Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Bracia Karamazow

Tłumaczenie: Adam Pomorski
Wydawnictwo: Znak
8,31 (4185 ocen i 265 opinii) Zobacz oceny
10
1 063
9
1 167
8
751
7
756
6
246
5
132
4
30
3
32
2
5
1
3
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Bratja Karamazowy
data wydania
ISBN
9788324012633
liczba stron
962
kategoria
klasyka
język
polski

Inne wydania

Uznana za arcydzieło ostatnia powieść Dostojewskiego. Opowiada dzieje trzech braci, których łączy tragedia: zabójstwo ojca. Każdy z nich, obciążony własnymi winami, kierowany emocjami i pożądaniem, na swój sposób usiłuje odnaleźć miejsce w mrocznej mozaice rodziny Karamazowów. Powieść rosyjskiego mistrza jest uznawana za jedno z największych dzieł w historii literatury. Obok wątków...

Uznana za arcydzieło ostatnia powieść Dostojewskiego. Opowiada dzieje trzech braci, których łączy tragedia: zabójstwo ojca. Każdy z nich, obciążony własnymi winami, kierowany emocjami i pożądaniem, na swój sposób usiłuje odnaleźć miejsce w mrocznej mozaice rodziny Karamazowów. Powieść rosyjskiego mistrza jest uznawana za jedno z największych dzieł w historii literatury. Obok wątków obyczajowych porusza fundamentalne problemy, z którymi zmaga się ludzkość: pytanie o istnienie Boga w racjonalnym świecie, trwałość wartości w obliczu zmian i nieświadome krążenie człowieka między złem i pokutą.

 

pokaż więcej

książek: 934
nati02andi | 2012-12-20
Przeczytana: 19 grudnia 2012

Nie pamiętam, kiedy ostatnio spotkałam w literaturze galerię tak niejednoznacznych osobistości. Nikogo nie da się opisać jednym słowem, od każdego głębia bije wprost po oczach.

Fiodor Pawłowicz, największy cham i błazen w mieście, rozpustny hulaka, niewierny mąż i jeszcze gorszy ojciec - który jednak odczuwa jako taką skruchę i pogardę dla samego siebie.
Dymitr, niemal taki sam rozpustnik jak ojciec, lekkoduch i choleryk, mimo wszystko wysoko stawiający honor; osoba, która sama siebie nazywa łajdakiem, a nie ścierpi oskarżenia o kradzież.
Iwan, najbardziej skryty ze wszystkich braci, intelektualista, ateista, zakochany w byłej narzeczonej brata; chłodny racjonalista, który mimo wszystko jest dobrym bratem.
Alosza, niemal kryształowa postać, osoba o dużej łagodności i cierpliwości, kochany niemal przez wszystkich.
Katarzyna Iwanowna, jedna z niewielu osób (jak np. Alosza), o których można powiedzieć, że stoją "po dobrej stronie"; kobieta dumna, wrażliwa - jednocześnie nie potrafiąca zapomnieć o wyrządzonych jej krzywdach.
No i Gruszeńka - miejscowa femme fatale, kawał (za przeproszeniem) żmii, która w późniejszym czasie sama nauczy się kochać.

Co by nie mówić, to połączenie tych wszystkich charakterów wyszło autorowi mistrzowsko.
I chociaż początek jest dosyć ospały, to akcja powoli nabiera tempa, zaś końcówka - mowy końcowe prokuratora i obrońcy - to najlepsze fragmenty powieści. Dostojewski stosuje w nich swego rodzaju manipulację na czytelniku, na którą (przyznam), i ja dałam się złapać - niby wiadomo, kto zabił, by po chwili zmienić zdanie, i znowu wskazać kogoś innego...
Książka jest absolutnym klasykiem.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Śmierć Wolverine'a

POŻEGNANIE WOLVERINE’A Bohaterowie komiksowi, w szczególności ci z Marvela, mają to do siebie, że często giną – i równie często powracają do życia. N...

zgłoś błąd zgłoś błąd