jed Martin, debiutujący artysta, odnosi olbrzymi sukces za sprawą zdjęć przedstawiających mapy, po czym powraca do swojej pierwotnej twórczości, czyli do malarstwa. Wstęp do katalogu wystawy jego obrazów ma napisać światowej sławy pisarz, Michel Houellebecq - typ niezbyt przystępny, zdecydowanie za dużo pijący i strasznie zaniedbany. Między artystami zawiązuje się nić przyjaźni. Gdy kilka lat później pisarz zostaje zamordowany, Martin decyduje się pomóc w wyjaśnieniu przerażającej zbrodni. Kolejną już powieść enfant terrible francuskiej sceny literackiej można czytać na kilku poziomach. Mapa i terytorium to oczywiście biografia fikcyjnego artysty Jeda Martina, z mocnym wątkiem kryminalnym. Ale jest to również błyskotliwa satyra społeczna - bo jak inaczej potraktować ironiczny portret paryskich środowisk artystycznych? - i traktat o ułomności relacji międzyludzkich, które tak dobrze obrazuje historia Jeda i jego ojca. Grzechem byłoby też nie wspomnieć o powracającym motywie grzejnika, czyli o zabawie pisarza z tradycją powieści francuskiej.

"W Mapie i terytorium pisarz zanurza się we współczesnym świecie artystycznym. Oczekiwaliśmy ładunku wybuchowego, zamiast tego otrzymaliśmy pokaz fajerwerków - mieszankę humoru, sarkazmu i melancholii". („Le Nouvel Observateur")

"U Houellebecqa geografia staje się geografią duszy, a psychologia - psychologią naszej pamięci zbiorowej". (Martine Aubry)

"Potrzeba było zaledwie minuty i dwudziestu dziewięciu sekund, żeby wyłonić zwycięzcę tegorocznej Nagrody Goncourtów - Michela Houellebecqa". (Didier Decoin)

"Urzekły nas bogactwo formalne, inwencja artystyczna i niepodrabialna ironia, z jakimi Houellebecq traktuje swoich literackich poprzedników, a także siebie. z uzasadnienia werdyktu jury nagrody „Lista Goncourtów: polski wybór" Houellebecq rozdaje razy, ale czyni to z wyraźnym przymrużeniem oka - czyżby w końcu odnalazł wewnętrzny spokój? Powracają, co prawda, niewesołe konkluzje dotyczące stosunków międzyludzkich, przemyślenia na temat samotności, starości, chronicznego braku miłości oraz nieuniknionej śmierci cywilizacji, ale wszystko to tym razem ubrane jest w formę burleski i błyskotliwej satyry". („Polityka")

 

źródło opisu: Wydawnictwo WAB, 2011

źródło okładki: www.wab.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 628
Kosa | 2012-01-26
Na półkach: Ulubione, Przeczytane, Posiadam, 2012
Przeczytana: 26 stycznia 2012

Po "Możliwości wyspy", która mnie nieco rozczarowała, miałam pewne wątpliwości co do nowej powieści Michela. Tym bardziej, że - jak to u Houellebecqa - książka podzieliła czytelników: jedni byli zachwyceni, inni nie. Ja zdecydowanie należę do tej pierwszej grupy i śmiało mogę stwierdzić, że Francuz, po przeciętnej (jak na niego, oczywiście) "Możliwości wyspy", powraca w znakomitym stylu.
Znajdziecie tu wszystko to, co w Houellebecqu najlepsze: obraz współczesnego społeczeństwa (samotnych ludzi) topiącego się w konsumpcjonizmie, żyjącego w rzeczywistości high-tech, której w gruncie rzeczy przypisany jest żałosny koniec i zapomnienie. A wszystko oczywiście z wynurzającą się z drugiego planu nutką tęsknoty i romantyzmu.
Wprowadzenie samego pisarza do fabuły jest ciekawym zabiegiem, przyjemnie odświeżającym dotychczasowy schemat powieści, w który wpisywany jest francuski autor. Absolutnie zajmujące są również rozmowy Jeda Martina z Michelem Houellebecq'em, odbywające się często na granicy abstrakcji, takie jak np. dyskusja o kaloryferze (!).
Czytając "Mapę i terytorium" wielokrotnie zastanawiałam się czy "książkowy" pisarz jest faktycznie alter ego autora. Czy to tylko gombrowiczowska zabawa z czytelnikiem i samym sobą (co moim zdaniem H. najpewniej czyni), a może celowa autoironia lub chęć wyznania? Czy brutalne zabójstwo możemy odbierać jako symboliczne? Cokolwiek Houellebecq miał na myśli, stworzył tekst otwierający wiele furtek do interpretacji. I za tą swobodę pozostawioną czytelnikowi serdecznie dziękuję.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Samotność Portugalczyka

Pani Iza Klementowska opowiada o Portugalii bardzo ciekawe rzeczy w bardzo nieciekawy sposób. To pokazuje jak wszechstronny musi być reporter, żeby sw...

zgłoś błąd zgłoś błąd