7,43 (95 ocen i 37 opinii) Zobacz oceny
10
12
9
16
8
21
7
22
6
11
5
6
4
4
3
2
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788365897244
liczba stron
360
słowa kluczowe
miłość, granice
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Bezimienna

Opowieść o miłości, ale i o granicach, których nie wolno przekraczać zarówno w życiu, jak i po śmierci. Na spotkaniu autorskim pewien bardzo młody człowiek zapytał mnie, jak można zdobyć kobietę. Bo się zakochał, a ona nie. Wiem, jak można zdobyć żółty czepek albo prawo jazdy, ale kobietę? Z autopsji znam tylko dwa sposoby. 1. Przez zasiedzenie. 2. W niewyjaśniony sposób. Opowieść o miłości,...

Opowieść o miłości, ale i o granicach, których nie wolno przekraczać zarówno w życiu, jak i po śmierci.

Na spotkaniu autorskim pewien bardzo młody człowiek zapytał mnie, jak można zdobyć kobietę. Bo się zakochał, a ona nie. Wiem, jak można zdobyć żółty czepek albo prawo jazdy, ale kobietę?
Z autopsji znam tylko dwa sposoby.
1. Przez zasiedzenie.
2. W niewyjaśniony sposób.
Opowieść o miłości, ale i o granicach, których nie wolno przekraczać zarówno w życiu, jak i po śmierci. Pisarz samotnie mieszkający w wielkim domu wynajmuje pokój studentce malarstwa. Dziewczyna tworzy w ukryciu tajemnicze obrazy zamawiane przez ekstrawaganckich kolekcjonerów oraz gwiazdy Hollywood. Podobno są w stanie zapewnić nieśmiertelność… Mężczyzna zaś pisze kryminał niepokojąco zbieżny z wydarzeniami rozgrywającymi się wokół domu. Czy są one tylko inspiracją dla fikcji literackiej? Z czasem oboje zakochują się w sobie. Nie są jednak świadomi, że dla siebie nawzajem mogą stanowić zagrożenie.

 

źródło opisu: http://dobraliteratura.pl/produkt/powiem-ci-cos/

źródło okładki: http://dobraliteratura.pl/produkt/powiem-ci-cos/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (322)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 381
Łukaszo | 2018-03-18
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Przeglądam się w lustrze. Widzę swoje odbicie. Zastanawiam się czy to aby na pewno ja czy może już ktoś inny. Czuję, że każdy negatywny impuls przenika mnie na wskroś. Nie ma dnia abym nie myślał o tobie. To uczucie zawsze znajdzie jakąś lukę we mnie, zawsze znajdzie słaby punkt. Podchodzę do okna i patrzę na opuszczony dom na przeciwko. Podobno widać tam czasem zapalające się światła. Nic o tym nie wiem. Szkoda, że takie światło nie zapala się dla mnie, szczególnie, że ciemność nachodzi mnie tak często. Słyszę zbliżające się kroki za mną. Wiem, że to ty. Staram się tak myśleć. Chodź, powiem Ci coś.

Od samego początku, gdy usłyszałem o tej książce zapragnąłem ją przeczytać. Powieść Piotra Adamczyka (nie mylić z pewnym aktorem) od pierwszego szelestu...

książek: 476

"Literaturę rzecz jasna wymyślili mężczyźni. Głównie dlatego, że umiejętność ubierania w słowa bardzo pomaga w rozbieraniu kobiet"

I teraz już wiem na 100% czemu ta książka tak bardzo mi się spodobała - Piotr Adamczyk jest nie tylko dziennikarzem i filozofem, ale także magikiem słowa :)! W dodatku o niezwykle wysokim poziomie wrażliwości, która mnie osobiście zupełnie oczarowała. Uwaga - historia wciąga i jest mocno niepokojąca!

Właśnie skończyłam czytać ... i po raz kolejny zupełnie przepadłam! Ale że jak? czemu tak się stało? czyżbym coś przeoczyła? Mam kompletny mętlik w głowie.

Fantastyczny styl, cała masa błyskotliwych, zabawnych i życiowych uwag. Wielokrotnie śmiałam się w głos. Motyw kobiety - odwieczne próby zrozumienia jej i zaakceptowania jej odmienności. No i ten realizm - autor trafnie ukazuje problemy dzisiejszego (choć nie tylko) świata.
Myślę, że w dzisiejszych czasach światem rządzi internet i pieniądz....miłość jest, ale jej wartość została mocno nadszarpnięta....

książek: 416
zaczytana | 2018-03-27
Przeczytana: 27 marca 2018

10 gwiazdek daję za:

*przyjemność czytania
*prozę życia
*marzenia i miłość
*lekkość
*płynność
*plastyczność
*powieść w powieści
*nowatorstwo
*zakończenie
*kompozycję i język

I jeszcze ostatni cytat:
99.78 Najbardziej kaloryczny jest smutek. ilekroć mamy zły dzień, coś w pracy poszło nie tak albo znów się nie udało w miłości, sięgamy po czekoladę, lody lub za dużo wina, z czego wyraźnie widać, że człowiek nie tyje z łakomstwa lub obżarstwa, lecz ze smutku.

książek: 686
Patrycja Perzyna | 2018-05-30
Na półkach: 2018, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 05 maja 2018

Tytuł ładnie pasuje do książki, ciągle miałam wrażenie że coś do mnie mówi.. Nie opowiada jak to zwykle w książkach bywa, ale mówi- rzuca anegdotą czy poważnym przemyśleniem. Ja też czytając co kilka minut mówiłam ze smiechem lub usmiechem "przeczytam ci coś " I to bardzo często, bo ta książka to w sumie zbiór anegdot i fajnych cytatów. Jeszcze takiej nie czytałam. Rogów zagiętych w niej mam jakieś 80% z wszystkich stron. Zaliczyć trzeba ją do tych łatwych i przyjemnych i jest zlepkiem różnego rodzaju literatury. Jest trochę romansem trochę kryminałem- sensacją ciut w niej naukowych ciekawostek i psychologiczny wątek także jest. Urlopowo- wakacyjna. Spokojnie można ją brać do ręki w małej wolnej chwilce, bo czasem rozdział składa się z jednego zdania nie sposób się w niej zgubić. Postaci kilka, wszystkie warstwy książki są powiązane i żaden wątek nie jest wysunięty jako ten najważniejszy. Jestem fanką Piotra Adamczyka więc super obiektywna mogę nie być. Nie wymagałam też od tej...

książek: 925
Poetyka | 2018-04-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 kwietnia 2018

Nie wyobrażacie sobie jak bardzo czekałam na tę książkę. Bardzo podobało mi się "Pożądanie mieszka w szafie" i spodziewałam się kolejnej perełki.
Zaczęłam czytać i z każdą kartką mój entuzjazm gasł jak przysłowiowy diesel na mrozie.
Doszło do tego, że czytałam ją przez prawie dwa miesiące i wciąż nie mogłam doczytać i zrozumieć o co chodzi? Dlaczego ta, tak wysoko oceniania książka, w ogóle mnie nie porywa?
Otóż.... nie może porwać coś, co tak naprawdę chyba nie jest powieścią?
Jest główny bohater, dziewczyna, która się do niego wprowadza, jest wątek kryminalny (tak nieprawdopodobny, że aż śmieszny) i masa błyskotliwych spostrzeżeń i myśli o kobietach.
Ale...
To wszystko się nie łączy, nie ma głównej osi, która wszystko spina, krótkie rozdzialiki są poprzetykane "odkrywczymi" myślami pana Adamczyka, który chyba tylko po to napisał tę książkę, aby wstawić tam wszystkie swoje przemyślenia na temat związków. Jest tego tak dużo, że odwraca uwagę od głównych wątków i powoduje...

książek: 801
jovin | 2018-02-16
Na półkach: 2018, Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 14 lutego 2018

Nie przejdziesz obok tej książki obojętnie, możesz się starać, ale uprzedzam Cię już teraz - to niewykonalne. Brzmi jak reklama, prawda? Słusznie, chcę zachęcić do przeczytania tej książki wszystkich. Absolutnie każdego. Z własnego czytelniczego doświadczenia wiem, jak trudno znaleźć książkę, która potrafi poruszyć, wywołać emocje. Piotrowi Adamczykowi udało się to po raz kolejny. Już trzeci raz zachwycił mnie lekkością słowa, niezwykłym poczuciem humoru i wrażliwością.
Nie spodziewaj się jednak, drogi czytelniku, że "Powiem ci coś" jest pozycją podobną do "Pożądanie mieszka w szafie" lub "Domu tęsknot". Nie jest. To zupełnie inny wymiar. Do tej pory pan Adamczyk dał się poznać, jako czuły marzyciel, tu dla odmiany odsłania mroczne strony swojej wyobraźni.
Zaprasza do Łodzi, do wielkiego domu położonego przy parku, sąsiadującego z tajemniczą nieruchomością, w której na pozór nikt nie mieszka. Dzieli się z nami swoimi lękami i pragnieniami. Opowiada o równie pięknej, co...

książek: 762
KobieceRecenzje365 | 2018-03-31
Na półkach: Przeczytane

Na tę książkę natknęłam się naprawdę przypadkiem. Gdyby nie propozycja wydawnicza to ta pozycja kompletnie by mnie ominęła, a ja sama straciłabym kawał dobrej książki. Jak pewnie wydedukowaliście już sobie, przyciągnął mnie najbardziej opis, chociaż okładka jest w pewien sposób też przykuwająca. To tyle z mojego wstępu, ponieważ już nie mogę się doczekać, aby napisać Wam o moich wrażeniach po tej książce! Zapraszam serdecznie na recenzje!

Na pierwszym planie poznajemy pisarza, który jest bardzo samotny, chociaż można powiedzieć (na moje oko), że powodzi mu się w życiu, wynajmuje pokój studentce malarstwa. Tulinka - bo tak pieszczotliwie ją autor nazywa w książce, to dziewczyna z pasją, ale i małą tajemnicą. Między tą dwójką rodzi się uczucie, a za to na "drugim planie" poznajemy historię kryminalną, która w jakiś sposób (ah, ale bym wam powiedziała! ) łączy się z tą parką zakochanych.


To jest moja pierwsza przeczytana książka Piotra Adamczyka i powiem Wam, że czuję się z tym...

książek: 2748
tree | 2018-03-21
Przeczytana: 21 marca 2018

Chciałabym nauczyć się jej na pamięć, by mi się splątała z myślami na zawsze, by ją sobie opowiadać w głowie w wolnych chwilach.
Doskonała ...

książek: 616
annrecenzuje | 2018-06-13
Przeczytana: 10 czerwca 2018

"Czasami jest tak, że spotykasz kogoś przez przypadek, ledwie muśniesz go dłonią i potem o tym krótkim dotyku nie możesz zapomnieć, czujesz na opuszkach palców tęsknotę taką, jaką byś czuła całym ciałem, więc przypominasz sobie tę sekundę na dziesiątki sposobów, w myślach odtwarzasz krótki gest po wielokroć, zupełnie jakby to były zastygłe kadry w filmach animowanych, którym suma martwych punktów nadaje życie."



Niektóre książki uskrzydlają. W trakcie czytania czujesz dreszcz przebiegający po plecach, a oczy wpatrujące się w strony błyszczą z radości. Wyłączasz się. Ziemniaki już dawno się rozgotowały, ktoś dzwoni do drzwi od dobrych dziesięciu minut, a po podwórku przebiega tornado. A dla ciebie jest tylko tu i teraz. Musisz dowiedzieć się, co znajduje się na następnej stronie. Potem na kolejnej, aż wreszcie dochodzisz do jej końca i czujesz dwa sprzeczne uczucia. Radość, ponieważ poznałeś zakończenie historii, która w trakcie czytania zamieniła cię w zombie, z tą różnicą, że...

książek: 332
KasiaOlm | 2018-03-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 marca 2018

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Ile ja się nagłowiłam przy tej książce!

„Powiem ci cos” Adamczyka jest ciekawa, niepokojąca, lekka i szybka w czytaniu i zdecydowanie dowcipna. Jest w niej watek niby kryminalny i cały czas coś się dzieje, choć przyznam się, że były momenty w których przy niej przysypiałam. Aż do ostatniej części. Tutaj akcja przyspiesza, robi się naprawdę nieprzewidywalnie i wszystko się gmatwa. I to jak!

Książkę skończyłam czytać wczoraj i cały czas o niej rozmyślam. Mam wrażenie, że pogubiłam się w niej jak dziecko w lesie i nie potrafię znaleźć drogi do domu. Nic już nie jest takie jak było kiedyś, nic nie wygląda znajomo, nie wiem z którego kierunku przyszłam i w którym powinnam iść. I komu ufać?

Kim tak naprawdę jest nasz bohater? Co jest prawda, a co opowieścią snuta przez postać pisarza? Jak daleko to wszystko sięga? Gdzie to się zaczęło, w którym momencie występuje granica miedzy rzeczywistością a kłamstwem i urojeniami?

Jest to oczywiście celowy spisek autora przeciwko czytelnikom,...

zobacz kolejne z 312 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd