Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Szpital Przemienienia

Seria: Lem
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
7,07 (982 ocen i 57 opinii) Zobacz oceny
10
37
9
113
8
183
7
377
6
166
5
66
4
19
3
10
2
11
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308063514
liczba stron
292
język
polski
dodała
Ag2S

Inne wydania

Stanisław Lem - pisarz, myśliciel, futurolog. Jego książki zostały przetłumaczone na ponad 40 języków. Maestrią kreowania odległych światów zaskakuje i zadziwia kolejne pokolenia czytelników. Szpital Przemienienia to powieść, od której zaczyna się droga pisarska Stanisława Lema. Jest inna niż pozostałe, bo współczesna, a nawet „wojenna”. A przecież udało się w niej autorowi – na małej...

Stanisław Lem - pisarz, myśliciel, futurolog. Jego książki zostały przetłumaczone na ponad 40 języków. Maestrią kreowania odległych światów zaskakuje i zadziwia kolejne pokolenia czytelników.

Szpital Przemienienia to powieść, od której zaczyna się droga pisarska Stanisława Lema. Jest inna niż pozostałe, bo współczesna, a nawet „wojenna”. A przecież udało się w niej autorowi – na małej przestrzeni odciętego od świata szpitala psychiatrycznego – zainscenizować dramat człowieka jako istoty dziwacznie rozdartej między umysł i ciało. Przy tym desperacko poszukującej sensu egzystencji i próbującej ocalić swój etyczny instynkt w obliczu nowego europejskiego nihilizmu, atakującego od zewnątrz i od środka, pod postacią choroby duszy. Wbrew pozorom najważniejsze książki fantastyczne Lema mają tu, w Szpitalu Przemienienia, swoje korzenie.

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/4293/S...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
Zicocu książek: 1547

Wyleczyć duszę

O pisarzach niedocenianych można by pisać tomy równie obszerne, co ich własna twórczość – szczególnie dzisiaj, kiedy dzień w dzień ukazują się dosłownie setki książek. I choć wziąwszy pod uwagę sławę, jaką cieszy się Stanisław Lem, nazywanie go autorem lekceważonym wydaje się bardzo odważne, to krótka refleksja nad recepcją jego prozy może prowadzić do wątpliwości: hołubi się go jako wybitnego twórcę literatury fantastycznonaukowej, często zapominając o jej ponadgatunkowym kontekście. A że Lem nie tylko fantastyką stał, udowadnia „Szpital przemienienia”.

Recenzowana książka to powieściowy debiut Lema – debiut, dodajmy, mocno wyróżniający się na tle większości jego dzieł. Autor zaczynał od realizmu: akcja toczy się w zdecydowanej większości w szpitalu dla chorych psychicznie w czasie drugiej wojny światowej. Osnowę fabuły stanowi życie pracowników placówki, ich wzajemne relacje, a także kolejne spotkania z pacjentami. Głównym bohaterem jest Stanisław Trzyniecki, młody lekarz rozpoczynający praktykę, a najważniejszym wątkiem ten związany z jego osobistym rozwojem i stosunkiem do świata zmieniającym się pod wpływem jednego z podopiecznych, poety Sekułowskiego.

Choć „Szpital przemienienia” jest młodzieńczą powieścią Lema, która w dodatku mocno różni się od jego późniejszych książek, to wyraźnie widać w niej charakterystyczne cechy jego późniejszych dzieł. Pierwszą jest zamiłowanie do drobiazgowego, aczkolwiek nie nużącego opisu – zarówno jeśli chodzi o krajobraz (bez różnicy...

O pisarzach niedocenianych można by pisać tomy równie obszerne, co ich własna twórczość – szczególnie dzisiaj, kiedy dzień w dzień ukazują się dosłownie setki książek. I choć wziąwszy pod uwagę sławę, jaką cieszy się Stanisław Lem, nazywanie go autorem lekceważonym wydaje się bardzo odważne, to krótka refleksja nad recepcją jego prozy może prowadzić do wątpliwości: hołubi się go jako wybitnego twórcę literatury fantastycznonaukowej, często zapominając o jej ponadgatunkowym kontekście. A że Lem nie tylko fantastyką stał, udowadnia „Szpital przemienienia”.

Recenzowana książka to powieściowy debiut Lema – debiut, dodajmy, mocno wyróżniający się na tle większości jego dzieł. Autor zaczynał od realizmu: akcja toczy się w zdecydowanej większości w szpitalu dla chorych psychicznie w czasie drugiej wojny światowej. Osnowę fabuły stanowi życie pracowników placówki, ich wzajemne relacje, a także kolejne spotkania z pacjentami. Głównym bohaterem jest Stanisław Trzyniecki, młody lekarz rozpoczynający praktykę, a najważniejszym wątkiem ten związany z jego osobistym rozwojem i stosunkiem do świata zmieniającym się pod wpływem jednego z podopiecznych, poety Sekułowskiego.

Choć „Szpital przemienienia” jest młodzieńczą powieścią Lema, która w dodatku mocno różni się od jego późniejszych książek, to wyraźnie widać w niej charakterystyczne cechy jego późniejszych dzieł. Pierwszą jest zamiłowanie do drobiazgowego, aczkolwiek nie nużącego opisu – zarówno jeśli chodzi o krajobraz (bez różnicy czy są to otaczające szpital łąki, czy pustynie z „Niezniszczalnego”), jak i szczegóły wyglądu czy ubioru postaci. Autor nie wstrzymuje rozlewających się akapitów, a lektura staje się dzięki temu potoczysta i sycąca. Warto zaznaczyć, że to właśnie ze „Szpitala przemienienia” pochodzą jedne z najpopularniejszych cytatów z Lema: porównanie inteligencji jednego z lekarzy do ogródka japońskiego, agonalne rozmyślania ojca głównego bohatera nad tym, czego nie zrobił w przeszłości („Nie żałuj, nigdy nie żałuj, że mogłeś coś zrobić w życiu, a tego nie zrobiłeś. Nie zrobiłeś, bo nie mogłeś”.) czy fraza o niepiszących pisarzach Sekułowskiego.

Inną rzeczą, którą czytelnicy rozmiłowani w Lemie błyskawicznie rozpoznają, jest intensywne indywidualizowanie bohaterów, często kosztem ograniczenia relacji międzyludzkich. Życie wewnętrzne Trzynieckiego rozwija się pod wpływem poety, ale to oddziaływanie jednostronne: starszy mężczyzna w długich monologach mówi o swoim stosunku do świata i twórczości literackiej, młody lekarz słucha tego i próbuje po swojemu zrozumieć. Poza nimi klisze: przemieniający się w obliczu zagrożenia w Niemca Kauters czy prowadzący swoje wydumane badania Marglewski. Lem próbuje wykreować napięcie romantyczne, ale w tym aspekcie zawodzi całkowicie (po raz chronologicznie pierwszy, ale z pewnością nie ostatni) – bohaterowie tego wątku są mało ciekawi, szczególnie doktor Nosilewska (kolejna w całym mrowiu nieudanych postaci kobiecych Lema) i zwyczajnie brakuje między nimi chemii.

„Szpital przemienienia” ma jednak także lemowską dynamikę, której podrobić nie sposób. Ta powieść zwyczajnie wciąga, choć nie ma w niej barwnych uniwersów czy intrygujących cudów techniki. Skąd ta literacka wartość się bierze? W dużym stopniu z doskonałego wyczucia przy budowaniu scen: otwierający książkę pogrzeb stryja Stefana to prawdziwy majstersztyk, wizyta Trzynieckiego w domu wachmistrza Wocha aż skrzy się od emocji, a kolejne dialogi z Sekułowskim są niezwykle pobudzające.

„Szpital przemienienia” z pewnością nie jest tekstem wybitnym, ale lektura dla nikogo nie będzie czasem straconym. Warto się z nią zapoznać, aby zrozumieć, że na talent Lema składała się nie tylko pozwalająca kreować niezapomniane światy wyobraźnia, ale także dar ważny dla każdego pisarza: umiejętność wciągnięcia czytelnika w swoją opowieść.

Bartosz Szczyżański 

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2291)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 116
sensejMichał | 2015-10-01
Na półkach: Przeczytane

Lem o ludziach.

Jest to pierwsza wydana powieść Stanisława Lema. Pisząc ją, miał 27lat. Książka daleko różna od jego późniejszych 'klasyków', lecz łącząca się z nimi jedną rzeczą: rozmyślaniem.

Poznajemy historię młodego lekarza, człowieka na rozdrożu, wiedzącego, że zbliża się czas, by podjąć decyzję o przyszłości. Pomaga mu w tym przypadek, w którego konsekwencji zaczyna pracę w sanatorium psychiatrycznym.

Powieść porusza kilka problemów etycznych, moralnych oraz utylitarnych. Zachowania interpersonalne prezentowane przez lekarzy, w stosunku do chorych, mają duży przekrój: od dobroci i szacunku, szczerej chęci pomocy, wynikające z mądrości i mocnego charakteru, po poniżenie i naturalizm, wynikające z nieopanowania łatwej pokusy władzy przez człowieka słabego względem słabszego. Do rozpraw o geniuszu, wartości i genezie poezji, znaczeniu ludzkiego życia przyczynia się poeta Sekułowski, u którego trzeba brać poprawkę na mózg skażony narkotykami. W konfrontacji z poetą...

książek: 297
Gapcio | 2013-09-27
Na półkach: Posiadam

Tym razem zamiast testu pilota Pirxa, mamy test na człowieczeństwo. Ktoś go zdaje, ktoś oblewa, ale to wszystko nie powinno mieć większego znaczenia, bo śmierć jest nieuchronna, ostateczna i sprowadza każdego do kupki prochu. A jednak ma ogromne znaczenie. I o tym właśnie jest "Szpital przemienienia".

książek: 369
SłabyGracz | 2013-09-16
Na półkach: Przeczytane

Traktat filozoficzny napisany przez Stanisława Lema. Powieść dzieję się w trakcie II Wojny Światowej w szpitalu psychiatrycznym\"sanatorium" na wsi. Porusza poważne dylematy moralne związane z wojną. Jest pierwszą częścią trylogii, ale kolejne części zostały napisane pod dyktando komunistycznych władz, więc autor zakazał ponownego druku dwóch następnych części(podobnie Stephen King zrobił z książką pt. "Rage"). Na uwagę zasługuje postać uzależnionego poety, którego dialogi z głównym bohaterem zachwycają i poruszają ważne tematy moralne. Całość została napisana archaicznym stylem i nie każdemu się spodoba. Nie zmienia to jednak faktu, że powieść ta jest dobra i mądra. W dodatku nie jest zbyt długa(trochę ponad 200 stron), więc jej przeczytanie nie zajmuje zbyt dużo czasu. Duża czcionka i mnogość dialogów z pewnością to ułatwiają. Dziwi mnie tylko, czemu niemieckie dialogi nie zostały przetłumaczone w przypisach. Jest to podstawowy język i wiedza z gimnazjum wystarczy do ich...

książek: 807
warszafka | 2017-03-04
Na półkach: Lemomania
Przeczytana: 04 marca 2017

Człowieczeństwo obnażone – bezpośrednio po lekturze ze łzami w oczach, tak tylko mogę tę książkę skomentować. Nie jest to obraz budujący i krzepiący, ale wstrząsający i pozbawiający nadziei. Nie jestem w stanie nic więcej napisać... zatyka mnie.

książek: 2063
Monika | 2011-08-09
Na półkach: Posiadam
Przeczytana: 26 września 2010

"Szpital Przemienienia" opowiada historię pewnego malowniczo położonego szpitala psychiatrycznego w czasie drugiej Wojny Światowej w Polsce. Głównym bohaterem tej opowieści jest Stefan- młody lekarz, który za namową przyjaciela ze studiów postanawia zostać praktykantem w szpitalu, w którym pracuje również jego kolega. Spędzał tam swoje dni i ucząc się nowych rzeczy, pewnego jednak dnia życie wszystkich w sanatorium zaczęło się zmieniać...
Cieszę się, że wreszcie udało mi się przeczytać powieść Lema, o którym słyszałam już nie raz, ale nigdy jakoś nie mogłam się do niego przekonać- niesłusznie. Styl pisania nie jest męczący, ale za to barwny i ciekawy. Bardzo podobały mi się opisy przyrody oraz poszczególnych mieszkańców szpitala i pracowników. Historia wciąga, a sam koniec, jak dla mnie jest bardzo dramatyczny.
Moja ocena: 5
Polecam i pozdrawiam serdecznie :)

{http://anty---materia.blogspot.com/2010/09/szpital-przemienienia-stanisaw-lem.html}

książek: 358
Nitager | 2016-06-29
Na półkach: Przeczytane

Po pobieżnym zapoznaniu się z twórczością Mistrza, miło było wziąć do ręki powieść, która wyszła spod jego pióra i ani trochę nie trąci fantastyką. Powieść bardziej w stylu Nienackiego, Szczypiorskiego czy Ofierskiego, niż Lema. Jedno jednak się nie zmieniło - człowiek, jego dylematy moralne i reakcje na niespodziewane sytuacje.
Akcja dzieje się na początku II wojny światowej, w szpitalu psychiatrycznym. Głównym bohaterem jest młody lekarz, ale już niedługo równie ważnym staje się pewien poeta. Trudno powiedzieć, czy ów człowiek naprawdę powinien znaleźć się w tym miejscu, bowiem na pozór wydaje się człowiekiem absolutnie normalnym, przy tym inteligentnym i dalekowzrocznym. Sytuacja w szpitalu jest niepokojącym tłem i to właśnie ono gra główną rolę. Co zrobią Niemcy po wkroczeniu do szpitala? Czy zachowają pacjentów przy życiu? Czy tez może uznają ich za niepotrzebny i szkodliwy element i zwyczajnie zamordują? Czy personel wykorzystają do własnych celów, czy też pozbędą się...

książek: 970
Marcin Knyszyński | 2015-04-22
Na półkach: Posiadam
Przeczytana: 21 kwietnia 2015

„Szpital Przemienienia” to pierwsza część trylogii „Czas Nieutracony”. Druga i trzecia część pisana pod dyktando władzy została ostatecznie uznana przez Lema jako coś co praktycznie nie jest jego autorstwem i tak odbiega od jego własnego światopoglądu, że nie może być wznawiane. Tom pierwszy wywinął się jeszcze cenzurze i jedynoprawdzie socjalistycznej - Lem pisze swój pierwszy traktat filozoficzny. Jeszcze bez tej siły rażenia i potęgi jakie mają jego późniejsze rzeczy ale i tak warty przeczytania. Najlepsze są tu rozmowy Trzynieckiego (wg mnie Lem wzorował się przy tworzeniu tej postaci na własnej osobie) z pacjentem szpitala - poetą Sekułowskim. Sekułowski to totalny nihilista moralny w przeciwieństwie do głównego bohatera. Stefan Trzyniecki próbuje cały czas szukać pewnych punktów oparcia do umocowania stałych wartości moralnych - odpowiedź kto ma rację nie jest tutaj jednoznacznie podana. Chociaż sam Lem wg mnie jednak skłania się ku swojemu literackiemu alter-ego, świat z...

książek: 1303
Elwira | 2017-08-20
Na półkach: Ulubione
Przeczytana: 20 sierpnia 2017

http://ksiegarka.pl/lem-od-kuchni-inaczej-i-dlaczego-koniecznie/

"Przepraszam, że mówię o sobie. Ale ostatecznie każdy z nas jest jakimś projektem na środek świata, tyle że nie zawsze dobrze wykończonym. Wiele, wiele jest partactwa w człekoróbstwie."

W końcu się poznaliśmy. W końcu się przeniosłam do "Szpitala Przemienienia". Cofnęłam się z niemym wstydem do debiutu Lema. I jakżeż ten wstyd teraz wrzeszczy, że tak późno! Od tak dawna mogłam już kochać książkowym oddaniem "Szpital Przemienienia".

Uwielbiam cały zamysł fantastyki aluzyjnej, który uprawiał Lem. Przebieranie totalitaryzmu, realiów bloku wschodniego w futurystyczne kostiumy. Jego rozlazłe, szczegółowe opisy. Śledziłam poczynania Pirxie'go i Ijon'a. Jednak bez reszty utwierdziły mnie w podziwie Lema realizm wojenny i jego własna rozprawa z Holocaustem w tej książce.

Stanisław Lem, nigdy nie potrafił mówić ani pisać otwarcie o Holocauście. Kto wie czy nie wymyślił postaci Stefana, który wystarczy, że na parę dni...

książek: 41
merymery | 2013-12-02
Na półkach: Przeczytane

Człowiek ze swymi słabościami i rozterkami to wdzięczny temat do licznych wywodów. Nie każdy jednak potrafi pisać o egzystencji tak wnikliwie i prawdziwie jak Lem zrobił to w tej książce. Bo dramat człowieka można łatwo przerysować i wyjdzie karykatura. Problemy ludzkie są zawsze podobne, zmieniają się czasy i realia. „Szpital przemienienia” to jedna z moich ulubionych książek, choć nie jest to ten znany i ceniony Lem – fantasta, ale właśnie wnikliwy obserwator, cicho wołający o moralność i zasady.
…II wojna światowa. Gdzieś w Polsce. Tytułowy szpital to po prostu szpital psychiatryczny. Pracę dostaje tu młody lekarz, Stefan Trzyniecki. Powieść rozpoczyna się od pogrzebu wuja bohatera; Stefan rozmyśla nie tylko o zawartości trumny, czy o obrządkach, które nie do końca wydają mu się być szczere czy po prostu na miejscu. Stefan obserwuje i analizuje. I tak będzie już przez całą opowieść.

Moralny i etyczny kręgosłup całej ludzkości i człowieka jako jednostki – to główny temat...

książek: 1232
ira | 2015-11-03
Na półkach: 2015
Przeczytana: 03 listopada 2015

Nie tego się spodziewałam po Stanisławie Lemie, oczywiście.
Zaskoczona tematyką, stylem, miejscem akcji zawitałam z doktorem Stefanem do Szpitala Przemienienia, wizytowałam chorych, uczestniczyłam w operacji, rozmawiałam z Wochem.
Powieść byłaby świetna nawet bez ostatnich, mocnych scen, ale te właśnie uczyniły ją porażającą.
Polecam.

zobacz kolejne z 2281 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Znalezione w Ninatece: „Solaris” Stanisława Lema

Jak się tak leży godzinami w nocy, to myśleniem można zajść bardzo daleko i w bardzo dziwne strony, wiesz... W dzisiejszym odcinku audiocyklu zachęcamy do wysłuchania najbardziej znanej powieści Lema, zaliczanej do klasyki literatury science fiction. Jej obszerne fragmenty czyta Piotr Fronczewski.


więcej
Stanisław Lem skończyłby dziś 91 lat

Pisarz, filozof, wizjoner. Pasjonat motoryzacji, koneser marcepanu, chałwy i muzyki klasycznej. Dziś przypada rocznica urodzin Stanisława Lema, polskiego klasyka science fiction.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd