Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Chcę żyć Dziennik radzieckiej uczennicy 1932 - 37

Wydawnictwo: Świat Książki
5,57 (97 ocen i 14 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
5
8
10
7
13
6
21
5
23
4
9
3
10
2
2
1
3
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788324700035
liczba stron
368
język
polski

Gdy w 1932 roku zaczęła prowadzić dziennik, miała czternaście lat. Ostatnich wpisów dokonała jako osiemnastolatka, w 1937 roku. Była jedną z tysięcy zwyczajnych dziewcząt: ani wybitnie utalentowaną, ani piękną. Dręczyły ją rozterki dojrzewania, podobali się chłopcy, obserwała rówieśników i dorosłych wokół siebie, uczyła się życia, które wydawało się jej całkiem normalne. A przecież takie nie...

Gdy w 1932 roku zaczęła prowadzić dziennik, miała czternaście lat. Ostatnich wpisów dokonała jako osiemnastolatka, w 1937 roku. Była jedną z tysięcy zwyczajnych dziewcząt: ani wybitnie utalentowaną, ani piękną. Dręczyły ją rozterki dojrzewania, podobali się chłopcy, obserwała rówieśników i dorosłych wokół siebie, uczyła się życia, które wydawało się jej całkiem normalne. A przecież takie nie było! Nina dorastała w Moskwie w latach trzydziestych XX wieku. W czasie, gdy najścia na mieszkania, indoktrynacja w szkołach, zakładach pracy i gazetach nasilały się, a Stalin dokonywał ostatecznych czystek. Dziennik, odnaleziony w archiwach NKWD, jest wstrząsającym dokumentem codzienności w państwie totalitarnym.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (211)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2101

932 roku zaczęła prowadzić dziennik, miała czternaście lat. Ostatnich wpisów dokonała jako osiemnastolatka, w 1937 roku. Była jedną z tysięcy zwyczajnych dziewcząt: ani wybitnie utalentowaną, ani piękną. Dręczyły ją rozterki dojrzewania, podobali się chłopcy, obserwowała rówieśników i dorosłych wokół siebie, uczyła się życia, które wydawało się jej całkiem normalne. A przecież takie nie było! Nina dorastała w Moskwie w latach trzydziestych XX wieku. W czasie, gdy najścia na mieszkania, indoktrynacja w szkołach, zakładach pracy i gazetach nasilały się, a Stalin dokonywał ostatecznych czystek. Dziennik, odnaleziony w archiwach NKWD, jest wstrząsającym dokumentem codzienności w państwie totalitarnym.

Jestem zła. Na siebie i na tę książkę. Na siebie, bo nie dokończyłam tej książki. Na książkę, bo mi to uniemożliwiła.

Po opisie na okładce spodziewałam się "zadziwiająco dojrzałych" komentarzy rzeczywistości, w jakiej przyszło jej żyć. A niczego takiego de facto tutaj nie znalazłam....

książek: 415
Paulina | 2011-01-20
Na półkach: Przeczytane

Kompletnie nie zgadzam się z poprzedniczką, przecież to jest pamiętnik, który dziewczyna zaczyna pisać w wieku 13 lat, to naturalne że woli opisywać pierwsze miłości, historie życia codziennego, niż okrucieństwa wojny ktore do niej az tak bardzo na poczatku nie docierają. To jest tylko tło wydarzeń rozgrywajacych sie na kartach tej książki. Ale rzeczywiście, jeżeli ktos spodziewał się opisów grabienia wsi, najazdów, bombardowań i opisów gwałtów, może poczuć się rozczarowany.

książek: 1524
chiave | 2012-11-28
Przeczytana: 28 listopada 2012

Ciekawa i nietypowa to rzecz: panieński memuar z czasów szalejącego stalinowskiego terroru. Autorką pamiętnika jest bardzo młoda dziewczyna, więc i tematy są w nim dziewczyńskie: szkoła, koleżanki, pierwsze zakochania, życie domowe, niepokoje dojrzewania. Ale też - choć nie jest to głównym tematem zapisków - zaskakujące swoją trzeźwością oceny realiów życia publicznego i poczynań władzy. Co zaskoczyło mnie najbardziej, to fakt, że mimo młodego wieku autorka robi wrażenie dużo bardziej świadomej niż jej starsze siostry i, w przeciwieństwie do nich, zupełnie niepodatnej na propagandę. A także dużo przenikliwszej w ocenie stalinowskiej rzeczywistości. To zresztą zaprowadziło ją - i resztę jej rodziny - na Łubiankę, a potem na Kołymę.
Wśród opinii o tej książce pojawił się zarzut, że nudna, że dłużyzny, że się powtarza... Zaskoczył mnie taki brak zrozumienia i, niestety, wrażliwości: ten tekst to przecież nie powieść szpiegowska, tylko autentyczne, osobiste zapiski młodej dziewczyny,...

książek: 65
Edyta | 2011-08-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 marca 2011

Książka ta dalece odbiega od podręczników historii. Polecam tym, którzy na chwilę chcieliby zanużyć się w codzienności tamtych czasów. Autorka opisuje przede wszystkim doświadczenia, których zaznawała każdego dnia. W swym dzienniku zawarła swoją miłość, radość, ból, gniew, ale również prawdę o państwie radzieckim z lat 1932-37 widzianą oczami nastolatki.

książek: 448
Anna | 2013-07-07
Przeczytana: 06 lipca 2013

Pierwsza część pamiętnika "wchodzi" bardzo gładko - ot, codzienne życie czternastolatki. Co prawda czternastolatki nad wyraz dojrzałej i zdolnej zauważyć wady bolszewizmu, ale nadal niespecjalnie odstającej od rówieśników.
W częći drugiej Nina przechodzi wewnętrzną przemianę. Staje się małomówna, myśli o śmierci i zadurza się bez pamięci we własnym cierpieniu, którego powodem jest... Ha, nastolatka sama nie wie, gdzie leży źródło jej bezdennego smutku.
Część trzecia opiewa kult mężczyzny jako istoty najdoskonajlszej. Autorka na przemian gardzi mężczyznami i pragnie zainteresowania z ich strony.
Myślę, że gdyby odchudzić całość o kwestie związane z nieszczęśliwymi miłościami Niny i jej załamaniami psychicznymi, pozostała 1/5 byłaby kwintesencją obrazu lat międzywojennych w ZSRR. Wszak sama napisała pod koniec pamiętnika: "Przejrzałam dzisiaj kilka moich zapisków i naprawdę zrobiło mi się wstyd: pesymizm i chłopcy, chłopcy i pesymizm."

książek: 2964
Zuela | 2013-03-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Życie w Rosji Radzieckiej widziane oczami uczennicy szkoły średniej.Bardzo przejmujący obraz dnia codziennego tamtych czasów

książek: 1
Jurek | 2013-09-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 04 września 2013

Absolutnie nie zgadzam się z opinią zawartą w opisie książki, że "Chcę żyć. Dziennik radzieckiej uczennicy 1932 - 1937" jest "wstrząsającym świadectwem czasów stalinowskiego terroru". Jest to pamiętnik młodziutkiej panny Niny, która bardzo cierpi (jak większość panien w wieku dojrzewania) na skutek niedostatków swej urody (ma zoperowanego zeza) oraz przeświadczenia, iż nie dość,że jest brzydka, to jeszcze głupia i pospolita,jak otaczające ją szkolne koleżanki. A ona tak chciałaby być piękną, mądrą, porażać otoczenie nietuzinkową osobowością i wyrafinowanym kobiecym czarem. Informacje o szalejącym wokół stalinowskim terrorze na kartach dziennika pojawiają się sporadycznie i są bardzo skąpe. Być może lęk przed dostaniem się "dziennika" w niepowołane ręce sprawiał że, młodociana autorka stosowała surową autocenzurę. Wpis pod datą 21 sierpnia 1933 r. informuje na przykład, że w centrum Moskwy są sklepy komercyjne, "w których zawsze panuje ożywienie, przy ladach tłoczą się wymalowane,...

książek: 294
cynaderki | 2013-04-23
Na półkach: Przeczytane

Przeciętny pamiętnik, przeciętnej dziewczynki, ale powstały w czasach, gdy opowiadanie nawet o błahych sprawach groziło poważnymi konsekwencjami. Autorowi, jego bliskim i wielu przypadkowym osobom.

Zwykłe dorastanie ma miejsce zawsze i wszędzie. Nawet w rzeczywistości totalitarnej. Może właśnie najbardziej wstrząsające powinno być to, że dla autorki pamiętnika tamten świat donosów, podejrzeń i łagrów jest normą.

książek: 368
sylvii7 | 2010-10-13

Nic specjalnego....główna bohaterka skupia się generalnie tylko na swoich obiektach uczuć- jak nie na jednym koledze to na drugim i tak przez całą książkę......uważam czas poświęcony tej książce za zmarnowany:(

książek: 326
Midsummer12 | 2015-02-24
Na półkach: Przeczytane

Trochę nudna, ale opisuje charakter Rosji sowieckiej i ciekawie, z punktu widzenia dziecka, charakteryzuje trudne dla Rosjan lata 30.

zobacz kolejne z 201 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd