Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

W kraju rzeczy ostatnich

Tłumaczenie: Michał Kłobukowski
Wydawnictwo: Noir sur Blanc
7,57 (79 ocen i 6 opinii) Zobacz oceny
10
9
9
14
8
17
7
23
6
8
5
6
4
1
3
1
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
In The Country Of Last Things
data wydania
ISBN
8386743905
liczba stron
132
język
polski
dodał
pablo

Relacja Anny Blume z odrealnionego miasta-państwa gdzieś z początków przyszłego tysiąclecia wprowadza nas w koszmar fizycznego i duchowego upodlenia, beznadziejności. "Luksusem" jest możliwość zaplanowania własnej śmierci. Elektrowniami miasta są krematoria zwłok ludzi zmarłych z głodu i wycieńczenia; surowcem energetycznym tej skazanej na zagładę społeczności są także ludzkie ekskrementy;...

Relacja Anny Blume z odrealnionego miasta-państwa gdzieś z początków przyszłego tysiąclecia wprowadza nas w koszmar fizycznego i duchowego upodlenia, beznadziejności. "Luksusem" jest możliwość zaplanowania własnej śmierci. Elektrowniami miasta są krematoria zwłok ludzi zmarłych z głodu i wycieńczenia; surowcem energetycznym tej skazanej na zagładę społeczności są także ludzkie ekskrementy; zbierający je "fekaliści" mają status urzędników państwowych. Annie udaje się utrzymać przy życiu i zachować godność dzięki wierze w wartość i moc słowa.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (200)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 615
Marcin Polański | 2013-01-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 20 stycznia 2013

Powieść nasączona klimatem depresji i beznadziei w stopniu graniczącym z poziomem tolerancji przeciętnego czytelnika. Jednocześnie po jej przeczytaniu poczułem przypływ pozytywnych emocji i zupełnie absurdalnego poczucia, jakoby człowiek dążący do celu był w stanie udźwignąć wielki ciężar. Pod warunkiem, że ma to szczęście spotkać na swej drodze podobnych do siebie.

książek: 215
mart | 2013-06-14
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 14 czerwca 2013

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Akcja powieści rozgrywa się w tajemniczym Mieście. Jego tajemnica polega na tym, że tak naprawdę nie wiadomo o nim nic konkretnego – gdzie się mieści, z kim walczy, co mu zagraża, a przede wszystkim - co doprowadziło do tak dramatycznej sytuacji. Przedstawiona jest za to bardzo dokładnie sytuacja panująca w Mieście – głód, beznadzieja, brak wiary w lepsze jutro, brak wiary w człowieka, okrucieństwo, zanikanie ludzkich odruchów, walka o przetrwanie, walka o śmierć. Przedstawiony został podział klasowy społeczeństwa oraz ogromne, bardzo radykalne rozwarstwienie pomiędzy poszczególnymi klasami. Autor przedstawił też w sposób bardzo karykaturalny władze Miasta – skrajnie despotyczne, nie zważające na dobro obywateli, żerujące na pracy najmniejszych, wydające często absurdalne i nieprzemyślane decyzje.
Całej powieści towarzyszy niesamowity klimat - autor poprzez kolejne kartki wręcz przekazuje czytelnikowi negatywne emocje, lęk, poczucie braku sensu – emocje te przytłaczają aż do...

książek: 514
Jola | 2015-05-18
Na półkach: Przeczytane, E-booki
Przeczytana: 18 maja 2015

Czytanie tej książki jest niezwykłe. Przeraża każde słowo, ale przy okazji tak wciąga, że nie chce się przestać czytać. Ja nie mogłam przez nią spać, bo co zamknęłam oczy, to wpadałam w to straszne miasto i stawałam się Anną Blume.

książek: 586
szpulla | 2016-03-31
Na półkach: Przeczytane

Postapokalipsa, choć nie aż tak skrajna, jak u McCarthy’ego. W Mieście jest ciężko, ale przynajmniej są jacyś ludzie, niektórzy nawet dobrzy; są możliwości wyboru; są momenty szczęścia (zwykle zwiastują kłopoty, ale dobre i co).

Jak każda wizja tego typu wzbudza jednocześnie lęk przed przyszłością ludzkości, jak i niezdrową fascynację zredukowaniem istoty człowieczeństwa do podstawowych potrzeb. Myślę, że od czasu do czasu bodziec do takich refleksji nie zaszkodzi.

książek: 66
Danek | 2013-10-26
Na półkach: Przeczytane, Postapokalipsa

Książka jest w formie pamiętnika, którego pisze Anna Blum szukająca swojego zaginionego brata. Choć być może jest to list? Pieron wie...

W każdym razie akcja jest w gruncie rzeczy ciekawa i dynamiczna, jest dużo zwrotów akcji i interesujących motywów, jednak fragmenty te bywają poprzedzielane długimi opisami i uzewnetrznianiem się głównej bohaterki. Ogólnie oceniam tekst dobrze i polecam go jako dobrego przedstawiciela gatunku postapokalipsy.

książek: 1796
mikozul | 2014-09-13
Na półkach: Przeczytane, Obce ciała
Przeczytana: 07 września 2014

Interesująca antyutopia – a przy tym trochę „Tworki” Bieńczyka, trochę „Sny i kamienie” Tulli

książek: 514
Klara | 2016-12-02
Na półkach: Przeczytane
książek: 402
barbaraniechcic | 2016-11-25
Na półkach: Przeczytane
książek: 818
dragonfly | 2016-08-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 sierpnia 2016
książek: 0
| 2016-07-10
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 2011 rok
zobacz kolejne z 190 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd