Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Oskarżona: Wiera Gran

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
7,16 (575 ocen i 95 opinii) Zobacz oceny
10
25
9
60
8
123
7
233
6
77
5
37
4
8
3
11
2
1
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-08-04505-3
liczba stron
468
słowa kluczowe
Wiera Gran, Żydzi,
język
polski
dodała
kayutek

Biografia żydowskiej śpiewaczki z warszawskiego getta, Wiery Gran, to druga strona - nieopowiedziana - historii Władysława Szpilmana, słynnego Pianisty z filmu Romana Polańskiego. To opowieść o cenie przeżycia i cieniu, jaki rzuca na dalszy los. Szpilman grał na fortepianie w tej samej kawiarni na Lesznie 2, w centrum żydowskiego Broadway'u, gdzie Wiera Gran śpiewała swoje piosenki. Ona była...

Biografia żydowskiej śpiewaczki z warszawskiego getta, Wiery Gran, to druga strona - nieopowiedziana - historii Władysława Szpilmana, słynnego Pianisty z filmu Romana Polańskiego. To opowieść o cenie przeżycia i cieniu, jaki rzuca na dalszy los. Szpilman grał na fortepianie w tej samej kawiarni na Lesznie 2, w centrum żydowskiego Broadway'u, gdzie Wiera Gran śpiewała swoje piosenki. Ona była gwiazdą, on akompaniatorem. O nim po latach powstał film oklaskiwany przez cały świat z podziwem za niezwykłą siłę trwania i męstwo w znoszeniu cierpienia, ją oskarżono o współpracę z nazistami, okrzyknięto kolaborantką i unicestwiono za życia.

Wiera Gran mieszkała w dziennicy zamkniętej od wiosny 1941 do lata 1942. Całe jej dalsze życie było konsekwencją tych kilku miesięcy.
Miała wszystko, czego potrzeba wschodzącej gwieździe - egzotyczną urodę, piękny niski kontralt, i muzykę we krwi. Była tak nieśmiała, że pierwsze piosenki śpiewała zza sceny obawiając się zetknięcia z publicznością. Do lata 1939 nagrała kilkadziesiąt piosenek o wszelkich barwach miłości.

Uniewinniona w warszawskim procesie Centralnego Komitetu Żydów Polskich opuściła Polskę w 1950 roku.
Wielokrotnie i na kilku kontynentach wzywano do bojkotu "gestapowskiej kurwy".
A jednak trwała. Występowała w paryskim hotelu Lutetia i w kabarecie Dinarzade, w sali Pleyel i Carnegie Hall, śpiewała gościnnie w Sztokholmie i Londynie, wyjechała na tournee po Ameryce Północnej. Koncertowała u boku Charlesa Aznavoura.
W Izraelu widzowie grożą przebraniem się w obozowe pasiaki, jeśli ośmieli się wystąpić na scenie, uciekła do Francji, stamtąd do Wenezueli, ale i tam dosięgła ją przeszłość - pomówienie, znieważenie, zniesławienie, szkalowanie.

Czuła się pogrzebana za życia.
Zmarła w Paryżu 19 listopada 2007 roku.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Mogą Cię również zainteresować

  • W cieniu prawa
  • Moja walka. Księga 4
  • Punkty zapalne. Dwanaście rozmów o Polsce i świecie
  • Opowieści i przypowieści
  • Sztokholm delete
  • Bestseller
  • Ktoś mnie pokocha. 12 wakacyjnych opowiadań
  • Cztery rzęsy nietoperza
  • Droga do domu
  • Dziewczyna jak ocet
  • Bardzo długie przebudzenie
  • Koniec warty
  • Aż po grób
  • Amelia i Kuba. Stuoki Potwór
  • W obcej skórze
  • Mów do mnie
W cieniu prawa
Remigiusz Mróz

6,73 (70 ocen i opinii)
Moja walka. Księga 4
Karl Ove Knausgård

7,57 (21 ocen i opinii)
Punkty zapalne. Dwanaście rozmów o Polsce i świecie
Jerzy Borowczyk , Michał Larek

8 (5 ocen i opinii)
Opowieści i przypowieści
Franz Kafka

7,71 (7 ocen i opinii)
Sztokholm delete
Jens Lapidus

7 (8 ocen i opinii)
Bestseller
Joanna Opiat-Bojarska

6,15 (13 ocen i opinii)
Ktoś mnie pokocha. 12 wakacyjnych opowiadań
Cassandra Clare , Libba Bray , Lev Grossman , Veronica Roth , Stephanie Perkins , Jennifer E. Smith , Leigh Bardugo , Francesca Lia Block , Brandy Colbert , Nina LaCour

7,04 (28 ocen i opinii)
Cztery rzęsy nietoperza
Hanna Kowalewska

8,17 (6 ocen i opinii)
Droga do domu
Yaa Gyasi

8,11 (19 ocen i opinii)
Dziewczyna jak ocet
Anne Tyler

6,89 (9 ocen i opinii)
Bardzo długie przebudzenie
Grażyna Jeromin-Gałuszka

6,71 (7 ocen i opinii)
Koniec warty
Stephen King

7,19 (170 ocen i opinii)
Aż po grób
Sara Shepard

7,56 (82 ocen i opinii)
Amelia i Kuba. Stuoki Potwór
Rafał Kosik

7,64 (14 ocen i opinii)
W obcej skórze
Sarah Hilary

6,86 (59 ocen i opinii)
Mów do mnie
Lisa Scottoline

7,85 (13 ocen i opinii)
Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1263)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 6299
Witold Lisek | 2014-09-07
Przeczytana: 08 września 2014

To moim zdaniem najsłabsza pozycja w biograficznym dorobku Tuszyńskiej i w dodatku mocno zaangażowana po stronie Wiery Gran,jak gdyby wpisująca się wrecz w jej obsesyjne próby oczyszczenia się ze swojej złej opini o "kolaborującej faszystowskiej dziwce"
Nie mnie opiniować,czy tym bardziej osądzać tamtem czas i zachowania tamtych ludzi -bowiem był to czas i zachowania ludzkie do których słowo pisane nie dorosło.
Im bardziej jednak Tuszyńska stara się wybielić Gran -tym bardziej mnie do tego jakoś nie przekonuje.
Wiadomo jedno- Wiera miała obsesyjną potrzebe radosnego przeżywania życia -potrzebę splędoru podziwu i uwielbienia ze strony otaczających ją ludzi.
Miała też potrzebę przeżycia za wszelką cenę.
Plotka nie rodzi się też z niczego i zawsze ma swoje mniejsze lub większe podstawy.
Swiadków tamtch czsów przeżyło bardzo wielu i trudno sobie wyobrazić ,że nagle prawie wszyscy się zmówili,żeby porążyc i unicestwić ją.
Nie bez podstaw chyba został na nią wydany wyrok śmierci przez...

książek: 125
Jeżynka | 2016-05-30
Na półkach: 2016, Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 28 maja 2016

Lektura książki Agaty Tuszyńskiej "Oskarżona: Wiera Gran" zostawiła mnie, jak żadna inna, w tzw. "czytelniczym rozkroku".
Z jednej strony mamy fascynującą historię żydowskiej gwiazdy skazanej za domniemaną kolaboracje z Niemcami na wieczne potępienie i pogardę ze strony swoich współtowarzyszy niedoli a także kolejne pokolenia.
Z drugiej zaś autorka wtajemnicza nas w sam proces zdobywania materiałów który budzi mój moralny sprzeciw, niesmak i niestety każe postawić pytanie jak daleko może posunąć się autor w swoich działaniach aby nie przekroczyć granicy dobrego smaku i zwykłej ludzkiej przyzwoitości.

Wiera Gran była żydowską pieśniarką której dopiero co rozpoczynającą się karierę przerwał wybuch II wojny światowej. 15 miesięcy spędziła w warszawskim getcie, występując na scenie w kawiarni Sztuka jako gwiazda oklaskiwana zarówno przez mieszkańców getta jak i władze często oskarżane o współpracę z Niemcami.
Dzięki pomocy męża udało się jej uciec z getta przed jego likwidacją i...

książek: 675
Korobek | 2015-08-07
Na półkach: Inne, Posiadam, Ulubione, Przeczytane

Co można napisać, przemilczeć, wystawić na scenie, ukryć, odkryć, dodać lub ująć z wizerunku Dwojry Grynberg – Żydówki? Weroniki Gackiej – Polki? Very Gran – Francuzki? Czy też może bezpaństwowca Wiery Gran?
Była „gestapowską kurwą”, „żydowską Matą Hari”, czy tragiczną ofiarą ludzkiej głupoty, strachu, zazdrości, urazy albo… pomyłki? Oskarżona oskarżycielka – uniewinniona przez sądy, a jednak skazana ludzką obmową. Skrzywdzona, czy krzywdząca? Zepchnięta na margines społecznej i kulturalnej pamięci za swoje winy, czy – nawet po śmierci – nosząca niezasłużone piętno kolaborantki? Kim była Wiera Gran i dlaczego zawładnęła sercami tylu twórców i odbiorców? Książka nie odpowiada na te pytania.
Książka nie rozstrzyga też o winie lub niewinności. Bo też ten dramat nie jest – nie do końca jest – o Wierze Gran. To przede wszystkim dramat o potędze losu. O słabości tego, kto próbuje z nim walczyć. Cyt. [„Los i bezsilność to Wiera Gran. Los sprawił, że urodziła się Żydówką u progu epoki, w...

książek: 2506
Alfalfa | 2012-10-04
Na półkach: Przeczytane, Biograficzne
Przeczytana: 04 października 2012

Książka bardzo poruszająca. Nie jest to typowa biografia w rodzaju "urodziła się..żyła tu i tam...robiła to i tamto... w końcu zmarła" - jest to raczej historia przeżyć osoby, artystki, która przeżyła koszmar zagłady, getta, wreszcie niesłusznych i opartych na plotkach oskarżeń o kolaborację. Historia osoby, która walczyła o swoje dobre imię i walkę tę przypłaciła depresją, samotnością, a u schyłku życia paranoją i manią prześladowczą.
Książka nie odpowiada na pytanie, czy Wiera Gran zdradziła, czy nie, nawet nie uzurpuje sobie prawa do ferowania wyroków. Autorka przeprowadza solidne śledztwo, poparte wspomnieniami ludzi współczesnych Wierze, dokumentami, wyrokami sądowymi. Nakręcono również film dokumentalny o Wierze Gran.
Czytałam wiele niepochlebnych opinii o książce i o samej p. Tuszyńskiej - że wykorzystała biedną, schorowaną kobietę, że żerowała na jej historii. Nie odebrałam tego w ten sposób. A może właśnie autorka rehabilituje ją w oczach świata? Może uzmysławia nam,...

książek: 2710
Olala | 2010-12-31
Przeczytana: 30 grudnia 2010

Właściwie to nie wiem jak ocenić tą książkę. Bo bolą niesprawiedliwość i oskarżenia,które życie bohaterki zamieniły w piekło na ziemi. I zachwyca jej walka o przywrócenie godności i dobrego imienia. To wszystko dzieje się na tle wydarzeń wojennych, i tych powojennych które nierzadko bywały jeszcze gorsze..Do tego pojawia się plejada ówczesnych "gwiazd" tych bardziej i mniej znanych (z nieodgadnioną postawą Szpilmana)
Autorka zbierała materiały potrzebne do napisania tej książki przez kilka lat-jestem pełna podziwu dla jej pracy.

książek: 638
Ewa | 2011-04-14
Przeczytana: 14 kwietnia 2011

Agata Tuszyńska odkopała Wierę Gran wśród rupieci jej paryskiej krypty, w której się zamknęła przed światem. I przed sobą. Przed ścigającą ją wybuchową mieszanką rzeczywistego i nierzeczywistego. Doznanych i domniemanych krzywd. Prawdziwych i imputowanych win. Skradzionego i zgubionego szczęścia.

Ale to nie jest książka o Wierze Gran. To jest książka o losie. O jego bezrozumnej potędze. O słabości tego, kto się z nim zmaga. Los i bezsilność to Wiera Gran. Los sprawił, że urodziła się Żydówką u progu epoki, w której oznaczało to śmierć. Na to nic nie mogła poradzić. Mogła najwyżej (bez trudu) ukryć się po aryjskiej stronie. Ale bez jej talentu i bez jej pieniędzy matka i siostry nie dałyby rady. To była jej decyzja. A los sprawił, że nie umiała nic poza śpiewaniem. Więc w getcie też śpiewała. Była gwiazdą, gdy obok ludzie umierali z głodu. Było w tym dużo losu i mało wyboru. Pomagała. Uratować nie mogła.

Więcej pod adresem...

książek: 1029
Edyta Zawiła | 2016-06-10
Na półkach: Biografia, Przeczytane
Przeczytana: 10 czerwca 2016

Bardzo chciałam przeczytać tę pozycje z dwóch powodów : 1.Agata Tuszyńska, która z takim zaangażowaniem walczyła o tę książkę i historia w sądzie z rodziną Szpilmana 2. słyszałam kilka utworów Wiery Gran i oskarżenie.
Agata Tuszyńska podejmując się tego karkołomnego zadania musiała przebrnąć, przekopać się przez archiwa państwowe oraz doprowadzić do spotkania, zdobycia zaufania Wiery Gran, która za życia została pogrzebana, i od chwili uniewinnienia była prześladowana, mania obserwacji, podsłuchu, śledzenie jej towarzyszy do końca życia.
Zmierzyć się z potomkami Szpilmana, za to że chciała bohaterski pomnik zarysować i zrzucić z piedestału.
Uważam to za dużą odwagę i trzeba tę historię usłyszeć.

Włączyłam sobie You Tube i słucham kilku jej utworów : "Ciemna dziś noc", "Tango Notturno", "Gdy odejdziesz", "Bo to się zwykle tak zaczyna","Jej pierwszy bal"....

"...Fascynowała słuchaczy pięknym niskim, aksamitnym głosem, prostotą interpretacji, naturalnym sposobem bycia,...

książek: 1282

Agata Tuszyńska spędziła z Wierą Gran kilka ostatnich lat jej życia. Z początku rozmawiały telefonicznie, później na wycieraczce przed drzwiami paryskiego mieszkania śpiewaczki. W końcu Tuszyńska zapukała do drzwi, a Wiera nieśmiało je uchyliła i zaprosiła pisarkę do środka. Były to emocjonalne, niełatwe spotkania. Autorka stopniowo, krok po kroku zdobywała zaufanie starszej kobiety, próbowała się do niej zbliżyć, poznać naprawdę. Przez ostatnie lata życia Wiera Gran nie opuszczała swojego mieszkania, swojej kryjówki. Ogarnięta manią prześladowczą, podejrzliwa, nieufna, w pretensji do ludzi, do świata. Nie włączała światła. Dobrowolnie żyła w mroku, w cieniu wojny, obawiając się swoich wrogów, rzeczywistych i wyimaginowanych.

Z okładki patrzy na nas piękna kobieta. Jej uroda zachwycała każdego. Czarowała pięknym głosem, niski kontralt wypełniał przestrzeń miejsc, gdzie występowała żydowska śpiewaczka Wiera Gran. Muzykę miała we krwi. Uwielbiała scenę, kochała sławę, spragniona...

książek: 749
Katarzyna Organiściak | 2013-11-27
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Czym jest plotka? Czym jest pomówienie? Nie jest konieczne odwoływanie się do definicji słownikowej, aby wiedzieć, że te dwa zjawiska to przyczyna wielu ludzkich nieszczęść i tragedii. Wypowiedzianego słowa nie da się zawrócić ani wymazać. Tak też stało się z Wierą Gran. Książka Agaty Tuszyńskiej to nie zwykła biografia (te z reguły są nudne i sztampowe - w całym swoim życiu przeczytałam dwie dobrze napisane: "Edward Stachura. Biografia i legenda" oraz "Gabriel Garcia Marquez"), ale historia zmagań z losem, zmagań których przyczyną była właśnie plotka. Opowieść snuta przez Tuszyńską przedstawia nie tylko walkę o dobre imię, ale zachowanie człowieczeństwa, tak w getcie, jak i poza nim, a szczególnie poza nim (zwłaszcza po zakończeniu wojny). Autorka owej biografii-niebiografii przywołuje wydarzenia i nazwiska odległe, a jednak bliskie - bo znane powszechnie - nazwiska lekarzy, aktorów, tancerek, kabareciarzy będących ikonami polskiej kultury XX stulecia. Na kartach książki...

książek: 2031
Monika Stocka | 2011-03-10
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 09 marca 2011

Nie wiem, co mam napisać. Pierwsze wrażenie jest takie, że Agata Tuszyńska musiała namordować się jednak nad ta książką, która tak sprawnie i lekko się czyta. Raz że Wiera Gran była już u schyłku życia i miała manie prześladowczą, więc wyobrażam sobie jak trudno było z nią rozmawiać. Dwa, że poszukiwanie dowodów, dokumentów, jakichś pieczątek na słowa, które potwierdzą ich prawdziwość, nie dały oczekiwanych rezultatów. Mamy słowa przeciwko słowom. I te pisane i te wypowiadane tylko.
To, o czym jest ta książka, można poczytać niemal wszędzie. Ale ta książka wg mnie ma jeszcze jedno dno. To jest rzecz o mocy słowa, o zawziętości i nienawiści. I o tym, że prawda ma różne oblicza

zobacz kolejne z 1253 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd