Primavera

Tłumaczenie: Grzegorz Komerski
Wydawnictwo: Jaguar
7,04 (293 ocen i 47 opinii) Zobacz oceny
10
23
9
39
8
54
7
80
6
50
5
25
4
8
3
8
2
2
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Primavera
data wydania
ISBN
9788360010785
liczba stron
312
język
polski

Znakomita powieść dla młodzieży osadzona we Florencji, w dobie Renesansu. Na tle panoramy miasta rozgrywają się losy Pazzich, jednego z najmożniejszych i najbardziej znaczących rodów patrycjuszowskich w piętnastowiecznych Włoszech. Spisek mający osłabić potęgę Medyceuszów staje się pretekstem do opowiedzenia historii młodej kobiety, której marzenia muszą dojrzeć wraz z nią w okrutnej i...

Znakomita powieść dla młodzieży osadzona we Florencji, w dobie Renesansu. Na tle panoramy miasta rozgrywają się losy Pazzich, jednego z najmożniejszych i najbardziej znaczących rodów patrycjuszowskich w piętnastowiecznych Włoszech. Spisek mający osłabić potęgę Medyceuszów staje się pretekstem do opowiedzenia historii młodej kobiety, której marzenia muszą dojrzeć wraz z nią w okrutnej i pozbawionej miłosierdzia Florencji. Wzgardzona przez matkę, traktowana jak służąca, najmłodsza córka rodu Pazzich, przez wszystkich zwana Florą, żyje w cieniu starszej siostry. Piękna, popularna i, jak się wydaje, zupełnie pusta Domenica to modelka samego Boticellego, a jej uroda jest sławna w całym mieście. Przeznaczeniem Domeniki jest poślubić Giuliano Medyceusza, Flora zaś, z polecania matki, ma niebawem trafić do klasztoru. Ciche, pokorne trwanie za murami zgromadzenia, kontemplacja, modlitwa i praca nie są przyszłością, o której marzy. Gdy do pałacu Pazzich przybywa młody gwardzista z posłannictwem od samego papieża, dziewczyna odnajduje w nim bratnią duszę. Jednak przybycie wychudzonego młodzieńca oznacza zmianę nie tylko w życiu Flory. W świecie pełnym intryg i politycznych knowań, dojrzewa spisek, który już niedługo odmieni losy wszystkich mieszkańców Florencji. Prostolinijna i rozpaczliwie spragniona ciepła Flora musi szybko przyswoić sobie najważniejszą lekcję jak przeżyć między odzianymi w aksamitne szaty drapieżnikami, z których każdy pragnie wyłącznie osiągnięcia prywatnych korzyści. za zasłoną uprzejmości i konwenansów, za kotarą wcielonego w szlachetne damy i dostojnych panów piękna, kryje się prawdziwy, brutalny i nieznający przebaczenia świat. Marzeniem Flory jest uciec daleko od nieczułej rodziny, poznać dalekie kraje. Ale sny są kruche. ćwiczebnym mieczem nie da się zatrzymać armii, modlitwy nie przywrócą życia umarłym, a śmierć ma słodki zapach migdałów.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1082
Czytaczyk | 2017-07-26
Na półkach: Posiadam, Przeczytane

„Jeśli jest cokolwiek, co chciałabym, żebyście zrozumiały i wyniosły z moich doświadczeń, to jedno: chcę, żebyście w życiu, podobnie jak signor Botticelli, patrzyły poza rysy ludzkich twarzy i dostrzegały ukrytego pod nimi ducha.”

Książka, która wpadła w moje ręce dzięki szczęśliwemu trafowi. Nie wiem czy kupiłabym ją, gdyby nie okazyjna promocja. Kluczowa okazała się okładka, która nie jest szczególnie zachwycająca, ale ma coś w sobie, co przyciąga czytelnika. To spojrzenie okładkowej damy zdaje się przekazywać wszystkie jej emocje, trudy i przeżycia z którymi musiała się zmagać główna bohaterka powieści. Jest ona, jakby Florą wyjętą prosto spomiędzy stron.

„Nie potrafiłam zaufać żadnemu szczęściu, którego nie wypracowałam sobie własnymi rękoma.”

Główną bohaterką jest czternastoletnia Flora, najmłodsza córka rodu Pazzich, której przychodzi uczestniczyć w tragicznych wydarzeniach. Na dworze nie ma łatwego życia, żyje w cieniu swojej starszej siostry, która jest wyjątkowo piękna i próżna. Flora znienawidzona przez swoją matkę, której ambicji nie jest w stanie zaspokoić, jest jednak kochana przez swoją opiekunkę. Flora ma jedno marzenie – uciec z pałacu. Taka okazja w końcu się nadarza.
Dziewczyna musi ukryć swoją tożsamość i zacząć życie w ukryciu, pod groźbą rychłej śmierci. Od tej pory akcja nabiera zawrotnego tempa, historia utrzymuje czytelnika w całkowitym napięciu, a w głowie rozbrzmiewa głos „co dalej, co dalej. Czytajże szybciej ”.
Po wielu złych wydarzenia zza horyzontu nieśmiało wychyla się szczęście.

„Czy pokochałam Emilia dlatego, że jego oczy tak pięknie błyszczały jakimś nieziemskim, błogosławionym blaskiem? Czy może dlatego, że najpierw razem się bawiliśmy, a potem wspólnie cierpieliśmy? A może pokochałam go po prostu dlatego, że tak bardzo ucieszyłam się, widząc go przy życiu, że wylałam na podłogę signora Botticellego drugą Arno? Tego nie dowiem się nigdy. Ale wierzę, że tak samo jak signor Botticelli zobaczył we mnie mojego ducha, tak ja ujrzałam ducha Emilia i zrozumiałam, że to on jest tą jedyną, jedyną osobą na całym świecie, z którą mogę być bez reszty wolna.”

„Primavera”, nad czym ubolewam, jest jedyną książką Mary Jane Beaufrand, która została wydana w Polsce.
Nie spodziewałam się, że ta książka tak mi przypadnie do gustu. Początkowe strony z trudem utrzymywały mnie przy sobie i nie zachęcały do dalszego czytania. Jednak po mniej więcej 40 stronach akcja zaczyna nabierać tempa i kolorów. Po przedstawieniu przez autorkę opisów bohaterów, ich życia i otoczenia, które może nie są do końca umiejętnie napisane, zaczyna się dobrze przemyślana intryga. Główna bohaterka zachowała jasny umysł nawet po pojawieniu się miłosnego wątku, co bardzo cenie w młodzieżówkach.

Opowieść o niezwykłej odwadze i dążeniu do poszukiwanego szczęścia.

Recenzja również na blogu:
http://czytaczyk.blogspot.com/2017/07/tytu-oryginalny-primavera.html

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
W pierścieniu ognia

Kolejna świetna część, w której akcja jest niemniej ciekawa i zagmatwana, niż w części pierwszej. Dodani w tej części bohaterowie stają się tylko atut...

zgłoś błąd zgłoś błąd