Schizofrenia

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
7,83 (399 ocen i 20 opinii) Zobacz oceny
10
44
9
72
8
115
7
124
6
31
5
11
4
1
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308049471
liczba stron
312
słowa kluczowe
psychiatria
język
polski
dodała
Róża_Bzowa

W tej głęboko humanistycznej książce, łączącej w sobie cechy pasjonującej lektury i dzieła o niepodważalnej wartości naukowej, najważniejszy jest pełen zrozumienia, dobroci i miłości stosunek lekarza do chorego, pozwalający na odkrywanie najgłębiej w psychice człowieka położonych tajemnic choroby.

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/2368/S...(?)

źródło okładki: własne

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1484)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1964
Wojciech Gołębiewski | 2016-06-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 czerwca 2016

Antoni Kępiński - CZŁOWIEK. W tym określeniu mieści się wszystko, co najlepsze. Kępiński (1918 -1972) był polskim psychiatrą, lecz przede wszystkim HUMANISTĄ i filozofem. Fragment z Wikipedii:
"....Kępiński jest prekursorem psychoterapii indywidualnej i grupowej. Psychoterapię uznawał za integralną część psychiatrii. Psychoterapia służy przełamywaniu i likwidowaniu chaosu i bezładu tkwiącego w strukturach systemu psychicznego jednostki, przede wszystkim w systemie wartości. Przypisywał szczególną rolę osobowości psychoterapeuty w procesie terapeutyczno-diagnostycznym oraz relacjom (ich jakości i intensywności oraz kierunku): pacjent (klient) – terapeuta. Relacje te winny mieć charakter poznawczy i emocjonalny ukierunkowany na cel, jakim jest odkrycie i ukazanie obrazu pacjenta i możliwości jego rozwoju. Kępiński sformułował postulaty określające dobrego psychoterapeutę (dobrego psychiatrę): pozbawiony postawy pseudonaukowej tzn. takiej, która zmierza do...

książek: 0
| 2016-07-20
Na półkach: Przeczytane

Dla wielu Antoni Kępiński to Mistrz, przewodnik duchowy. Ludzie znajdując się na rozdrożu życia poszukują pomocnej dłoni. Kto nie chce być zrozumiany? Świętej Pamięci psychiatra zapewnia właśnie to: zrozumienie. Wystarczy zaznajomić się z choć jedną książką, która wyszła spod jego pióra, by przekonać się, jak dogłębnie potrafił analizować ludzką duszę. Taka właśnie jest "Schizofrenia". Wielu czytelników zastanawiało się, czy Kępiński sam nie przeszedł przez psychozę, ponieważ tak dobrze rozumie on problemy ludzi cierpiących na ten syndrom. Zjawisko chorobowe zostało przebadane wieloaspektowo, pod wieloma różnymi względami. Książka ta stanowi niejako biblię dla osób chcących lepiej poznać schizofreniczny świat. Profesor nie zapomniał przedstawić charakterystyki i przykładów twórczości chorych, co również zasługuje na uwagę. Obecnie nie używa się w stosunku do schizofrenii już tak przestarzałych określeń jak "rak duszy", jak to stwierdził w "Schizofrenii" Antonii...

książek: 329
czarna_zjawa | 2011-07-10
Na półkach: Przeczytane

Mimo wielu treści naukowych książka jest zrozumiała, a co zadziwiające czyta się ją z chęcią i zaciekawieniem. Ukazuje nam zupełnie inny świat, świat ludzi chorych, zagubionych, którym należy pomagać, a nie wykluczać ze społeczeństwa.

Bardzo dobra książka!

książek: 9
carlos | 2017-11-25
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 2017 rok

Chyba najlepsza książka Kępińskiego. Autor odkrywa przed szerokim gronem odbiorców tajemnice świata pacjentów schizofrenicznych. Ze zrozumieniem wyjaśnia, że życie naprawdę jest absurdalne, a brak zgody na tę absurdalność niekoniecznie jest szaleństwem. Przeczytanie tej książki pomaga zrozumieć jak cienka jest granica pomiędzy chorobą, a normalnością. Wyjaśnienia różnych objawów towarzyszących schizofrenii są bardzo przekonujące i trafiające w sedno. Zadziwia bogactwem obserwacji i kompletnością. Kępiński nie ogranicza się tylko do naszych czasów, lecz analizuje także materiały historyczne, np. literaturę i sztukę, zaczynając już od starożytności, a nawet prehistorii.

książek: 128
Jola | 2018-02-05
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 05 lutego 2018

Rewelacyjna książka dla każdego, kto nie ma pojęcia, czym tak naprawdę jest schizofrenia, a chciałby bez uprzedzeń i zmyślonych historii, dowiedzieć się prawdy. W książce otrzymujemy skondensowaną wiedzę o różnych stanach schizofrenii, pozwalającą nam po prostu zrozumieć chorych i ich świat, który tak różny od naszego, nie musi być przerażający. Ogromne doświadczenie autora w pracy z psychicznie chorymi, pozwala zarysować obraz omawianych zaburzeń i spojrzeć ich oczami na świat. W końcowych rozdziałach zwięźle opisane są również metody leczenia (choć należy mieć na uwadze, że niektórych z nich już się nie stosuje) i sposób w jaki powinno się odnosić do schizofreników. Polecam przeczytanie tej książki dosłownie każdemu, aby wiedza w społeczeństwie, o tego typu chorobach psychicznych, bardziej opierała się na faktycznej wiedzy, niż budzących grozę wyimaginowanych opowieściach o "wariatach".

książek: 132
Katebook | 2014-06-13
Na półkach: Przeczytane

Jest to kolejna książka, która opisuje objawy pewnych ludzkich zachowań, które współczesna psychologia określiła mianem patologicznych.
Autor rozmienia je na drobne, analizuje, interpretuje.
I nic z tego nie wynika.
Ponieważ nie jest to psychologia głębi, a tylko opis obserwatora, racjonalisty, naukowca i do tego więźnia bezdusznej psychologii racjonalizmu na usługach kapitalizmu.
Autor porównuje zachowania ogółu do zachowań jednostek, które znajdują się w mniejszości. Prawdopodobnie też dlatego fenomen ten uważa się za chorobę. Objawy te niebezpiecznie przypominają cechy charakteru.
Schizofreniczny (chorobowy)altruizm - ten opis już znam.
Normalny altruizm - często wynika z wyrachowania. I co? To jest ta normalna norma? Wyrachowanie, a nie prawdziwe współczucie?
Ktoś podaje rękę i równocześnie nie chce jej podać. Wielu ludzi podaje komuś rękę równocześnie odczuwa do tego niechęć.
Istnieje bowiem różnica między zrozumieniem człowieka z krwi i kości, a mechanicznym leczeniem...

książek: 18
Chucky85-Przemek | 2012-12-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 kwietnia 2010

Mam przyjaciół cierpiących na tę chorobę, podziwiam ich ,są moimi przyjaciółmi. Książka przełamuje zaściankowe stereotypy na temat tej choroby, pokazuje kolor życia ludzkiego i możliwości związane z rozwojem pomimo cierpienia. Mój przyjaciel Marcin zna wszystkie rozkłady pociągów na pamięć, kolekcjonuje miesięcznik "Świat kolei",pamiętam nasze pierwsze spotkanie-wtedy uznałem i oceniłem go jako "Ptaśka".,dziś patrzę na niego jako na osobę żyjącą obok mnie, może jego normy nie są takie jak nasze a może nasze normy nie są takie jak jego.,nieważne wszyscy jesteśmy na swój sposób barwni i to jest w nas piękne. Nie zamykajmy się pomimo choroby,otwierajmy coraz to więcej drzwi(tam przecież nie wiszą kłódki).

książek: 535
katiusza | 2014-11-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 listopada 2014

Głęboko humanistyczna refleksja na temat tej ciężkiej choroby. Pomaga zrozumieć, że schizofrenicy widzą świat inaczej niż ludzie zdrowi, że w ich przypadku uczucia i emocje wysuwają się na pierwszy plan, górując nad sprawami życia codziennego. Książka pozwala nie tylko choć trochę zrozumieć sens choroby, ale również zajrzeć w głąb siebie i lepiej poznać swoje emocje i przeżycia.

książek: 263
gagatkowa | 2012-04-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 31 grudnia 2010

Bardzo ciekawa. Właściwie siedziałam sobie w czytelni internetowej w bibliotece uczelni, podczas gdy na półkach zobaczyłam nagle napis " Schi-zo-fre-nia". Dodam, że ów napis znajdował się na grzbiecie książki, znajdującej się mniej więcej na wysokości mojego wzroku, pośród książek na półkach szafy sięgającej do samego sufitu a szerokiej jak szeroka jest czytelnia internetowa po brzegi w książkach. Także często patrzyłam na tą szafę, ale ten tytuł jakoś wyróżniał się, a nie świecił. Był napisany czarnym flamastrem na okładce z brązowego papieru. Z przyjemnością po nią sięgnęłam i od razu wypożyczyłam. Przeczytałam bardzo szybko, tyle że ta wersja była z 1974r., i w ogóle dziwne, że przeczytałam. Wcale nie musiałam.

książek: 272
Cheeroke | 2017-12-12
Na półkach: Psychologia, Przeczytane

Myślałam, że tylko książki przygodowe przenoszą czytelnika w inny świat. Pomyłka. Psychologia też to potrafi. Książkę przeczytałam jednym tchem, bardzo ciekawa lektura porywająca czytelnika w świat, który nie jest dostępny dla każdego - świat schizofrenii.

zobacz kolejne z 1474 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd