Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Po wyzwoleniu (1944-1956)

Wydawnictwo: Znak
8,02 (49 ocen i 7 opinii) Zobacz oceny
10
9
9
9
8
11
7
14
6
6
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788324009947
liczba stron
304
kategoria
historyczna
język
polski

Wznowienie niezwykłej książki Barbary Skargi opisującej życie w sowieckim łagrze. Autorka została aresztowana w 1944 roku za działalność w wileńskim okręgu AK, przebywała najpierw ponad rok w więzieniach w Wilnie, a potem przez niemal dziesięć lat w obozach pracy. Do kraju wróciła w 1955 roku. Po wyzwoleniu... to wstrząsający, a zarazem obiektywny i wnikliwy obraz obozowego życia. Opisy pracy...

Wznowienie niezwykłej książki Barbary Skargi opisującej życie w sowieckim łagrze. Autorka została aresztowana w 1944 roku za działalność w wileńskim okręgu AK, przebywała najpierw ponad rok w więzieniach w Wilnie, a potem przez niemal dziesięć lat w obozach pracy. Do kraju wróciła w 1955 roku. Po wyzwoleniu... to wstrząsający, a zarazem obiektywny i wnikliwy obraz obozowego życia. Opisy pracy w szpitalu czy informacje na temat sposobów zdobywania jedzenia sąsiadują tu z refleksją na temat ludzkiej natury. Skarga pokazuje jak wielki wpływ na ludzką psychikę ma tak ekstremalne doświadczenie. znając koleje życia najbardziej znanej polskiej filozofki, łatwiej można zrozumieć jej poglądy i wizję świata

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (141)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 291
Gapcio | 2016-12-09
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Bardzo niedzisiejsza to książka. Nie zrobiłaby obecnie furory. Raz, że opisuje straszliwe doświadczenia w stylu kronikarskim, beznamiętnym, ograniczając się do rzetelnego relacjonowania zaistniałych faktów, bez koloryzowania, bez dramatyzowania, bez grania na emocjach. Dwa, że poprzez taką formułę nie podaje niczego na talerzu; odwołując się do rozumu zamiast do serca czytelnika i ograniczając komentarz do minimum, każe mu samemu oddawać się refleksji i wyciągać wnioski. I wreszcie, mimo iż jest to rzecz biograficzna, autorka całkowicie pozbawiona jest megalomanii, chowa się za tekstem, a raczej czyni się przezroczystą. I kogo dać na plakaty, do telewizji śniadaniowej, jak zdobyć kontrakty reklamowe?
Ale właśnie taka forma uderza najbardziej, dociera do człowieka, każe przystanąć, oddać się namysłowi, po przebudzeniu męczy tak samo, jak męczyła przed zaśnięciem. Napisana prosto i przystępnie, odsłania mechanizmy rzeczywistości łagrowej, później kołchozowej, bez popadania w...

książek: 2500
Koronczarka | 2016-01-22
Przeczytana: 22 stycznia 2016

Barbara Skarga to jeden z autorytetów moralnych, filozof - drogowskaz, ktoś z czyim zdaniem trzeba się liczyć i to przede wszystkim skłoniło mnie do przeczytania jeszcze jednej relacji z pobytu w rosyjskim więzieniu, a potem w lagrze. Oczekiwałam, że Pani Profesor wzniesie się nad szczegóły tego potwornego życia i da jakieś uogólnienie, wnioski, refleksje. I nie zawiodłam się. Profesor Skarga zauważa różnicę w sposobie podchodzenia do uwięzienia między Rosjanami, a resztą Europejczyków, zauważa bierne poddanie się losowi, czy demoralizację tych pierwszych i aktywność tych drugich. Daje przepiękne portrety Polek, które w tych dramatycznych warunkach potrafiły obronić swoją godność. A poza tym niewiele czytałam kobiecych relacji łagrowych, a to jednak trochę co innego niż relacje męskie. Inna wrażliwość i trochę inne problemy.

książek: 1554
Wojciech Gołębiewski | 2014-11-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 listopada 2014

Sam, przed laty, wybrałem sobie autorytety, a wśród nich znalazła się prof. Barbara Skarga /1919-2000/ /obok Kołakowskiego, ks.Tischnera, ks.Bocheńskiego, ks.Hellera, prof. Marii Janion i Adama Michnika/. We wszystkim co napisała dominuje filozoficzna rozwaga i humanizm. A sens wspomnień o pobycie w łagrze, po bestsellerze Sołżenicyna, wyjaśnia sama, we wstępie „Od autora”:
„Trudno jest pisać o Gułagu po książce Sołzenicyna... ..Z niektórymi jego opiniami nie mogę się jednak zgodzić. Sołżenicyn patrzy na obozy z rosyjskiego punktu widzenia. Spojrzenie od wewnątrz ceni się na ogół wysoko. Niemniej nie dostrzega on spraw, które uderzały Europejczyka. Europejczyk od momentu aresztowania aż do chwili uwolnienia zwykle reagował inaczej niż Rosjanin. Inna była jego polityczna i moralna sytuacja, rzutująca na całość postępowania i przeżyć. Kiedyś, kiedy jeszcze znajdowaliśmy ...

książek: 543
Justyna | 2015-02-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 lutego 2015

Pisząc swoje wspomnienia Pani Profesor spełniła swój obowiązek pamięci wobec ludzi, którzy zginęli z rąk Sowietów, a o których dziś pamiętają nieliczni. „Jeżeli piszę dziś jeszcze, to dla tych chłopców, dla ich pamięci, dla tego kapelana, który do końca podtrzymywał wiarę, a nawet humor. Nikt już o nich nie mówi. Daremne ofiary. Nieugięci, niepokonani, wierni”.

Książka nie opiera się na opisywaniu wyłącznie fizycznych okrucieństw, chociaż i tych nie brakuje. Pani Profesor pokazała jak działał nieludzki system, który z Rosjan zrobił potulnych manekinów bojących się myśleć „ideologia działa, bo jej siła bywa okrutniejsza aniżeli fizyczna przemoc i większa niż automaty żołnierzy”. Całość jest wyważona, napisana pięknym językiem. Po przeczytaniu książki ujawnia się obraz autorki jako bardzo inteligentnej kobiety, wiedzącej, co to przyjaźń, godność, empatia, szacunek dla człowieka, wewnętrzna wolność. Doskonale widziała różnice w świadomości Rosjan i Europejczyków, nasz indywidualizm i...

książek: 93
nickela | 2017-01-10
Na półkach: Przeczytane

Koniec wojny nie dla wszystkich był równoznaczny z odzyskaniem wolności. Barbara Skarga, która w 1944 r. została skazana przez Sowietów na 10 lat obozu pracy, a potem dożywotnie zesłanie, nie wróciła bezpośrednio po wyzwoleniu do domu.
Represje, jakim została poddana nie złamały jej, a wręcz wyzwoliły siłę do pomocy innym. I właśnie ich tragedie stały się treścią książki - jest ona dokumentem przede wszystkim z przeżyć współwięźniów autorki, widzianych z jej pozycji, pozycji zesłanej Polki. Skarga nie skupia się jednak na drastycznym opisywaniu cierpień czy stopniowaniu koszmaru, którego dotknęła. Nie robi z siebie bohaterki, nie epatuje też z uporem czytelnika. Zamiast grać na uczuciach, woli przedstawić prawdę w powściągliwy sposób, pozwalając odbiorcy na jego samodzielne przemyślenia.

książek: 143
Ewa | 2014-09-11
Na półkach: Przeczytane

Rzeczowa, wspaniała książka napisana przecudnym literackim językiem, będąca spisanymi wspomnieniami z radzieckich więzień i obozów pracy, których doświadczyła autorka.

W książce Pani Barbary Skargi niezwykle rzeczowo została ujęta rzeczywistość tych niezwykłych czasów. Pełnych absurdu, biedy, głodu, znoju, udręki, w których autorce udaje się mimo wszystko zachować człowieczeństwo, niezmiernie trzeźwy pogląd na rzeczywistość oraz bijącą z jej wspomnień wrażliwość i dobroć w najpiękniejszym wydaniu.

Po wyzwoleniu napisane jest bardzo składnie. Obrazowe opisy i anegdoty wciągają i dają ułamek wyobrażenia życia w tym świecie niczym z najczarniejszego snu wariata. Dla polskiego, ale także europejskiego czytelnika niektóre przypadki są wręcz na granicy zrozumienia, na włosku rozsądku w myśl, mam wrażenie aktualnej do dziś tezy, iż "Rosja to stan umysłu". Nie do objęcia dla kogoś wychowanego w innej niż rosyjska rzeczywistości.

Na uwagę zasługuje przejmujący fakt autobiograficzny:...

książek: 47
Ilona | 2015-09-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 września 2015

Książka rewelacyjna. Ze względu na moc szczegółów i mały druk (miałam stare wydanie) trudno się czyta. Bez ogródek autorka opowiedziała swoją niewolę - więzienie, łagry, kołchoz. Wszystkie te opisy są prawdziwe, pozbawione patosu. Obiektywna ocena ludzi i miejsc przez autorkę.Warto przeczytać!

książek: 353
Gusiołki | 2017-05-30
Na półkach: Przeczytane
książek: 63
Staszka | 2017-05-19
Na półkach: Przeczytane
książek: 239
Leszek | 2017-01-15
Na półkach: Przeczytane
zobacz kolejne z 131 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd