Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Potop

Potop

Autor:
Cykl: Trylogia Sienkiewicza (tom 2) | Seria: Lektury i obrazy
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Greg
data wydania
ISBN
9788373272255
liczba stron
934
kategoria
historyczna
język
polski
typ
papier
dodała
Karolina
6,73 (9022 ocen i 354 opinie)

Opis książki

Potop jest drugą częścią Trylogii, czyli cyklu trzech powieści historycznych Henryka Sienkiewicza. Pierwsza z nich, zatytułowana Ogniem i mieczem, ukazywała się w latach 1883-1884 i obejmowała dzieje wojny z Kozakami, zaś ostatnia - Pan Wołodyjowski, dotyczyła początku wojny z Turcją i pierwszego zwycięstwa Jana Sobieskiego (lata 1887-1889). Zasięg tematyczny całego cyklu to historia Polski,...

Potop jest drugą częścią Trylogii, czyli cyklu trzech powieści historycznych Henryka Sienkiewicza. Pierwsza z nich, zatytułowana Ogniem i mieczem, ukazywała się w latach 1883-1884 i obejmowała dzieje wojny z Kozakami, zaś ostatnia - Pan Wołodyjowski, dotyczyła początku wojny z Turcją i pierwszego zwycięstwa Jana Sobieskiego (lata 1887-1889). Zasięg tematyczny całego cyklu to historia Polski, począwszy od śmierci Władysława IV w 1648 roku, a skończywszy na bitwie Chocimskiej w 1673. Potop, jak sam tytuł wskazuje, traktuje o najazdzie („potopie”) szwedzkim.

 

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 531
Andrew | 2011-02-07
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 07 lutego 2011

O „Potopie” Sienkiewicza napisano w Polsce już tyle, że więcej chyba nie można. Co roku rzesze uczniów męczą ten temat. Jest on pewnikiem również przedmiotem niejednej pracy naukowej. Dlaczego i ja postanowiłem się z nim zmierzyć?

Kiedy słyszę, lub czytam, opinie dotyczące tej powieści, mam wrażenie, że mówi się o całkiem innej książce niż ta, którą czytałem. Ja ją widzę zdecydowanie inaczej.

Powieść o szwedzkiej nawale, jak wie chyba każdy Polak, jest drugą, po „Ogniem i mieczem”, częścią Trylogii Henryka Sienkiewicza, którą kończy „Pan Wołodyjowski”. „Potop” jest znany w naszym kraju powszechnie, z racji umieszczenia na liście lektur, jak również ze względu na ekranizację pod tym samym tytułem, systematycznie odgrzewaną we wszystkich polskojęzycznych kanałach telewizyjnych. Z powodu wspomnianego zaliczenia do lektur, wersja filmowa jest poszukiwana w pewnych okresach roku szkolnego przez uczuloną na słowo pisane część naszej populacji. Tylko tym bowiem można tłumaczyć jej...

książek: 1054
Wiki | 2010-07-08
Na półkach: Przeczytane, PrB

Arcydzieło. Mistrzostwo stylu. Książka brzmi niesamowicie... melodyjnie. Idealny język jest tak naprawdę zasługą godzin tytanicznej pracy Sienkiewicza (patrz "Marie jego życia"). Na dodatek Sienkiewicz nie boi się nasycać kolorytem postaci historycznych. Szkoła Dumasa.
W tym się, swego czasu, zakochałam.

Zarzuca się to, że Sienkiewicz wyraźnie wybielał niektóre postacie. Np. Jan Kazimierz czy choćby w OiM - Książę Wiśniowiecki.
Nie szkodzi. Powieść jest ku pokrzepieniu serc. I ma te serca krzepić.

książek: 1587
Nifelinord | 2010-12-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2008 rok

Dla całej Trylogii działa u mnie tak zwane równanie Sienkiewicza:
Dobry pomysł + nudne i rozwlekłe wykonanie + irytujące, nieludzkie, posągowe postaci = o dziwo dobra książka.

książek: 0
| 2014-12-07

"Potop" nie jest wcale rewelacyjną książką, podobnie jak nie jest nią żadna inna część Trylogii. To dzieła całkiem dobre, może "bardzo dobre", ale nie rewelacyjne. Ale czy wyobrażacie sobie polską literaturę bez Sienkiewicza? Bez Kmicica, Wołodyjowskiego, Zagłoby? Bez tego, jakże bardzo nam potrzebnego, patosu bijącego z tych książek? Bez tej dawki historii, w wersji tak akceptowalnej i przyjemnej?
To prawdziwy filar i opoka. Wszyscy znamy te sceny, tak, tak wiem, że wielu z nas, zna je bardziej z filmów niż książek, cóż z tego? Filmy też stały się opoką, a bez Sienkiewicza nie postawilibyśmy zapewne talentu Olbrychskiego na tak wysokim piedestale.
"Potop" wydaje mi się najlepszą częścią Trylogii, choć możemy dyskutować. Mój hołd dla Sienkiewicza składam pod każdą z Jego wielkich i wiecznych, to pewne, powieści.
Na szczęście nie muszę ani zachęcać, ani polecać. Sienkiewicza czytają/oglądają wszyscy.

książek: 3173

Zawsze, kiedy na ostatniej stronie powieści, czytam toast Zagłoby, który mówi wprost, że pije: "na cześć onych przyszłych pokoleń!" uśmiecham się ze wzruszeniem i wiem, że w toaście tym zawiera się idea całej Trylogii.

Zachwyca mnie u Sienkiewicza, jego umiejętność tworzenia bohaterów fikcyjnych, którzy idealnie wchodzą w zależności, a często bardzo bliskie związki z bohaterami historycznymi. I to związki nacechowane emocjonalnie. Andrzej Kmicic i jego cała odyseja z magnatami Januszem i Bogusławem Radziwiłłem, a także z księdzem Kordeckim czy królem Janem Kazimierzem, czy Zagłoba w rozmowach z magnatami Janem Zamoyskim czy Jerzym Lubomirskim czy nawet ze Stefanem Czarneckim - to arcydzieło sztuki w powieści historycznej. Nie znam autora, który potrafiłby uczynić to lepiej.

Nie można zarzucać autorowi, że koloryzuje historię - bo Sienkiewicz nie pisał podręcznika. Miał prawo interpretować charaktery magnatów czy króla, tak jak je widział i oceniał. Osobiście - uważam, że może...

książek: 600
Wiórek | 2010-06-06
Przeczytana: 18 maja 2010

Genialna książka jednego z moich ulubionych autorów... Piękna, ciekawa i pokazująca, że nie istnieje tylko jeden typ sarmaty... Są dwa: (pierwotny) szlachcic broniący Ojczyzny i gotowy oddać za nią życie; oraz ten, który przedstawia szlachcica przekupnego, kłótliwego, patrzącego tylko na swe korzyści i sławę... Kmicic na początku zepsuty i skłonny do złych czynów zmienia się i staje się bohaterem, który jest gotowy poświęcić dla Polski wszystko co ma...

książek: 225
ChicaDeAyer | 2013-07-24
Przeczytana: 2012 rok

O tej książce zostało już powiedziane wszystko, a nawet jeszcze więcej. Wielu zarzuca jej monumentalizm, patos, epatowanie sarmackością, wywyższanie wad narodowych i liczne przekłamania historyczne. Ale mimo tych wszystkich ułomności nie można pominąć roli, jaką odegrał Sienkiewicz w kształtowaniu kultury i świadomości Polaków żyjących pod zaborami, dla których "Potop" stanowił podręcznik patriotyzmu i polskości. Bo nawet tak bardzo przejaskrawiony obraz naszej nacji był lepszy niż zdeptanie prawdy w książkach rosyjskich, z których nauczano "historii" kwiat polskiej młodzieży.

książek: 350
Czomper | 2011-03-10
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: lipiec 2005

Pierwsza reakcja na wieść, że mam to długie coś przeczytać była taka jak wszystkich innych w klasie i do najbardziej entuzjastycznych nie należała. Pierwszy rozwlekły rozdział dodatkowo mnie zniechęcił. Ale o dziwo później było coraz lepiej. I siedziałam do późnych godzin w wakacje (!) i obiecywałam sobie, że to ostatni rozdział na dziś... Ale nie mogłam się oderwać momentami i czytałam dalej. Mimo, że z lekka fikcyjna, to była w końcu pisana ku pokrzepieniu serc. Duży plus za Zagłobę i jego fortele.
Tak tak, większość sobie pomyśli - ona jest szalona. Trudno się mówi, ale to jeden z moich ulubionych tytułów. Brawo Panie Sienkiewicz!
P.S. Przymierzam się do ponownego przeczytania.
P.S.2. Polecam, ale wiem, że tych co się uprą nie przekonam.

książek: 131
Northman | 2014-05-12
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 13 września 1998

Druga i najdłuższa część "Trylogii" Henryka Sienkiewicza to historia o walce ze szwedzkim najeźdźcą, a także opowieść o zdradzie, bohaterstwie, odwadze oraz o nawróceniu się na jedyną właściwą i słuszną dla obrońców Ojczyzny drogę. Wszystko to zostało przez autora umiejętnie wkomponowane w historyczne tło ukazujące powoli żegnającą się z czasami swojej świetności Rzeczpospolitą, nękaną przez wojny oraz wewnętrzne waśnie, a przez to nieuchronnie zmierzającą ku swej zagładzie.

Przy okazji swojej opinii dotyczącej "Ogniem i mieczem" pisałem, że według mnie Sienkiewicz mógł nieco bardziej obnażyć i skrytykować wady polskiej szlachty oraz anachronicznego, niesprawnego aparatu państwowego, i "Potop" przynosi oczekiwaną przeze mnie, zgodną z prawdą historyczną krytykę. Skala bezsilności podstawowych organów i instytucji dawnego państwa polskiego poraża. Dzisiejsze problemy naszej ciągle jeszcze młodej demokracji są niczym wobec postępującej w drugiej połowie XVII wieku anarchii opisanej...

książek: 457
Degamisz | 2014-07-02
Na półkach: Przeczytane

Cóż, najmniej lubiana przeze mnie część trylogii aczkolwiek nie da się odmówić, że napisana z rozmachem i w sposób imponujący. Czytało mi się świetnie, aczkolwiek dużo bardziej wolę mroczniejsze "Ogniem i mieczem".
Poza tym drażniła mnie postać Kmicica. Wiem, że dla wielu osób jest to wzór bohaterstwa i waleczności, ale mnie po prostu irytował. Za to bezsprzecznie uwielbiam rubasznego Zagłobę :)


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Aleksander Kamiński
    112. rocznica
    urodzin
    A kiedy trzeba, na śmierć idą po kolei. Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec.
  • Anna Onichimowska
    63. rocznica
    urodzin
    Boli mnie głowa, ręce i nogi. Mięśnie, kości, paznokcie, włosy, zęby i serce. A najbardziej dusza.
  • Andriej Diakow
    37. rocznica
    urodzin
    Jeśli coś postanowiłeś, zrób pierwszy krok. I nie bój się zrobić następnego. Bój się bezczynności. Wyznacz sobie cel i wyrzuć z głowy całą resztę.
  • Sidonie-Gabrielle Colette
    142. rocznica
    urodzin
    Trudno zadowolić jednocześnie wszystkich i samą siebie. Wolę zacząć od siebie...
  • Arnaldur Indriðason
    54. rocznica
    urodzin
    Znam to uczucie. Znudzenie samym sobą. Tym potworem, jakim się jest i którego człowiek nie jest w stanie się pozbyć. Na jakiś czas to się udaje, ale ten potwór zawsze wraca i zaczyna się ta sama stara pieśń.
  • David Lodge
    80. rocznica
    urodzin
    Wystarczy, żebyś wyznaczył sobie granicę wytrzymałości, a już po tobie.
  • Peter Pezzelli
    56. rocznica
    urodzin
    Dzięki uczeniu się nowych rzeczy człowiek ma ochotę wstać rano z łóżka.
  • Ismail Kadare
    79. rocznica
    urodzin
    Bóg nie daje całego szczęścia naraz.
  • Sakyō Komatsu
    84. rocznica
    urodzin
  • Grzegorz W. Kołodko
    66. rocznica
    urodzin
    Oczywiste jest, że najlepszym antidotum na głupotę i arogancję jest mądrość i wiedza. Dlatego też wypada walczyć. Słowem. Czyli bardzo dużo czytać i słuchać innych, trochę pisać i mówić do tych, którzy chcą słuchać. Trzeba rozmawiać. Najwięcej zaś- myśleć.
  • Fiodor Dostojewski
    134. rocznica
    śmierci
    Zełgać po swojemu – to nieomal lepsze niż powtórzyć prawdę za kim innym. W pierwszym wypadku jest się człowiekiem, w drugim tylko papugą.
  • Astrid Lindgren
    13. rocznica
    śmierci
    ... nie wychodząc stąd, raczej trudno będzie wam znów tu przyjść.
  • Josif Brodski
    19. rocznica
    śmierci
    Generalnie, zasada odnośnie wszystkiego co nieprzyjemne jest taka, że im szybciej człowiek sięgnie dna, tym szybciej wypłynie na powierzchnię.
  • Dino Buzzati
    43. rocznica
    śmierci
    Marnotrawić noce, nie kładąc się spać, nie bać się, że za późno, czekać na wschód słońca, smakować nieskończoność czasu, jaki się ma przed sobą, i nie martwić się

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd