Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Jądro dziwności. Nowa Rosja

Tłumaczenie: Iga Noszczyk
Seria: Reportaż
Wydawnictwo: Czarne
7,05 (369 ocen i 50 opinii) Zobacz oceny
10
10
9
29
8
84
7
139
6
78
5
21
4
3
3
3
2
0
1
2
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Nothing Is True and Everything Is Possible: The Surreal Heart of the New Russia
data wydania
ISBN
9788380491199
liczba stron
336
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodała
Ag2S

Inne wydania

Bandyta z duszą artysty, zawodowe podrywaczki, opasane dynamitem Czarne Wdowy, Nocne Wilki – obrońcy świętej Rusi na motorach, oligarchowie rewolucjoniści, modelki o skłonnościach samobójczych, niedoszły reżyser, który z wyżyn Kremla pociąga za sznurki w politycznym teatrze lalek: witajcie w surrealistycznym sercu Rosji w XXI wieku, w jądrze dziwności. W kraju, który obejmuje dziewięć stref...

Bandyta z duszą artysty, zawodowe podrywaczki, opasane dynamitem Czarne Wdowy, Nocne Wilki – obrońcy świętej Rusi na motorach, oligarchowie rewolucjoniści, modelki o skłonnościach samobójczych, niedoszły reżyser, który z wyżyn Kremla pociąga za sznurki w politycznym teatrze lalek: witajcie w surrealistycznym sercu Rosji w XXI wieku, w jądrze dziwności.

W kraju, który obejmuje dziewięć stref czasowych i zajmuje jedną szóstą powierzchni lądów, gdzie odcięte od świata wioski, w których ludzie wciąż czerpią wodę z drewnianych studni, współistnieją z mieniącymi się błękitnym szkłem i stalą wieżowcami nowej Moskwy, jedyną spajającą siłę stanowi telewizja. To ona jest najważniejszym narzędziem nowego typu autorytaryzmu, dużo subtelniejszego niż jego dwudziestowieczne odmiany.

 

źródło opisu: http://czarne.com.pl/

źródło okładki: http://czarne.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1189
almos | 2015-08-15
Przeczytana: 13 sierpnia 2015

Kolejna to książka o nowej Rosji w której autor opisuje kraj w ciągłym i bezowocnym procesie poszukiwania tożsamości, kraj bez żadnych stałych wartości, w którym Kreml cynicznie manipuluje całym narodem, a każda autentyczna postawa okazuje się pozą: „„Wszystko jest kwestią PR” stało się ulubioną frazą nowej Rosji.” Ważna i głęboka książka, mimo dłużyzn i mniej ciekawych fragmentów.

Autor wyemigrował z Rosji do Anglii jako dziecko, po latach wrócił do Rosji Putina, i pracował jako producent telewizyjny, dawało mu to unikalną okazję aby oglądać i komentować współczesną Rosję jednocześnie będąc wewnątrz i zewnątrz systemu.

Styl książki jest znakomity, wręcz brawurowy, duża w tym zasługa tłumaczki, pani Igi Noszczyk. Dlatego obficie będę podpierał się cytatami.

Opisuje autor Rosję jako kraj zagubiony, bez tożsamości, gdzie nie ma stałych wartości, jest tylko ruch i zmiana: „Rosja widziała tak wiele światów, które w zawrotnym tempie zastępowały jeden drugi – od komunizmu, przez pieriestrojkę i terapię wstrząsową, czasy biedy, rządy oligarchii i państwo mafijne, po kraj milionerów – że wszystkich jej nowych bohaterów porzucano szybko i bez żalu, z poczuciem, że życie jest tylko błyskotką i maskaradą; zabawą, na której wszelkie role, pozycje i przekonania podlegają nieustannym przeobrażeniom.”

Pisze o roli telewizji, która w tym olbrzymim kraju obejmującym dziewięć stref czasowych, wielką nędzę i niewyobrażalne bogactwo „jest jedyną siłą, która jest w stanie połączyć wszystko w całość i nad tym zapanować.” A telewizja to „jest połączeniem show-biznesu i propagandy, balansującym między wskaźnikami oglądalności a autorytaryzmem. A w centrum tego show znajduje się sam prezydent – postać stworzona z niczego, szara glina uformowana przez siłę telewizji; postać, która przekształca się i zmienia szybko jak artysta performer i raz gra rolę żołnierza, innym razem kochanka lub myśliwego z gołą klatą, albo biznesmena, szpiega, cara czy supermana.”

Pisze o Władisławie Surkowie, szarej eminencji Kremla, który: „reżyseruje rosyjskie społeczeństwo tak, jakby było jednym wielkim reality show. Klaśnie raz – i pojawia się nowa partia polityczna. Klaśnie drugi raz – i tworzy organizację Nasi, odpowiednik Hitlerjugend, która szkoli się do walk ulicznych z potencjalnymi zwolennikami demokracji”

Pisze o tym, że nie można uciec od kombinowania, dawania łapówek. Sam tego doświadczył gdy zdawał egzamin na prawo jazdy. Instruktor powiedział mu, że nie dostatnie prawka jeśli nie zapłaci 500 dolarów, inaczej drogówka (która prowadzi egzaminy) nie pozwoli mu zdać. Pisze o masowym korupcji związanej z unikaniem wojska przez młodych mężczyzn, pisze: „Dawanie łapówki wymaga pewnej subtelności. Rosjanie mają na łapówkę więcej określeń niż Eskimosi na śnieg.”

Opisuje kraj w którym się w nic nie wierzy, nie ma stałych wartości: „w ostatnich dekadach istnienia ZSRR nikt już w komunizm nie wierzył, ale wszyscy żyli tak, jakby wierzyli, a teraz ci sami ludzie potrafią stworzyć jedynie społeczeństwo symulantów. Taka właśnie jest wciąż powszechna mentalność: producenci z Ostankino, którzy za dnia przygotowują wielbiące prezydenta wiadomości, gdy tylko wyjdą z pracy, włączają radio opozycjonistów. Tak działają też polityczni technolodzy, którzy płynnie przechodzą z jednej roli do drugiej – w jednej chwili są nacjonalistycznymi autokratami, a już za moment przeobrażają się w liberalnych estetów. Tacy są również „ortodoksyjni” oligarchowie, którzy wyśpiewują hymny na cześć rosyjskiego konserwatyzmu religijnego, ale swoje rodziny i pieniądze trzymają w Londynie. Podział na „publiczne” i „prywatne” oblicze człowieka występuje we wszystkich kulturach, ale to w Rosji sprzeczności między tymi dwoma wcieleniami sięgają ekstremów.”

Życie w takim kraju męczy, wreszcie autor pisze: „Muszę wrócić do Londynu. Do tego wyważonego świata, w którym nie trzeba dzielić siebie na osobne kawałki; w którym słowa odnoszą się do konkretnych rzeczy.” I wraca do Anglii, gdzie brawurowo przedstawia proces Bierezowski kontra Abramowicz, świetny opis!

Książka ma też wiele innych historii, moim zdaniem za dużo, rzeczy głębokie i ciekawe giną w natłoku historii płytkich takich jak rynek kochanek w Moskwie czy samobójstwo młodej modelki.

To ważna i głęboka książka, która pozwala lepiej zrozumieć współczesną Rosję.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Córki Wawelu. Opowieść o jagiellońskich królewnach

Córki Wawelu to opowieść o królewskim życiu w momencie gdy dynastia Jagiellonów chyli się ku upadkowi. Oczami karlicy Dosi - królewskiej maskotki, mam...

zgłoś błąd zgłoś błąd