Cynkowi chłopcy

Tłumaczenie: Jerzy Czech
Wydawnictwo: Czarne
8 (5 ocen i 1 opinia) Zobacz oceny
10
0
9
1
8
3
7
1
6
0
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Цинковые мальчики
data wydania
ISBN
9788380492943
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodał
ilo99

Od 1979 do 1989 roku w czasie interwencji radzieckiej życie straciło co najmniej kilkaset tysięcy Afgańczyków, a kilkadziesiąt tysięcy radzieckich żołnierzy poniosło śmierć lub zostało rannych. Wyjeżdżali, by zostać bohaterami. Do kraju wracali jako bankruci – bez nóg, bez rąk, z koszmarami, które miały ich nigdy nie opuścić. Niektórzy wracali w cynkowych trumnach. Z opowieści weteranów,...

Od 1979 do 1989 roku w czasie interwencji radzieckiej życie straciło co najmniej kilkaset tysięcy Afgańczyków, a kilkadziesiąt tysięcy radzieckich żołnierzy poniosło śmierć lub zostało rannych. Wyjeżdżali, by zostać bohaterami. Do kraju wracali jako bankruci – bez nóg, bez rąk, z koszmarami, które miały ich nigdy nie opuścić. Niektórzy wracali w cynkowych trumnach. Z opowieści weteranów, pielęgniarek, matek i żon „afgańców” wyłania się wstrząsający obraz niepotrzebnej wojny; wśród zapierających dech w piersiach afgańskich krajobrazów rozgrywają się ludzkie dramaty, a odwaga i braterstwo przeplatają się z niegodziwością i okrucieństwem. Po publikacji książki Aleksijewicz została pozwana za znieważenie honoru i godności żołnierzy walczących w Afganistanie.

 

źródło opisu: https://czarne.com.pl/katalog/audiobooki/cynkowi-chlopcy

źródło okładki: https://czarne.com.pl/katalog/audiobooki/cynkowi-chlopcy

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2272)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 942
Alicja | 2017-04-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 07 kwietnia 2017

"Dla tych chłopców granice moralności określa wojskowy rozkaz " (str 15) strzelać... czy nie strzelać.
Jest to powieść dokumentalna o nieznanym obliczu wojny w Afganistanie, straszna, przejmująca prawda o niej. Oparta na bezpośrednich relacjach uczestników i ich rodzin. Młodzi niedoświadczeni chłopcy, ze sprzętem i odzieżą z czasów II Wojny Światowej jechali tam z misją budowy socjalizmu, dopiero na miejscu spotykali się z okrutną prawdą.Obraz codziennej wojennej rzeczywistości z namiastką szaleństwa. Każdy z nich chciał przeżyć, wrócić do domu, lecz wojna zmieniła ich nieodwracalnie.
W ogniu walki nie było czasu na myślenie, wyobraźnia była przytępiona, stawali się maszynami do zabijania, wiedząc jedno, kto szybciej strzeli ten przeżyje.
"Przywykłem do cudzej śmierci, bałem się tylko własnej " (str 33)
Kto przeżył wracał, jednakże smutne to były powroty,złamani psychicznie, wypaczeni umysłowo, kalecy nie potrafili otrząsnąć się z wojennego koszmaru, a państwo odwracało się od nich...

książek: 6696
allison | 2015-10-12
Przeczytana: 08 października 2015

O książkach Swietłany Aleksijewicz trudno mi pisać opinie - zawsze mam wrażenie, że każde moje zdanie w odniesieniu do jej twórczości wyda się trywialne i pozostawiające niedosyt.

Szczególnie jest to trudne w przypadku "Cynkowych chłopców", reportażu, którego bohaterowie sami często podkreślają, że brak im słów na opisanie własnych przeżyć i uczuć. To samo kilkakrotnie mówi autorka. Może dlatego nie szafuje ona słowem, jest oszczędna w opisach, nie rozdziera szat, ale ten właśnie dystans i ekonomia słowa robią na czytelniku większe wrażenie niż jakakolwiek fantazyjna i barokowa stylistycznie opowieść.

Wojna w Afganistanie pokazana jest tu z perspektywy najczęściej młodziutkich żołnierzy i ich bliskich. Jedni i drudzy są ofiarami dźwigającymi niewyobrażalny bagaż doświadczeń.
Już pierwsze zdania otwierające książkę, będące relacją poranionej psychicznie matki, dotykają czytelnika do żywego. Z tym uczuciem emocjonalnego paraliżu, przerażenia i szoku odbiorca musi wciąż na nowo...

książek: 458
veinylover | 2016-09-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 15 września 2016

Książka tak mocna i jawnie prawdziwa, że recenzowanie jej wydaje się wręcz działaniem świętokradczym. Daję 9 gwiazdek,może powinienem dać 10?
Zatem książki jako takiej recenzować nie będę.
Kilka refleksji związanych z jej treścią, nie oceniających książki, tylko odnoszących się do ukazanych w niej faktów.
1. Komuchy, to przerażająca kasta zagrażająca światu wciąż i to nie mniej, niż islam.
2. Społeczeństwa przeżarte totalitaryzmem idiocieją i moralność ich członków staje się moralnością Kalego.
3. W odniesieniu do ostatniej części książki, w której opisane jest ciąganie autorki po sądach mam do powiedzenia tylko tyle:
KOMUCHY WSZYSTKICH KRAJÓW. NIENAWIDZĘ WAS Z CAŁEGO SERCA I Z SIŁ CAŁYCH. Z OKAZJI IMIENIN WASZYCH, URODZIN, DNIA MATKI, DNIA KOBIET, DNIA OJCA, DNIA KOMINIARZA, ŚWIAT KOŚCIELNYCH, ŚWIĄT ŚWIECKICH, IMPREZ i wszelkich BIB - życzę wam z całego serca i sił moich - WSZYSTKIEGO NAJGORSZEGO.

książek: 722
Na półkach: Przeczytane

„Cynkowi chłopcy” zawierają relację uczestników radzieckiej interwencji w Afganistanie. Wachlarz punktów widzenia jest bardzo szeroki – od żołnierzy liniowych, przez dowódców, lekarzy i kucharki, aż na matkach poległych kończąc – dzięki czemu otrzymujemy obraz kompletny, pozwalający nam nieco bardziej zrozumieć okrucieństwo tamtej wojny. Autorka wykonała kapitalną pracę jeżdżąc po całym kraju i wykonując wywiady, narażając się na łzy, złość, odtrącenie, pewnie niejednokrotnie niechęć i groźby. Efektem jest dzieło niezwykle wymagające. Choć reportaże czytam każdego roku, zdarzało mi się czytać także relacje wojenne, to właśnie ta pozycja w sposób najbardziej dotkliwy ukazała mi bezsens i znaczenie słowa wojna. W czasie czytania przed oczami miałem popularne zdanie z okładek wielu książek popularnych „trup ściele się gęsto”, co ma zachęcać do lektury, sprawiać że przeciętny Polak znudzony pracyą sięgnie po nią chętnie. Drodzy czytelnicy, jak potrzebujecie takich atrakcji sięgnijcie...

książek: 2638
beata | 2017-05-04
Przeczytana: 04 maja 2017

„Byliśmy żołnierzami, posłano nas tam. Wykonywaliśmy rozkazy. Złożyłem przysięgę wojskową. Na kolanach całowałem sztandar.”

„Uczcie się myśleć, żeby z was nie zrobili kolejnych głupców. Cynkowych żołnierzyków.”

„Oczywiście generałowie nie strzelają do kobiet i dzieci, ale wydają rozkazy. A teraz to my jesteśmy wszystkiemu winni! My, żołnierze! Teraz nam mówią, że wykonać zbrodniczy rozkaz to zbrodnia. A ja wierzyłem tym, którzy wydawali rozkazy! Wierzyłem! Jak pamięcią sięgam, zawsze uczono mnie wierzyć. Tylko wierzyć! Nikt mnie nie uczył myśleć: wierzyć czy nie wierzyć, strzelać czy nie strzelać?”

„A gdybym nie trafił na tę wojnę? Byłbym szczęśliwy… Nigdy bym się nie zawiódł na sobie samym i nie wiedział nic z tego, czego lepiej o sobie nie wiedzieć.”

„Swoje pokolenie nazywam >pokoleniem wykonawców<. Wojna afgańska to punkt szczytowy naszej tragedii.”

„Wojna nie czyni człowieka lepszym. Wyłącznie gorszym. Bez żadnych wątpliwości. Nigdy nie wrócę do tego dnia, kiedy ruszyłem...

książek: 2098
Wojciech Gołębiewski | 2018-10-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 października 2018

Nikt nie wątpi w zdolności pisarskie Aleksijewicz, ale jej uwikłania polityczne wzbudzają wiele kontrowersji o czym każdy zainteresowany może wyczytać w Wikipedii. Cytuję jedynie wątek „polski”:
„..Dnia 12 czerwca 2016 roku, podczas spotkania z czytelnikami w bibliotece publicznej w nowojorskim Brooklynie, pisarka powiedziała, że Polacy mordowali Żydów, a nawoływać do tego mieli księża podczas mszy…. :
"Kolaboranci, którzy działali na terenie Białorusi, oni wszyscy byli z Ukrainy. Powiem więcej, nie tylko na Litwie i Łotwie niszczono Żydów, jeszcze zanim przyszli tam Niemcy. To miało miejsce również na Ukrainie. A najgorzej odnosili się do Żydów Polacy. Bywało, że księża wprost na kazaniach mówili: 'Zabij Żyda'"….”
Przed następnym cytatem poznajmy istotną uwagę z tej samej strony Wikipedii:
„…Co znamienne, w wypowiedziach wielu białoruskich publicystów niechętnych tej grupie narodowej, czy podważającej jej samoświadomość, chętnie używa się...

książek: 850
Lilian | 2018-10-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 października 2018

Na początku miałam wątpliwości, czy w ogóle tę książkę oceniać, ale przekonały mnie do tego końcowe fragmenty dotyczące postępowania sądowego jakie wytoczyli Aleksijewicz niektórzy z bohaterów tego dokumentu.
Nie bronię autorki, bo na postawie tego co napisał Wojtek Gołębiewski w jednej ze swoich recenzji - Aleksijewicz święta nie jest i ma klika kontrowersyjnych wypowiedzi dotyczących Polaków, co powoduje iż nie przyjmuję bezkrytycznie tego co mówi, tym bardziej, że nie jest to poparte faktami.

Aczkolwiek tutaj autorka pisze i to pisze dobrze, realistycznie i wiarygodnie zawierając to co opowiedzieli jej bohaterowie i matki żołnierzy, z którymi się spotykała. A że prawda o wojnie jaką stoczyli Rosyjscy żołnierze w Afganistanie nie jest ani piękna ani chwalebna to już w dzisiejszych czasach większość ludzi wie.

Aleksijewicz pokazuje tu cały syf wojny, niepotrzebną śmierć żołnierzy w imię.... NICZEGO.
I to jest dramatem tych ludzi, którzy tam byli i ich rodzin, bo tak naprawdę...

książek: 3585
ZaaQazany | 2016-09-15
Na półkach: Przeczytane, ZaaQ'16
Przeczytana: 15 września 2016

à la guerre comme à la guerre*

Po przeczytaniu mam trudność z ukształtowaniem własnej obiektywnej opinii na temat książki. Powód? Lektura powoduje duże obciążenie emocjonalne. I gdybym oceniał tło, to ocena byłaby maksymalna. Natomiast co do treści.
W wydaniu mamy 2 części. Pierwsza to właściwi Cynkowi chłopcy, druga - relacje ze sprawy wytoczonej Aleksijewicz za treści ukazane w książce.
Pierwsza część - gdybym miał ją nazwać jednym słowem, to powiedziałbym "spowiedź". Patrzę też na to z nieco szerszej perspektywy - żołnierze radzieccy po powrocie z wojny w Afganistanie w swoim zachowaniu niczym nie różnią się od weteranów US Army po wojnach w Wietnamie czy Zatoce Perskiej. Te same koszmary, te same zaburzenia adaptacyjne, te same skłonności do nadużywania substancji psychoaktywnych. Diagnoza brzmi krótko: PTSD (zespół stresu pourazowego). Nie należy traktować wojny w Afganistanie jako odrębnego bytu od innych wojen, natomiast czy bytem jest wojna?
Smutno mi było, gdy czytałem te...

książek: 823
Degamisz | 2018-11-13
Na półkach: Reportaż, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 13 listopada 2018

Nie wiedzieć czemu traktowałem do tej pory literaturę faktu po macoszemu. Czytałem od wielkiego dzwonu a i to wybrane rzeczy, głównie biografie, pamiętniki czy wywiady. Reportaże jednak pomijałem, nie ze względu, że ich nie lubię bądź nie cenię, tylko bardziej z powodu jako takiego braku zainteresowania tą konkretną formą literacką. Całkowicie niesłusznie, postanowiłem się na reportaże otworzyć, dać im szansę. Można powiedzieć, że rzuciłem się na nie wręcz zachłannie.

Reportaż Aleksijewicz „Cynkowi chłopcy” na mojej półce przeleżał przeszło rok czasu zanim się za niego zabrałem. A kiedy zacząłem go czytać to nie byłem w stanie się oderwać. Mocna, wstrząsająca, brutalna treść, nierzadko jeżąca włos na głowie. Niesamowita relacja składająca się prawie wyłącznie z opowieści weteranów oraz rodzin poległych żołnierzy biorących udział w agresji ZSRR na Afganistan. Reportaż ten cechuje ogromny obiektywizm. Autorka dopuszcza do głosu jedynie swoich rozmówców, nie ma tu jej osobistych...

książek: 1268
Anna | 2016-05-09
Przeczytana: 06 maja 2016

„Wykonanie zbrodniczego rozkazu jest zbrodnią. Zbrodnią bez przedawnienia”

Cynkowi chłopcy to rosyjscy żołnierze, którzy zginęli walcząc w Afganistanie. Bohaterowie czy ofiary?

„Chociaż w tym życiu człowiek jest najważniejszą wartością, to w zbrodniczy sposób zostaje on zmieniony w trybik machiny politycznej i zbrodniczo wykorzystany jako mięso armatnie w wojnach wywoływanych przez ambitnych przywódców państwowych.”

„Cynkowi chłopcy” Swietłany Aleksijewicz to głos, którego trzeba posłuchać i wykrzyczeć…

„ludzie, nie pozwólcie, żeby ten krwawy koszmar się powtórzył!”
GORĄCO POLECAM!

zobacz kolejne z 2262 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Swietłana Aleksijewicz z Nagrodą Nobla!

Sekretarz Akademii Szwedzkiej ogłosiła, że tegoroczną laureatką Nagrody Nobla w dziedzinie literatury została białoruska reportażystka Swietłana Aleksijewicz. Pisarka była wskazywana przez bukmacherów jako tegoroczna faworytka - chociaż raz się nie pomylili.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd