Wyzwanie czytelnicze LC

Przemilczane. Seksualna praca przymusowa w okresie II wojny światowej

Wydawnictwo: Marginesy
6,72 (86 ocen i 20 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
5
8
18
7
22
6
17
5
10
4
4
3
1
2
1
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788365973733
liczba stron
480
kategoria
historia
język
polski
dodała
Ag2S

Seksualność w trakcie zbrojnego konfliktu najczęściej sprowadza się do przemocy: masowych gwałtów, zniewolenia, naznaczania. Doświadczenie seksualnej pracy przymusowej w nazistowskim burdelu nadal pozostaje w sferze tabu. Przemilczany pozostaje sam fakt istnienia systemu kontrolowanego nierządu, przemilczane są jego ofiary. Przemilczany jest też okres powojenny – czas, w którym wojenny los...

Seksualność w trakcie zbrojnego konfliktu najczęściej sprowadza się do przemocy: masowych gwałtów, zniewolenia, naznaczania. Doświadczenie seksualnej pracy przymusowej w nazistowskim burdelu nadal pozostaje w sferze tabu. Przemilczany pozostaje sam fakt istnienia systemu kontrolowanego nierządu, przemilczane są jego ofiary. Przemilczany jest też okres powojenny – czas, w którym wojenny los kobiet równał się z grzechem kolaboracji, kobiet, którym publicznie golono głowy za intymne relacje z wrogiem.

Historia seksualnych pracownic przymusowych w okresie wojny nigdy nie będzie klasyczną narracją. Prawdopodobnie nigdy nie stanie się też częścią polskiej pamięci zbiorowej. Jest już za późno. Mikrobiografie bohaterek tej książki pozostaną niedokończone. Rzadko zdarza się, żeby któraś z ofiar pozostawiła świadectwo, nikt też nie zadbał o to, aby zaświadczyły o swojej przeszłości. Powojenne milczenie o ich cierpieniu było najprawdopodobniej najsurowszą karą. Ich cierpienie pozostało niewypowiedziane.

Dotychczas nie było „odpowiedniego” momentu. Nadal tak zwani więźniowie asocjalni, homoseksualiści, ofiary przemocy seksualnej to „nieistotne wyjątki”. Strach było o nich mówić. Nie mogliśmy albo nie chcieliśmy o nich usłyszeć. Joanna Ostrowska wypełnia tę lukę.

 

źródło opisu: http://marginesy.com.pl/sklep/produkt/133174/przemilczane

źródło okładki: http://marginesy.com.pl/sklep/produkt/133174/przemilczane

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Oficjalna recenzja
Izabela książek: 503

Kiedy milczenie staje się receptą na niechcianą prawdę

Wojenne losy można rozpatrywać w kontekście relacji ofiara–tyran, ponieważ w takim czarno-białym postrzeganiu ludzkich zachowań łatwiej je oceniać. Proste jest osądzenie SS-mana, który wyrywał dzieci matkom i podrzucał je dla zabawy, podczas gdy jego kolega strzelał do nich jak do kaczek. To bez wątpienia musiał być zły człowiek. Za to matka, która się z nim szarpała, broniąc swego dziecka, i w efekcie poniosła śmierć, bez zastanowienia będzie oceniona jako osoba dobra. Takie zachowania nie wymagają dłuższej refleksji przy opiniowaniu, choć z psychologicznego punktu widzenia są niezwykle ciekawym obrazem człowieczeństwa. Co jednak z tymi, których wojenne wybory nie były tak jednoznaczne?

Joanna Ostrowska porusza temat prostytucji przymusowej w czasie drugiej wojny światowej. Słowo „przymusowa” jest tutaj kluczowe, bo choć przedmiotem transakcji stawało się ciało, zapłatą za nie było najczęściej jedzenie, a czy można mówić o wolnym wyborze wobec głodującej osoby, której oferuje się chleb za stosunek seksualny? Po ten chleb wyciągano ręce pozornie dobrowolnie, bo przecież można było go nie przyjmować. Ci, którzy te ręce wyciągnęli, zostali napiętnowani jako kolaboranci, jako nieetyczni i nielojalni wobec swoich rodaków i towarzyszy niedoli, z której wykupowali się, poświęcając własne ciało i godność.

Nie jest to literatura barwna ani tym bardziej sensacyjna. Jeśli ktoś poszukuje poruszających biografii więzionych w domach publicznych osób, opisów brutalności mężczyzn wobec...

Wojenne losy można rozpatrywać w kontekście relacji ofiara–tyran, ponieważ w takim czarno-białym postrzeganiu ludzkich zachowań łatwiej je oceniać. Proste jest osądzenie SS-mana, który wyrywał dzieci matkom i podrzucał je dla zabawy, podczas gdy jego kolega strzelał do nich jak do kaczek. To bez wątpienia musiał być zły człowiek. Za to matka, która się z nim szarpała, broniąc swego dziecka, i w efekcie poniosła śmierć, bez zastanowienia będzie oceniona jako osoba dobra. Takie zachowania nie wymagają dłuższej refleksji przy opiniowaniu, choć z psychologicznego punktu widzenia są niezwykle ciekawym obrazem człowieczeństwa. Co jednak z tymi, których wojenne wybory nie były tak jednoznaczne?

Joanna Ostrowska porusza temat prostytucji przymusowej w czasie drugiej wojny światowej. Słowo „przymusowa” jest tutaj kluczowe, bo choć przedmiotem transakcji stawało się ciało, zapłatą za nie było najczęściej jedzenie, a czy można mówić o wolnym wyborze wobec głodującej osoby, której oferuje się chleb za stosunek seksualny? Po ten chleb wyciągano ręce pozornie dobrowolnie, bo przecież można było go nie przyjmować. Ci, którzy te ręce wyciągnęli, zostali napiętnowani jako kolaboranci, jako nieetyczni i nielojalni wobec swoich rodaków i towarzyszy niedoli, z której wykupowali się, poświęcając własne ciało i godność.

Nie jest to literatura barwna ani tym bardziej sensacyjna. Jeśli ktoś poszukuje poruszających biografii więzionych w domach publicznych osób, opisów brutalności mężczyzn wobec kobiet, gwałtów czy zezwierzęcenia, nie znajdzie tego w tej książce. „Przemilczane. Seksualna praca przymusowa w okresie II wojny światowej” jest wynikiem żmudnej pracy autorki nad ukazaniem obrazu człowieczeństwa, ani dobrego, ani złego. Seksualność została ukazana w warunkach wojny jako część przemysłu wojennego, kiedy cierpienie przyjęło formę bezosobową. Żeby przetrwać, by ochronić resztki swojej godności, trzeba było wyzbyć się emocji, zepchnąć je na dalszy plan, zacisnąć zęby i dostosować do tego, co przynosił los.

Autorka dokonała analizy procesu tworzenia domów publicznych dla SS-manów, Wermachtu, robotników przymusowych czy więźniów obozów koncentracyjnych. Istnieje duża liczba dokumentów opisujących plany rozmieszczenia burdeli w wielu miastach, raporty i dane archiwalne, brak jednak relacji ludzkich. Jeśli nawet udało się znaleźć kogoś, kto miałby tu coś do powiedzenia, byli to w większości mężczyźni, którzy nie przyznawali się do korzystania z usług tych burdeli, ale podawali relacje kolegów i znajomych. Kobiety znajdujące się w nazistowskich domach publicznych na terenach okupowanych pozostają anonimowe. Zostały osądzone, zaklasyfikowane jako rozpustne i jeśli tylko udawało się je po wojnie zdemaskować, ponosiły karę, którą wymierzali im rodacy. Zatem głodnemu kromka chleba powinna wydawać się obrzydliwa, jeśli ma płacić własnym ciałem? Co jednak, jeśli te kobiety były trzymane w burdelach siłą, bite za nieposłuszeństwo i karane brakiem jedzenia? Czy można było zrezygnować z takiej „pracy”, jeśli zostało się gruntownie przebadanym w celu wykluczenia chorób wenerycznych? Takie badania stanowiły inwestycję w towar i z pewnością nie można było zdecydować o sobie, jeśli w nazistowskiej machinie wojennej przeznaczono komuś prostytucję.

Książka ta poruszyła mnie, dała do myślenia, podając w wątpliwość postrzeganie wojny jako starcia dobra ze złem. Mimo że jest przepełniona suchymi faktami i danymi statystycznymi, a konkretne ludzkie losy stanowią jedynie formę dopełnienia opowiadanej historii, czytało mi się bardzo dobrze, nie byłam ani trochę znużona i właściwie tę dość obszerną książkę pochłonęłam w dwa dni. Zanim jednak ktoś postanowi sięgnąć po „Przemilczane…”, niech się dwa razy zastanowi, czego tak naprawdę oczekuje. Dla tych, którzy chcą poszerzyć swoją wiedzę o drugiej wojnie światowej, będzie to bogate źródło informacji, dla poszukiwaczy przygód i sensacji książka ta może okazać się nieodpowiednia.

Izabela Straszewska

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (586)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1667
Renax | 2018-11-26
Przeczytana: 21 listopada 2018

W książce 'Przemilczane' autorka skupiła się na okupacji niemieckiej i tematykę pracy seksualnej kobiet potraktowała z naukową dokładnością. Jak sama napisała we wstępie materiałów miała mało. Same szczątki zapisków na spisach, skrupulatnie prowadzonych przez obozowych urzędników. Po wojnie o tym nie mówiono, gdyż gwałty kobiet nie były traktowane poważnie. Poza tym praca w obozowym 'burdelu' traktowana była z nienawiścią i stygmatyzowana. Po wojnie kobiety chciały sobie ułożyć życie, więc wolały nie składać zeznań, a nawet zmieniały imię i nazwisko, o czym autorka tej książki mówi. Autorka opowiada w książce o całym systemie pozyskiwania 'siły roboczej' w tym zakresie, o tym jak ten system działał. O podziale domów publicznych z zachowaniem podziału rasowego klientów, o tym, kto na tym korzystał i co się działo z kobietami tam pracującymi. Jak to było w Generalnym Gubernatorstwie, a jak na przykład we Francji... Co o tym mówią zestawienia obozowe i te nieliczne zeznania kobiet. O...

książek: 1024
Kasia | 2018-10-05

Tytuł książki mówi wszystko. Od razu nakierowuje czytelnika na temat jaki został w niej poruszony. Nie. Wróć. Nie poruszony, ale dogłębnie, niemal drobiazgowo, rzetelnie przedstawiony. Z encyklopedyczną precyzją i sposobem przekazu autorka mówi o tym co zostało przemilczane, zapomniane, schowane pod stertą wstydu, poczucia wyalienowania i niezrozumienia.

"Historia kobiet z relacji Hantza, historie Krystyny Karłowicz i Ireny Michalek to przykłady powojennego strachu przed powtórnym naznaczeniem, przed łatką patologii i oskarżeniem o brak moralności w okresie wojny. W przypadku tych kobiet okupacyjne, obozowe upokorzenie nie skończyło się wraz z wyzwoleniem."

Książka Joanny Ostrowskiej nie jest głosem danym kobietom, które były zmuszane do prostytuowania się. To obszerne opracowanie, niemalże kompendium wiedzy zebrane w jednym miejscu, na temat powoływania i funkcjonowania domów publicznych oraz pufów, rozbudowanego systemu kontrolowanego nierządu, włączając w to procedury...

książek: 1024
aali | 2018-10-06
Na półkach: 2018, Przeczytane
Przeczytana: 30 września 2018

Nazywano je "dziewczynkami", "Juliami", "zakrętami" "panienkami", "kobietami z puffu". Po wojnie po prostu "dziwkami", które kolaborowały z wrogiem. Kim były przymusowe pracownice seksualne z okresu II wojny światowej? "Jej los pozostaje nieznany", "nie wiadomo" te słowa raz po raz pojawiają się na stronach "Przemilczanych" Joanny Ostrowskiej, książki w której ona sama podejmuje się karkołomnego zadania. Opowiada o tym jak w czasie II wojny światowej zmuszano kobiety do prostytucji, jak werbowano pracownice seksualne, jak wyglądała organizacja domów publicznych na terenie Generalnego Gubernatorstwa i w obozach koncentracyjnych. Dotyka tabu, tych fragmentów historii, które zostały "z premedytacją zapomniane, wyparte z heroicznych narracji cierpiących ofiar i ich oprawców, wymazanych z dramatu II wojny światowej, w którym zwyczajnie się nie mieszczą."

"Paradoksalnie czasem łatwiej ustalić, jak wyglądało umeblowanie w pokojach domu publicznego, niż kto w nich pracował. Znamy...

książek: 171
isztarr | 2018-11-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 14 listopada 2018

„Przemilczane. Seksualna praca przymusowa w okresie II wojny światowej” to niesamowita, wstrząsająca książka. Dzięki temu, że czyta się ją jak dokument, wywiera wielkie wrażenie. Pozbawiona niepotrzebnych wodotrysków szokuje prawdziwymi faktami. Autorka rzetelnie, precyzyjnie oraz solidnie zgłębiła temat i wystawiła zapomnianym, wykorzystywanym i znieważanym kobietom piękny pomnik pamięci.

książek: 352
Szymon | 2018-10-01
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 01 października 2018

Momentami czytało się dosyć topornie, ale w tym temacie chyba nic innego nie ma, więc wyboru też. Można przeczytać, ale to jakaś prosta w odbiorze książka nie jest. W dodatku nie czuje ,żebym w jakimś wielkim stopniu poszerzył swoją wiedzę, prawdopodobnie w skutek braku świadków i pozostawionych relacji temat ten nie zostanie do końca nigdy opisany, dlatego ciężko winić za to autorkę, z tego co miała napisała co mogła.

książek: 878
marcjn | 2018-12-24
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 24 grudnia 2018

Ważna i potrzebna jako alternatywa dla martyrologiczno-heroicznego dyskursu o historii książka. Autorka pokazuje podwónją krzywdę seksualnych pracownic przymusowych - nie dość, że ich udziałem był obóz to zostały jeszcze zmuszone do prostytucji a nierzadko spotykały się z pogardą innych więźniów. Ukazuje również autorka kołtuństwo, ciemnotę i zezwierzęcenie polskiego społeczeństwa - piętnowanie kobiet zmuszanych do prostytucji (czy może raczej "prostytucji" bo zysk w ich ręce nie szedł) jako niemoralnych to dno zasługujące tylko na pogardę.

Warto przeczytać, choć nie jest to coś łatwego w odbiorze czy w lekturze.

książek: 1163
anetapzn | 2018-12-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 04 grudnia 2018

Szokująca, mocna, świetnie opracowana książka.
Autorka porusza temat zazwyczaj pomijany w opracowaniach dot. II wojny światowej. Jest to kwestia seksualności i wszystkiego co z nią związane.
Każdy konflikt zbrojny to przemoc, agresja, ból, cierpienie. Gdy w grę wchodzi kwestia seksu wiadomo, iż z jednej strony będzie ogromna przemoc, a z drugiej niewyobrażalny wprost dramat. O tym jest właśnie ta książka. O dramacie wielu, zbyt wielu ludzi.
Ów dramat do tej pory był pomijany milczeniem. Doświadczenie seksualnej pracy przymusowej w nazistowskim burdelu nadal pozostaje w sferze tabu. Mimo tysięcy mniejszych i większych prac w zakresie II wojny światowej. Książka Ostrowskiej w sporej części tę lukę wypełnia. Liczę, iż będzie początkiem większej liczby prac na ten temat.
Kim były przymusowe pracownice seksualne w czasie II wojny światowej? Skąd się brały?
Jak większość innych przymusowych pracowników chwytano je w łapankach, umieszczano w obozach, gdzie były gwałcone, bite, poniżane,...

książek: 430
Piotr | 2018-12-06
Przeczytana: 06 grudnia 2018

Mimo, że II wojna światowa skończyła się 73 lata temu, to do dziś pozostaje mnóstwo nieznanych tematów z nią związanych. Wiele osób jeszcze żyjących i tych, co już odeszli wybrało milczenie o swoich przeżyciach z okresu okupacji hitlerowskiej. Powody były rozmaite: jedni wstydzili się tego, co w ich mniemaniu uchodziło za utratę czci – chociaż de facto byli ofiarami morderczej machiny; inni natomiast z lęku przed możliwymi fałszywymi oskarżeniami i kolejną falą szykan. Wszyscy jednak kierowali się poza tym dobrem swoich rodzin, które do dnia dzisiejszego nie znają niektórych szczegółów z życia swoich babć, matek, czy ciotek.
Przywołanie kobiet nie jest akurat przypadkowe, to one przymusowe pracownice seksualne z czasów 1939-1945 stały się bohaterkami najnowszej książki Joanny Ostrowskiej Przemilczane. Seksualna praca przymusowa w czasie II wojny światowej.

Kim one były? Dlaczego wybrały tę, a nie inną drogę? A może po prostu po ludzku zostały do zmuszone do tego? Jak wyglądało...

książek: 253
zawszemamjakiesale | 2018-11-15
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 24 października 2018

Książka podoktorska Joanny Ostrowskiej Przemilczane. Seksualna praca przymusowa w czasie II wojny światowej to bardzo rzetelny i zdyscyplinowany wywód, jak przystało na tekst utrzymany w poetyce naukowej z przypisami i obszerną bibliografią. Autorka przeprowadziła skrupulatne kwerendy archiwalne i zrekonstruowała dotychczasowy stan badań nad prostytucją i seksualną przemocą w trakcie drugowojennej gehenny. Ostrowskiej przyszło się zmagać z bardzo trudną i delikatną materią z uwagi na obrany temat, który po dziś dzień budzi etyczne kontrowersje. Milczą źródła, milczą ostatni świadkowie wydarzeń, milczenie paraliżuje też usta rodzinom ofiarom. Toteż z uwagi na niedostatek dokumentów nie lada sztuką i wyzwaniem okazała się próba snucia opowieści w oparciu o strzępki zachowanych materiałów źródłowych.

Autorka w swojej rozprawie przyjęła perspektywę herstoryczną, a więc taką, która wydobywa na światło dzienne szczątkowe świadectwa kobiet zmuszanych do pracy w domach publicznych dla...

książek: 1059
Maja | 2018-10-24
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 października 2018

Seksualność w trakcie zbrojnego konfliktu najczęściej sprowadza się do przemocy: masowych gwałtów, zniewolenia, naznaczania. Nie mówi się głośno o tym, że w tamtych czasach funkcjonowały burdele. Nie mówi się też o tym, w jaki sposób kobiety tam trafiały i jak im się tam żyło. Przemilczany jest też okres powojenny – czas, w którym wojenny los kobiet równał się z grzechem kolaboracji, kobiet, którym publicznie golono głowy za intymne relacje z wrogiem. Nie znamy kobiet, które przeszły przez to piekło, o mężczyznach już nie wspominając. Niestety, nie będziemy mieli okazji, by porozmawiać z ofiarami. Jest ich coraz mniej i wolą one zapomnieć o swojej przeszłości. Trudno się im dziwić. Joanna Ostrowska postanowiła jednak powiedzieć głośno o tym, co było przez tyle lat zamiatane pod dywan.

Nie była to łatwa lektura i choć nie jest obszerna, czytałam ją dość długo. Dlatego, że po przeczytaniu pewnych fragmentów musiałam po prostu przetrawić to, co przeczytałam. Przemyśleć pewne...

zobacz kolejne z 576 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
zgłoś błąd zgłoś błąd