Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Potop

Seria: Lektury i obrazy
Wydawnictwo: Greg
6,86 (11301 ocen i 438 opinii) Zobacz oceny
10
1 057
9
1 473
8
1 701
7
3 066
6
1 509
5
1 201
4
383
3
522
2
139
1
251
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788373272255
liczba stron
934
kategoria
historyczna
język
polski
dodała
Karolina

Inne wydania

Potop jest drugą częścią Trylogii, czyli cyklu trzech powieści historycznych Henryka Sienkiewicza. Pierwsza z nich, zatytułowana Ogniem i mieczem, ukazywała się w latach 1883-1884 i obejmowała dzieje wojny z Kozakami, zaś ostatnia - Pan Wołodyjowski, dotyczyła początku wojny z Turcją i pierwszego zwycięstwa Jana Sobieskiego (lata 1887-1889). Zasięg tematyczny całego cyklu to historia Polski,...

Potop jest drugą częścią Trylogii, czyli cyklu trzech powieści historycznych Henryka Sienkiewicza. Pierwsza z nich, zatytułowana Ogniem i mieczem, ukazywała się w latach 1883-1884 i obejmowała dzieje wojny z Kozakami, zaś ostatnia - Pan Wołodyjowski, dotyczyła początku wojny z Turcją i pierwszego zwycięstwa Jana Sobieskiego (lata 1887-1889). Zasięg tematyczny całego cyklu to historia Polski, począwszy od śmierci Władysława IV w 1648 roku, a skończywszy na bitwie Chocimskiej w 1673. Potop, jak sam tytuł wskazuje, traktuje o najazdzie („potopie”) szwedzkim.

 

pokaż więcej

Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Mogą Cię również zainteresować

  • Długa Utopia
  • Zazdrośnice
  • Dobry kłamca
  • Chcę Cię usłyszeć
  • W drodze nad Morze Żółte
  • Lady M.
  • Porąb i spal. Wszystko co mężczyzna powinien wiedzieć o drewnie
  • Linia serc
  • Dotrzymana obietnica
  • Zielone migdały, czyli po co światu Kurdowie
  • Niewypowiedziane słowa
  • Zero
  • Krocząc w ciemności
  • Rzymski poranek
  • Hrabal. Słodka apokalipsa
  • Życie i śmierć
Długa Utopia
Terry Pratchett , Stephen Baxter

6,88 (17 ocen i opinii)
Zazdrośnice
Éric-Emmanuel Schmitt

6,74 (31 ocen i opinii)
Dobry kłamca
Nicholas Searle

0 (0 ocen i opinii)
Chcę Cię usłyszeć
Diane Chamberlain

8,08 (13 ocen i opinii)
W drodze nad Morze Żółte
Nic Pizzolatto

8 (1 ocen i opinii)
Lady M.
Ałbena Grabowska

7,31 (16 ocen i opinii)
Porąb i spal. Wszystko co mężczyzna powinien wiedzieć o drewnie
Lars Mytting

8,1 (21 ocen i opinii)
Linia serc
Rainbow Rowell

6,7 (44 ocen i opinii)
Dotrzymana obietnica
Jill Anderson

6,94 (32 ocen i opinii)
Zielone migdały, czyli po co światu Kurdowie
Paweł Smoleński

6,75 (4 ocen i opinii)
Niewypowiedziane słowa
Agata Kołakowska

7,17 (18 ocen i opinii)
Zero
Marc Elsberg

7,07 (44 ocen i opinii)
Krocząc w ciemności
Leonie Swann

0 (0 ocen i opinii)
Rzymski poranek
Virginia Baily

10 (1 ocen i opinii)
Hrabal. Słodka apokalipsa
Aleksander Kaczorowski

8,17 (6 ocen i opinii)
Życie i śmierć
Stephenie Meyer

5,72 (39 ocen i opinii)
Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (18537)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 673
Andrew | 2011-02-07
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 07 lutego 2011

O „Potopie” Sienkiewicza napisano w Polsce już tyle, że więcej chyba nie można. Co roku rzesze uczniów męczą ten temat. Jest on pewnikiem również przedmiotem niejednej pracy naukowej. Dlaczego i ja postanowiłem się z nim zmierzyć?

Kiedy słyszę, lub czytam, opinie dotyczące tej powieści, mam wrażenie, że mówi się o całkiem innej książce niż ta, którą czytałem. Ja ją widzę zdecydowanie inaczej.

Powieść o szwedzkiej nawale, jak wie chyba każdy Polak, jest drugą, po „Ogniem i mieczem”, częścią Trylogii Henryka Sienkiewicza, którą kończy „Pan Wołodyjowski”. „Potop” jest znany w naszym kraju powszechnie, z racji umieszczenia na liście lektur, jak również ze względu na ekranizację pod tym samym tytułem, systematycznie odgrzewaną we wszystkich polskojęzycznych kanałach telewizyjnych. Z powodu wspomnianego zaliczenia do lektur, wersja filmowa jest poszukiwana w pewnych okresach roku szkolnego przez uczuloną na słowo pisane część naszej populacji. Tylko tym bowiem można tłumaczyć jej...

książek: 1093
Wiki | 2010-07-08
Na półkach: Przeczytane, PrB

Arcydzieło. Mistrzostwo stylu. Książka brzmi niesamowicie... melodyjnie. Idealny język jest tak naprawdę zasługą godzin tytanicznej pracy Sienkiewicza (patrz "Marie jego życia"). Na dodatek Sienkiewicz nie boi się nasycać kolorytem postaci historycznych. Szkoła Dumasa.
W tym się, swego czasu, zakochałam.

Zarzuca się to, że Sienkiewicz wyraźnie wybielał niektóre postacie. Np. Jan Kazimierz czy choćby w OiM - Książę Wiśniowiecki.
Nie szkodzi. Powieść jest ku pokrzepieniu serc. I ma te serca krzepić.

książek: 762
eduko7 | 2014-06-04
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 12 lutego 1980

Najpierw w byli "Krzyżacy" a potem "Potop" - uproszczona historia Polski?! Tak, ale przecież byłam wówczas uczennicą czwartej klasy, więc moja wiedza historyczna mogła być uproszczona.
"Potop" porwał mnie i uzależnił w dosłownym tego słowa znaczeniu. Początkowo każda okazja była dobra, by do niego wracać, później czytałam konkretne fragmenty lub całą powieść - w zależności od potrzeb. Podczas pierwszego spotkania zachwycały mnie postaci, opisy przyrody, przygody i fantazja bohaterów. Urzekła mnie filozofia życiowa i humor Onufrego Zagłoby. Później odkrywałam złożoność postaci, motywy zachowań i poszerzałam wiedzę historyczną. Cieszę się, że film obejrzałam później. Mogłam bowiem czytając uruchomić wyobraźnię. Niektórzy zarzucają Autorowi brak obiektywizmu względem niektórych postaci historycznych, a mnie zastanawia, czy rzeczywiście jesteśmy w stanie pozbyć się subiektywizmu w patrzeniu na siebie i innych? Myślę, że to właśnie wyrazistość postaci i cechy przypisane im przez Pana...

książek: 4166
Magda | 2014-09-07
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 09 września 2014

Fantastyczna powieść . Sienkiewicz stworzył arcydzieło. Nigdy dotąd nie czytałam tak wspaniałej książki historycznej. Napisał ja rzeczywiście ku pokrzepieniu serc. Chociaż wiem ,że idealizuje w niej Polskę ,czytając ją nie mogłam nie czuć dumy, że w siedemnastym wieku nasz kraj był potęga od Bałtyku po Morze czarne. Opisy walk są tak sugestywne iż słychać szczęk broni i rżenie koni. Wspaniale oddaje ducha tych niespokojnych lat. Zagłoba rozbraja mnie swoim humorem i chociaż jest zwykłym tchórzem, to jednak pełnym uroku. Kmicic i Oleńka: zabijaka i anioł. Cudowna książka, brak mi słów aby opisać geniusz autora.:)

książek: 1960
Nifelinord | 2010-12-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2008 rok

Dla całej Trylogii działa u mnie tak zwane równanie Sienkiewicza:
Dobry pomysł + nudne i rozwlekłe wykonanie + irytujące, nieludzkie, posągowe postaci = o dziwo dobra książka.

książek: 5477

Kiedy na ostatniej stronie powieści, czytam toast Zagłoby, który mówi wprost, że pije: "na cześć onych przyszłych pokoleń!" uśmiecham się ze wzruszeniem i wiem, że w toaście tym zawiera się idea całej Trylogii.

Zachwyca mnie u Sienkiewicza, jego umiejętność tworzenia bohaterów fikcyjnych, którzy idealnie wchodzą w zależności, a często bardzo bliskie związki emocjonalne z bohaterami historycznymi. Andrzej Kmicic i jego cała odyseja z magnatami Januszem i Bogusławem Radziwiłłem, a także z księdzem Kordeckim czy królem Janem Kazimierzem, czy Zagłoba w rozmowach z magnatami Janem Zamoyskim czy Jerzym Lubomirskim czy nawet ze Stefanem Czarneckim - to arcydzieło sztuki w powieści historycznej. Nie znam autora, który potrafiłby uczynić to lepiej. (może z wyjątkiem Dumasa:)

Nie można zarzucać autorowi, że koloryzował historię - bo Sienkiewicz nie pisał podręcznika. Miał prawo interpretować charaktery magnatów czy króla, tak jak je widział i oceniał. Osobiście - uważam, że może troszeczkę...

książek: 208
Northman | 2014-05-12
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 13 września 1998

Druga i najdłuższa część "Trylogii" Henryka Sienkiewicza to historia o walce ze szwedzkim najeźdźcą, a także opowieść o zdradzie, bohaterstwie, odwadze oraz o nawróceniu się na jedyną właściwą i słuszną dla obrońców Ojczyzny drogę. Wszystko to zostało przez autora umiejętnie wkomponowane w historyczne tło ukazujące powoli żegnającą się z czasami swojej świetności Rzeczpospolitą, nękaną przez wojny oraz wewnętrzne waśnie, a przez to nieuchronnie zmierzającą ku swej zagładzie.

Przy okazji swojej opinii dotyczącej "Ogniem i mieczem" pisałem, że według mnie Sienkiewicz mógł nieco bardziej obnażyć i skrytykować wady polskiej szlachty oraz anachronicznego, niesprawnego aparatu państwowego, i "Potop" przynosi oczekiwaną przeze mnie, zgodną z prawdą historyczną krytykę. Skala bezsilności podstawowych organów i instytucji dawnego państwa polskiego poraża. Dzisiejsze problemy naszej ciągle jeszcze młodej demokracji są niczym wobec postępującej w drugiej połowie XVII wieku anarchii opisanej...

książek: 379
ChicaDeAyer | 2013-07-24
Przeczytana: 2012 rok

O tej książce zostało już powiedziane wszystko, a nawet jeszcze więcej. Wielu zarzuca jej monumentalizm, patos, epatowanie sarmackością, wywyższanie wad narodowych i liczne przekłamania historyczne. Ale mimo tych wszystkich ułomności nie można pominąć roli, jaką odegrał Sienkiewicz w kształtowaniu kultury i świadomości Polaków żyjących pod zaborami, dla których "Potop" stanowił podręcznik patriotyzmu i polskości. Bo nawet tak bardzo przejaskrawiony obraz naszej nacji był lepszy niż zdeptanie prawdy w książkach rosyjskich, z których nauczano "historii" kwiat polskiej młodzieży.

książek: 629
Wiórek | 2010-06-06
Przeczytana: 18 maja 2010

Genialna książka jednego z moich ulubionych autorów... Piękna, ciekawa i pokazująca, że nie istnieje tylko jeden typ sarmaty... Są dwa: (pierwotny) szlachcic broniący Ojczyzny i gotowy oddać za nią życie; oraz ten, który przedstawia szlachcica przekupnego, kłótliwego, patrzącego tylko na swe korzyści i sławę... Kmicic na początku zepsuty i skłonny do złych czynów zmienia się i staje się bohaterem, który jest gotowy poświęcić dla Polski wszystko co ma...

książek: 0
| 2014-12-07

"Potop" nie jest wcale rewelacyjną książką, podobnie jak nie jest nią żadna inna część Trylogii. To dzieła całkiem dobre, może "bardzo dobre", ale nie rewelacyjne. Ale czy wyobrażacie sobie polską literaturę bez Sienkiewicza? Bez Kmicica, Wołodyjowskiego, Zagłoby? Bez tego, jakże bardzo nam potrzebnego, patosu bijącego z tych książek? Bez tej dawki historii, w wersji tak akceptowalnej i przyjemnej?
To prawdziwy filar i opoka. Wszyscy znamy te sceny, tak, tak wiem, że wielu z nas, zna je bardziej z filmów niż książek, cóż z tego? Filmy też stały się opoką, a bez Sienkiewicza nie postawilibyśmy zapewne talentu Olbrychskiego na tak wysokim piedestale.
"Potop" wydaje mi się najlepszą częścią Trylogii, choć możemy dyskutować. Mój hołd dla Sienkiewicza składam pod każdą z Jego wielkich i wiecznych, to pewne, powieści.
Na szczęście nie muszę ani zachęcać, ani polecać. Sienkiewicza czytają/oglądają wszyscy.

zobacz kolejne z 18527 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd