Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Dygot

Wydawnictwo: Sine Qua Non
7,87 (1792 ocen i 374 opinie) Zobacz oceny
10
168
9
375
8
642
7
386
6
159
5
37
4
9
3
7
2
5
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788379244386
liczba stron
320
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
karollllllla

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Literatura piękna. Naznaczona wstrząsającą tajemnicą ballada o pięknie i okrucieństwie polskiej prowincji. Porywające obsesje, niszczące namiętności i groza przemijania. Uciekająca przed Armią Czerwoną Niemka przeklina Jana Łabendowicza, który odmówił jej pomocy. Wkrótce jego żona rodzi odmieńca – chłopca o skórze...

Książka nominowana w Plebiscycie Książka Roku 2015 lubimyczytać.pl w kategorii Literatura piękna.

Naznaczona wstrząsającą tajemnicą ballada o pięknie i okrucieństwie polskiej prowincji.
Porywające obsesje, niszczące namiętności i groza przemijania.
Uciekająca przed Armią Czerwoną Niemka przeklina Jana Łabendowicza, który odmówił jej pomocy. Wkrótce jego żona rodzi odmieńca – chłopca o skórze białej jak śnieg. A wiejska społeczność nie akceptuje wybryków natury… Córeczkę Bronka Geldy ściga klątwa Cyganki. W wieku kilku lat dziewczynka zostaje ciężko poparzona w wyniku wybuchu granatu.
Na losy Geldów i Łabendowiczów wpływają nie tylko kolejne dziejowe zawirowania i przepowiednie, lecz przede wszystkim osobiste słabości i obsesje. Drogi obu rodzin przecinają się w zaskakujący i niespodziewany sposób. Na dobre zespaja je uczucie dwojga odmieńców, introwertycznego albinosa i okaleczonej w płomieniach dziewczyny. Po kilkudziesięciu latach mroczną tajemnicę rodzinną mimowolnie rozwikła ich jedyny syn Sebastian – utracjusz i aferzysta, który postanawia wykorzystać możliwości, jakie daje Poznań, kipiąca życiem metropolia.
Jakub Małecki snuje opowieść o przedwojennej polskiej wsi, wojnie, latach PRL-u i współczesności. Realizm magiczny łączy z groteską, a nostalgię za światem, który przeminął, przeplata z grozą istnienia w sposób godny mistrzów: Wiesława Myśliwskiego i Olgi Tokarczuk.
Odważna i dojrzała powieść jednego z najciekawszych młodych polskich autorów.

 

źródło opisu: materiały wydawnictwa

źródło okładki: materiały wydawnictwa

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 843
czytankianki | 2015-11-13
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: 09 października 2015

Tytuł i okładka powieści Jakuba Małeckiego przyciągają wzrok, może nawet lekko niepokoją. Wprowadzają też w błąd, ponieważ wystylizowany młodzieniec ze zdjęcia tylko w minimalnym stopniu nawiązuje do fabuły. Faktycznie jednym z bohaterów jest albinos, ale z racji daty i miejsca urodzenia pochwaliłby się raczej grzywką skrupulatnie zaczesaną na bok niż oryginalnie spiętrzoną koafiurą. Urok „Dygotu” tkwi poniekąd w jego prowincjonalnej otoczce – akcja książki na wsi się rozpoczyna i na wsi kończy.

Wydawca, a przynajmniej autor noty wydawniczej, widzi w książce Małeckiego porywające obsesje, niszczące namiętności i grozę przemijania, ba! dostrzega nawet realizm magiczny połączony z groteską. Dużo mocnych słów użytych na wyrost. Autor owszem, stworzył zgrabną minisagę dwóch rodzin naznaczonych piętnem inności. Interesująco pokazał awans społeczny Łabendowiczów i Geldów, pomijając przy tym niemal całkowicie historię. Poza kilkoma epizodami z okresu drugiej wojny światowej żadne wydarzenia z wielkiego świata nie odbiją się wyraźnie na losach bohaterów; o wiele intensywniej wpływa na ich położenie ekonomia. To w zasadzie nie przeszkadza, czego nie można powiedzieć o wątku klątwy przechodzącej na kolejne pokolenia: próby nadania mu nadnaturalnego (czyli magicznego) charakteru zupełnie nie przekonują, zwłaszcza w finale.

Książka Małeckiego nie wywoła u czytelnika dygotu, pozwoli jednak przyjemnie spędzić czas. Krótkie, rytmiczne zdania powodują, że dobrze się ją czyta, ciężka dola bohaterów też niejednego zapewne wzruszy. W moim odczuciu „Dygot” to niezła powieść środka, nic więcej. Pisanie o wsi nie czyni nikogo następcą Myśliwskiego czy Tokarczuk, jak zdaje się sugerować na okładce wydawca. Do poziomu tych autorów Małeckiemu jeszcze daleko.



http://czytankianki.blogspot.com/2015/11/bez-dygotu.html

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dzień ostatnich szans

„Dzień ostatnich szans” to nowa powieść Robyn Schneider, którą zapewne kojarzycie z jej poprzednią książką „Początek wszystkiego”. Autorka jest pisark...

zgłoś błąd zgłoś błąd