Dziunia

Cykl: Dziunia (tom 1)
Wydawnictwo: W.A.B.
7,17 (556 ocen i 111 opinii) Zobacz oceny
10
50
9
66
8
134
7
133
6
98
5
37
4
15
3
13
2
6
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788328021013
liczba stron
384
język
polski
dodała
Ag2S

"Dziuniość to stan umysłu, który może być kłopotliwy”. Niechciana, niekochana, niezauważana, zawsze „ta gorsza”, zawsze na linii ognia – Dziunia. Na pierwszy rzut oka zupełnie przeciętna dziewczynka, która ginie w tłumie bardziej wyrazistych osób. Jednak coś jest z nią nie tak, jak być powinno – ponadprzeciętna inteligencja, doskonała pamięć i analityczny, racjonalny umysł stoją w opozycji do...

"Dziuniość to stan umysłu, który może być kłopotliwy”.
Niechciana, niekochana, niezauważana, zawsze „ta gorsza”, zawsze na linii ognia – Dziunia. Na pierwszy rzut oka zupełnie przeciętna dziewczynka, która ginie w tłumie bardziej wyrazistych osób. Jednak coś jest z nią nie tak, jak być powinno – ponadprzeciętna inteligencja, doskonała pamięć i analityczny, racjonalny umysł stoją w opozycji do braku umiejętności życia w grupie. Dziunia jest inna, więc niemożliwa do zaakceptowania.
Smutna historia Dziuni skrzy się od gorzkiego humoru, czasem wręcz przesyconego absurdem, przez co wyróżnia się wśród pozycji o podobnej tematyce.
Powieść była nominowana do Ogólnopolskiej Nagrody Literackiej dla Autorki Gryfia 2014.

 

źródło opisu: http://sklep.gwfoksal.pl/

źródło okładki: http://sklep.gwfoksal.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1348)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 3810
BagatElka | 2015-02-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 26 lutego 2015

Niezwykle rzadko się zdarza abym chciała przyznać książce maksymalną ilość punktów już od pierwszych przeczytanych zdań.
"Dziunia" do nich należy.Zakochałam się w niej od początku do samego końca a jak skończyłam to chciałam zacząć czytać ponownie.
To fenomen literacki w moim prywatnym rankingu.
Jest w tej historii wszystko co ludzkie - brzydota,nietolerancja,smutek,nienawiść,podłość,prostactwo i zacofanie ale są też rzeczy piękne jak miłość,troska,dobroć,ciepło i uczciwość.
Trudno je chwilami dostrzec bo więcej tu tego co smutne i złe ale pomimo nagromadzenia podłości jakie spotykają bohaterkę istnieją tak jak ona,niewidzialne ale obecne.
Ta książka mnie oszołomiła,zachwyciła,chwyciła mocno i trzyma na uwięzi.Tyle w niej prawdy,pomijanej,przemilczanej i lekceważonej,która krzyczy z każdej strony i każdego zdania.
Nie wiem jak doczekam kolejnego tomu bo,że powstanie,wierzę z całego serca.Wręcz się tego domagam.
I chylę czoła przed niezwykłym talentem autorki,która pozwoliła mi...

książek: 832
Lilian | 2018-01-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 stycznia 2018

Autorka ma specyficzny styl pisania, niepodrabialny, inteligentnie sarkastyczny z celnymi uwagami na temat życia i postrzegania świata.
Bardzo mi się ten styl podoba, chętnie przeczytałabym inne książki autorki, ale niekoniecznie z cyklu "Dziuni". Bo co do treści mam mieszane uczucia.

Rozumiem, że właściwie, gdzie Dziunia się nie pojawi tam ją coś złego spotyka. Nie lubię odzwierciedlania takiej ilości nieszczęść tego świata w stosunku do jednej osoby. Ale załóżmy, że to jest jeszcze do przełknięcia ... tylko, że dodatkowo wszyscy 13-letnią Dziunię molestują: ksiądz, nauczyciel, koledzy z klasy, przyjaciel dziadków a nawet koleżanka lesbijka ... do tego zestawu brakuje jeszcze ojca i dziadka ... ale oni nadrabiają innymi ułomnościami ...

Tak naprawdę wartościowe fragmenty to pobyt bohaterki w stolicy u "złych dziadków" i u "dobrych dziadków", oraz jej wewnętrzne przemyślenia ukazujące zakłamanie i fałsz tego świata i ludzi .

"Kiedy już zrobią z ciebie wariata, proponują ci...

książek: 3249
Anna | 2015-05-10
Przeczytana: 10 maja 2015

Wzruszająca, a zarazem wstrząsająca, budząca niesamowicie skrajne emocje, książka jakiej dawno nie czytałam, która wyzwalała we mnie pokłady współczucia, miłości i nienawiści.
Dziunia - główna bohaterka tej historii jest "owocem miłości", a właściwie błędu dwojga nastolatków, dzieckiem, które - w ocenie swoich rodziców - od początku sprawiało same kłopoty. Nie koniecznie wychowawcze, bo tych nie było wiele, a poza tym nikt ich nie widział, bo i tak nikt na Dziunię nie zwracał uwagi; Dziunia po prostu była dziwna, i inteligentna i debilka. Miała własny sposób postrzegania świata i jego oceny. Była wyjątkowo wrażliwa na otaczającą ją rzeczywistość, a "... jej układ nerwowy zawierał kilka omyłkowo poprzestawianych połączeń i działał wadliwie. W praktyce sprowadzało się to niemożności zapomnienia słów, obrazów i wszelkich innych zmysłowych odczuć. A przede wszystkim towarzyszących im emocji." (str.291)
Dziuni nikt nie kochał i nie rozumiał, dla matki była potwierdzeniem zmarnowanego...

książek: 2080
Wojciech Gołębiewski | 2018-02-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 lutego 2018

Anna M. Nowakowska (ur. 1960) - o wykształceniu w Wikipedii brak danych; ta powieść jest jej książkowym debiutem. Na LC 7,19 (513 ocen i 104 opinie).

A dla mnie to czytadło, nie wiem do kogo adresowane, wiem natomiast, że od pierwszej strony nie odpowiada mnie styl, forma, język ani rodzaj humoru (s. 26 - e-book):

"..Potem Jacek zakochał się w innej. W pani Marysi, przedszkolance. I rzucał w nią kozami z nosa, jak to zakochany...".

s. 27 "... grzebał sobie w majtkach i puszczał bąki?..."
"..próbowała rozgryźć, dlaczego chłopcom dynda przyrodzenie i po co to w ogóle jest..."

s. 72 - sentencja siedmioletniego dziecka (??): "Gdy Mama do kur wychodzi, Tata do kurwy chodzi".

Mimo, że wiek predestynuje mnie do zdziecinnienia, nie jestem w stanie zaakceptować infantylizmu kipiącego w tej książce. Nagle - blysk intelektu, ni przypiął, ni przyłatal (s. 87):

"..Tu freudysta mógłby dodać prędko, że...

książek: 202
Marcin B | 2015-01-13
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: styczeń 2015

"Gdy mama do kur wychodzi, Tata do kurwy chodzi.”

Jeśli ktoś myśli, że książka ta napisana jest po to by śmieszyć to się nieco rozczaruje. Cała historia opowiedziana z humorem, gdzie pierwsze rozdziały potrafią niekiedy rozbawić do łez lecz atmosfera zabawnych perypetii tytułowej Dziuni stopniowo przechodzi w jej osobisty dramat - robi się gorzka i smutna.

Jest to opowieść o dziecku, narodzonym w wyniku mezaliansu – dziewczynki z niższych sfer z chłopcem z bogatej rodziny. Od początku Dziunia była niechciana przez rodziców i całą rodzinę (z wyjątkiem dziadków ze strony matki). Mimo tego, że stało się jak się stało dawali temu wyraz przez cały czas nieustannie ją krytykując i uważając za dziwadło czy wprost debila. Nie wspierali jej a jedynie tolerowali jej żywot. Matka i ojciec wiecznie jej wypominali że przez nią zmarnowali sobie życie, że gdyby była inna możliwość to by się nie urodziła. Jak można normalnie się rozwijać i funkcjonować mając takie wsparcie i poczucie bycia...

książek: 996
Hanka | 2014-08-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 08 sierpnia 2014

Niesamowita książka. Napisana wprost, bez owijania w bawełnę pokazuje nam rzeczywistość tamtych czasów.
Można się oburzyć, można zniesmaczyć, ale przeczytać należy.
Polecam

książek: 349
Anna | 2018-05-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 maja 2018

"Dziunia" to powieść wstrząsająca, straszna, okropnie smutna i zarazem wesoła. To historia o nietolerancji i braku akceptacji, o dziewczynce, która mając dopiero 15 lat, przeszła już przez piekło niezrozumienia, odrzucenia i niekochania. To bardzo dobra powieść, ale ze względu na specyficzny styl pisania autorki, nie każdemu może się spodobać.

książek: 2018
Akasha89 | 2014-09-03
Przeczytana: 03 września 2014

Ta książka jest straszna. Jest napisana błyskotliwie, porusza problem patologii wszelakich bez popadania w patos, momentami nawet zabawna, kiedy zacznie się ją czytać to nie da się od niej oderwać. A jednak jest straszna. Dlaczego? Myślę, że dla każdego, kto ma w sobie choć odrobinę empatii, życie Dziuni jest jedną wielką traumą. Najnormalniej w świecie człowiek siedzi i żal mu tej Dziuni, straszliwie żal... Książka-zadra, która mnie głęboko poruszyła. A jednak uważam, że jest to ważna książka i polecam ją gorąco.

książek: 937
Ewa K | 2013-07-05
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Sprzedam, 2013
Przeczytana: 28 czerwca 2013

Anna Maria Nowakowska od wielu lat pomaga kobietom skrzywdzonym przez swoich bliskich. Jest nie tylko terapeutką, ale również autorką wielu reportaży i felietonów na temat fizycznej i psychicznej przemocy względem kobiet. "Dziunia" to jej pierwsza powieść. Bohaterką tej historii jest dziewczynka, która zdaniem bliskich jej osób nie powinna się urodzić.

Dziunia to owoc namiętnej nocy dwojga nastolatków, którzy podczas obozu harcerskiego chcieli przekonać się, jak wyglądają rozrywki dorosłych. Narodziny naszej bohaterki w szkolnej ubikacji od początku nie wróżyły jej łatwego życia. Rodzina ojca (Pułkownikostwo) nie miała zamiaru łożyć na "bękarta z mezaliansu", w związku z czym mała Dziunia spędziła swe najmłodsze lata u rodziców matki, a właściwie w bezpiecznym miejscu - Pod Stołem. Dopiero po latach pojawiła się dla niej nadzieja w postaci przeprowadzki do Zadupia Dolnego. Miał być Tatuś i Mamusia, normalna rodzina. Był niewielki dom i posłanie dla Dziuni w starej szafie, a potem...

książek: 213
Joanna | 2013-08-22
Na półkach: Ulubione, Przeczytane, Posiadam

Książka, która dociera do zakamarków ludzkiego doświadczenia i emocji. Rzuca ostre światło na to, co rozmyte, ukryte, przemilczane, destrukcyjnie rozmiękczone. Bez moralitetu, konwencjonalnych komentarzy do wydarzeń, które mówią same za siebie. Zjawisko przemocy i samotności opisane wbrew schematom, pudrującym konwencjom i eufemistycznym zwrotom. Naga prawda, zabarwiona pure nonsensem i groteską. Nie można pozostać obojętnym.

zobacz kolejne z 1338 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Gryfia dla Małgorzaty Rejmer

Małgorzata Rejmer, autorka znakomitego tomu reportaży „Bukareszt. Kurz i krew”, została laureatką trzeciej edycji Nagrody Literackiej dla Autorki Gryfia. Ten laur przyznaje „Kurier Szczeciński”, kwota nagrody opiewa na 50 tysięcy złotych. Finałowi Gryfii towarzyszyło spektakularna trzydniowa impreza promująca czytelnictwo – Miasteczko Literackie.


więcej
Znamy nominacje do Nagrody Literackiej dla Autorki Gryfia 2014

Ogłoszono nazwiska pisarek nominowanych do Nagrody Literackiej dla Autorki Gryfia 2014 przyznawanej przez „Kurier Szczeciński”. Wśród nominowanych książek znajdują się dwa reportaże, dwa utwory prozatorskie oraz zbiór poetycki. 


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd