Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Bracia Karamazow

Wydawnictwo: Znak
8,3 (3963 ocen i 249 opinii) Zobacz oceny
10
997
9
1 109
8
703
7
724
6
234
5
126
4
31
3
31
2
5
1
3
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Adam Pomorski
tytuł oryginału
Bratja Karamazowy
data wydania
ISBN
9788324012633
liczba stron
962
kategoria
klasyka
język
polski

Inne wydania

Uznana za arcydzieło ostatnia powieść Dostojewskiego. Opowiada dzieje trzech braci, których łączy tragedia: zabójstwo ojca. Każdy z nich, obciążony własnymi winami, kierowany emocjami i pożądaniem, na swój sposób usiłuje odnaleźć miejsce w mrocznej mozaice rodziny Karamazowów. Powieść rosyjskiego mistrza jest uznawana za jedno z największych dzieł w historii literatury. Obok wątków...

Uznana za arcydzieło ostatnia powieść Dostojewskiego. Opowiada dzieje trzech braci, których łączy tragedia: zabójstwo ojca. Każdy z nich, obciążony własnymi winami, kierowany emocjami i pożądaniem, na swój sposób usiłuje odnaleźć miejsce w mrocznej mozaice rodziny Karamazowów. Powieść rosyjskiego mistrza jest uznawana za jedno z największych dzieł w historii literatury. Obok wątków obyczajowych porusza fundamentalne problemy, z którymi zmaga się ludzkość: pytanie o istnienie Boga w racjonalnym świecie, trwałość wartości w obliczu zmian i nieświadome krążenie człowieka między złem i pokutą.

 

pokaż więcej

Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Mogą Cię również zainteresować

  • Droga do domu
  • Sztokholm delete
  • Opowieści i przypowieści
  • Słodka zemsta
  • Po nitce do szczęścia
  • Serce pasowało. Opowieść o polskiej transplantologii
  • Szkielet białego słonia
  • Ktoś mnie pokocha. 12 wakacyjnych opowiadań
  • A między nami wspomnienia
  • Koniec warty
  • Dziewczyna w walizce
  • Powrót na Wyspę Potępionych
  • Aż po grób
  • Gracze
  • Nobliwy proceder
  • Moja walka. Księga 4
Droga do domu
Yaa Gyasi

8,06 (17 ocen i opinii)
Sztokholm delete
Jens Lapidus

7,2 (5 ocen i opinii)
Opowieści i przypowieści
Franz Kafka

7,83 (6 ocen i opinii)
Słodka zemsta
Sara Shepard

8,15 (65 ocen i opinii)
Po nitce do szczęścia
Karolina Wilczyńska

7,15 (26 ocen i opinii)
Serce pasowało. Opowieść o polskiej transplantologii
Anna Mateja

7,82 (11 ocen i opinii)
Szkielet białego słonia
Iza Klementowska

6,5 (12 ocen i opinii)
Ktoś mnie pokocha. 12 wakacyjnych opowiadań
Cassandra Clare , Libba Bray , Lev Grossman , Veronica Roth , Stephanie Perkins , Jennifer E. Smith , Leigh Bardugo , Francesca Lia Block , Brandy Colbert , Nina LaCour

7,09 (22 ocen i opinii)
A między nami wspomnienia
Gabriela Gargaś

8,7 (27 ocen i opinii)
Koniec warty
Stephen King

7,23 (136 ocen i opinii)
Dziewczyna w walizce
Raphael Montes

7,17 (24 ocen i opinii)
Powrót na Wyspę Potępionych
Melissa de la Cruz

8 (3 ocen i opinii)
Aż po grób
Sara Shepard

7,59 (75 ocen i opinii)
Gracze
Bogdan Rymanowski

0 (0 ocen i opinii)
Nobliwy proceder
Philippa Gregory

8,5 (2 ocen i opinii)
Moja walka. Księga 4
Karl Ove Knausgård

7,46 (13 ocen i opinii)
Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (14889)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 329
Aurland | 2016-04-09
Na półkach: Przeczytane

Karuzela z konikami. Taka przyspieszona. Dopóki stoisz obok, jesteś bezpieczny. Jeden krok i porywa. Bracia Karamazow. Kwintesencja szaleństwa, wiary, miłości i nienawiści. Dzikiej, chorej, prawdziwej. Gruszeńka - kobieta demon. Zło i piękno. Ojciec kocha i syn. Jedną. Ktoś ginąć musi. Z ręki najbliższej? Czy warto? W tle rozprawa o władzy. Boskiej i ludzkiej.
Świątynia. Czy jest w niej Bóg? Kochany bracie, powiedz, gdzie On?
Poza świątynią szaleństwo. Krew, zbrodnia. Sanie w śniegu. Muzyka i taniec. Kocham i nie zabiłem! Są jednak kajdany. Kto rządzi? Kto dyktuje? Powiedz, Bracie. Sumienie czy serce?
Jest chaotycznie? To dobrze. Tak być powinno. To porywistość. Bezmiar i pole dzikiej wyobraźni. Męczy jak życie. Koi jak życie. Warto się rodzić dla takiej.

książek: 3313
Grażyna | 2012-12-20

Uwaga! kto nie ma wiele czasu niech nie zabiera się za czytanie. Czytam dosć szybko, ale "Bracia Karamazow" obezwładnili mnie długo.
Wymagają niezwykłej uwagi i skupienia. W międzyczasie przeczytałam 4 lżejsze książki. Z całej powieści udało by się napisać kilka.
Dostojewski jest wybitny, jestem pod wrażeniem, ale wrócę do niego, kiedy będę mogła spokojniej kontemplować jego dzieła, najlepiej mieć na własność, tu terminy biblioteczne nie sprawdzają się. Kiepska to recenzja, a tylko bardzo osobiste odniesienie. Mam nadzieje, że nie zraziłam ewentualnych czytelników.
Czytelniejsza była dla mnie "Zbrodnia i kara".

książek: 0
| 2014-09-06
Na półkach: Pоссия..., Przeczytane
Przeczytana: 06 września 2014

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Kompletnie wystygła mi woda w wannie i dostałam kataru, a wszystko to dlatego, że nie mogłam oderwać się od mowy końcowej prokuratora Hipolita Kiryłowicza. To co najlepsze, Dostojewski zostawił na koniec, najdoskonalszy opis procesu, ogromnie wciągający. Od początku czytania czułam napięcie, zbliżającą się katastrofę. Kolejne zabójstwo rozłożone na czynniki pierwsze. Ale czy winny jest naprawdę winny? A może nie jeden, lecz wszyscy Karamazowowie powinni odpowiadać za zabójstwo Fiodora Pawłowicza? A może Fiodor sam sobie był winny?
Mamy tu ciąg dalszy rozterek duchowych w twórczości autora. Dostojewski, jak nikt inny, potrafił przedstawić dwoistość natury ludzkiej.
Musiałam tę książkę czytać na raty. Nie da się jej "połknąć" jednorazowo. Mnogość myśli, poglądów, teologia, mnóstwo tematów do przemyśleń. Powieść pozostawia po sobie ból głowy i wiarę w geniusz autora.

książek: 992
Krzysiek | 2015-12-23
Na półkach: Rozczarowanie, 2015, Przeczytane
Przeczytana: 21 grudnia 2015

Namiętności...
To właśnie one rządzą naszymi emocjami. Praktycznie tylko one mają nad nami władzę...
miłość, pycha, zazdrość, chciwość...

Co bylibyście w stanie zrobić w imię miłości? Czy potraficie kochać tak po ludzku, a może obsesyjnie?

Zawsze ciężko jest mi sobie wyobrazić sytuacje, w której przykładowo mężczyzna owładnięty fascynacją jakąś kobietą, gotowy jest dla niej na wszystko. Jest zdolny kraść, zabijać, spełniać największe zachcianki. Może nie tyle nie jestem sobie tego w stanie wyobrazić, ale dziwi mnie to strasznie. Ktoś kto jest do tego skłonny, on tak na prawdę nie kocha. On ma obsesje, jak to mówią, że ma na punkcie takiej osoby "fioła"..., ale z miłością to moim zdaniem nie ma nic wspólnego. Przekreślać swoje życie, ryzykować jego zagładę tylko dla jednej osoby. Nie ma sensu, tutaj wyszczególniać płeć, bowiem i męska i żeńska jest podatna na takie namiętności. Jedyna różnica tkwi w tym, że każda rządzi się innymi prawami. Nie zmienia się tylko poziom zaślepienia...

książek: 234
czytający | 2014-06-24
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 24 czerwca 2014

Zdarza się ludziom, że nieopatrznie życie pozwala im poznać dobro i zło a oni z tego chętnie korzystają. Ich dusze wtedy ogarnia mrok a piekło jest tuż na wyciągnięcie ręki. Buntują się przeciwko wszelkim konwenansom i potrafią zasmakować smaku morderstwa. Uważają, że im wszystko wolno ale nie wiedzą, że zgodnie z myślą Dostojewskiego, komu kara temu i wina. Jednak muszą kiedyś odpokutować za swoje przewinienia. Ich zadręczone sumienia będą świadkiem tego, że można wydać samemu na siebie wyrok i skazać całe swoje życie. Taka właśnie jest chmurna dusza braci Karamazow, tych czterech młodych ludzi, którzy są sami sobie przeciwieństwem. Upadek i wzniosłe ideały na przemian zastępują się wraz z przejściem od charakterystyki jednego do kolejnego brata.

Fiodor Dostojewski stworzył dzieło ponadczasowe w którym porusza problem zbrodni i kary. To zbrodnia niesamowita, bo rzadziej się o niej słyszy jeśli jest nią ojcobójstwo. W zasadzie wszyscy bohaterowie powieści mogliby ponieść karę z...

książek: 1055
Citizen_Erased | 2010-06-14

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Bracia Karamazow-
od szlachetności i wiary do diabelskiego wodewilu

Mrok, grzeszność, szaleństwo, rosyjska pożądliwość, niepohamowane instynkty i diabelskie idee- Dostojewski jak mało który pisarz potrafi zaniepokoić czytelnika swoistym charakterem powieści i problematyką w zastępstwie fantastycznych potworów, okrucieństwa i wymyślnych morderstw.
W "Braciach Karamazow" autor przedstawia z pozoru prostą fabułę, w której spotykamy się z chorobliwią zazdrością, rywalizacją między ojcem a synem, a w końcu ojcobójstwem. Wszystko z początku wydaje się jasne, morderca może być tylko jeden, ale nic do końca nie okazuje się pewne.

Osią powieści są losy tytułowych braci Karamazow: Aloszy, Dymitra i Iwana. Dostojewski ze szczególnym zamiłowaniem odmalowuje najbardziej namiętne, szaleńcze osobowości działające często na pograniczu rzeczywistości i chorobliwych wizji. Mamy więc Iwana Karamazowa- śmiało można rzec kuzyna swojego wielkiego poprzednika- Rodiona Raskolnikowa(Zbrodnia i...

książek: 688
Orzeł | 2013-07-30
Przeczytana: 21 lipca 2013

Przez pierwsze 150 stron żywiłem nadzieję, że jednak, wreszcie przyjdzie odszczekać i przyznać – Dostojewski wielkim pisarzem był. Na nieszczęście moje i Dostojewskiego, „Bracia Karamazow” liczą sobie dobrze ponad 900 stron. A to już wystarczający czas, żeby popsuć najlepsze choćby wrażenie. I Dostojewskiemu, trzeba przyznać, udaje się ta sztuka całkiem nieźle.
Rzecz jest przegadana, to wiadomo, jednak nie tu leży mój zasadniczy problem z odbiorem twórczości wielkiego rosyjskiego klasyka. Ten sprowadza się do stylu Dostojewskiego, który uważam za nieco toporny i w gruncie rzeczy mocno przereklamowany. Owszem, czyta się to dobrze i komunikatywności pisarza nie można nic zarzucić, jednak poza sprawnością pióra nie potrafię się tu doszukać jakichś szczególnych walorów artystycznych. Ironia, wyraźnie na kartach powieści obecna, zbyt często przemienia się w ni to złośliwy, nie to ordynarny rechot prymitywka, nabijającego się z wykreowanych postaci.
Same zaś postaci, to kolejne...

książek: 715
jolene7 | 2014-03-18
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Wspaniała książka, jak każda pozycja tego wielkiego autora. MISTRZ Dostojewski! W dodatku odkryłam, że łączy ludzi.

„Bądź pan nie takim jak wszyscy, choćby pan miał być tylko sam jeden takim jaki pan jest”

książek: 3410
Wkp | 2015-10-16
Na półkach: Przeczytane, Współpraca

DOSTOJNA LITERATURA

Jak zabrać się do omawiania dzieła tak wielkiego, jak to, skoro przez ponad 130 lat, jakie upłynęły od wydania „Braci Karamazow”, nie tylko nieprzebrane rzesze krytyków wypowiadały się na powieści tej temat, ale także i wielkie persony tego świata, jak Freud czy Einstein, zachwycały się jej siłą? Nie mniej spróbuję, każde w końcu pokolenie ma swój głos, a dzieła Dostojewskiego aktualne są przecież dla każdych czasów, bo zmienia się tylko świat, nie ludzka natura, a to ją przede wszystkim analizował mistrz.

Wiek XIX. Fiodor Karamazow to człek o hulaszczym usposobieniu i wielkiej ignorancji do świata i obowiązków. Szczególnie do tych, które odnoszą się do jego dzieci. Los tak jednak splata losy rodziny Karamazowów, że oto ojciec i trzej niewychowywani przezeń synowie, spotykają się po latach. Przyczyna tego jest nad wyraz prosta – jeden z synów, Dymitr, chce uzyskać od ojca należne mu dobra materialne. Spór rozsądzić ma zaś świętobliwy starzec Zosima, którym...

książek: 108
Hinoto | 2013-11-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 14 lutego 2005

Zaczęłam czytać w szpitalu po operacji i szczerze, mimo miłości do Dostojewskiego na początku szło mi bardzo opornie. Jednak z każdą następną stroną coraz bardziej pochłaniał mnie świat pełen namiętności, ludzkich dramatów i ciekawych postaci. Powieść jest wielowarstwowa i wydaje mi się, że zaplanowana była tak, aby dać coś rozrywkowego dla tzw. przeciętnego czytelnika w tamtych czasach, a jednocześnie przekazać filozoficzne przemyślenia dla tych bardziej dociekliwych:) Takie odniosłam wrażenie,że całe tło kryminalne jest tylko pretekstem do studium osobowości, aktualnych problemów społecznych i odwiecznych rozważań na temat dobra i zła.
Polecam, mimo, że książka wymaga czasami wytrwałości to przeczytanie jej na pewno nie będzie czasem straconym.

zobacz kolejne z 14879 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Półki znanych ludzi

Chyba każdy czytelnik lubi podglądać innego czytelnika – odruchowo sprawdzamy tytuły książek, które czytają współpasażerowie w pociągu lub autobusie, ślizgamy się wzrokiem po półkach znajomych, których odwiedzamy.


więcej
Rękopisy Dostojewskiego

Dostojewski nie tylko był mistrzem słowa pisanego. Używał też pióra do ozdabiania swoich rękopisów rysunkami i zawijasami. Niektórzy rysują bezwiednie podczas pracy, być może autor "Zbrodni i kary" i "Braci Karamazow" do nich należał. 


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd