Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dziedziczki

Cykl: Kuzynki (tom 3) | Seria: Bestsellery polskiej fantastyki
Wydawnictwo: Fabryka Słów
6,85 (3368 ocen i 123 opinie) Zobacz oceny
10
166
9
313
8
517
7
1 112
6
674
5
412
4
69
3
84
2
8
1
13
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
8389011603
liczba stron
320
słowa kluczowe
Laszlo, Arminus, Norwegia
język
polski
dodał
Casthaluth

Inne wydania

Przyjaciele rozdzielają się. Laszlo i Arminus wyjeżdżają do Norwegii, tropią najstarszego architekta świata, którego „podpis” widnieje na najsłynniejszych zabytkach. Alchemik planuje wyprawę na Tajwan.

Stanisława, Katarzyna i Monika budują nowy dwór w Kruszewicach. Trzy piękne dziewczyny jak magnes przyciągają kłopoty.

A teraz jedna z nich stanie przeciwko przyjaciołom…

 

źródło opisu: Wydawnictwo Fabryka Słów, 2005

źródło okładki: http://fabrykaslow.com.pl

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (5873)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2208
onika | 2014-09-22
Przeczytana: wrzesień 2014

Ja wiedziałam, że tak będzie – yhy, yhy – Bractwo Drugiej Drogi przetrwało – yhy, yhy. I zdecydowanie nikt z drużyny Michała Sędziwoja nie miał śpiworka…(musiałam, po prostu musiałam sparafrazować Grzegorza Halamę).

„Dziedziczki” zdecydowanie nie mają tego uroku, co „Kuzynki” i „Księżniczka”. Jakieś takie wymęczone są, niedopracowane, wymuszone. Niby sporo się dzieje: Kruszewskie majątek odbudowują, Laszlo i Arminius ścigają tajemniczego Architekta (w końcu każdy nieśmiertelny żerujący w jakikolwiek sposób na ludziach musi zostać unicestwiony przez Łowców), Alchemik wpada w łapska Bractwa Drugiej Drogi, a Monika …no Monikę różne ciągoty nachodzą i budzą się w niej dzikie żądze. I wszystkie te wątki, które naprawdę mają potencjał, zostały potraktowane po macoszemu. No może autor tak bardzo nie chciał się z bohaterami rozstać, że sabotował własne pomysły…

W dwóch poprzednich tomach dzielna gromadka zdawała się wręcz mieć moce superbohaterów – z każdej opresji wychodzili prawie bez...

książek: 569
Nina | 2017-04-12
Na półkach: 2017, Ebook, Przeczytane
Przeczytana: 12 kwietnia 2017

Bawiłam się nieźle. Arcydziełem literatury tego bym oczywiście nie nazwała, to lektura typowo rozrywkowa i świetnie się w tej roli sprawdza. Jak sam autor o sobie mówi - jest grafomanem, ale ja tę grafomanię kupuję, mnie się podoba, ja będę to czytać :D Dalej pozostaję pod największym wrażeniem części pierwszej, druga była niezła , a trzecia - lepsza niż druga, w mojej ocenie. Znowu dużo się dzieje, tym razem kłopoty ma Monika. Ale od czego przyjaciele i bratnie dusze? No nic, idę czytać część czwartą :)

książek: 515
anika | 2016-01-31
Na półkach: 2016, Przeczytane, Posiadam, Ebook
Przeczytana: 31 stycznia 2016

Nie zawiodłam się na tym tomie, bo też nie miałam zbyt wygórowanych oczekiwań. Nastawiłam się na przeciętną lekturę i taką dostałam. Historia niezbyt pasjonująca, potencjał postaci niewykorzystany, denerwująca maniera określania jednej z głównych bohaterek mianem "cielaczka" chyba za każdym razem kiedy tylko to postać pojawia się na kartach książki - to główne powody, które sprawiły, że na razie nie sięgnę po kolejny tom. Nie są mnie już w stanie nawet przyciągnąć do książki historyczne smaczki, bo mam wrażenie, że z każdym tomem ich ilość maleje. A może to moje znudzenie sprawia, że ich nie zauważam?

książek: 2231
Bed | 2011-08-05
Przeczytana: 04 sierpnia 2011

Przez przypadek zostałam właścicielką Dziedziczek, które okazały się trzecim tomem trylogii o pannach Kruszewskich. Zorientowałam się, że powinnam zacząć od Kuzynek i zamierzam niedługo uzupełnić swoje braki, bo ostatni tom czytało mi się nieźle. Trzy panie wracają na swoje dawne włości by zbudować dwór, zasadzić drzewo i zrealizować twórcze pomysły na życie. Oczywiście nie jest im tak łatwo. Dążąc do celu można spotkać różne licha, strachy a nawet ludzi z byłego PGR, którzy podpadają chyba pod mutanty. Myślę, że w tej książce każdy coś znajdzie dla siebie. Są i dawne historie o dworach, uroki i czary, pojedynki na miecze; jest i współczesny Kraków i dyskoteki. Książka okazała się sympatyczną lekturą, lekko napisaną, czymś przy czym można wypocząć. Nie muszę zaznaczać, że czasem człowiek tego właśnie potrzebuje. Warto zapoznać się z paniami Kruszewskimi i Księżniczką Moniką i przeczytać trylogię tak jak ja zamierzam.

książek: 1351
ZARAZA | 2012-04-11
Przeczytana: 2010 rok

Cała trylogia podobała mi się, ale jakoś autor nie zaciekawił mnie na tyle, żebym sięgnęła po jego inne książki.
Lubię całą trylogię za ciekawe postacie, ciekawe wykreowanie wampirzycy Moniki, przeplatanie współczesnego świata z postaciami z innych czasów, elementy fantastyki i ciekawą fabułę.

książek: 2257
Marre | 2014-02-24
Przeczytana: 23 lutego 2014

Choć spodziewałam się w miarę kolejnych części pan Pilipiuk nieco wyrobi się, to się zawiodłam. Wspomniane w recenzjach poprzednich tomów wady denerwowały mnie jeszcze bardziej. Muszę jednak przyznać, iż konstrukcja całości mocno się poprawiła, a powieść jest bardziej spójna. Jednak nie są spójne wszystkie trzy części jako całość. Każdy opowiada o czymś innym i to w sumie przypadek, że części są akurat trzy. Dlatego moim znaniem nie powinno się nazywać tego trylogią. Przy ostatnim tomie zrezygnowałam też z określenia: powieść młodzieżowa, bo tu już jej cech zupełnie nie zauważam. Jest to jednak kawałek porządnej, szybko czytającej się literatury i polecam wszystkim fanom Pilipiuka (bo innym ma prawo się to nie podobać).

książek: 4481
Angelika Lachór | 2014-11-22
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 19 listopada 2014
książek: 5693
Justyna Antoniewicz | 2015-05-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 maja 2015

Zachwyciła mnie ta część i to bardzo opowiada 3 siostrach Kruszewskich, pragną wybudować dwór i zamieszkać w nim.
Akcja zaciekawiła mnie, szybko się potoczyła w powieści czyta się rewelacyjnie po prostu ciekawa, piękna książka wciąga bardzo!!!!

książek: 3971
Wkp | 2012-08-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Polskie
Przeczytana: 14 sierpnia 2012

Przed ostatnim tomem trylogii Pilipiuka o kuzynkach Kruszewskich stało nie lada wyzwanie. Po marnej pierwszej części i zaskakująco dobrej drugiej, powieści miała nie tylko utrzymać poziom, ale i przede wszystkim satysfakcjonująco zakończyć przygody trzech głównych bohaterek. Czy podołała.

Odpowiedź brzmi: TAK.

Już sam początek jest świetny. Na główny plan powracają Kruszewskie i Monika, Sędziwój, Laszlo i Arminius wyruszają w swoje strony, a akcja przenosi się do bardzo sentymentalnego miejsca: Kruszewic, stanowiących rodzinny majątek kuzynek. Sprawia to, że fabuła jak i wydarzenia nabierają swoistej świeżości i tępa. Mieszkańcom wsi bowiem nie podoba się powrót dziedziczek, a i Sędziwój wpada w ręce Bractwa Drugiej Drogi i sytuacja nie zapowiada się dla niego najlepiej. jakby tego było mało Laszlo i Arminius prowadzą włssne śledztwo w sprawie pewnego tajemniczego budowniczego, a z Moniką zaczynają się dziać dziwne rzeczy.

Fabuła jest świetna i nieprzesadzona, a wydarzenia...

książek: 722

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

ostatnia część przygód księżniczki Moniki,jej przyjaciółek,oraz alchemika Sędziwoja.Wampirzyca Monika,tym razem pada ofiarą Pawła(który okazuje się jaszczurem),ale z pomocą przyjaciół ,wychodzi zwycięsko z opresjii.Niestety,pod koniec ginie alchemik Michał Sędziwój,ale jednocześnie pokonuje swoich wrogów.

zobacz kolejne z 5863 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd