Królowe Mogadiszu

Seria: Reportaż
Wydawnictwo: Czarne
6,78 (86 ocen i 16 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
0
8
16
7
40
6
19
5
6
4
2
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788380496781
liczba stron
231
słowa kluczowe
Somalia
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodała
elfijka

Wyniszczona trwającą od dwudziestu pięciu lat wojną domową, sterroryzowana samobójczymi atakami terrorystycznymi, doświadczona klęską głodu Somalia od lat plasuje się w czołówce państw, w których panują najtrudniejsze warunki życia. Zagraniczni dziennikarze nie ruszają się nigdzie bez uzbrojonych po zęby ochroniarzy, ale miejscowi muszą radzić sobie sami. Niektórzy – tak jak Baszir, właściciel...

Wyniszczona trwającą od dwudziestu pięciu lat wojną domową, sterroryzowana samobójczymi atakami terrorystycznymi, doświadczona klęską głodu Somalia od lat plasuje się w czołówce państw, w których panują najtrudniejsze warunki życia. Zagraniczni dziennikarze nie ruszają się nigdzie bez uzbrojonych po zęby ochroniarzy, ale miejscowi muszą radzić sobie sami. Niektórzy – tak jak Baszir, właściciel hoteli, w których zatrzymują się wszyscy zagraniczni goście w Mogadiszu – wierzą, że w Rogu Afryki jeszcze będzie lepiej. Wielu straciło nadzieję; poddali się, żyją z dnia na dzień, troszcząc się tylko o to, by zdobyć kolejną porcję khatu, narkotyku, który żuje dziewięćdziesiąt procent somalijskich mężczyzn.

Kobiety nie mogą sobie pozwolić na rezygnację – mają dzieci. W kraju legendarnej królowej Araueelo, która przed wiekami odsunęła mężczyzn od władzy, kobiety wciąż walczą o przetrwanie dla swoich rodzin. Wyplatają koszyki i maty z resztek starych worków wygrzebanych na wysypisku śmieci. Pracują w policji, zakładają organizacje wspierające uchodźców. Sprzedają khat na rogach ulic. W kolorowych czadorach, czasem przymierające głodem, ale wciąż piękne jak modelki. Królowe Mogadiszu.

 

źródło opisu: https://czarne.com.pl/katalog/ksiazki/krolowe-mogadiszu

źródło okładki: https://czarne.com.pl/katalog/ksiazki/krolowe-mogadiszu

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (291)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1357
Katherina87 | 2018-09-13

Wyniszczona wojną domową i klęską głodu Somalia od lat plasuje się w czołówce państw, w których panują najtrudniejsze warunki życia. Zagraniczni dziennikarze nie ruszają się nigdzie bez uzbrojonych po zęby ochroniarzy. Miejscowi muszą radzić sobie sami. Niektórzy wierzą, że w Rogu Afryki jeszcze będzie lepiej. Wielu żyją z dnia na dzień, troszcząc się tylko o to, by zdobyć kolejną porcję khatu, narkotyku, który żuje dziewięćdziesiąt procent somalijskich mężczyzn.
Kobiety nie mogą sobie pozwolić na rezygnację. W kraju legendarnej królowej Araueelo, która odsunęła mężczyzn od władzy, kobiety walczą o przetrwanie dla swoich rodzin. Wyplatają koszyki i maty z resztek starych worków wygrzebanych na wysypisku śmieci, pracują w policji, zakładają organizacje wspierające uchodźców, sprzedają khat na rogach ulic. W kolorowych czadorach, czasem przymierające głodem, ale wciąż piękne jak modelki. Królowe Mogadiszu.

W podaniach o wielkiej królowej Araueelo nigdzie nie ma słowa o głodzie....

książek: 503
GagoSLAW | 2018-12-02
Przeczytana: 01 grudnia 2018

Paweł Smoleński w świetnej formie.Książka pozostawia trwały ślad w głowie czytelnika i daje dużo do myślenia...
Chyba zbyt rzadko człowiek żyjący w Europie zdaje sobie sprawę,jak jest szczęśliwy i stosunkowo rzadko prawdziwie głodny...
GORĄCO POLECAM LEKTURĘ TEJ KSIĄŻKI KAŻDEMU !!!

książek: 1616
Elwira | 2018-06-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 26 czerwca 2018

Zaczęło się obiecująco.
Spodobała mi się idea nadania panującemu w Somalii głodowi umiejętności chodzenia.
"Głód idzie średnio po trzydzieści kilometrów na dobę."

Paweł Smoleński mówi o tym jak to głód jest "przerażająco brzydki, odpychający i ohydny", że ludzie preferują pomagać ofiarom "ładniejszych tsunami, trzęsień ziemi i wybuchów wulkanów." Bywa szorstki, przeklina, dystansuje się i angażuje jednocześnie.

Ze strony na strony coraz bardziej mi coś zgrzytało. Obraz Somalii obecny, ohydny głód też jest, ale...nagle dociera do czytelnika - gdzie są Królowe Mogadiszu? Gdzie wierny, wyczerpujący, empatyczny opis trudów kobiecego życia? Pojawia się tutaj więcej obrazów męskich bohaterów i ich problemów. Wydaje się, że zasługują na więcej. O każdym poruszonym wątku kobiecym chciałam słyszeć więcej, a tu za chwilę w kolejnym rozdziale temat się urywał i pojawiał kolejny obraz somalijskiej nędzy i okolic Peace Hotel.

O ile ta książka mogłaby być ciekawsza, gdyby w pełni oddała hołd...

książek: 1068
Kasia | 2019-03-28

"W kraju legendarnej królowej Araueelo, która przed wiekami odsunęła mężczyzn od władzy, kobiety wciąż walczą o przetrwanie dla swoich rodzin. Wyplatają koszyki i maty z resztek starych worków wygrzebanych na wysypisku śmieci. Pracują w policji, zakładają organizacje wspierające uchodźców. Sprzedają khat na rogach ulic. W kolorowych czadorach, czasem przymierające głodem, ale wciąż piękne jak modelki. Królowe Mogadiszu."

Reportaż Pawła Smoleńskiego mówi o Mogadiszu stolicy Somalii, będącej jednym z siedmiu najniebezpieczniejszych krajów świata. To państwo nękane wojnami domowymi, terroryzowane przez członków organizacji Asz-Szabab, gdzie panuje wieczny głód oraz ogromna bieda i analfabetyzm.

Autor wspomina mieszkańców Somalii, którzy każdego dnia zmagają się z otaczającą ich beznadzieją. Przedstawia kobiety, które muszą opiekować się rodziną, dać jeść dzieciom i zaspokoić ich podstawowe potrzeby. Wykonują heroiczną pracę, za którą wynagrodzeniem jest przeżycie. I to właśnie te...

książek: 1445
Mateusz | 2018-07-12
Przeczytana: 12 lipca 2018

Wspaniałe jak zwykle "słowo" Pawła Smoleńskiego, lecz gdzieś w tych wszystkich bardzo ciekawych, czasami odrażających historiach, zabrakło w pełni nawiązania do tytułu.

Niemniej jednak to chyba jedyna nieścisłość. Po książkę warto sięgnąć, choć pamiętajmy, że nie zawsze będzie to przyjemna lektura, tak samo jak przyjemną z pewnością nie jest rzeczywistość Somalii.

książek: 383
Agnieszka | 2018-12-18
Na półkach: Przeczytane, Samo życie
Przeczytana: 14 grudnia 2018

Dlaczego Paweł Smoleński tak zatytułował swoją książkę, nie wiem, może to jakaś przewrotność, albo niemy hołd złożony kobietom w tym wyniszczonym i zagłodzonym kraju. A może dlatego, że dawno temu za rządów kobiet był to kraj bogaty i dumny. A może dlatego, że teraz też to kobiety podtrzymują jego resztki na swoich barkach, bo mężczyźni albo wyjechali albo są zamroczeni khatem.

To poruszająca książka, bo autor opowiada o miejscu, które jak mało które na ziemi jest nieprzyjazne dla swoich mieszkańców. Nieczułe, agresywne, niebezpieczne, zbrzydzone przez użytą przeciw niemu broń. Tchnie resztkami, a jednak gdzieś tam w tych ruinach, szmatach, plandekach widać echa dawnej świetności i urody. Czytając opowieść o dawnym Mogadiszu można tylko otrzeć łzę i spuścić głowę na znak żałości. Ludzie potrafią zbudować wszystko, ale zniszczyć jeszcze więcej.

Paweł Smoleński przedstawił kraj, zniszczony, zbezczeszczony, wybebeszony, zbrukany, w którym zostało niewiele, albo prawie nic. Ale...

książek: 280
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 sierpnia 2018

"Gdy patrzyłem na Somalijczyków, którzy po wielodniowej wędrówce docierali do obozu uchodźców i wreszcie coś zjedli, wypili kubek wody, zrozumiałem, że Głodu nie da się opisać. Można go albo doświadczyć, albo zobaczyć, oraz uwierzyć, że nie ma nic gorszego na świecie.

W październiku 2017 roku w Somalii doszło do jednego z najkrwawszych zamachów w historii. Zginęło blisko sześćset osób, a ponad trzysta odniosło rany. Czy świat zachodni interesuje się jeszcze byłą włoską kolonią? W reportażu „Królowe Mogadiszu” Paweł Smoleński przypomina o Somalii, która od ćwierć wieku pogrążona jest w wojnie domowej.

W recenzowanym tytule Paweł Smoleński zabiera czytelnika w podróż do najgorszego miejsca do życia znajdującego się na trzeciej planecie od słońca. Jest to książka o mieszkańcach kraju, który „wygląda jak scenografia sztuki o masowej śmierci”. Dziennikarz opisuje państwo upadłe. Państwo, które nie kontroluje swoich granic i nie ma zwierzchności nad walczącymi ze sobą klanami. W...

książek: 1195
kasiarzyna | 2019-04-14
Na półkach: Przeczytane

Książka zaczyna się opisem fizycznego bólu, spowodowanego głodem. “To stan na pograniczu tępego szaleństwa. Ludzie są przytomni, choć nieprzytomni, czują, nic nie czując. Przestają zwracać uwagę na chwiejące się zęby i dziąsła krwawiące od byle dotyku. Przywykli do opuchniętych stóp i nóg. Zahamowanie wzrostu u dzieci, zaburzenia krążenia, upośledzenie narządów jamy brzusznej, układu krwionośnego, odpornościowego, ogólne osłabienie, depresja, brak łaknienia, wychudzenie, obrzęki, u dorosłych zanik tkanek mięśniowej i tłuszczowej podskórnej - te i inne słownikowe objawy choroby nie dokuczają już tak bardzo. Jelita powoli trawią same siebie; to również boli, lecz kiedy boli już któryś miesiąc, rok z rzędu, widać tak musi być. Podobno można pogodzić się nawet z nagłymi, długotrwałymi skurczami żołądka, kiedy przełyka się ślinę gęstą jak flegma”.
Autor pisze o głodzie w Mogadiszu, w Somalii. Opisuje skutki suszy i wojny. Książka to hołd oddany somalijskim kobietom, zdeterminowanym, by...

książek: 1
Wojciech | 2018-09-10
Na półkach: Przeczytane

Naprawdę słaby reportaż. Jestem świeżo po lekturze Miasta Cierni Bena Rawlence'a i książka Pawła Smoleńskiego wypada bardzo blado na tle tej pierwszej. Przede wszystkim widać, że autor Kobiet Mogadiszu nie włożył w swój reportaż za wiele pracy. Nie wykonał pracy reportera. Zamiast ruszyć tyłek i szukać kontaktów, zbliżyć się do swoich bohaterów, zdobyć ich zaufanie, zebrać wiele świadectw,skonfrontować je i dopiero na ich podstawie stworzyć coś interesującego, serwuje nam jakieś ulotne wrażenia turysty Pawła Smoleńskiego z wycieczki do Somalii. Daje upust swoim ambicjom literackim, zamiast dawać twarde, konkretne fakty, życiorysy, wydarzenia. Reportaż to literatura faktu, a nie powieść, więc chyba pomylił gatunki. Mam wrażenie, że najbardziej wartościowe fragmenty książki to cytaty z Miasta Cierni. A o sytuacji kobiet w Mogadiszu możemy przeczytać tyle co nic. Bardzo powierzchowna książka. Nie znam poprzednich tytułów tego autora. Jeśli są dobre, to Paweł Smoleński odcina kupony i...

książek: 387
Iwona | 2019-03-13
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 13 marca 2019

"...Głodu nie da się opisać. Można go albo doświadczyć, albo zobaczyć, oraz uwierzyć, że nie ma nic gorszego na świecie." pada pod koniec książki, a ja mam wrażenie, że właśnie Pawłowi Smoleńskiemu udało się opisać głód, oddać esencje świata, w którym wszystkim ten głód rządzi. Świata, który jest pełen rzeczy, w której nie możemy uwierzyć (jak np. obrzezanie kobiet), a które nas zaczynają obchodzić i przerażać, tym bardziej, że Smoleński pisze po prostu znakomicie. To jest język równie piękny co prosty, równie błyskotliwy co obdarty z udziwnień i taki, który jest niezwykle blisko bohaterów. A Ci bohaterowie mają swoje marzenia i nadzieję i są tak ludzcy, tak niby zwyczajni, że zostają z nami już na zawsze.

zobacz kolejne z 281 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd