Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Pocztówki z grobu

Tłumaczenie: Agnieszka Łaska
Seria: Sulina
Wydawnictwo: Czarne
7,66 (153 ocen i 14 opinii) Zobacz oceny
10
11
9
34
8
38
7
48
6
12
5
7
4
0
3
3
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Razglednica iz groba
data wydania
ISBN
9788389755902
liczba stron
231
słowa kluczowe
wojna, Srebrenica, Bośnia, wspomnienia
język
polski
dodał
Sylwia

"Wstrząsające świadectwo o Srebrenicy. W maju 1992 roku tysiące zdesperowanych uchodźców ze wschodniej Bośni, uciekając przed serbskimi wojskami, schroniło się w małym miasteczku Srebrenicy. Oznaczało to jednak dla nich trwającą trzy lata śmiertelną pułapkę. Cierpieli głód, choroby, agonię uczuć. Aż wreszcie, w lipcu 1995 roku, bośniaccy Serbowie dokonali bestialskiego mordu na ponad siedmiu...

"Wstrząsające świadectwo o Srebrenicy.

W maju 1992 roku tysiące zdesperowanych uchodźców ze wschodniej Bośni, uciekając przed serbskimi wojskami, schroniło się w małym miasteczku Srebrenicy. Oznaczało to jednak dla nich trwającą trzy lata śmiertelną pułapkę. Cierpieli głód, choroby, agonię uczuć. Aż wreszcie, w lipcu 1995 roku, bośniaccy Serbowie dokonali bestialskiego mordu na ponad siedmiu tysiącach z nich. Emir Suljagić – jako jeden z niewielu – przeżył. Jego książka to przejmująca opowieść o przetrwaniu."

 

źródło opisu: http://czarne.com.pl/

źródło okładki: http://czarne.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (557)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1393
_fantasquemagorie_ | 2016-03-24
Przeczytana: 16 lutego 2016

"Pocztówki z grobu" to świadectwo dramatu uchodźców bośniackich, którzy szukając ratunku przed wojskami serbskimi, trafili w pułapkę enklawy w Srebrenicy - "małej Treblinki". Ich dramat rozgrywał się w sercu Europy, pod okiem międzynarodowych obserwatorów, na oczach światowej opinii publicznej, raptem 20 lat temu...

Relacja jest niezwykle poruszająca i bardzo osobista bowiem Emir Suljagić (wówczas nastolatek) był jednym z owych uchodźców. Udało mu się przeżyć tę hekatombę dzięki temu, że najął się jako tłumacz przy siłach ONZ.

Autor wymienia kilka dat, miejscowości, nazwisk, ale czytając książkę ma się wrażenie, że aby być w stanie pisać o piekle Srebrenicy, skupia się raczej na emocjach, technikaliach codziennej walki o przetrwanie niż na danych faktograficzych czy biografiach. Unika również epatowania okrucieństwem, co w literaturze dotyczącej wojny w byłej Jugosławii jest raczej rzadkością.

Wspomnienia Suljagića oddają grozę osamotnienia, nienawiści, wszechobecnego znikania -...

książek: 0
| 2014-07-17
Przeczytana: 16 lipca 2014

W tym miejscu była dłuższa opinia (już punktowana przez Czytelników, którym za to dziękuję). Skasowałam ją przypadkowo i nie wiem, czy jest sens odtwarzać, ponieważ jest kilka wartościowych opinii o tej książce.
Jedno pozostaje niezmienione - polecam, to arcyważna relacja.

książek: 2457
Dariusz Karbowiak | 2011-11-12
Na półkach: Historia, Przeczytane, 2011
Przeczytana: 12 listopada 2011

Wojna zawsze jest straszna, wojna domowa jest skrajnie okrutna. Kiedyś przeczytałem Wojnę w dziejach Europy. Jak zmieniało się podejście do zagadnień działań wojennych na terenie Europy, jak zataczała coraz szersze kręgi osób w nią zaangażowanych. (http://lubimyczytac.pl/ksiazka/23370/wojna-w-dziejach-europy)
Czytając Pocztówki... przypominałem sobie obrazy z filmu "Rezolucja 819"/Résolution 819/(2008). Zastanawiam się cały czas jak mogło do tego dojść pod koniec XX wieku niemal na naszych oczach. Wina leży po każdej ze stron. Nie bronie tu Serbów, którzy dokonali zbrodni w Srebrenicy, ale pamiętać trzeba że Bośniacka Policja zmuszała ludność cywilna do brania udziału w walkach nawet wbrew jej samej. Dla Serbów nieumundurowana grupa ludzi będąca Bośniakami to potencjalne wojsko. Niesprawnie działające siły ONZ głównie niechlubna postawa Holendrów i mieliśmy próbkę wspomnień z kotła bałkańskiego.
Przeczytać książkę wręcz należy aby już nigdy więcej, ale czy jesteśmy w stanie temu...

książek: 2216
Grzegorz Jagosz | 2012-03-10
Przeczytana: 01 marca 2012

Bezpośrednie relacje świadków wszelkich zbrodni zawsze są wstrząsające. Tak jest i tym razem. Dodatkowo jest to opowieść chłopaka, który zaczyna wchodzić w dorosłość w piekle konfliktu bałkańskiego, a przeżył go tylko dlatego, że został zatrudniony jako tłumacz w wojskowej jednostce UNPROFOR. Srebrenica, która przez trzy lata była tzw. strefą bezpieczeństwa pod nadzorem ONZ, stała się oblężoną enklawą i masowym grobem dla kilku tysięcy ludzi.
Suljagić opisuje nie tylko codzienne zmagania ludzi w oblężonym mieście, ale też stara się unaocznić wpływ stanu ciągłego zagrożenia i bezradności na psychikę człowieka. Opisuje konkretnych ludzi i ich zachowania, a także swoje wybory, których musiał dokonywać by zachować godność.
Autor obiektywnie pokazuje, że żaden z uczestników tego konfliktu nie był bez skazy: bezmyślne łapanki i wcielanie na siłę do armii przez Bośniaków, grabież pomocy humanitarnej dokonywana przez lokalne władze, absurdalne i nieuzasadnione ataki serbskie na cywilów,...

książek: 2427
Michał | 2011-02-07
Przeczytana: 07 lutego 2011

Srebrenica do tej pory była dla mnie obcym słowem. Owszem, słyszałem o wojnie w Bośni, o strasznych mordach na ludności muzułmańskiej, lecz dopiero świadectwo Emira Suljagicia pokazało mi coś więcej - pokazało to straszliwe cierpienie, to upodlenie, tę nienawiść, najstraszniejszą i najmroczniejszą stronę człowieka. To nie jest książka na przeczytanie i odłożenie na półkę. Ona wymaga czegoś więcej, i to nie tylko pewnej refleksji i zadumy nad tymi, których już nie ma na tym świecie i tymi, którzy muszą żyć z piętnem tej wojny. Każdy po przeczytaniu tej książki na pewno będzie wiedział, co musi jeszcze uczynić.
Po Holocauście mówiono jednym głosem "nigdy więcej". Nie udało się. Niech więc Srebrenica będzie ostatecznym porzuceniem tego demona, który zmusza człowieka do rzeczy przerażających i najokrutniejszych.

książek: 140
swidewka | 2013-08-05
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 03 sierpnia 2013

"Było ich dwustu trzydziestu dziewięciu. Dwustu trzydziestu dziewięciu pełnoletnich, wygłodniałych, zmęczonych, śmiertelnie przerażonych, zdenerwowanych, niewyspanych, siwych, chudych, łysych, śniadych, jasnowłosych. W nocy było im zimno w pustych blaszanych ścianach, w dzień za ciepło pod rozgrzanym metalowym dachem...Było ich dwustu trzydziestu dziewięciu. I wszyscy zostali zabici".
Dwa lata przeleżała na półce zanim zdecydowałam się po nią sięgnąć. Opisując ją nie trzeba nadużywać słów. Jest jedno: ta książka jest prawdziwa. Myślałam ,że to niewiele ponad 200 słów "łyknę" w jeden dzień. Czytanie zajęło mi 3 dni, trzy dni rozmyślań...wracałam do lektury i odkładałam z powrotem po przeczytaniu paru stron. Na ostatnich 20 stronach łzy zalewały mi oczy. Poczułam tą samotność ofiar i tą znieczulice świata. Następna w kolejce książka Wojciecha Tochmana "Jakbyś kamień jadła".

książek: 1327
Mateusz | 2016-02-02
Przeczytana: 02 lutego 2016

Wspaniała, przerażająca, poruszająca i zatrważająco prawdziwa pozycja. Książka, której nie sposób streścić i opowiedzieć, ją trzeba przeczytać. Niby niedługa, nieco ponad 200 stron małego formatu, ale sam nie wiem, czy wytrzymałbym większą dawkę emocji, ludzkiej krzywdy i zezwierzęcenia...w środku Europy.

książek: 255
FelisCatus | 2012-09-11
Na półkach: Przeczytane, Reportaże
Przeczytana: 10 września 2012

Już od pierwszych stron czułam na ciele dreszcze. Biorąc do ręki tą książkę i mając w pamięci fakt, że ta tragedia wydarzyła się tak niedawno, czułam że muszę się dowiedzieć z pierwszej ręki jak wyglądało życie w jednej z enklaw wrzącego na Bałkanach konfliktu. To co tam się wówczas wydarzyło do dziś pozostaje zaskakującą zagadką. Jak pod okiem społeczności międzynarodowej i zdwojonych sił bezpieczeństwa mogło dojść do zbrodni na tak masową skalę?
Zaletą książki jest bezstronność autora, który choć sam jest przedstawicielem bośniackich muzułmanów, nie stara się oceniać żadnej ze stron i do końca pozostaje obiektywny. Ta książka ma ważne przesłanie; zło nie ma narodowości, może zrodzić się w każdym miejscu i o każdym czasie, może sprawić że najbliżsi sąsiedzi chwycą za broń i użyją jej przeciwko sobie.
Obnaża także kilka zawstydzających faktów dla tzw. "społeczności międzynarodowej"; bezradność międzynarodowych sił pokojowych, mizerną, a nawet godną pożałowania pomoc humanitarną,...

książek: 536
Vesna-Parun | 2011-05-11
Na półkach: Przeczytane

Literatura faktu, świetna książka i przede wszystkim wstrząsające świadectwo. Świadectwo zła, ludzkiej nienawiści, ale też wyobcowania i osamotnienia. Bo właśnie taki jest autor, Muzułmanin , który przeżył piekło Srebrenicy. W tej chwili jest samotny, bo zginęli ci, którzy powinni być z nim, i wyobcowany - bo traumatyczne przeżycia na zawsze zmieniły go i wyrzuciły poza nawias reszty społeczeństwa. Pytanie "dlaczego akurat ja przeżyłem?" nie opuści go już nigdy. Książka jest naprawdę wstrząsająca, polecam wszystkim, ale zwłaszcza tym, którzy o Srebrenicy wiedzą niewiele.

książek: 15
Krzysztof Łoziński | 2013-12-27
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 2012 rok

Dość dobra książka nawiązująca do konfliktu na Bałkanach lat dziewięćdziesiątych. Wstrząsające osobiste relacje autora z oblężonego miasta. Tło historyczne trochę jednostronne ale wynika to z narodowości pisarza.

zobacz kolejne z 547 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd