Świat według Garpa

Tłumaczenie: Zofia Uhrynowska-Hanasz
Seria: Kolekcja 70 lat Empik
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
7,5 (4207 ocen i 198 opinii) Zobacz oceny
10
357
9
771
8
1 031
7
1 202
6
451
5
241
4
63
3
58
2
12
1
21
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The world according to garp
data wydania
słowa kluczowe
Zofia Uhrynowska-Hanasz
język
polski
dodała
Ag2S

Opisując z pozoru nieprawdopodobne perypetie swoich niezapomnianych bohaterów, John Irving piętrzy i ujmuje w karykaturalnym skrócie problemy, lęki i zagrożenia obecne we współczesnym świecie. Z wyrozumiałością, choć w krzywym zwierciadle, ukazuje nasze – zwykle żałosne – próby zapanowania nad żywiołem, który nas przerasta: życiem.

 

źródło opisu: materiały Wydawcy

źródło okładki: materiały Wydawcy

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
Silverq21 książek: 645

Satyra kołem się toczy

Świadomość, a może samoświadomość, to jedna z tych zmiennych, które wydają się niezbędne w satyrze. Myśląc o tym, nie mogę zapomnieć pewnej sceny, a w zasadzie czołówki „Młodego papieża”, w której Jude Law zerka w stronę kamery, po czym puszcza oko w kierunku widza, następnie odwraca wzrok i z błogim uśmiechem idzie dalej przed siebie. Właśnie na tym polega samoświadomość i pewność, co można zaobserwować także w „Świecie według Garpa”.

W książce Johna Irvinga wszystko doprowadzone jest do ekstremum. Kryzysy w związkach przechodzą liczne fazy absurdu, a i samo zawiązanie wspólnego życia przez dwoje ludzi jest cokolwiek wątpliwe. Pragnienie sukcesu wiąże się z niechybnym sukcesem, którego skali ani konsekwencji nie spodziewa się nikt, a przynajmniej ich karykaturalnych rozmiarów. Wypadki chodzą po ludziach, acz w tych tragediach zawsze ujawnia się groteska.

Trudno przybliżyć choćby część wydarzeń, jakie mają miejsce podczas lektury. Po prawdzie dzieje się tu wszystko i nic, najbardziej wymyślne konstrukcje sąsiadują z trywialnymi. Gorzki posmak rzekomego idealizmu amerykańskich przedmieść towarzyszy charakterystycznej formie ukazywania historii kraju w wydaniu maluczkich. Jak choćby matki głównego bohatera, która chciała tylko napisać o swoim życiu, a została ikoną feminizmu. Jest w tym posmak „Forresta Gumpa” w wydaniu Zemeckisa, gdzie opowieść o codzienności ma cechy pewnej odmienności, odkształcenia od formy. Ukazuje rzeczy w krzywym zwierciadle i nagle okazuje się, że...

Świadomość, a może samoświadomość, to jedna z tych zmiennych, które wydają się niezbędne w satyrze. Myśląc o tym, nie mogę zapomnieć pewnej sceny, a w zasadzie czołówki „Młodego papieża”, w której Jude Law zerka w stronę kamery, po czym puszcza oko w kierunku widza, następnie odwraca wzrok i z błogim uśmiechem idzie dalej przed siebie. Właśnie na tym polega samoświadomość i pewność, co można zaobserwować także w „Świecie według Garpa”.

W książce Johna Irvinga wszystko doprowadzone jest do ekstremum. Kryzysy w związkach przechodzą liczne fazy absurdu, a i samo zawiązanie wspólnego życia przez dwoje ludzi jest cokolwiek wątpliwe. Pragnienie sukcesu wiąże się z niechybnym sukcesem, którego skali ani konsekwencji nie spodziewa się nikt, a przynajmniej ich karykaturalnych rozmiarów. Wypadki chodzą po ludziach, acz w tych tragediach zawsze ujawnia się groteska.

Trudno przybliżyć choćby część wydarzeń, jakie mają miejsce podczas lektury. Po prawdzie dzieje się tu wszystko i nic, najbardziej wymyślne konstrukcje sąsiadują z trywialnymi. Gorzki posmak rzekomego idealizmu amerykańskich przedmieść towarzyszy charakterystycznej formie ukazywania historii kraju w wydaniu maluczkich. Jak choćby matki głównego bohatera, która chciała tylko napisać o swoim życiu, a została ikoną feminizmu. Jest w tym posmak „Forresta Gumpa” w wydaniu Zemeckisa, gdzie opowieść o codzienności ma cechy pewnej odmienności, odkształcenia od formy. Ukazuje rzeczy w krzywym zwierciadle i nagle okazuje się, że dopiero w tym wydaniu zyskują one swój właściwy kształt.

Przy tym to tylko i aż historia życia tytułowego Garpa – człowieka, który chciał coś po sobie zostawić, a przy okazji odhaczyć kilka punktów z listy niezbędnych osiągnięć życiowych, zanim śmierć się o niego upomni. Zaczyna się od zdobycia serca ukochanej z młodzieńczych lat, a reszta toczy się już na zasadzie lawiny. Walka o sławę na niwie literackiej współgra z odpowiednim wychowaniem pociech, odwrócenie ról płci w wychowaniu paradoksalnie ma wynieść stary porządek na piedestał.

Jak już wspomniałem, jest to satyra – wielka, opakowana w codzienne losy karykatura – zarówno na amerykański sen, jak i na kaskadę pragnień, których spełnienie zauważamy przez chwilę, by zaraz skupić wzrok na czymś innym. Wiąże się z tym pewien dystans, ponieważ Irving bez uprzedzenia wtrąca w ten wyolbrzymiony świat dobrze nam znane bolączki oraz prawdziwie traumatyczne wydarzenia. Czułem się przez to w pewien sposób emocjonalnie związany. Moje emocje nie bardzo wiedziały, w którą stronę uciec, i błąkały się, nie mogąc dokładnie określić celu. Jest coś w czytaniu Irvinga stymulująco-frustrującego – wciąż trzeba mieć się na baczności, ale rzadko kiedy, jeśli w ogóle, można oczekiwać spełnienia.

Zapewne już zauważyliście, że staram się ugryźć „Świat według Garpa” z różnych stron, ale z żadnej z nich nie potrafię wgryźć się do końca. Cały czas coś mi umyka i podobnie jak główny bohater jestem w tym świecie, ale nie czuję się z nim związany. Podziwiam wyobraźnię autora i jego umiejętność zestawiania różnych odczuć i pragnień w dość nieoczywistych sytuacjach. Jednocześnie podchodzę do tego wszystkiego z dystansem. Przyglądam się z boku, czasem przelotnie się uśmiechnę, ale nie mam pełnego przekonania. Wiem jednak, że wielu czytelnikom ten konglomerat emocji, przesady i dziwności będzie się podobał. To bardzo specyficzna lektura i nie do końca trafia w mój gust, co jednak nie znaczy, że ją odradzam. Można by rzec: nie moja to bajka, nie mój sen.

Patryk Rzemyszkiewicz

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (8348)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 830
ChicaDeAyer | 2016-03-11
Przeczytana: 11 marca 2016

Uwielbiam wracać do tego Pana i obserwować, jak wiele – dodajmy: sprzecznych – emocji budzi jego twórczość wśród czytelników. Wyraźnie można dostrzec ukształtowanie się dwóch obozów: gorących zwolenników i równie zagorzałych przeciwników. I to utwierdza mnie w przekonaniu, że ten pisarz po prostu nie jest dla wszystkich.

Ja mogę zaliczyć się to tego pierwszego grona – i chociaż na co dzień sięgam po raczej inny rodzaj literatury, charakteryzujący się odmiennym ładunkiem wrażliwości, to jednak lubię tę pokręconą, bardzo specyficzną estetykę Irvinga. Nie znajduję w niej tej nadmiernej wulgarności i obsceniczności, o której wspominają poprzednicy - retoryka Irvinga jest bardzo bezpośrednia, niekiedy wręcz dosadna i do konwencji gawędziarskiej paplaniny, w jakiej utrzymane są jego powieści, ten soczysty język po prostu pasuje. Ba, on wręcz doskonale komponuje się z wyłaniającymi się z prozy Amerykanina obrazami, które także często są dalekie od oczywistości, i wpływa na...

książek: 292
Modliszeg | 2016-03-02
Na półkach: Przeczytane, 2016
Przeczytana: 02 marca 2016

"Świat jest komiczny dla tych, którzy myślą, a tragiczny dla tych, co czują."

Owa lektura jest obrazem życia, lęków, problemów, zmartwień. Posiada elementy obyczajowe, wątki wulgarne oraz komiczne. Historia skupia się na rodzinie Garpa i jego otoczeniu. Szczegółowo wyróżnione są myśli, sytuacje każdego bohatera. Autor świetnie uchwycił tragizm ludzkiego życia oraz wartościowanie obecnego świata.

Jenny Fields. Kobieta niezwykle charakterna. Typ samotniczki, nie poddająca się panującym wzorcom. Przykładna pielęgniarka. Mająca swoje poglądy, stroniąca od towarzystwa mężczyzn. Opanowana. Bohaterka, która od pierwszego zdania zrodziła we mnie sympatię. W rodzinie Fields brakowało miłości. Rodzice bohaterki przekładali swoje ambicje na życie dzieci. Byli zawiedzeni drogą, jaką wybrała ich córka, jej życiem. Moją uwagę zwrócił fakt, że dzieci potrzebują takiej samej miłości w każdym wieku.
Ważnym miejscem jest Szpital Bostońskie Miłosierdzie, gdzie zakwita chęć rodzicielstwa w...

książek: 1391

"(...) w ludziach tkwi duch nieostrożności, a w niektórych na dodatek sąsiaduje z nim duch przekory - miłośnik owoców zakazanych."
WALDEMAR ŁYSIAK - "FLET MANDRAGORY"

To, co niedostępne i zakazane, kusi najbardziej. Człowiek głupieje i traci swoją moralność. Im bardziej brnie w swoje żądze, tym bardziej traci kontrolę nad nimi. Obojętne się staje dla niego jego sumienie. Znajdujące się tam poczucie winy rozdzierane jest na strzępy, niczym piękny obraz zamieniony w mozaikę. Wrażliwość na uczucia innych staje się wycieraczką, w której brud nieustannie osiada i rośnie. Te brudy są coraz straszniejsze, pełne ochydy, nikczemnności, podłości, nieprawości, tego całego ludzkiego syfu i burdelu, który zamienił wrażliwość i uczucia w obraz nędzy i rozpaczy...!!!

...

"W czasach gdy nasza wrażliwość uległa stępieniu pod wpływem wszechobecnej wulgarności i wyuzdania, warto przekonać się, co wciąż może nami wstrząsnąć."
THOMAS HARRIS - "HANNIBAL"

...straciłem wiarę w człowieka, w...

książek: 2249
Tania | 2014-06-02
Na półkach: Przeczytane

Tytułowy Garp zostaje powołany do życia w dość niecodzienny sposób i w specyficznych warunkach. Nie będę jednak zdradzała okoliczności, by nie psuć zabawy. Jego matka - energiczna, wiedząca czego chce i dążąca po trupach do celu kobieta, walcząca sufrażystka, od początku ma na niego ogromny wpływ, by nie powiedzieć wręcz, że wywiera presję na jego życie, na jego relacje z kobietami, na to jak sobie radzi/nie radzi z problemami.

Powieść jest pełna niesamowitych zdarzeń, które prowadzą do kolejnych zdawałoby się dziwacznych sytuacji, jednak czytając cały czas miałam wrażenie, że jestem sobie w stanie ten świat wyobrazić. Pomimo dziwaczności, nie miałam wrażenia sztuczności, czy braku wiarygodności akcji. A ta jest momentami nieprawdopodobnie gęsta. Poza tym dostajemy w tej książce wszystko to, do czego latami przyzwyczaił nas Irving, czyli dużą liczbę postaci ( każda ma swoją własną niepowtarzaną mentalność), mnóstwo dygresji i wątki poboczne, od początku do końca wykreowany na...

książek: 2244
Bed | 2014-10-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 19 października 2014

Wreszcie przeczytałam najpopularniejszą powieść Johna Irvinga "Świat wg Garpa" i chociaż wolę raczej minimalizm to ta książka podobała mi się.
Trudno nie przyznać, że autor znów angażuje się we wszystko od feminizmu po budowę półek. Książka ma dużo wątków i dodatkowo fragmenty utworów Garpa, bo tak się składa, że bohater też jest pisarzem. Utwór czytałam z ciekawością, chociaż zakończenie to nie mój styl. Mimo wszystko pisarz, który podchodzi tak poważnie do swojego pisania, może żartować z reszty. Ze zdziwieniem czytałam w opiniach, że książka jest odbierana jako wulgarna. Język jest soczysty, ale to raczej zaleta. Ogólnie polecam.

książek: 5379
Wkp | 2015-10-31

ŚWIAT WEDŁUG MISTRZA

Opus magnum i kwintesencja stylu i tematyki Irvinga, a zarazem jedna z najlepszych powieści współczesnych. Witajcie w świecie Garpa!

S.T. Garp to człowiek dziwny. Wychowany przez zaborczą, aseksualną matkę, która urodziła, go choć nigdy nie chciała mieć z mężczyznami nic do czynienia, wychowany w infirmerii, w której rodzicielka pracowała, aspiruje do bycia pisarzem i ułożenia sobie życia. Oczywiście na swój chory, dziwaczny sposób…

„Świat według Garpa”, ta najsłynniejsza z powieści Irvinga, jak wszystkie jego książki opowiada tylko o jednym: życiu. Życiu i oczywiście samym Irvingu, który, choć twierdzi w swej twórczości (a w losach Garpa w szczególności), że autobiograficzne pisanie nie niesie niczego dobrego, wciąż pisze głównie o sobie. O seksie, miłości, Wiedniu, pisaniu, niedźwiedziach na dwuśladach, prostytutkach, kobietach, ludziach okaleczonych i przede wszystkim nieprzystosowanych. Garp (czy też sam Irving) to postać nerwowa. Także nieprzystosowana...

książek: 1364
Izabela Pycio | 2015-11-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 08 listopada 2015

„Świat jest komiczny dla tych, którzy myślą, a tragiczny dla tych, co czują.”

Bardzo pasuje mi twórczość John Irvinga, chętnie po nią sięgam. Kiedy zobaczyłam nowe wydanie "Świata według Garpa", lektury z moich młodzieńczych czasów, poczułam, że bardzo pragnę znów do niej zajrzeć. To z pewnością najpopularniejsza książka tego autora, i jak dla mnie najlepsza, choć cenię też "Modlitwę za Owena" i "Regulamin tłoczni win".

"Świat według Garpa" traktuje o życiu, w węższym i szerszym wymiarze, w błyskotliwy sposób, czasem irytujący, dziwaczny, karykaturalny, ale zawsze niezwykle intrygujący i ciekawy. Czasami mamy ogromne zagęszczenie akcji, ale to działa na korzyść książki. Absurd, groteska i ironia przeplatają się z normalnością.

Czytelnik zostaje złapany w huśtawkę sprzecznych uczuć, raz czujemy się przygnębieni, wzruszeni, aby za chwilę swobodnie żartować z bohaterami, śmiać się do łez z sytuacyjnego kontekstu. Bohaterowie fantastycznie wykreowani, totalne indywidualności,...

książek: 848
Katarzyna Bartnicka | 2017-09-03
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 03 września 2017

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Tak właściwie to jaki jest ten świat według Garpa? Poza tym, że autor starał się być bardzo kontrowersyjny, to co takiego pokazał, ze należy się nad tym pochylić?
Żona, która w wypadku odgryza kochankowi część (większą) penisa? Hahaha bardzo śmieszne. Groteska i czarny humor wręcz. Tabuny szalonych feministek, które zmuszają Garpa do przebrania, żeby mógł wziąć udział w pogrzebie swojej matki? Naprawdę nie umiem pomimo całej tej kontrowersyjności docenić tej książki. Dla mnie ta powieść jest bardzo płytka i jakoś nie mogę dostrzec walorów tego świata przedstawionego w krzywym zwierciadle. Absurd goni absurd, aż do znudzenia.

książek: 482
Nina | 2010-06-30
Na półkach: Przeczytane, Zrecenzowane
Przeczytana: 29 czerwca 2010

Książka pełna ludzi, krów, świń i psów. Myślę,że należy takie właśnie postaci wymienić, bo w niej każdy miał duszę i osobowość, nawet zwykła [a może nie taka zwykła?] maciora. I nie sądzę by wiele trzeba było mówić o tym utworze- otwiera oczy w niektórych sprawach, daje wiele tematów do przemyślenia. Jestem po niej "pełna Garpa".

książek: 1471
almos | 2018-02-15
Przeczytana: 11 lutego 2018

Opowieść o pokręconych i pełnych absurdu losach S.T.Garpa i jego rodziny. Przy okazji autor porusza aktualne problemy przemocy fizycznej, feminizmu i zmiany płci. Największym walorem tej prozy jest fabuła, znakomicie skonstruowana i opowiedziana; jest to szczególnie widoczne przy słuchaniu audiobooka, świetnie interpretowanego przez nieodżałowanego Z.Zapasiewicza. Wspaniała proza.

Przyznaję się bez bicia, że uwielbiam styl opowiadania Irvinga, jego nieśpieszną frazę, jego poczucie humoru, rozkładanie akcentów, to prawdziwy mistrz narracji i języka, i z rozkoszą czytam/słucham każdą jego książkę (wyjątkiem debiutanckie 'Uwolnić niedźwiedzie'). Tutaj też jest świetnie, zaczyna się rzecz cała od znakomitej sceny z matką Garpa i żołnierzem w kinie. Bardzo lubię też scenę pierwszej wizyty matki Garpa w sali zapaśniczej. O mistrzostwie fabularnym Irvinga świadczy też to, że pozornie nieważne fakty mają później istotne znaczenie. I tak, zwyczaj Garpa wjeżdżania po ciemku i na pamięć...

zobacz kolejne z 8338 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
„Świat według Garpa” – powstanie serial?

Na swoim profilu na Facebooku John Irving poinformował, że skończył pracę nad scenariuszem miniserialu opartego na swojej najpopularniejszej powieści.


więcej
Ile ze „100 książek, które trzeba przeczytać” już znasz?

Empik ogłosił właśnie listę „100 książek, które trzeba przeczytać”. Na razie znajdują się na niej tytuły rekomendowane przez dziennikarzy i pisarzy. Ale do współtworzenia listy zostali zaproszeni też czytelnicy – internauci mogą zgłaszać swoje typy do 29 lipca. Efektem akcji będą dwa książkowe zestawienia.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd