Lubimyczytać.pl to:
społeczność 374 tys. zakochanych w książkach
ponad 666 tys. recenzji
ponad 220 tys. książek
własna biblioteczka
system rekomendacji
Okładka książki Anioły jedzą trzy razy dziennie. 147 dni w psychiatryku

Anioły jedzą trzy razy dziennie. 147 dni w psychiatryku

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Znak
data wydania
ISBN
9788324028702
liczba stron
208
język
polski
typ
papier
dodała
Ag2S
6.59 (176 ocen i 46 opinii)

Opis książki

Poznaj tajemnice, o których nie mówimy nawet najbliższym. Autorka głośnej "Miłości z kamienia" przełamuje kolejne tabu. Grażynę Jagielską przez lata paraliżował strach. Żyła problemami męża. Dla jego pasji poświęciła swoje życie. W końcu jednak musiała zawalczyć o siebie. Przeżyła własny „lot nad kukułczym gniazdem”. Spędziła pół roku w szpitalu psychiatrycznym. Poznała kobiety, które tak jak on...

Poznaj tajemnice, o których nie mówimy nawet najbliższym. Autorka głośnej "Miłości z kamienia" przełamuje kolejne tabu.

Grażynę Jagielską przez lata paraliżował strach. Żyła problemami męża. Dla jego pasji poświęciła swoje życie. W końcu jednak musiała zawalczyć o siebie. Przeżyła własny „lot nad kukułczym gniazdem”. Spędziła pół roku w szpitalu psychiatrycznym.

Poznała kobiety, które tak jak ona długo udawały, że wszystko jest w porządku. Spotkała twardzieli, którzy musieli nauczyć się płakać. Była w miejscu, w którym można było wszystko. Nie wolno było jednego – kłamać.

Julia musiała być coraz lepsza, aż pod wpływem stresu odcięła sobie ucho.
Ratownik wiecznie golił głowę i wierzył, że dzięki temu stanie się kimś innym.
Marek wrócił z wojny jako bohater, a potem załamał się i żył jak zwierzę.
Karolinka była przekonana, że jest aniołem i nikt jej nie widzi.

Autorka zabiera nas w podróż pełną intymnych zwierzeń i prawdziwych emocji. W poruszający sposób opisuje azyl dla zagubionych oraz obrazy, które prześladowały ich latami. Opowiada o szczerości, potrzebie zrozumienia i bliskości.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,4131,Anio...»

pokaż więcej

Polecamy

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie i aktywności czytelników
książek: 5
Samuel | 2014-01-22
Na półkach: Posiadam, Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 22 stycznia 2014

Niedawno wróciłem z Afganistanu. Moja żona w chwilę po powrocie wręczyła mi ,,Miłość z kamienia" Jagielskiej i powiedziała, że to po to, żebym zrozumiał co przeżywa, kiedy nie ma mnie w domu miesiącami. Przeczytałem i zrozumiałem, ale nie potrafiłem otworzyć się przed nią tak, jak Grażyna Jagielska zrobiła to w swojej książce. Teraz wyszły ,,Anioły" i jest to chyba najbardziej dla mnie wartościowa książka, jaką miałem okazję czytać. Dzięki niej zrozumiałem siebie, a moja żona zrozumiała mnie. Można powiedzieć, że dzięki Grażynie Jagielskiej nadal jesteśmy razem. Dziękuję i polecam wszystkim czytelnikom, bo myślę, że nawet jeśli ktoś nie jest wtajemniczony w sekrety armii, to odnajdzie w tej książkę jakąś wskazówkę dla siebie, ktora pomoże mu dzielnie iść przez życie.

książek: 586
almos | 2014-01-14
Na półkach: Reportaż, Przeczytane, E-book
Przeczytana: 14 stycznia 2014

Reportaż literacki, a właściwie fabularyzowane wspomnienie o pobycie autorki w klinice psychiatrycznej na oddziale gdzie leczono stany lękowe; było tam wielu weteranów przybyłych po niedawnych naszych misjach wojskowych. Autorka świetnie wprowadza w zamknięty świat oddziału psychiatrycznego, z jego specyficznymi stosunkami, fobiami, nienawiściami, problemami. Dosyć to wstrząsająca lektura, gdy weterani opowiadają o tym co przeżyli na misjach wojskowych, o potwornych obrazach i myślach które wciąż do nich powracają, nie można od nich uciec. A niektórzy nawet nie mówią co przeżyli. A po powrocie zupełnie nie mogą się odnaleźć, załamuje im się życie osobiste, zachowują się dziwnie i trafiają do psychiatryka. Bezmiar opisywanego nieszczęścia trochę w tej książce przytłacza. Na przykład jeden z nich mówi: nie mogę żonie powiedzieć tego co przeżyłem w Afganistanie, bo nie zniosła by tego, ale ponieważ nie mówię, jest między nami bariera która nas od siebie całkiem oddala. Inny znowu po kont...

książek: 485
Aleksandra | 2014-01-26
Na półkach: 2014 r., Przeczytane
Przeczytana: 26 stycznia 2014

Długo biłam się z myślami, czy przeczytać tę książką, czy sobie darować. Po "Miłości z kamienia" miałam dość. Przygnębiła mnie tamta książka. Spodziewałam się, że ta też nie będzie lekka.

Przeczytałam jednak i mam doła... Po co ja sobie to zrobiłam? Po co się tak mordowałam? Chyba tylko dlatego, że uwielbiam książki i pracę męża pani Grażyny - Wojciecha Jagielskiego. I znowu czuję, że weszłam z buciorami w życie prywatne, tak bardzo intymne, człowieka którego cenię za pracę reportera. Nie jest mi z tym dobrze, nie jest wygodnie.

Nie lubię czytać książek-spowiedzi, książek o chorobach, o walce z nowotworem. Ta książka jest właśnie z tej półki. Nie wiem, czy jest ważna. Ona jest chyba ważna tylko dla autorki. To taki rodzaj terapii, pewna jej część - spisać wszystko, opowiedzieć, zająć się czymś.

Może ona będzie ważna dla kogoś, kto chce wiedzieć, jak to jest "być w psychiatryku". Jakie myśli krążą wtedy po głowie, kto jest obok nas, z jakimi problemami przychodzą ludzie. Jakie mechan...

książek: 883
Magdalena | 2014-02-08
Przeczytana: 06 lutego 2014

Pani Grażyna napisała tę książkę w ramach terapii własnej. Nie, zebym miała coś przeciw. Jak najbardziej popieram i rozumiem, czasem trzeba wyrzucić z siebie wszystkie problemy tego świata. Ale po co od razu pisać książkę? Książka jest bardzo kiepska, porównanie do "Lotu nad kukułczym gniazdem" mocno na wyrost. Jagielska próbuje przybliżyć czytelnikowi realia psychiatryka, ale wszystko jest jakieś takie sztuczne, nie realne, wymuszone. Mnie nie przekonuje, wręcz odwrotnie, uważam, że swoje obserwacje powinna zachować dla siebie, nie trzeba było produkować "książki". Bardzo miernej. Przykre. Nie polecam.

książek: 172
czytanieWwannie | 2014-01-30
Na półkach: Posiadam., Przeczytane
Przeczytana: 18 stycznia 2014

Jedna za wszystkich, wszyscy za jedną.

Kiedy strach oplata życie, a lęk kurczy przestrzeń, nie pozostaje nic innego, niż pójść tam, gdzie bezwarunkowo Cię zrozumieją i będą o Ciebie walczyć.

Opowieść to niełatwa, wzięta z życia w psychiatryku. Oprócz weteranów wojen w Afganistanie i Iraku, w warszawskiej Klinice Psychiatrii i Stresu Bojowego są cywile, którym strach powstrzymał życie. Batalia o odnalezienie sensu dalszej egzystencji, toczy się tu każdego dnia.

Muszkieterów tej historii jest więcej niż trzech: Łysy, Snajper, Włodek, Ratownik i Jezusek robią wszystko, by nie dopuścić do poddania się chorobie, ale przede wszystkim walczą o ratunek dla towarzyszy niedoli.

Po długich godzinach biernego trwania za szybą oddziału zamkniętego, Grażyna Jagielska rozpoczyna kolejny etap zdrowienia. Przepełniona strachem, wkracza w część terapeutyczną, gdzie będzie musiała stawić czoła utrwalemu przez lata lękowi.

Łóżko Julii, wziętej karierowiczki o pięknych włosach, której bunt objawił...

książek: 59
86bercia | 2014-02-13
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 13 lutego 2014

Książka "Anioły jedzą trzy razy dziennie", to pierwsza powieść jaką miałam okazje wziąć do ręki tejże autorki....Książkę miałam okazję pożyczyć od koleżanki z pracy i szczerze powiedziawszy, dobrze iż ją pożyczyłam, bo szczerze mówiąc po zakupie z całą pewnością żałowałabym wydanych pieniędzy na tą książę. Ale o tym za chwilę....

Autorka powieści Grażyna Jagielska -z wykształcenia dziennikarka, z zamiłowania podróżniczka, z zawodu – pisarka i tłumaczka.

Książka opowiada o samej autorce która trafiła na oddział psychiatryczny. Grażynę Jagielską przez lata paraliżował strach. Żyła problemami męża. Dla jego pasji poświęciła swoje życie. W końcu jednak musiała zawalczyć o siebie. Spędziła pół roku w szpitalu psychiatrycznym. Poznała kobiety, które tak jak ona długo udawały, że wszystko jest w porządku. Spotkała twardzieli, którzy musieli nauczyć się płakać. Była w miejscu, w którym można było wszystko. Nie wolno było tylko jednego – kłamać. Autorka zabiera nas w podróż intymnych zwier...

książek: 133
frotka | 2014-01-17
Na półkach: 2014, Przeczytane

Ta książka jest dopełnieniem czy uzupełnieniem do "Miłości z kamienia". Autorka opisuje tutaj swój pobyt w klinice psychiatrycznej. Głównymi bohaterami są jednak inni pacjenci, których spotkała w trakcie swego leczenia. Sama autorka jest bardziej obserwatorką pozostającą w cieniu i zmagającą się ze swoimi upiorami.
Jagielska szczególnie dużo uwagi poświęca weteranom wojennym z Afganistanu. Wcale to nie dziwi, gdyż sama z wojną ma problem. Mamy tu całą galerię postaci z różnymi zaburzeniami, traumami i lękami, które uniemożliwiają normalne funkcjonowanie.
Książka mocno porusza. Napisana bardzo szczerze i aż kipi od podskórnych emocji. Nie jest to lekka lektura i robiłam sobie przerwy w czytaniu aby ochłonąć. Niełatwy temat, ale trzeba przeczytać koniecznie.
Minus dla Znaku za kiczowatą, fatalna okładkę.

książek: 26
Piotr | 2014-03-22
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 22 marca 2014

Książka - terapia, o czym zresztą sama autorka pisze. Dla wrażliwego człowieka - gwałt na jego psychice i zdolności do empatii. To podróż w intymny świat przeżyć ludzi których ciężko doświadczył los.
Książka jest ciężka, nawet bardzo. W brutalny sposób pokazuje ludzi, którzy przeszli traumę, albo nie potrafią odnaleźć się w rzeczywistości. Bez krztyny lukru, ale też bez zbędnej brutalności. Niemalże fabularyzowany reportaż. I chyba właśnie dlatego ma taką siłę rażenia.
W zasadzie jedyne co mi w książce nie pasowało, to zbyt wielka lakoniczność autorki i zakończenie, takie chyba zbyt nagłe. Jakby jednak było coś o czym nie chciała napisać...

książek: 217
fdsm | 2014-02-13
Na półkach: Ulubione, Przeczytane

Jedna z najlepszych książek, jaką kiedykolwiek czytałam! Grażyna Jagielska porusza bardzo trudne tematy. Myślałam, że książka ta będzie jedynie opisem pobytu w szpitalu psychiatrycznym, ale tak naprawdę mówi ona o wiele więcej. Życiorysy weteranów, jakie opisuje nam autorka, ukazują bezsens wojny, to jaką niewyobrażalną krzywdę wyrządza i jaki zgubny wpływ ma na człowieka. Jagielska przekazuje także jak ważna w życiu człowieka jest szczerość, wzajemne wsparcie.
Przepiękna, poruszająca opowieść, którą polecam każdemu.

książek: 15
bannauzytkowniku | 2014-02-18
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 2014 rok

Jeśli ktoś mówi, że ta książka jest słaba, to chyba po prostu jej nie zrozumiał... Mnie uderzyła, i to bardzo mocno i wiem, że na długo zapadnie mi w pamięć. Prawdziwe, głębokie, nieudawane emocje, studium tego, jak działa na człowieka syndrom stresu pourazowego, ale nie tylko. To też opowieść o poszukiwaniu prawdy i drogi do własnych, skomplikowanych i pokrętnych emocji, nie wszystkim bohaterom udało się ją znaleźć.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd