Książka Roku 2018

Anioły jedzą trzy razy dziennie. 147 dni w psychiatryku

Wydawnictwo: Znak
6,4 (963 ocen i 153 opinie) Zobacz oceny
10
34
9
47
8
124
7
258
6
280
5
112
4
59
3
31
2
16
1
2
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788324028702
liczba stron
222
język
polski
dodała
Ag2S

Poznaj tajemnice, o których nie mówimy nawet najbliższym. Autorka głośnej "Miłości z kamienia" przełamuje kolejne tabu. Grażynę Jagielską przez lata paraliżował strach. Żyła problemami męża. Dla jego pasji poświęciła swoje życie. W końcu jednak musiała zawalczyć o siebie. Przeżyła własny „lot nad kukułczym gniazdem”. Spędziła pół roku w szpitalu psychiatrycznym. Poznała kobiety, które tak...

Poznaj tajemnice, o których nie mówimy nawet najbliższym. Autorka głośnej "Miłości z kamienia" przełamuje kolejne tabu.

Grażynę Jagielską przez lata paraliżował strach. Żyła problemami męża. Dla jego pasji poświęciła swoje życie. W końcu jednak musiała zawalczyć o siebie. Przeżyła własny „lot nad kukułczym gniazdem”. Spędziła pół roku w szpitalu psychiatrycznym.

Poznała kobiety, które tak jak ona długo udawały, że wszystko jest w porządku. Spotkała twardzieli, którzy musieli nauczyć się płakać. Była w miejscu, w którym można było wszystko. Nie wolno było jednego – kłamać.

Julia musiała być coraz lepsza, aż pod wpływem stresu odcięła sobie ucho.
Ratownik wiecznie golił głowę i wierzył, że dzięki temu stanie się kimś innym.
Marek wrócił z wojny jako bohater, a potem załamał się i żył jak zwierzę.
Karolinka była przekonana, że jest aniołem i nikt jej nie widzi.

Autorka zabiera nas w podróż pełną intymnych zwierzeń i prawdziwych emocji. W poruszający sposób opisuje azyl dla zagubionych oraz obrazy, które prześladowały ich latami. Opowiada o szczerości, potrzebie zrozumienia i bliskości.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,4131,Anio...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2628)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1039
Joanna | 2014-10-22
Przeczytana: 21 października 2014

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Grażyna Jagielska, dziennikarka, pisarka kilku znaczących wśród czytelników książek wykorzystała swoje osobiste doświadczenie życiowe, jakim był pobyt w Klinice Psychiatrii i Stresu Bojowego do opisania grupy osób z którymi tam przebywała i stosowanych metod terapeutycznych.
Książka jest wstrząsającą relacją przeżyć wojennych weteranów, żołnierzy , którzy służyli w Iraku, Afganistanie czy innych terenach objętych działaniami wojennymi oraz ich bliskich i rodzin.
Napisana w bardzo subiektywny sposób książka stwarza, że czytelnik staje się uczestnikiem terapii grupowej, uczestniczy w programie leczenia rehabilitacyjnego poprzez poznawanie życiorysów członków grupy, odtwarzane przez nich psychodramy , zajęcia relaksacyjne czy rozmowy poza programem leczenia.
Czytelnik dowiaduje się od uczestników grupy czym jest zespół stresu pourazowego ( PTSD), jakie przyjmuje formy i zakres zaburzeń zachowania. Ustawiczne niebezpieczeństwo i styczność w każdej chwili ze śmiercią ( miny,...

książek: 2487
jatymyoni | 2018-07-10
Przeczytana: lipiec 2018

Interesujący i rzadko spotykany reportaż. Powód jest prosty , wszystkich uczestników psychoterapii grupowej, czy to na oddziałach zamkniętych, czy otwartych obowiązuje tajemnica. W tej książce uchyla nam rąbek tej tajemnicy. Pokazuje formy tej terapii, a więc życiorys, psychodrama, zajęcia relaksacyjne i manualne i godziny rozmów.Najważniejszy jest życiorys. Pokazuje jak duży wpływ na leczenie mają wzajemne kontakty pacjentów, czyli grupa. Każdy z wątków opisanych jest ważny, bo każda z tych osób wpływa na pozostałe. Przy stresie pourazowym przyczyny są znane, co i tak nie ułatwia wyrwania się z tego własnego świata. W innych wypadkach dotarcie do przyczyn może być bardzo trudne. Najgorszą jest rzeczą, kiedy człowiek przestaje panować nad własnym życiem i znajduje się w pułapce z której nie widzi wyjścia, a czasami i pułapki nie widzi. Dla autorki chyba ważne jest abyśmy inaczej spojrzeli na pacjentów takich ośrodków , że to są ludzie tacy jak my, ale czasami życie ich...

książek: 2061
Ola | 2015-05-24
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: 24 maja 2015

Wreszcie jakaś zwykła książka. Taka po prostu dobra. Relacja ze szpitala psychiatrycznego. Autorka opisuje jak wygląda życie w psychiatryku. Robi to całkiem nieźle, spokojnie, ale nie wzbudza większych emocji. Przynajmniej we mnie nie wzbudziła. Nic mnie tu nie dziwiło, nie zaskoczyło, wszystko było przewidywalne. Nie jest to zła książka. Wyjątkowa czy bardzo dobra też nie. Ani nudna. Chyba mogłabym o niej powiedzieć przeciętna, przyjmując założenie, że przeciętne książki są dobre.

książek: 2741
Koronczarka | 2015-06-18
Przeczytana: 18 czerwca 2015

Ta książka jest zbyt intymna, by ją czytać bez emocji. Jest zbyt intymna, by ją czytać bez zażenowania. Coś w niej jest nie tak, że nie wstrząsa, a jedynie wzbudza zakłopotanie. Gładkość języka, wyczuwalna sprawność warsztatowa tym razem obróciła się przeciwko treści. Wygładziła tragedię.

książek: 20
Samuel | 2014-01-22
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 22 stycznia 2014

Niedawno wróciłem z Afganistanu. Moja żona w chwilę po powrocie wręczyła mi ,,Miłość z kamienia" Jagielskiej i powiedziała, że to po to, żebym zrozumiał co przeżywa, kiedy nie ma mnie w domu miesiącami. Przeczytałem i zrozumiałem, ale nie potrafiłem otworzyć się przed nią tak, jak Grażyna Jagielska zrobiła to w swojej książce. Teraz wyszły ,,Anioły" i jest to chyba najbardziej dla mnie wartościowa książka, jaką miałem okazję czytać. Dzięki niej zrozumiałem siebie, a moja żona zrozumiała mnie. Można powiedzieć, że dzięki Grażynie Jagielskiej nadal jesteśmy razem. Dziękuję i polecam wszystkim czytelnikom, bo myślę, że nawet jeśli ktoś nie jest wtajemniczony w sekrety armii, to odnajdzie w tej książkę jakąś wskazówkę dla siebie, ktora pomoże mu dzielnie iść przez życie.

książek: 423
Monika | 2014-04-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: kwiecień 2014

Książka jest relacją pacjentki z pobytu na oddziale psychiatrycznym, sposobu jego funkcjonowania i usłyszanych "życiorysów". Nie ma w niej głębi, dokładniejszej analizy poszczególnych pacjentów, czegoś o nich więcej niż tylko to co jest wiadome dla koleżanki z sali. To "czysty" w swej realności pamiętnik, z którego wypływa istotna rola wzajemnych relacji chorych. Tworzyli oni swego rodzaju społeczność "samych swoich", ze wspólnym nadrzędnym celem-wyznaniem całej prawdy i tylko prawdy. Pomagali sobie, byli dla siebie wsparciem-"poprawa u Ciebie jest dla mnie nadzieją, że i u mnie stanie się ten "cud". Ale nie tylko na tym polegało ich współżycie. Jednocześnie byli na tyle różni, tak jak w społeczeństwie poza murami szpitala w którym nie do końca umieli funkcjonować, aby móc się od siebie wzajemnie uczyć. Nawet czyjeś nieakceptowalne zachowanie, na pozór "łamiące" hospitalizację innych, potrafiło stać się dla kogoś owocnym doświadczeniem. Nic nie działo się nadaremnie i odegrało...

książek: 662
Gąska | 2014-05-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 04 maja 2014

Główną bohaterką, a zarazem autorką powieści jest Grażyna Jagielska, która spędziła 147 dni w psychiatryku. Powieść zaczyna się w momencie gdy kobieta przebywa w tym miejscu od dwóch tygodni. Na oddział każdy może zgłosić się z własnej woli i może go również opuścić na własną rękę. Pacjenci znajdujący się na oddziale czekają na tak zwane „przejście” – jest to wyjątkowy dzień w życiu każdego z nich. Oznacza on polepszenie zdrowia i przeniesienie na część terapeutyczną Szeregowy, Ratownik, Strzelec, Dzięcioł. Oni, Grażyna i inni ludzie pełni nadziei na przyszłość. Każdy z nich zmaga się z jakimś problemem. Grażyna sparaliżowana strachem przez długi czas żyła problemami męża. Tu gdzie się znalazła stara się przełamać swoje lęki. Udaje jej się przenieść na stronę ozdrowieńców. W miejscu tym poznała osoby podobne do niej. Kobiety, które ukrywały pod przykrywką polepszenia zdrowia to, że wcale nie jest z nimi dobrze. Po tej stronie szyby, życie toczy się inaczej. Istnieje ścisły...

książek: 3097
BetiFiore | 2014-05-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 15 maja 2014

Czekałam na tę książkę, gdyż jej pierwsza część - "Miłość z kamienia" - wydawała mi się niedokończona, niepełna. Mam wrażenie, że obie ksiązki mogłyby być spokojnie wydane jako jedna całość. No tak, ale wtedy płacilibyśmy tylko raz...
"Miłość z kamienia" skupiała się prawie wyłącznie na postaci samej autorki, tu zaś możemy poznać bliżej świat jej towarzyszy ze szpitala psychiatrycznego. Ciekawe to bardzo dla obserwatora z zewnątrz, ale muszę powiedzieć, że nie potrafiłam jakoś zidentyfikować się z panią Jagielską. Co to znaczy? Nie czułam jakoś do końca, że czytam czyjś pamiętnik, historię prawdziwą. Nie czytałam z wypiekami na twarzy, nie musiałam przerywać, żeby złapać oddech. Przerwy potrzebne mi były raczej do przemyśleń, zastanowienia się nad ludźmi, światem, w którym żyjemy i tą cienką granicą między ogólnie przyjętą "normalnością" i jej brakiem.
Jak wiele osób tu piszących, też sceptycznie podchodzę do osób robiących karierę na wywlekaniu na zewnątrz swoich...

książek: 3169
Marago | 2014-05-24
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 20 stycznia 2014

Świetna pozycja. Zrobiła na mnie wstrząsające wrazenie. Polecam.

książek: 1096
Ania | 2015-11-03
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: 03 listopada 2015

Jagielska ubiera w słowa ból i cierpienie duszy. Robi to z delikatnością i oszczędnością, stawiając czytelnika w pozycji obserwatora, podglądacza stojącego za oknem, do którego podopieczni zakładu psychiatrycznego ukrywają klamkę. Czasem ktoś otworzy okno i uda się usłyszeć coś więcej, innym razem zatrzaśnie je w środku zdania...
Przeczytałam kilka stron i już wiedziałam, że nie chcę czytać dalej, i żałuję, że w ogóle zaczęłam. Ukryte, głęboko skrywane emocje, atmosfera intymności i brak ukierunkowania na czytelnika. Czułam się jakbym z buciorami wkraczała w czyjąś prywatność. Ogromny ciężar i poczucie dyskomfortu.

zobacz kolejne z 2618 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Powstanie film na podstawie książek Grażyny Jagielskiej

W chwili, kiedy ukazuje się trzecia i ostatnia część cyklu Grażyny Jagielskiej „Ona wraca na dobre. Podróż psychoterapeutyczna, powstaje film fabularny pod tytułem „53 wojny, będący ekranizacją dwóch wcześniejszych książek autorki, „Miłość z kamienia i „Anioły jedzą trzy razy dziennie, opisujących życie żony korespondenta wojennego.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd