Utracone dzieciństwo

Tłumaczenie: Jacek Mazur
Wydawnictwo: Nowy Świat
7,27 (81 ocen i 16 opinii) Zobacz oceny
10
3
9
7
8
25
7
29
6
12
5
2
4
2
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The lost childhood
data wydania
ISBN
83-7386-165-3
liczba stron
229
słowa kluczowe
Holocaust
język
polski
dodał
gabin

Utracone dzieciństwo , napisane w języku angielskim i wydane po raz pierwszy w Stanach Zjednoczonych w 1989 r., ukazało się wkrótce w trzech kolejnych wydaniach. Książka w krótkim czasie została przetłumaczona na sześć języków i doczekała się mnóstwa recenzji i słów uznania od osobistości ze świata mediów, polityki, filmu i teatru. W maju br w Nowym Jorku miała premierę opera, będąca adaptacją...

Utracone dzieciństwo , napisane w języku angielskim i wydane po raz pierwszy w Stanach Zjednoczonych w 1989 r., ukazało się wkrótce w trzech kolejnych wydaniach. Książka w krótkim czasie została przetłumaczona na sześć języków i doczekała się mnóstwa recenzji i słów uznania od osobistości ze świata mediów, polityki, filmu i teatru. W maju br w Nowym Jorku miała premierę opera, będąca adaptacją książki, w reżyserii Gottfrieda Helfericha Wagnera.

Po szesnastu latach od wydania amerykańskiego książka ukazuje się w Polsce.
Rekomendują ją prof. Władysław Bartoszewski, ks. Adam Boniecki i prof. Michał Głowiński.

Utracone dzieciństwo jest pamiętnikiem z lat dzieciństwa Yehudy Nira, obecnie profesora psychiatrii na wydziale medycyny Uniwersytety Cornell, którego miejscem urodzenia i pierwszych lat życia był polski Lwów. Jest osobistą, poruszającą relację z wstrząsającej wędrówki żydowskiej rodziny, zmuszonej do ucieczki przed zagrożeniem Holocaustu.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (222)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2662
beata | 2018-11-30
Przeczytana: 30 listopada 2018

“Odczucie pewnej ochrony, należnej dziecku, zdruzgotane zostało kulą, która zabiła mojego małego kuzyna. Nagle uświadomiłem sobie, że mogę być następnym; wiek przestał być jakąkolwiek ochroną.”

„Utracone dzieciństwo” jest wspomnieniem amerykańskiego profesora psychiatrii na wydziale medycyny lat, które zazwyczaj wywołują skojarzenia z radością, beztroską i zabawą, a które u autora były latami najcięższych doświadczeń strachu, wynaturzenia, postawienia na głowie świata wartości. To poruszająca relacja z ciągłej ucieczki żydowskiej rodziny przed śmiercią. Lwów, polska wieś, Warszawa, niemiecki obóz pracy, podberlińskie gospodarstwo rolne… Chłopiec, starsza o kilka lat siostra i ich matka. Sięganie do worka ze swoimi mocnymi stronami: aryjski wygląd matki, niezwykła uroda Lali, nieszablonowe myślenie chłopca. Wzajemna bliskość, troska, pomieszanie ról. Strach i brawura, spryt i głupota. Łut szczęścia. I jeszcze jeden łut. I jeszcze. Bo w ich sytuacji trzeba było szczęścia bardzo...

książek: 81
Mavia2033 | 2018-12-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 grudnia 2018

Autor napisał te książkę w 1986 roku, 40 lat po wydarzeniach, o których opowiada. Choć miał 9 lat, gdy wojna się zaczęła i piętnaście, gdy się skończyła - znakomicie zapamiętał wiele szczegółów. Myślę, że potem rozmawiał wiele z matką, może z siostrą Lalą, które ocalały wraz z nim.
Opowieść jest niesamowita. Żydowski, obrzezany, jak należy chłopiec przetrwał, bo udawał katolika. Zależnie od sytuacji brano go za Polaka lub ...Niemca. Szkoda, że trochę nieoczekiwanie zakończył opowieść na wiośnie 1945 roku, w trakcie wędrówki do ojczyzny, czyli Polski. W 1959 roku przecież wyjechał do USA(ale skąd?), tam został znanym lekarzem psychiatrą. Ciekawe, jak do tego doszło.I dlaczego. We wspomnieniach przytacza wiele przykładów polskiego antysemityzmu. Jakoś ocaleni Żydzi musieli sobie z tym radzić.
W czasie wojny Julek dorasta, także dojrzewa seksualnie. Stąd niesamowite opisy życia erotycznego w czasie wojny, w czym zresztą także brał nie zawsze chlubny udział.
Miał niezwykłe...

książek: 2285
kasandra_85 | 2012-04-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: kwiecień 2012

http://kasandra-85.blogspot.com/2012/04/utracone-dziecinstwo-yehuda-nir.html

książek: 1212
Weronika | 2011-12-23
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Wojenne
Przeczytana: 11 grudnia 2011

„Okrucieństwo tej wojny zniszczyło moje dzieciństwo, pozbawiając mnie radości i wzruszeń należytych dziecku. Nigdy tez nie uczestniczyłem w dziecięcych zabawach. Ich idea wydała mi się teraz tak obca, że nie mogła już dostarczyć żadnej radości.”*

Pamiętacie swoje dzieciństwo? Zabawy w chowanego, beztroskie lata, wycieczki, poszukiwanie skarbów, wielkie bale, niezliczone berki, klasy, czy jazda na rolkach? Teraz pomyślcie, że to wszystko jednym ruchem dłoni Wam ktoś niszczy. Albo gorzej. Ktoś w ogóle nie daje Wam szansy na spróbowanie tej beztroski, zmusza o ciągłego napięcia, wyczekiwania, obawy o życie swoje i bliskich.

Lata 1939-1945 to okres tak ciężki, że Polakom cały czas trudno o nim mówić. Nikt z nas nie może zrozumieć co w tym czasie kierowało Hitlerem, czy wieloma innymi osobami. Przecież życie straciło wtedy tak wiele niewinnych osób, w tym malutkich dzieci…

Coraz więcej historii wychodzi teraz na światło dzienne, ludzie nie boja się mówić o swoich przejściach, wielu...

książek: 24
Zaczytana84 | 2018-07-12
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 01 sierpnia 2014

Jedna z nielicznych książek o ukrywającym się żydowskim dziecku, przy której można uśmiać się do łez. Jehuda po latach opisuje swoje przeżycia z brutalną szczerością względem samego siebie.
Szczegółowo opisuje podglądanie niemieckiej dziewczynki, obmacywanie współtowarzyszki wokół umierających ludzi podczas jazdy wagonem bydlęcym i przyznaje z wyrzutami sumienia, że parzył przypalonym patykiem zadek osła by ten szybciej szedł. Opowiada o ludzkim wynaturzeniu w obozach zagłady, ale też nie szczędzi komicznych sytuacji jakie miały miejsce podczas pozorowania się na katolickiego chłopca w czasie, gdy przyszło mu się ukrywać.
Podziwiam odwagę tego człowieka jaką się wykazał opisując z taką szczerością swoje życie w okupowanym kraju.

książek: 523
fiona | 2013-04-13
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 12 kwietnia 2013

Bardzo wciągnęła mnie historia żydowskiego chłopca i jego rodziny osadzona w czasach II wojny światowej.Czułam tylko lekki niedosyt z powodu zakończenia, które nie opowiada o dalszych losach rodziny po 1945r.Nasz bohater ma 15 lat kiedy kończy się wojna.Całe życie przed nim.Ciekawa byłam jak poradzi sobie z traumatycznymi przeżyciami i jak będzie wyglądał powrót do normalnego życia...Szkoda,że o tym nie napisał.

książek: 669
Alicja | 2011-08-26
Na półkach: Przeczytane, 2011
Przeczytana: 22 sierpnia 2011

„Dni wydawały się bezkresne i nie zachodziło nic, co byłoby zdolne przerwać narzuconą sobie ciszę. Wyobrażałem sobie, że tak musi czuć się więzień skazany na dożywocie.I wyglądałoby na to, że zostałem skazany na ten rodzaj kary jedynie za swą przynależność etniczno-religijną, za to, że urodziłem się Żydem. Musiałem cierpliwie czekać, na ewentualne ułaskawienie.”

Czytając teraz te słowa wydają się mi zupełnym absurdem. Żyjąc w czasach wszechobecnej tolerancji myśl o tym, że jeszcze niedawno, czyjaś religia bądź poglądy mogły być pretekstem do pozbawienia go życia, prześladowania, torturowania i znęcania się zarówno fizycznie jak i psychicznie napawa mnie lękiem, strachem i niezrozumieniem. Jak człowiek może pałać tak wielką nienawiścią do drugiej osoby, jak może ją zastraszać, znęcać się, patrzeć na to jak ona cierpi, a jedynym argumentem przemawiając za jego poglądami ma być wiara, czy pochodzenie? Przecież chyba w każdym z nas jest odrobina empatii, współczucia. I uważam,...

książek: 1670

Przejmująca i mądra książka.

książek: 1185
Versatile | 2012-04-04
Przeczytana: 04 kwietnia 2012

Osobowość i psychika wszystkich nieszczęśników, którym dane było spędzić swoje najmłodsze lata życia wśród zgiełku wojny, kształtowała się w uczuciu strachu, zagubienia i stałej walki o przetrwanie. Czy z tym emocjami powinien nam się kojarzyć ten błogi czas, jakim jest dzieciństwo? Zdecydowanie nie. Konflikty zbrojne nie mają jednak litości dla nikogo, nawet najbardziej bezbronnego dziecka.
Juliusz Grünfeld ma 9 lat, gdy jego rodzimy Lwów zajmują wrogie wojska. Terror w mieście nasila się z dnia na dzień, a ludność cywilna staje w obliczu brutalnej polityki zaborców. Sytuacja żydowskich rodzin jest szczególnie trudna ze względu na krwawy antysemityzm narodu niemieckiego. W wyniku masowej egzekucji ginie ojciec autora, a chłopiec wraz z matką i siostrą, zmuszony jest do opuszczenia rdzennej miejscowości. Z pomocą przychodzi im dawny adorator Lali, który dzięki swoim zdolnościom, sporządza emigrantom fałszywe dokumenty. Mimo wszystko ich serca przepełnia lęk przed wykryciem i...

książek: 1951
Anna | 2013-07-01
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 26 czerwca 2013

Szczere i pełne obiektywizmu spojrzenie na czas II wojny światowej.
Książka, obok której nie mogłam przejść obojętnie, ponieważ opowiada historię dziewięcioletniego chłopca, który na skutek II wojny światowej traci wszystko: poczucie bezpieczeństwa, ojca, beztroskie dzieciństwo. Musi niebywale szybko dojrzeć, stać się bardziej odpowiedzialnym, by pod koniec wojny być już osobą dojrzałą. To, co przeżył, czego doświadczył, zmieniło go i zahartowało, ale też obraz tych dni, bezsilności i niesprawiedliwości, jaka była wtedy na porządku dziennym odcisnęły na nim swe piętno i nie pozwoliły o sobie zapomnieć.
"Utracone dzieciństwo" jest niesamowicie osobistym pamiętnikiem, opowieścią żydowskiego dziecka, pochodzącego z bogatej rodziny, który nie udaje idealnego, pisze o sobie prawdziwie i bez owijania w bawełnę, przedstawia swoją osobę taką, jaka była, nie omija tematów, jakimi interesują się dojrzewający młodzi mężczyźni, nie udaje kogoś, kim nie był. Oczywiste było, że pomimo trudów...

zobacz kolejne z 212 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
zgłoś błąd zgłoś błąd