Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Jak oni pracują. Rozmowy z polskimi twórcami

Wydawnictwo: W.A.B.
6,81 (96 ocen i 14 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
5
8
14
7
37
6
30
5
6
4
2
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788328042322
słowa kluczowe
pisarze, pisarki, praca pisarza,
język
polski
dodała
AMisz

Kulisy pracy kreatywnych umysłów. Andrzej Sapkowski siada do pisania już o ósmej rano niczym urzędnik, Jacek Dehnel woli pracować spontanicznie. Bohdan Butenko włącza telefon tylko na dwie godziny dziennie, Jerzy Pilch uważa, że wyłączanie telefonu to nadgorliwość. Katarzyna Bonda zanim zacznie pisać tworzy całe pudła notatek, Joanna Bator po prostu podąża za bohaterami. Przemek Dębowski...

Kulisy pracy kreatywnych umysłów.

Andrzej Sapkowski siada do pisania już o ósmej rano niczym urzędnik, Jacek Dehnel woli pracować spontanicznie. Bohdan Butenko włącza telefon tylko na dwie godziny dziennie, Jerzy Pilch uważa, że wyłączanie telefonu to nadgorliwość. Katarzyna Bonda zanim zacznie pisać tworzy całe pudła notatek, Joanna Bator po prostu podąża za bohaterami. Przemek Dębowski najbardziej lubi pracować w Ikei, Sylwia Chutnik tylko u siebie w domu. Wanda Chotomska tworzy w łóżku, Marek Bieńczyk przy swoich dwóch biurkach. Michał Śledziński nie potrafi pracować bez muzyki, Beata Chomątowska – bez umytych okien. Papcio Chmiel zaś uważa, że zawsze jest w pracy.

Jednak mimo wszystkich różnic, twórcze umysły łączy jedno: wszystkie te rytuały i zwyczaje mają im pomóc w obróceniu pomysłu w dzieło sztuki. Zebrane przez Agatę Napiórską metody pracy tuzów polskiej literatury, nauki i sztuki są niezwykle ciekawym i cennym wglądem w duszę i życie artystów. Nie mówiąc o tym, że to lektura pełna doskonałego humoru.

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 281
Inga | 2017-04-22
Na półkach: 2017
Przeczytana: 22 kwietnia 2017

Dla osoby, która uważa dialog za lekturę niemalże idealną, 400 stron wywiadów z 58 osobami ze świata kultury: pisarzami, artystami malarzami, twórcami komiksów i picturebooków oraz muzykami stanowi powód do wzmożonej ekscytacji.

Jak się okazało, Anna Napiórkowska nie ma jednak mocy Agnieszki Drotkiewicz, czy Zofii Zaleskiej. Jednak to nie znaczy, że miałam do czynienia z marną pozycją. Nie. Jedynie to, że przy lekturze nie doświadczyłam zbyt wielu momentów „acha” i chwil głębokiej inspiracji.
Jakie są jednak zalety „Jak oni pracują?”?

Po pierwsze, rozmowa z Andrzejem Sapkowskim była, jak na niego, niezwykle przyjemna. Bo, aby tego zbyt dosadnie nie ująć, autor „Wiedźmina” miewa tendencję do przemawiania w sposób trochę arogancki i zadufany z wyżyn tronu ojca polskiej fantastyki. Warto tylko wspomnieć jego kuriozalną rozmowę w Magazynie Książki, gdzie na pytania odpowiadał oszczędnie pogardzając tymi, którzy języków nie znają. Dodatkowo „Historia i Fantastyka”, czyli wywiad-rzeka z Beresiem, gdzie w paru momentach Sapkowski odmawia odpowiedzi na pytanie, bo twierdzi, że go nie usłyszał.

Tutaj, był w miarę uprzejmy, nie szafował cytatami i powiedzonkami w obcych językach, no i nie napomknął, że ma IQ na poziomie ok 200. Co spowodowało, że jego odpowiedzi były rzeczowe i ciekawe? Nie wiem. Może urok Anny Napiórkowskiej, może krótkość wywiadu, może forma korespondencyjna?

Drugim atutem „Jak oni pracują?” jest odczarowanie procesu tworzenia. Znalazłam bardzo dużo miejsc wspólnych w mojej pracy i w zarządzaniu firmą z pracą twórczą artystów. Stres, konsekwencja bywa, że i prokrastynacja zdarzają się każdemu. Mało było też epatowania stylem a la Witkacy (wyjątek Marek Raczkowski), a każdy z rozmówców wydawał się dobrze społecznie funkcjonującą jednostką. Choć Łukasz Orbitowski sprawiał wrażenie napiętego.

Ostatnim ważnym elementem była radość jak płynęła z robienia tego, co się lubi. Wszystko ładnie można podsumować słowami Jakuba Żulczyka (scenarzysta)
„ I generalnie jestem pewien, że pomimo różnych codziennych problemów, trosk i tak dalej prowadzę najlepsze życie, jakie mogłem mieć.” (str. 282)

Co jest dla mnie minusem? Przede wszystkim powtarzalność pytań i długość wywiadów. Czasem, aż mnie korciło dopytać o coś jeszcze w związku z ich pracą.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Sekrety roślin i zwierząt w miejskiej dżungli

Przeczytałam tylko historię o gołębiach. Nie dla przyrodników po studiach biologicznych. Nie dowiedzą się z niej niczego nowego. W książce jest za duż...

zgłoś błąd zgłoś błąd