Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Neurotyczna osobowość naszych czasów

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Helena Grzegołowska-Klarkowska
tytuł oryginału
The Neurotic Personality of Our Time
wydawnictwo
Rebis
data wydania
ISBN
978-83-7301-294-3
liczba stron
240
słowa kluczowe
psychologia, neurotyzm
język
polski
typ
papier
dodała
Makota
7,23 (269 ocen i 10 opinii)

Opis książki

Horney przedstawia obraz neurotyka, z jego konfliktami, lękami, cierpieniem i trudnościami, jakie ma on z samym sobą oraz w konfliktach kontaktach z innymi ludźmi, a także próby ich rozwiązania. Jest to podsumowanie doświadczeń zdobytych przez autorkę w pracy klinicznej nad nerwicami, a jednocześnie ilustracja pewnego etapu rozwoju myśli neopsychoanalitycznej.

 

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 489

Od czasów, gdy Karen Horney, jako rewolucjonistka psychologii, polemizując z mistrzem - Freudem, torowała drogę nowemu spojrzeniu na psychoanalizę, w rzece Nauce upłynęło wiele wody. Psychologia nie znała wówczas tak drobiazgowo rozłożonych i określonych zaburzeń osobowości, jak np. borderline, wiele objawów, klasyfikowanych jako rodzaj neurozy, doczekało się bardziej szczegółowego wglądu, a dotychczasowe terminy uległy modyfikacjom. Jednak mimo - koniecznych przecież w rozwoju - zmian, "Neurotyczna osobowość naszych czasów" wciąż pozostaje aktualna. Z niezwykłą trafnością Horney charakteryzuje neurotyka, a tak podkreślanego przez nią wpływu kultury i wychowania na ukształtowanie się ludzkiej psychiki nikt mądry nie skreśli i nie zlekceważy. Pamiętać jednak trzeba, że "pro-socjologiczne" spojrzenie autorki na temat, w kontekście psychoanalitycznego indywidualizmu, było nowością na ścieżce, która tak mocno akcentowała indywidualny, nieświadomy popęd, często ograniczony do popędu...

książek: 0
| 2011-03-14
Na półkach: Ulubione, Przeczytane, 2011
Przeczytana: 13 marca 2011

Powodów żeby przeczytac tę książkę miałem kilka. Po pierwsze studiuję psychologię. Po drugie bardzo lubię psychologię humanistyczną, niekłamaną przyjemnośc dawało mi czytanie Fromma, ubolewam nad tym, że nurt ten został trochę zepchnięty na margines ostatnio. Po trzecie wreszcie sam jestem neurotykiem więc jak mógłbym darowac sobie najlepsze opracowanie dotyczące tego zjawiska (bo określenie zaburzenie jednak tu nie do końca pasuje).

Trzeba jasno powiedziec, że w pewnych miejscach książka się zestarzała - widac to zwłaszcza w obrębie opisywania roli kobiet czy stosunków damsko-męskich. Od czasu publikacji pracy emancypacja kobiet mocno się zwiększyła przez co niektóre fragmenty mogą razic ale nie na tyle by psuc wrażenia z lektury. A trzeba przyznac, że Horney dokonała rzeczy niesamowitej - w sposób przystępny dla laika opisała osobowośc neurotyczną z jej całą niejednoznacznością, wieloma sprzecznościami i sprzecznymi tendencjami. Sięgnęła do leżącego u podstaw zachowania...

książek: 564
StrawberryCow | 2014-02-14
Przeczytana: 14 lutego 2014

W swojej książce Horney tłumaczy nam jak działa neurotyczna osobowość. Robi to w sposób przystępny, zrozumiały dla każdego, dodatkowo nie zanudza trudnymi wyrażeniami i naukowymi stwierdzeniami (jeżeli coś takiego się pojawi jest wytłumaczone w przypisach).
Niestety czasami, część informacji wydawały mi się przestarzałe i już nieaktualne. Przez to należało czytać ją bardzo uważnie by wyłapać te zmiany. Mimo tego, polecam każdemu zainteresowanemu psychologią i psychiatrią.

książek: 506
Olaf | 2014-07-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 08 lipca 2014

Powodów dla, których wziąłem tą książeczkę do rąk jest wiele. Pierwszym jest wiadome, modna w naszych czasach szeroko pojęta nerwica. Wycieranie szafek, układanie rzeczy, zbieranie rzeczy, pozbywanie się rzeczy... w sposób kompulsywny. Na przykład. Kolejno potworne lęki. Następnie brak sensownych relacji w życiu i ciągłe życie w stanie "może kiedyś". Takie książki nie pomagają całkowicie, to rzecz pewna. Nie można się zmienić czasami przez długotrwałe wnikanie, prześwietlanie, a co dopiero na skutek lektury. Nawet wielomiesięczna wiwisekcja nic nie daje. Ale... Czasami wstaje taki dzień, w którym pewien punkt "a" łączy się z punktem "b". W swojej walce z różnymi lękami doszedłem do wniosk, że książki psychologiczne mogą pełnić funkcje porządkowe. Tzn. Nie wiem czym jest fakt, że śni mi się po nocach terapeuta, nie wiem, dlaczego nienawidzę mojej żony po rozmowie z toksycznym rodzicem, nie wiem dlaczego strzeliłem w twarz własne dziecko jak mu upadł klocek. Tonę w wyrzutach...

książek: 111
Michał | 2014-03-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 08 marca 2014

Jest to druga publikacja Karen Horney, którą miałem okazję przewertować od deski do deski. Mogę śmiało powiedzieć, że pomimo upływu czasu zawarto w niej wiele nieskazitelnie ważnych informacji. Te ostatnie są nawet bardziej aktualne dzisiaj niż kiedykolwiek z uwagi na rosnące tempo występowania neurotycznych osobowości czy chociażby lepsze zrozumienie funkcjonowania mózgu i psychiki niż za czasów życia autorki.

Więcej: http://wyzwolony.pl/karen-horney-neurotyczna-osobowosc-naszych-czasow/

książek: 176
Makota | 2010-06-19
Na półkach: Przeczytane

Klasyka, to trzeba przeczytać. Mimo upływu czasu od pierwszego wydania owej książki, treść jest nadal aktualna. Pewne rzeczy się nie zmieniają, albo...zmieniają się bardzo powoli. Polecam

książek: 1277
Zofiana | 2014-09-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: lipiec 2013

Nie czytaj, jeśli boisz się poznać samego siebie i chcesz żyć w błogiej nieświadomości przyczyn wielu ludzkich zachowań.

książek: 105
Wioletta | 2014-07-21
Na półkach: Przeczytane

Właśnie przeczytałam książkę wybitnej pani psychoanalityk w latach trzydziestych XX wieku .
Karen Horney , bo o niej mowa w swojej książce- „Neurotyczna osobowość naszych czasów”przedstawia strukturę nerwic, podkreśla w nich znaczenie lęku podstawowego oraz czynnika kulturowego. W pierwszych słowach Horney uważająca się za uczennicę Freuda zapewnia czytelnika o tym , że nie przeciwstawia się Sigmundowi Freudowi, a ceni go i twórczo rozwija.
Krytycznie jednak zapatruje się na stawiany na piedestale przez Freuda czynnik biologiczny. Autorka stawia sobie za cel ukazanie implikacji kulturowych w wewnętrznej strukturze nerwic. W książce posługuje się wieloma przykładami, które stanowią przypadki jej pacjentów oraz ich zaburzeń.
Najważniejsze i najbardziej kluczowe tezy jak sadze padają w rozdziałach dotyczących rozróżnienia lęku i strachu- „lęk” oraz „w pogoni za władzą prestiżem i posiadaniem” gdzie autorka pisze o tym z jakich powodów neurotyk dąży do podanych wartości i...

książek: 94
Panda | 2014-02-14
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 lutego 2014

Na początku pragnę zaznaczyć , iż w mojej opinii nie jest to książka stricte psychologiczna. Owszem dotyka zagadnień psychologicznych, ale jest zbyt prosta w swej formie i stylu , aby nazwać ją dziełem psychologicznym. Mimo, że w przedmowie autorka uprzedzała, że nie będzie używać bardzo specjalistycznych określeń to jednak laicyzm niektórych wypowiedzi raził w oczy. Częste uzasadnienia podejmowania danego problemu osobiście odczuwałam jak usprawiedliwianie się z treści tej książki. Ciągłe tłumaczenia polemiki z Freudem i zawiłe powroty do pierwszych str/ zdań rozdziału były męczące. Można było odnieść czasami wrażenie , że książka jest kierowana do osób, które mają problem z logicznym myśleniem, łączeniem faktów opisywanych wcześniej tudzież z pamięcią krótkotrwałą.
Pomijam fakt, iż dzięki tej książce dowiedziałam się, że jestem wzorowym przykładem osoby neurotycznej, ale na szczęście nic z tym nie zrobię, bo już wiem (też dzięki Karen Horney) jacy są psychoanalitycy.
Mimo, iż...

książek: 363
Suzi | 2013-12-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 grudnia 2013

Książka idealna dla miłośników psychologii, otwierająca oczy na mechanizmy kierujące zachowaniem osób, które ranią nas, nakręcając wokół siebie spiralę beznadziei. W bardzo przystępny sposób opisuje problematykę zachowań neurotycznych. W pewnym stopniu pocieszająca, styl autorki ukazuje jej głęboki szacunek dla pacjentów i stałe stawianie pytań zarówno sobie, jak i największemu swojemu mistrzowi.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Éric-Emmanuel Schmitt
    55. rocznica
    urodzin
    ...życie to taki dziwny prezent. Na początku się je przecenia: sądzi się, że dostało się życie wieczne. Potem się go nie docenia, uważa się, że jest do chrzanu, za krótkie, chciałoby się niemal je odrzucić. W końcu kojarzy się, że to nie był prezent, ale jedynie pożyczka. I próbuje się na nie zasłuż... pokaż więcej
  • Mario Vargas Llosa
    79. rocznica
    urodzin
    Sekret szczęścia, a przynajmniej spokoju, leży w tym, żeby wyeliminować romantyczną miłość z życia, bo to ona sprawia, że człowiek cierpi. Tak żyje się spokojniej i lepiej się bawi, zapewniam cię.
  • Lauren Weisberger
    38. rocznica
    urodzin
    Gdzie miejsce na radość w twoim idealnie zaplanowanym, zaprojektowanym, wypełnionym zasadami życiu?
  • Bohumil Hrabal
    101. rocznica
    urodzin
    Bo ja gdy czytam, to właściwie nie czytam, biorę piękne zdanie do buzi i ssę je jak cukierek, jakbym sączył kieliszeczek likieru, tak długo, aż w końcu ta myśl rozpływa się we mnie jak alkohol, tak długo we mnie wsiąka, aż w końcu nie tylko jest w moim mózgu i sercu, lecz pulsuje w mych żyłach aż po... pokaż więcej
  • Richard Dawkins
    74. rocznica
    urodzin
    Odkryłem, że całkiem dobrą strategią, gdy ktoś pyta mnie, czy jestem ateistą, jest uświadomić mu, że on również jest ateistą, wszak nie wierzy w Zeusa, Apollona, Amona Ra, Mitrę, Baala, Thora, Wotana, Złotego Cielca ani w Latającego Potwora Spaghetti. Ja po prostu poszedłem o jednego Boga dalej.
  • Amanda Quick
    67. rocznica
    urodzin
    Nic tak nie rozstroi nerwów przeciwnika jak wyraz rozbawienia lub nawet znudzenie na twej twarzy.
  • Jayne Ann Krentz
    67. rocznica
    urodzin
    W rzeczywistości piekło jest przeraźliwie chłodne. To miejsce zimne i rozpaczliwie samotne"
  • Marc Brandel
    96. rocznica
    urodzin
  • Maksym Gorki
    147. rocznica
    urodzin
    Kobieta nie może nie rozumieć muzyki, zwłaszcza jeśli jej smutno.
  • Marianne Fredriksson
    88. rocznica
    urodzin
    Jesteś jedynie gościem w rzeczywistości, dlatego jej nie widzisz. Dostrzegasz tylko określone nazwą jej części, nigdy zaś powiązań, z których tworzy się całość.
  • Rafał Skarżycki
    38. rocznica
    urodzin
  • Julio Llamazares
    60. rocznica
    urodzin
    Czas podobny jest do rzeki: z początku płynie ospale i niepewnie,rozpędzając się z upływem lat.(...)Przez pierwsze dwadzieścia lub trzydzieści lat myślimy, że czas jest rzeką bez końca, jedynym w swoim rodzaju tworem, który sam siebie karmi i nigdy się nie wyczerpuje.Ale prędzej czy później odkrywam... pokaż więcej
  • Zbigniew Brzeziński
    87. rocznica
    urodzin
  • Andrzej Meller
    39. rocznica
    urodzin
  • Daniel Dennett
    73. rocznica
    urodzin
  • Anatolij Winogradow
    127. rocznica
    urodzin
    Jak to się stało, że cienka, cieńsza od włosa krawędź oddzieliła sen od przebudzenia?
  • Lauren Willig
    38. rocznica
    urodzin
  • Virginia Woolf
    74. rocznica
    śmierci
    Ludzie autentyczni najpełniej istnieją w samotności. Nie znoszą iluminacji, podwojenia. Ciskają swoje ledwie namalowane portrety, odwrócone twarzą do ziemi.
  • Eugène Ionesco
    21. rocznica
    śmierci
    Zdarza się, że człowiek śni. Przywiązuje się do tego snu, wierzy weń, kocha. Rano, gdy otwiera oczy, dwa światy jeszcze zachodzą na siebie, twarze nocy w świetle dnia słabo się zarysowują. Chciałoby się je spamiętać, zatrzymać. Wymykają ci się z rąk, brutalna rzeczywistość dnia je wypędza. Człowiek... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd