Nieoswojona ziemia

Tłumaczenie: Anna Kołyszko
Wydawnictwo: Albatros
6,51 (74 ocen i 15 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
7
8
10
7
24
6
14
5
9
4
6
3
2
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Unaccustomed Earth
data wydania
ISBN
978-83-7659-148-3
liczba stron
408
język
polski
dodała
mandżuria

Zbiór ośmiu obyczajowo-psychologicznych opowiadań osadzonych w środowisku Bengalczyków zmuszonych do życia w Stanach Zjednoczonych. Jhumpa Lahiri z wrodzoną sobie empatią analizuje ludzkie emocje, życiowe wybory i skomplikowane międzypokoleniowe i międzykulturowe relacje. Teksty Lahiri wyróżniają się pięknym, potoczystym językiem. W tytułowym opowiadaniu laureatka Nagrody Pulitzera analizuje...

Zbiór ośmiu obyczajowo-psychologicznych opowiadań osadzonych w środowisku Bengalczyków zmuszonych do życia w Stanach Zjednoczonych. Jhumpa Lahiri z wrodzoną sobie empatią analizuje ludzkie emocje, życiowe wybory i skomplikowane międzypokoleniowe i międzykulturowe relacje. Teksty Lahiri wyróżniają się pięknym, potoczystym językiem.

W tytułowym opowiadaniu laureatka Nagrody Pulitzera analizuje emocjonalną i mentalną przepaść pomiędzy starszym, wychowanym w tradycyjnej kulturze pokoleniu, a ludźmi, którzy dorastali na Zachodzie. Po śmierci matki, czując się winną niedostatecznego zainteresowania sprawami rodziny, Ruma zaprasza osamotnionego ojca do siebie, nie umie jednak nawiązać z nim nici porozumienia. Waha się pomiędzy poczuciem obowiązku, a lękiem, że obecność starszego człowieka zdominuje jej własne życie. "Samo dobro" opowiada o utracie niewinności i życiu w poczuciu winy. Jeszcze w liceum Sudha bezwiednie przyczyniła się do alkoholizmu młodszego brata, Rahula. Zapatrzeni we własne sukcesy rodzice zignorowali problem. Po latach Rahul znajduje się na dnie, a Sudha, która nie potrafi zapomnieć o przeszłości, próbuje ułożyć sobie życie. Przyjazd brata zmieni jej spojrzenie na przeszłość...

 

źródło opisu: Nota wydawcy

źródło okładki: http://merlin.pl/Nieoswojona-ziemia_Jhumpa-Lahiri/...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 753
Cyfranek | 2013-04-18
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Indie
Przeczytana: 18 kwietnia 2013

Już myślałem, że po raz kolejny Jhumpa Lahiri zniechęci mnie do książek pisanych z pozycji indyjskich migrantów w Stanach. Przeczytana przeze mnie wcześniej książka "Tłumacz chorób" zdecydowanie mnie nie zachwyciła a i pierwsza część "Nieoswojonej ziemi" niestety jest taka sama. Stanowi ją pięć opowiadań opisujących podłe życie indyjskich (a w zasadzie bengalskich) imigrantów w Stanach. I znowu to samo, co w "Tłumaczu chorób": smutek, smutek i wszystko to w zalewie smutku. Co prawda opisani są ludzie inteligentni, zwykle dość majętni, kończący studia, wykładający na uniwersytetach lub piszący doktoraty. Nie zmienia to beznadziejności ich dostatniego, amerykańskiego życia. Po skończeniu pierwszej części książki trudno jest mi określić, czy było to pięć osobnych opowiadań czy jedno wspólne pasmo życiowego wykolejenia (choć dosłowne wykolejenie w postaci alkoholizmu dotyka bohaterów tylko w jednym z opowiadań).
Na szczęście druga część, zatytułowana "Hema i Kushik" jest inna. Niby też wszystko takie nieszczęśliwe, marne, wyobcowane, osamotnione i przewrócone do góry nogami, ale jednak widać, że Jhumpa Lahiri potrafi pisać i może opowiedzieć ciekawą historię. Może to dlatego, że wyrwała swoich bohaterów ze Stanów i skierowała ich również do Europy? Może dlatego, że rozbudowała opowieść do trzech dłuższych opowiadań? A może dlatego, że miała dobry pomysł? Trudno to ocenić jednoznacznie. Dla mnie jest ważne, że chętnie sięgnę po kolejną jej książkę, żeby sprawdzić, czy ma jeszcze coś ciekawego do powiedzenia.

Ilustrowana wersja recenzji dostępna na: http://cyfranek.booklikes.com

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Urodzić dziecko

Tę książkę czyta się tak jakby się nawijało nitkę na szpulkę. Bez oddechu... a przecież to tylko zwykła historia o zwykłej dziewczynie. O zwykłej kobi...

zgłoś błąd zgłoś błąd