Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Bij w werbel i nie lękaj się. Wspomnienia

Tłumaczenie: Małgorzata Słabicka
Wydawnictwo: Via Nova
6,8 (20 ocen i 3 opinie) Zobacz oceny
10
0
9
2
8
3
7
8
6
4
5
2
4
1
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-60544-78-5
liczba stron
288
słowa kluczowe
wspomnienia
język
polski
dodała
Evelline

Kobieta o cechach nietuzinkowego mężczyzny: odwaga, inteligencja, poczucie humoru, brawura husarska, która lęka się tylko dentysty. Małą ojczyzną Marii hrabiny von Maltzan był zamek Milicz. Gdy w 1921 roku umiera jej ojciec, mała hrabianka ma zaledwie dwanaście lat. Jego śmierć stanowi koniec bajecznie szczęśliwego dzieciństwa. Matka nie ma poczucia więzi z inteligentną, buntowniczą córką,...

Kobieta o cechach nietuzinkowego mężczyzny: odwaga, inteligencja, poczucie humoru, brawura husarska, która lęka się tylko dentysty. Małą ojczyzną Marii hrabiny von Maltzan był zamek Milicz. Gdy w 1921 roku umiera jej ojciec, mała hrabianka ma zaledwie dwanaście lat. Jego śmierć stanowi koniec bajecznie szczęśliwego dzieciństwa. Matka nie ma poczucia więzi z inteligentną, buntowniczą córką, która gardzi rygorem, bigoterią i pustymi konwenansami. Wbrew sprzeciwom matki zdaje maturę, podejmuje studia przyrodnicze, robi doktorat, podróżuje po Afryce rozklekotanym chevroletem. Po krótkim małżeństwie z szansonistą Walterem Hillbringiem studiuje weterynarię. Angażuje się w ruch oporu, mieszka w wynajętych pokojach, zarabia pieniądze, pisząc artykuły popularnonaukowe i łzawe banialuki dla czasopism, nieskończoną ilość razy ryzykuje życie. W 1942 roku zgłasza śmierć swojego żydowskiego towarzysza życia, Hansa Hirschela, i aż do kapitulacji ukrywa go w specjalnie skonstruowanym tapczanie. Styl jej wspomnień jest taki jak ona sama: bezpretensjonalny, lakoniczny, frapująco szczery, oschły i ironiczny. Buntowniczość była mottem przewodnim jej życia. To rogaty, kanciasty charakter czasami współczujący, czasami despotyczny.

 

źródło opisu: opis autorski

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 189
aikaternie | 2015-12-27
Na półkach: Przeczytane 2015
Przeczytana: 27 grudnia 2015

Warto przeczytać.
Po pierwsze ze względu na sylwetkę autorki i bohaterki- mało znanej w Polsce niemieckiej hrabiny z Milicza, która przez całe życie postępowała wedle własnego sumienia, często wbrew obyczajom i z narażeniem życia. Swoimi przygodami mogłaby obdzielić kilka innych istnień i jak sama powiedziała, nie nudziła się ani minuty.
Po drugie- książkę czyta się jednym tchem. Autorka ma zwięzły, wręcz lakoniczny styl, co w połączeniu z jej wyjątkowo bogatym życiorysem nie pozwala na znużenie lekturą.
Po trzecie- niezwykle ciekawe jest tło historyczne- od początku XX wieku, poprzez obie wojny światowe, z których drugiej poświęcone jest najwięcej uwagi, po czasy powojenne. Ciekawy jest też aspekt antynazistowskiego ruchu oporu wśród samych Niemców, do którego należała bohaterka.
Polecam wszystkim, którzy przy okazji przyjemnej lektury lubią poszerzać horyzonty i poznawać nietuzinkowe postaci.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Sługa Korony

Zbiór opowiadań uzupełniających i poszerzających historie głównych bohaterów "Trylogii magów prochowych", Tamasa, Adamata. Vlory, Taniela i...

zgłoś błąd zgłoś błąd