Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Szpital Przemienienia

Seria: Dzieła Stanisława Lema
Wydawnictwo: Agora SA
7,05 (922 ocen i 55 opinii) Zobacz oceny
10
34
9
106
8
165
7
359
6
156
5
63
4
18
3
10
2
11
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
8375524093
liczba stron
206
język
polski

Książka opowiada o młodym lekarzu, Stefanie Trzynieckim, który po studiach znajduje pracę w szpitalu psychiatrycznym. Akcja dzieje się podczas II wojny światowej, okupacji hitlerowskiej. Jest ona rodzajem traktatu filozoficzno-moralnego, perypetie bohaterów łączą się w niej z dyskusją na tematy filozoficzne. Na małej przestrzeni odciętego od świata szpitala psychiatrycznego, udało się autorowi...

Książka opowiada o młodym lekarzu, Stefanie Trzynieckim, który po studiach znajduje pracę w szpitalu psychiatrycznym. Akcja dzieje się podczas II wojny światowej, okupacji hitlerowskiej. Jest ona rodzajem traktatu filozoficzno-moralnego, perypetie bohaterów łączą się w niej z dyskusją na tematy filozoficzne.
Na małej przestrzeni odciętego od świata szpitala psychiatrycznego, udało się autorowi zainscenizować dramat człowieka jako istoty rozdartej między umysł i ciało, a przy tym desperacko poszukującej sensu egzystencji i próbującej ocalić swój etyczny instynkt w obliczu nowego europejskiego nihilizmu, atakującego od zewnątrz i także od środka-pod postacią choroby duszy.
Najważniejsze książki fantastyczne Lema tu, w Szpitalu Przemienienia, mają swoje korzenie.

Pozycja zawiera także:
W co nie wierzył Stanisław Lem? Fragmenty korespondencji Stanisława Lema z jezuitą o. Stanisławem Obirkiem
Skalpel i mózg. Posłowie prof. Jerzego Jarzębskiego

 

źródło opisu: http://kulturalnysklep.pl

źródło okładki: http://kulturalnysklep.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 119
sensejMichał | 2015-10-01
Na półkach: Przeczytane

Lem o ludziach.

Jest to pierwsza wydana powieść Stanisława Lema. Pisząc ją, miał 27lat. Książka daleko różna od jego późniejszych 'klasyków', lecz łącząca się z nimi jedną rzeczą: rozmyślaniem.

Poznajemy historię młodego lekarza, człowieka na rozdrożu, wiedzącego, że zbliża się czas, by podjąć decyzję o przyszłości. Pomaga mu w tym przypadek, w którego konsekwencji zaczyna pracę w sanatorium psychiatrycznym.

Powieść porusza kilka problemów etycznych, moralnych oraz utylitarnych. Zachowania interpersonalne prezentowane przez lekarzy, w stosunku do chorych, mają duży przekrój: od dobroci i szacunku, szczerej chęci pomocy, wynikające z mądrości i mocnego charakteru, po poniżenie i naturalizm, wynikające z nieopanowania łatwej pokusy władzy przez człowieka słabego względem słabszego. Do rozpraw o geniuszu, wartości i genezie poezji, znaczeniu ludzkiego życia przyczynia się poeta Sekułowski, u którego trzeba brać poprawkę na mózg skażony narkotykami. W konfrontacji z poetą stawiamy postać elektryka, pilnującego cały dzień, by każdy miał prąd. Postać ta, dzięki prostocie i oddaniu pracy budzi podziw głównego bohatera. Przekrój postaci, przez tchórzy, po bohaterów nie jest szczególnie dokładny i głęboki, jednak wystarczający do ukazania, jacy są ludzie.

Te i wszystkie inne problemy obleczone mamy ładnym opisem jakby zapomnianego ,zwykłego polskiego krajobrazu, zapomnianym spiewem ptaków, słońcem wschodzącym o przewiadzianej porze.

Koniec książki, jakże smutny i nagły, może tylko dodać ostrości zadumie.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Bez pożegnania

Okładka jest czarno biała, z różowym dodatkiem stanowiącym tytuł powieści. Para na okładce jakoś... średnio mi się podoba. Gdzieś za nimi, w tle, widz...

zgłoś błąd zgłoś błąd