Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Przedział dla pań

Tłumaczenie: Hanna Pustuła
Wydawnictwo: Świat Literacki
7,2 (123 ocen i 16 opinii) Zobacz oceny
10
13
9
12
8
19
7
43
6
21
5
12
4
2
3
0
2
0
1
1
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Ladies Coupe
data wydania
ISBN
83-88612-74-3
liczba stron
256
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Klaudia

Akhila ma czterdzieści pięć lat. Pochodzi z tradycyjnej bramińskiej rodziny. Jest samotna. Nie ma męża, nie ma dzieci, nie posiada własnego domu. Jest tylko córką, siostrą, ciotką. Zawsze od kogoś zależna. Zawsze komuś potrzebna. Z chwilą śmierci ojca jako najstarsza z rodzeństwa staje się głową rodziny, kimś, na kim spoczywa odpowiedzialność za krewnych. Akhila wywiązuje się sumiennie z tej...

Akhila ma czterdzieści pięć lat. Pochodzi z tradycyjnej bramińskiej rodziny. Jest samotna. Nie ma męża, nie ma dzieci, nie posiada własnego domu. Jest tylko córką, siostrą, ciotką. Zawsze od kogoś zależna. Zawsze komuś potrzebna. Z chwilą śmierci ojca jako najstarsza z rodzeństwa staje się głową rodziny, kimś, na kim spoczywa odpowiedzialność za krewnych. Akhila wywiązuje się sumiennie z tej roli. Prowadzi spokojne życie, w którym nie ma miejsca na burzliwe uczucia ani na przesadę. Jej dni są podobne do siebie. Życie nienagannie wyprasowane i wykrochmalone jak jej sari. Dawno zapomniała, że ma swoje sprawy, pragnienia, marzenia. Spełnia narzuconą jej rolę, w skrytości serca śni jednak o ucieczce ze świata sztywnych reguł, marzy o wolności i uniezależnieniu się.

Pewnego dnia wsiada do pociągu i ta podroż staje się przełomowym wydarzeniem w jej życiu. W przedziale dla kobiet spotyka pięć kobiet i wysłuchuje ich intymnych opowieści. Kobiety odkrywają przed sobą swoje sekrety, odsłaniają duszę, mówią o najbardziej tkliwych porywach serca. Akhila powoli wnika w życie swoich towarzyszek podróży. Dźanaki, Sheela, Margaret, Prabha Dewi, Marikkolundu wyjawiają historie swojego życia, swoich miłości, niespełnionych nadziei, relacji z mężczyznami, życia małżeńskiego. Jednym słowem – mówią o sobie. Z każdej tych opowieści wynika chęć wprowadzenia sensu w swoja egzystencję. Akhila czyta w ich życiu jak w poradnikach, w życiorysach próbuje odnaleźć podpowiedzi, wskazówki, koleje ich losów stają się dla niej drogowskazami. Z każdym kolejnym stukotem pociągu kobieta uświadamia sobie, że i ona ma prawo być szczęśliwa. Może mieszkać sama, żyć sama, może w końcu sama o siebie zadbać i po latach przypomnieć, kim była kiedyś. Podróż staje się dla niej wyprawą w głąb siebie, w poszukiwaniu własnej tożsamości, odkrywaniem własnych pragnień i potrzeb.

Ważnym elementem tej powieści jest tło obyczajowe, czyli realia życia w Indiach. Autorka pokazuje świat, w którym kobieta zależy od mężczyzny, w którym niezamężna nie ma prawa mieszkać sama. Musi mieć ochronę w postaci brata czy ojca. Samotność sprowadza na kobiety podejrzenie o złe prowadzenie się. Ale Akhila walczy z tym stereotypem; znajduje w sobie dość siły
i determinacji, aby zawalczyć o siebie i powiedzieć „nie” męskiej dominacji, zerwać rodzinną pajęczynę uzależnień, która zabrania jej poczuć prawdziwą wolność.

„Przedział dla pań” Anity Nair to powieść napisana pięknym, bogatym w metafory językiem. Trochę sentymentalna i romantyczna, z zarysowanym tłem obyczajowym i społecznym. Piękna powieść o kobietach, które po prostu próbują być szczęśliwe, które szukają spełnienia często wbrew rodzinie, tradycji. Ta powieść stwarza okazję, aby spojrzeć w duszę kobiety Wschodu, towarzyszyć w najważniejszej podróży jej życia, bez narzucania się obserwować przemianę mentalną dojrzałej już kobiety. Każda kolejna przeczytana strona to wspaniała uczta literacka. Przyjemność płynąca z lektury „Przedziału dla pań” jest naprawdę wielka.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (271)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 0
| 2015-05-21
Na półkach: Rok 2015, Przeczytane
Przeczytana: 21 maja 2015

Z dużą przyjemnością przeczytałam tę książkę.
Pomimo tego,że nieco odległa od naszych europejskich realiów,mam wrażenie,że wszędzie,w każdym zakątku kuli ziemskiej,kobiety borykają się z podobnymi problemami.Z uzależnieniem od mężczyzn i rodziny,dyskryminacją religijną i społeczną.Pięć kobiet,pięć opowieści-każda z nich ma znamiona szczerej,płynącej z głębi serca relacji.Sprzyja temu podróż,którą razem odbywają.Czasami lepiej zwierzyć się komuś obcemu,przypadkowo napotkanemu,nie narażając się przy tym na osąd czy zarzuty i niezrozumienie bliskich.
To przede wszystkim książka o kobietach i dla kobiet.Zachęcająca,by spojrzeć na swoje życie,nawet jak myślimy,że wszystko jest tak,jak powinno być.Bo przecież zawsze można coś zmienić na lepsze...

książek: 915
Janiszewskij | 2016-02-01
Na półkach: 2016, Przeczytane
Przeczytana: 01 lutego 2016

Wciągnęła mnie ta opowieść, ale były momenty przydługie. Podoba mi się styl autorki, mocno poetycki. Ładne, okrągłe, gładkie zdania. Książka z kanonu określanego jako literatura kobieca(krzywdząco dla literatury i samych kobiet!). Bardzo interesujący zarys kultury bramińskiej i kultury Indii.
Oczywiście podróż pociągem jest metaforą podróży wewnętrznej bla bla bla historie życia kilku kobiet, opowiadane głównej bohaterce. Sama Akhila pod ich wpływem postanawia postawić kropkę nad i i w zasadzie dokończyć przemianę swojego życia.

książek: 155
Ev_leena | 2014-07-06

..a ja tam byłam i masale chai z nimi piłam, chciałoby się powiedzieć...

O czym jest książka? Wszystko kręci się wokół kwestii tego, czy kobieta jest zdolna do samodzielnej egzystencji? Bez mężczyzny u swego boku? Mimo że kultura narzuca zwierzchnictwo mężczyzn nad kobietami to wiele z nich świetnie dało by sobie radę i bez nich...
Taka właśnie jest m.in. Akhila 45 letnia samotna, bezdzietna kobieta. Ma już dość życia tylko dla kogoś, postanawia wyruszyć w podróż by odnaleźć także swoje ja, tym samym zaczerpnąć coś dla siebie. I istotnie tak robi... Przysłuchując się 5 różnym historiom innych kobiet, utwierdza się w przekonaniu, że i ona zasługuje na szczęście i wolność.
Pierwsza z nich, Dźanaki Prabhar, starsza pani opowiada o swoim 40 letnim małżeństwie w samych superlatywach. Otrzymała tradycyjne wychowanie i wyrosła na perfekcyjną żonę i gospodynię. Dane jej jest dzielić życie ze wspaniałym i troskliwym mężem. Wzajemnie się dopełniają. Anita Nair ustami bohaterki ukazuje...

książek: 333
formalina | 2013-11-11
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Kilka historii kilku hinduskich kobiet.
Pierwsza rzecz- ważne jest, byśmy my, biali ludzie dowiedzieli się jaka jest mentalność hinduskiego społeczeństwa i jak bardzo zakorzenione jest w meżczyznach, ale i również w kobietach, poczucie, że kobieta istnieje jako matka, przedmiot, cień, pomocnik, nie jako stworzenie równrzędne mężczyźnie. Bardzo często jest tak nawet w sytuacji, gdy kobieta jest jedynym żywicielem rodziny i zimną bizneswoman.
To ważna kwestia i nie należy o niej zapominać- emancypacja kobiet wschodu z założenia jest odmienna od naszej.

Moja ulubiona część to opowiadanie chemiczki, która widzi swoich znajomych cechami pierwiastków chemicznych. Opis jest niesamowicie smaczny i wracam do niego często, bo nienawiść, zemsta, wypalenie to przecież także reakcje chemiczne.

książek: 473
Marlea | 2013-02-09
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Wybrałam z tej książki kilkanaście dających do myślenia cytatów. Piękna książka. Zmusiła mnie do rozmyślań...

książek: 608
Tamanna | 2014-04-05
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Indie
Przeczytana: 20 maja 2009

Książka ta jest opowieścią o sześciu kobietach jadących pociągiem przez Indie. Punktem wyjścia jest pytanie jednej z nich stojącej przed decyzją zmiany swego życia. 45- letnia Akhila zastanawia się: czy kobieta może żyć sama? Dzieląc ze sobą przedział przeznaczony tylko dla kobiet bohaterki książki opowiadają sobie historie swego życia.

Anita Nair to współczesna pisarka indyjska; urodziła się w stanie Kerala. Mieszka z mężem i synem w Bangalore. Pisze po angielsku. Tłumaczona na wiele języków. W Polsce wyszedł jej debiut - zbiór krótkich opowiadań (pt. "Opowieść żony, która spróbowała czarów")


Trudno w naszej rzeczywistości zrozumieć problem tak wielkiej zależności kobiety od mężczyzny. Najpierw podlega władzy, ale i opiece ojca, braci, potem męża, jeśli go przeżyje, to syna.
Żyć samej? Nie do wyobrażenia!
Nasza rzeczywistość jest inna, ale czy aż tak bardzo? Czy nie tęsknimy za męską połową siebie bojąc się być samą?
Ta książka to podróż. Przez Indie i historie sześciu kobiet....

książek: 691
olguska | 2016-02-20
Na półkach: DKK, Przeczytane
Przeczytana: 11 stycznia 2016

pozytywnie oceniam przeczytaną pozycję, jest to kobieca literatura na wysokim poziomie. Doceniam w książce klimat Indii oraz bardzo ciekawie przedstawione realia życia codziennego, włącznie z dokładnymi opisami czynności istotnych dla kobiet - dbania o odzież, ciało i włosy, przygotowywania potraw. jest też w niej opisane jak trudną sytuację mają kobiety w Indiach - całkowitą zależność od mężczyzn i brak możliwości decydowania o sobie.

książek: 758
erala | 2012-10-19
Na półkach: Przeczytane

Piękna opowieść kobiet z innej kultury.Warto sięgnąć po tą refleksyjną , klimatyczną książkę. Był to dla mnie mile spędzony czas. Polecam.

książek: 1373
Alicja | 2010-11-10
Przeczytana: styczeń 2010

Jak żyć czyli wybory indyjskich kobiet

książek: 236
Morganna | 2016-10-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 października 2016

Książkę znalazłam na book crossingu, normalnie nie sięgnęłabym po nią. Opinie na LCz dobre, więc wzięłam do domu. Z całej powieści najbardziej podobało mi się przedstawienie kultury bramińskiej. Same rysy kobiet wydały mi się raczej sztampowe, język literacki zupełnie zwyczajny moim zdaniem. Bywały przydługie momenty, ale jednak przeczytałam do końca, co świadczy, że coś w tej książce znalazłam dla siebie (normalnie, gdy książka do mnie nie trafia przez pierwsze kilkadziesiąt stron, nie marnuje na nią swojego czasu). Ja odbieram tę książkę dość mocno feministycznie i to mi się w niej podoba. Kobieca siła, kobiece wybory itp. Można się zmotywować do innego życia po takiej lekturze. Ostatecznie 6/10 (choć wahałam się, czy nie dać piątki).

zobacz kolejne z 261 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd