Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Czystopis

Tłumaczenie: Ewa Skórska
Cykl: Poprawianie błędów (tom 2)
Wydawnictwo: Mag
6,94 (902 ocen i 53 opinie) Zobacz oceny
10
46
9
95
8
138
7
315
6
157
5
117
4
13
3
17
2
1
1
3
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Чистови́к
data wydania
ISBN
9788374801072
liczba stron
318
słowa kluczowe
brudnopis, fantasy, czystopis
język
polski
dodał
Robert

Kontynuacja "Brudnopisu", w którym dwudziestokilkuletni Kirył Maksymow, manager w firmie komputerowej, właściciel skromnej kawalerki i psa, wróciwszy pewnego dnia do domu, zastał w nim… nieznajomą kobietę. Przekonany, że to złodziejka wezwał milicję, zawołał sąsiadów na świadków… Potem nastąpił splot niesamowitych wydarzeń, których genezę właśnie w "Czystopisie" Kirył pragnie poznać. Ponownie...

Kontynuacja "Brudnopisu", w którym dwudziestokilkuletni Kirył Maksymow, manager w firmie komputerowej, właściciel skromnej kawalerki i psa, wróciwszy pewnego dnia do domu, zastał w nim… nieznajomą kobietę. Przekonany, że to złodziejka wezwał milicję, zawołał sąsiadów na świadków…
Potem nastąpił splot niesamowitych wydarzeń, których genezę właśnie w "Czystopisie" Kirył pragnie poznać. Ponownie wędruje po równoległych światach, szukając odpowiedzi na dręczące go pytania i zamierzając odnaleźć ich źródło...

"Dworzec kolejowy to miejsce przemiany. Wsiadamy do pociągu i przestajemy być sobą. Od tej chwili mamy inną przeszłość i liczymy na inną przyszłość. Przypadkowemu współtowarzyszowi podróży gotowi jesteśmy opowiedzieć o tym wszystkim, co nam się w życiu przydarzyło, a także o tym, co nie przydarzyło nam się nigdy. Z rozmów w pociągu można by wywnioskować, że na świecie nie ma nudnych ludzi z nieciekawymi biografiami.
I za to właśnie kocham pociągi.
Nawet te jadące na południe.
Przedział był nadspodziewanie czysty, zaskakująco czysty jak na ukraiński pociąg. Na podłodze chodnik, na stoliczku biała serwetka i plastikowe kwiatki w wazoniku, do którego nie wiadomo po co ktoś nalał wody. Poszarzała, ale czysta pościel była już obleczona. Nad oknem, na metalowym uchwycie umocowano telewizor ? nie płaski monitor, co byłoby bardziej logiczne, tylko pyzaty kineskopowy, ale zawsze.
Tak, wagon sypialny ma swoje niewątpliwe zalety. I chodzi nie tylko o to, że ma się jednego sąsiada w przedziale, lecz o ogólną wygodę.
Wrzuciłem torbę na półkę, przymknąłem drzwi do przedziału i wyszedłem na peron. Pod nogami chlupał rozmiękły śnieg, wiał wilgotny wiatr ? zupełnie jakbym nie był w Moskwie, tylko nad morzem, w Jałcie albo Soczi, jakby to ten południowy pociąg przyniósł ze sobą wilgotno-słone ciepło. Zapaliłem papierosa. Nieopodal przytupywały konduktorki, głośno rozmawiając w żargonie będącym mieszaniną języka rosyjskiego i ukraińskiego. Obgadywały jakąś Wierkę, a w szczególności jej idiotyczne zachowanie."

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1683)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 510
Majkel | 2014-06-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 czerwca 2014

Nie planowałem lektury kontynuacji "Brudnopisu" - obawiałem się, sadząc po recenzjach, że być może bardzo się rozczaruję; mimo wszystko stało się inaczej. Książka idzie nieco innym trybem niż poprzednia część; na pewno jest mocno nierówna, są momenty przeciętne, nawet bardzo słabe vide opis nieprawdopodobnej walki w świecie Opoki, po którym naprawdę mocno się zniechęciłem. Na szczęście potem już jest dobrze, a nawet bardzo dobrze (wizyta Kiryła na Ziemii-16). Zakończenie może też potraktowane nieco po macoszemu, ale koniec końców pozycja godna uwagi. Tak jak w pierwszej części autor na rozpoczęcie każdego z rozdziałów częstuje nas ciekawymi dygresjami, które są dowcipne, mądre, niekiedy naprawdę najwyższych lotów. Do tych którzy przeczytali "Brudnopis": nie obawiajcie się drugiej części, bo jest naprawdę dobra.

książek: 652
Kanclerz | 2013-11-04
Na półkach: Przeczytane, 2013, Fantastyka
Przeczytana: 28 października 2013

Wielka fala potencjału, która porwała mnie wraz z "Brudnopisem" i uniosła na tysiąc ziem, nagle w "Czystopisie" złapała się niespodziewanie, zakotłowała, przemieliła piach na rewie i zniknęła. Pozostało rozczarowanie i gorycz rozwianych nadziei. Niby trzeba było wszystko teoretycznie wyjaśnić, zbudować, wykreować, ale tym razem Łukjanienko przesadził zdecydowanie.
Nie dość, że historia przez pół książki wlokła się niechętnie wraz ze zdegustowanym bohaterem, to jeszcze tam, gdzie pojawiła się nadzieja na wartką akcję rozwikłania tajemnicy zostałam zasypana całą stertą nietrzymających się siebie niedorzeczności.

Podsumowując jednak, nie było tak znowu najgorzej i poświęconego czasu zdecydowanie nie żałuję, choć chwilami był on wręcz wymuszony. Trochę niewykorzystany potencjał, ale cóż. Nawet mistrzom się zdarza.

książek: 175
vattghern76 | 2013-10-19
Na półkach: Przeczytane, 2013
Przeczytana: 19 października 2013

A mnie tam się podobało! Choć jak widać po "gwiazdkach" zdecydowanie mniej niźli część pierwsza tej oryginalnej dylogii.

Uważam, iż "Czystopis" naprawdę udanie kontynuuje wątki i historię całą zawartą na kartach rewelacyjnego w mej opinii "Brudnopisu", ale gdzieś tutaj zagubiona została cała MAGIA części pierwszej. Bo niby akcja jest, obce światy są, Kirył też ten sam, choć wewnętrznie już jakby zmieniony, interesujące i zabawne odautorskie wstawki również tutaj spotkać możemy, i choć fabuła i losy bohatera nadal potrafią zaskoczyć czytelnika, to jakoś właśnie... nie zaskakują go w pełni!

Razem z Kiryłem, jakoś tak czytelniczo się wyciszyłem, BRNĄC razem z nim mozolnie, zdecydowanie i nieustępliwie, acz.. BEZ EMOCJI? do finału tej opowieści.

"Czystopis" to świetna fantastyka. Faktem jest jednak to, że jej poprzednik jest o wiele bardziej INTRYGUJĄCĄ pozycją, o większym też ładunku emocjonalnym. W części drugiej Kirył - bohater niemal omnipotentny - wydaje się być już postacią...

książek: 185
grzecho | 2016-04-22
Przeczytana: 22 kwietnia 2016

Sięgając po tę książkę miałem pewne minimalne obawy a spowodowane one były opiniami, które w porównaniu do pierwszej części - "Brudnopisu" były zdecydowanie mniej przychylne. Obawy jednak okazały się zupełnie zbędne. "Czystopis", jak dla mnie, w niczym nie ustępuje pierwszej części i godnie kontynuuje losy jego bohaterów. Jeśli chodzi o różnice, to powiem nawet, że książka jest bardziej dojrzała. Polecam.

książek: 114
Maks | 2011-04-12
Przeczytana: 21 marca 2011

Zachęcony rewelacyjnym „Brudnopisem” postanowiłem jak najszybciej zapoznać się z jego kontynuacją. Czy sequel okaże się równie dobry jak choćby Terminator 2, czy też jak to zwykle ma miejsce w filmach, całkowicie pogrąży pozytywną opinię na którą zapracowała pierwsza część? Postaram się wkrótce odpowiedzieć na to pytanie.

Autorem „Czystopisu” jest Sergiej Łukjanienko, znany przede wszystkim z cyklu „Patroli” (który zamierzam wkrótce poznać). Pisarz który wypracował swój własny styl, nie bojący się wtrącić do powieści prywatnych opinii i przemyśleń na różnego rodzaju tematy związane z wieloma aspektami życia każdego z nas (przypominam, że tak jak w przypadku „Brudnopisu”, możemy je znaleźć na początku większości rozdziałów).

Samą fabułę niestety jestem zmuszony przemilczeć, tym samym nie mogąc nawet zacytować okładkowego opisu – uprzedzam, że jest on spoilerem tomu pierwszego! Także przed przejrzeniem go, zachęcam do lektury pierwszej części. Skupmy się zatem na pozostałych...

książek: 706
Beremis | 2013-08-02
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 2011 rok

Pierwsza część (Brudnopis) postawiła poprzeczkę bardzo wysoko. Autor nie strącił poprzeczki, nawet do niej nie doskoczył. Książka jest dobra, ale w porównaniu do wcześniejszego tomu - słaba.

książek: 106
MońkaWrocławska | 2016-05-26
Na półkach: 2016, Przeczytane

Cykl „Poprawianie błędów” zawiera tylko dwa tomy: „Brudnopis” i „Czystopis”. Razem tworzą spójną, zamkniętą całość. Bohaterem powieści jest dwudziestoparoletni Kirył, którego życie zmienia się z dnia na dzień. Więcej nie zdradzę, bo wyjawię fabułę, a tego nikt nie chce.
Historia opisana w książkach mnie urzekła. Kirył, którego nikt nie pyta o zdanie, zostaje „wplątany” w niesamowity ciąg zdarzeń. Bohaterzy, których spotyka w trakcie swych przygód są świetnie wykreowani, interesujący, niejednoznaczni. Świat stworzony przez Łukjanienko jest niezwykły, magiczny, intrygujący. „Czystopis” czyta się lekko i przyjemnie, a mimo to skłania do głębszych refleksji. Dużym plusem są przemyślenia autora na początku rozdziałów. Oba tomy zawierają odpowiednią dawkę poczucia humoru, co grozi chichotaniem w trakcie lektury.
Czytając różne recenzje spotkałam się z opinią, że „Czystopis” jest słabszy od „Brudnopisu”. Muszę się z tym nie zgodzić! Jak dla mnie obie części są dobre i idealnie się...

książek: 2789
Oliwia | 2014-07-16
Przeczytana: 16 lipca 2014

Na wstępie muszę przyznać, że do "Czystopisu" podchodziłam z pewnego rodzaju nieufnością. Dość duży wpływ miały na to opinie innych czytelników i ta obawa czy kontynuacja dorówna swojej poprzedniczce.

I w sumie nie zawiodłam się.

"Czystopis" różni się nieco od "Brudnopisu". Oczywiście znowu mamy światy równoległe, wartką akcję i świetnych bohaterów. Odniosłam nawet wrażenie, że autor pozwala sobie na więcej luzu, a książkę poniekąd można podzielić na dwie części. W pierwszej z nich dominuje humor. Pojawia się nawet Elbląg (ach ten patriotyzm lokalny). Druga jest nieco filozoficzna i bardziej skupia się na istocie istnienia światów równoległych oraz na zależnościach między nimi.

W "Czystopisie" pojawiają się nowe światy, z których dwa mają istotne znaczenie dla całej historii. Dzięki rozmowom bohaterów, którzy chcą się jak najwięcej dowiedzieć, są dokładniej opisane i możemy je lepiej poznać.

Całość trzyma w napięciu, chociaż zakończenie może być zaskakujące/rozczarowujące i...

książek: 131
NiePotrzebujęPłuc | 2014-06-13
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Po niesamowitym "Brudnopisie" praktycznie od razu sięgnęłam po "Czystopis". Według mnie, kontynuacja była godna swojej pierwszej części, chociaż zakończenie mogło faktycznie rozczarowywać. Czytało się ją dobrze i szybko, bo akcji nie brakowało - Kirył miał naprawdę zapracowane 4 dni. Okazało się także, że niektóre światy nie są takie złe, jakby się mogły wydawać.
Jednak mimo tego, że naprawdę lubię tą książkę, to faktycznie wiele spraw nie zostało wyjaśnionych, albo zostały, tylko "na odwał" i "żeby było" - a przynajmniej ja odniosłam takie wrażenie.

książek: 339
Animi | 2013-07-22
Na półkach: Przeczytane, Wypożyczone, 2013
Przeczytana: 11 lipca 2013

Trochę się rozczarowałam. A zdecydowanie najdziwniejsze jest to, że w ciągu chwili cała treść uleciała mi z głowy. Aż śmieszne wydaje się, że nie pamiętam nic konkretnego, co wiązałoby się z książką przeczytaną zaledwie kilkanaście dni temu.
Po części pewnie dlatego, że natrafiłam na niewiele fragmentów, na których potrafiłam się w pełni skupić. Czytałam, nie do końca wiedząc o czym, zapamiętując ogóły i parę przemyśleń autora. Ponadto brnęłam przez akcję jakoś powoli, mozolnie, bez większych emocji.
To już nie to samo co "Brudnopis", jeśli miałabym porównywać. Przeciętna powieść, którą musiałabym na dobrą sprawę przeczytać drugi raz, by ocenić całość dokładniej.

zobacz kolejne z 1673 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd