Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Kobieta w podróży

Tłumaczenie: Sława Lisiecka
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
6,77 (586 ocen i 46 opinii) Zobacz oceny
10
26
9
40
8
83
7
215
6
120
5
74
4
11
3
15
2
0
1
2
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Lächeln, eine Rose
data wydania
ISBN
8308032850
liczba stron
179
słowa kluczowe
proza polska, biografia, rodzina
język
polski
dodała
Bogumiła

Nowa książka Romy Ligockiej, wątkami autobiograficznymi nawiązuje do bestsellerowej „Dziewczynki w czerwonym płaszczyku”. Osnute na autentycznych wydarzeniach opowieści tworzą kalejdoskop przeżyć i doświadczeń Autorki jako kobiety, artystki, Żydówki, obcej w wielkim mieście. Roma Ligocka zapisując codzienność, w której potrafi dostrzec małe cuda życia - urodę świata, uśmiech losu, radość...

Nowa książka Romy Ligockiej, wątkami autobiograficznymi nawiązuje do bestsellerowej „Dziewczynki w czerwonym płaszczyku”. Osnute na autentycznych wydarzeniach opowieści tworzą kalejdoskop przeżyć i doświadczeń Autorki jako kobiety, artystki, Żydówki, obcej w wielkim mieście. Roma Ligocka zapisując codzienność, w której potrafi dostrzec małe cuda życia - urodę świata, uśmiech losu, radość istnienia, z dystansem i humorem pokazuje, jak w świecie bez wartości można odnaleźć nadzieję, jak przeszłość rzutuje na przyszłość, jak pozorne nieszczęście z perspektywy czasu okazuje się darem od losu.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1094)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1077
Krzysiek | 2015-12-27
Na półkach: Polskie, 2015, Przeczytane
Przeczytana: 23 grudnia 2015

Z kąta w kąt obijam się,
Czuję obcość dookoła,
Czy zniszczyć mnie zdoła,

Raz w jednym, raz w drugim miejscu,
Przechodzę sobie zatłoczonymi ulicami,
Wrzucony w zgiełk z obcymi twarzami,

To tutaj sobie po będę, to gdzieś jeszcze,
Czuję pustkę i smutek w swej duszy,
Kto będzię w stanie i łzę i mi osuszy,

Przez chwilę siedzę sobie w parku, a później się zobaczy,
Jestem niewidzialny dla świata, przeźroczysty,
Idę wolnym krokiem i nie jest on zamaszysty,

Krzyżuję swoje ścieżki w różnych miejscach,
Żadne miejce, żaden człowiek mnie nie zatrzymuje,
Jestem gościem dla świata, dlatego się w nim snuję...


Świat tak wielki, tako ogromny. Czy może zabraknąć na nim dla kogoś miejsca? Czy ktoś może nie być w stanie znaleźć sobie jakiegoś zakątka, swojego metra kwadratowego...?
Otóż z pewnością jest to możliwe. Są ludzie, którzy od niemal urodzenia mają silne poczucie więzi i przynależenia do jakiegoś miejsca. Najczęściej jest to miejsce urodzenia, korzenie rodzinne, które zapuszczają się z...

książek: 2393
Koronczarka | 2013-07-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 lipca 2013

Roma Ligocka zaprezentowała wielką sztukę umiejętności patrzenia na świat i zauważania w rzeczach pozornie drobnych ich sensu i piękna. Oczywiście, jak w wielu utworach tej autorki są dyżurne tematy holocaustu, odradzania się czy szukania utraconej tożsamości, ale moim zdaniem umiejętność patrzenia jakby z boku, dostrzegania istoty i piękna rzeczy, wydarzeń i ludzi stanowi o wartości tej książki.

książek: 1305
Monika | 2016-07-02
Przeczytana: 02 lipca 2016

Książką Romy Ligockiej pt.: "Kobieta w podróży" rozpoczęłam urlop. Chyba tytuł skłonił mnie do tego, by tak symbolicznie podkreślić, że mam wakacje. Muszę przyznać, że to świetny początek.

Uwielbiam styl Ligockiej. Nie wiem jak go dookreślić. Po prostu zachwycam się tą prostotą, z jaką pisze o zwykłych sprawach, jej spojrzeniem na świat, podejściem do przeszłości i teraźniejszości.

"Kobieta w podróży" to króciutka lektura, jakby zbiór zapisków z pamiętnika. Przeszłość i teraźniejszość miesza się ze sobą w luźnych wspomnieniach, tworząc całość.

Zachęcam do tej podróży.

książek: 3992
Książkowo_czyta | 2011-10-15
Przeczytana: 2004 rok

Wielki ukłon w kierunku autorki za to, iż posiadła umiejętność poprzetykania tego niezwykle trudnego i dramatycznego tematu jakim jest Holocaust "nutkami" optymizmu...

książek: 183
Justyna Wydra | 2015-08-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 sierpnia 2015

Lubię bardzo styl pisarski pani Romy Ligockiej. Taki... poetycko-subtelno-agresywny sposób opisywania rzeczywistości. Z reguły zupełnie przeciętnej, zwyczajnej, normalnego życia po prostu, ale od czasu do czasu jakby dotkniętej anielim skrzydłem. Lub złem. Czyjeś nieżyczliwe spojrzenie, ożywiający pamięć gest, słowo rzucone w nieodpowiedni sposób i oto z uduchowionej, nieśmiałej kobiety, pani Roma przeistacza się na moment w prawdziwą harpię, zdolną głośno i dobitnie protestować przeciw... Różnym osobom i sytuacjom. Jak na przykład sztorcującemu żonę mężowi, któremu przechodząca autorka rzuca krótkie: Sieg Heil! Mocne. Zwłaszcza u ocalonej z Holocaustu.

Jak ze złem radzi sobie artysta? Malarka, pisarka i scenograf. Z jednej strony traumę przeżywa pewnie bardziej, bo na wielu poziomach, niedostępnych dla przeciętnego zjadacza chleba. Z drugiej strony może paradoksalnie ma łatwiej, właśnie ze względu na wielość światów, w których funkcjonuje - gdy w jednym staje się straszno nie do...

książek: 1469
Monka | 2013-01-24
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

"Kobieta w podróży" jest trochę dopełnieniem pierwszej książki Romy Ligockiej, czyli "Dziewczynki w czerwonym płaszczyku". Jest już mniej osobista, a bardziej uniwersalna. Składa się z krótkich scen opisujących głównie życie na emigracji. Autorka obserwuje otaczającą ją świat jak krytyczny jego recenzent. Piękny, urzekający, niepowtarzalny bardzo często bywa bezmyślny i śmieszny, ale również okrutny. W tych krótkich utworach, często tylko kilkustronicowych, współistnieją zdarzenia zabawne i tragiczne, pojawiają się rozmaite miejsca - Płaszów, Kraków, Wiedeń, spotykają się osoby bliskie autorce, istniejące w jej współczesnym świcie lub zatracone w minionym, tym okrutnym i nieludzkim. ligocka bardzo często sięga po ostrze ironii opisujące niesprawiedliwości naszego świata. Tworzy historie, w których każdy może odnaleźć cząstkę samego siebie: czasami samotnego przechodnia w obcym mieści, emigranta w obcym państwie czy też wyznawcę innych poglądów w sowim kraju, ale wyobcowanego i...

książek: 1542
Kornelia | 2010-12-22
Przeczytana: 22 grudnia 2010

Bardzo osobista książka, zawierająca nie tyle opis traumy związanej z pobytem w getcie, ale przede wszystkim wpływu przeżyć z dzieciństwa na dalsze życie. Nieustanny brak snu, spowodowany wiecznym strachem i czuwaniem, brak beztroski, nieraz trudne relacje z ludźmi w dorosłym życiu, silna więź łącząca autorkę z synem, a na końcu poszukiwanie własnej tożsamości i poznawanie obyczajów żydowskich od początku. Nie brakuje jednak pewnej dozy optymizmu i radości z drobiazgów. Szczera i prawdziwa, czyta się szybko, w skupieniu, stanowi uzupełnienie "Dziewczynki w czerwonym płaszczyku".

książek: 89
Colette | 2014-08-05
Na półkach: 2014, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 05 sierpnia 2014

Jedna z tych książek, które czyta się szybciuteńko, wylizując każde słowo niczym pies karmę z miski - z żalem, że tak szybko to idzie i książka się za chwilę skończy... Piękne, urocze, smutne opowiadania, inny świat, nostalgia... Pani Ligocka jest niezwykłą kobietą i cieszę się, że natrafiłam na jej prozę i mogę się nią rozkoszować :)

książek: 374
Joanna JJ | 2016-03-19
Na półkach: 2016, Przeczytane
Przeczytana: 19 marca 2016

króciutkie opowiadania, które czyta się jednym tchem.

książek: 860
Na półkach: Przeczytane

Cudzoziemka...

Jest stąd i nie jest stąd. Ci ludzie są jej zupełnie obcy, ale jest jedną z nich. Żyje w tłumie, ale osobno. Ma walizkę, torebkę, płaszcz i parasolkę. Paszport i bilet – na pociąg, na samolot, na statek. W jedną stronę, w dwie strony. Bilet na samotność... w jedną stronę. Ma ciężką walizkę wypełnioną demonami z przeszłości. I lekki podręczny bagaż, niewielki, wygodny, do którego zapakowała nadzieję. Jest jeszcze parasolka, jej drugie ja. Jej alter ego. „Nigdy nie mam parasola, kiedy jest mi potrzebny, ale bardzo często wędruję z nim w jasne, słoneczne dni” [s. 19]. Jest utkana z paradoksów. Jest Polką. Jest Żydówką. Jest kobietą z przeszłością, ale bez dzieciństwa. Ma płaszcz. Kobieta w podróży nie może obejść się bez płaszcza... Jest dziewczynką w czerwonym płaszczyku, która rozpaczliwie próbuje znaleźć dla siebie schronienie przed gehenną. Schronić się pod parasolem. Być niewidoczną. Jest wczoraj i jest dziś. Jest wczoraj i jest jutro. Jej podróż trwa. Nawet...

zobacz kolejne z 1084 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd