Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Chce się żyć

Książka jest przypisana do serii/cyklu "Na brzegu". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: W.A.B.
8,01 (770 ocen i 154 opinie) Zobacz oceny
10
129
9
141
8
244
7
170
6
56
5
18
4
7
3
2
2
1
1
2
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377479407
liczba stron
256
język
polski
dodała
joly_fh

Jest rok 1981. Na świat przychodzi Mateusz Rosiński. Poród był trudny, jednak nikt jeszcze nie stwierdził u dziecka jakiejkolwiek choroby. Diagnoza - porażenie mózgowe - zostanie postawiona później, a jej konsekwencje zaważą na całym życiu Mateusza. Według lekarzy chłopiec będzie wiódł całkowicie bierny żywot. Nigdy nie będzie mówił, chodził, ale przede wszystkim nigdy nie zrozumie tego, co...

Jest rok 1981. Na świat przychodzi Mateusz Rosiński. Poród był trudny, jednak nikt jeszcze nie stwierdził u dziecka jakiejkolwiek choroby. Diagnoza - porażenie mózgowe - zostanie postawiona później, a jej konsekwencje zaważą na całym życiu Mateusza. Według lekarzy chłopiec będzie wiódł całkowicie bierny żywot. Nigdy nie będzie mówił, chodził, ale przede wszystkim nigdy nie zrozumie tego, co dzieje się wokół niego. Jest jednak inaczej. Chłopiec prawidłowo rozwija się intelektualnie, jednak jego ułomne ciało nie pozwala mu na komunikację z otaczającym go światem. Przez lata Mateusz obserwuje zmagania swoich rodziców zarówno z trudną sytuacją polityczną w Polsce, jak i z ich własnym dramatem, jakim jest choroba ukochanego syna. Obserwuje jak dorasta i zaczyna dorosłe życie jego rodzeństwo, wielokrotnie próbując zamanifestować swoje zdanie i przekazać światu wiadomość – nie jestem rośliną. Uda mu się to dopiero wiele lat później, dzięki uporowi jednej ze specjalistek, która zauważy sygnały wysyłane przez Mateusza.

Chce się żyć to wzorowana na prawdziwych wydarzeniach, niepokorna opowieść o ogromnej woli życia osoby skazanej przez świat na milczenie. Historię poznajemy z punktu widzenia Mateusza, co pozwala czytelnikowi poznać to dziwne doświadczenie zamknięcia we własnym ciele, całkowitego braku zrozumienia przez otoczenie i bezsilności. Opowieść Mateusza nie ogranicza się jednak do jego zmagań z chorobą. Mateusz jak każdy inny chłopiec, a później mężczyzna, przeżywa trudy dorastania, pierwszą miłość, tęsknotę i samotność. Na podstawie tej samej historii powstał film reżyserowany przez Macieja Pieprzycę.

 

źródło opisu: Wydawnictwo W.A.B.,2013

źródło okładki: www.wab.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1672)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 380

Recenzja znajduje się także na moim blogu zperspektywyczytelnika.blogspot.com

Jego mama od początku czuła, że jest chory. Głowa opadała mu w dół. Lecz lekarka stwierdziła, że przesadza, że nic mu nie jest. Do czasu. Potem wyrok: porażenie mózgowe. Co dalej? Przecież on nie będzie chodził, nie będzie mówił, nie będzie rozumiał. Zupełnie jak roślina.

Mateusz Rosiński, bo o nim mowa to główny bohater powieści Macieja Pieprzycy. Powieści prawdziwej, bo wszystko to wydarzyło się naprawdę.
Historię poznajemy z jego perspektywy. Jak to możliwe skoro on nic nie rozumie? No właśnie nie - on doskonale rozumie.
Już od pierwszych stron widzimy, że próbuje skontaktować się ze światem. Próbuje mówić, jednak z jego ust wydobywa się jedynie szereg dźwięków, których nikt nie rozumie.
Wszystkim wydaje się, że on nie myśli. A Mateusz chce im udowodnić, że tak nie jest. Tyle tylko, że nie potrafi panować nad swoim ciałem.

Mateusz początkowo mieszka z rodzicami, bratem i siostrą. Nietrudno zauważyć...

książek: 1878
andzia12 | 2015-05-10
Przeczytana: 09 maja 2015

Książka, która ujełam mnie swoją teścią, ale i prostą formą i językiem.
Tak naprawdę historia Mateusza daje nadzieję, ale i pokazuje, jak wygląda życie takich osób. Jak matka poświeca całę swoje zycie i jak wielka jest jej miłość. A zdrugiej, co dzieje się z takimi osobami, które trafiają do ośrodka. Zaś zyskanie zdolności do nawiązywania kantaktu z otoczeniem przez Mateusza, daje nadzieję :)
Piękna, prosta książka:)
Polecam!

książek: 2891
Anna | 2016-11-08
Przeczytana: 08 listopada 2016

Niesamowita, wprost nie mieszcząca się w ludzkim pojmowaniu, pokazująca świat, którego nikt, kto jest zdrowy i pełnosprawny, nie potrafi pojąć i dopuścić do własnej wyobraźni. Książka, która ukazuje nam od przysłowiowej "podszewki" codzienne życie Mateusza, dziś 35-letniego mężczyzny z porażeniem mózgowym, który od najwcześniejszych lat miał problem z wykonaniem jakiegokolwiek ruchu, który nie mówił, za to rozumiał i czuł całym sercem.

Mimo, że książka nie jest łatwa emocjonalnie, emanuje z niej ciepło i pogoda, siła i wiara, nadzieja i mnóstwo pozytywnej energii, które skumulowały się w umyśle i duszy jej bohatera. Długo, bardzo długo starał się Mateusz udowodnić wszystkim, że nie jest rośliną, że rozumie otaczający go świat, że potrafi obdarzać uczuciami i czuć samemu. Wiele lat musiał czekać na osobę, która potrafiłaby zrozumieć jego gesty, która pomogła mu w porozumiewaniu się z otoczeniem, bliskimi, pozwoliła zachować ludzką godność.

Nigdy nie zetknęłam się bezpośrednio...

książek: 1779
ewa | 2013-12-02
Przeczytana: 02 grudnia 2013

Od dawna żadna książka mnie tak nie wciągnęła. Bardzo wzruszająca, autentyczna, a zarazem pełna humoru i nadziei. Książka "Chce się żyć" podejmuje bardzo trudny temat, o którym powinno się jak najwięcej mówić i pisać, aby zwiększyć świadomość społeczeństwa. To, że ktoś jest chory nie znaczy, że jest inny, gorszy. On też czuje i myśli.
Losy Mateusza chwytają za serce tym bardziej, że on sam jest narratorem.
Z wielką ciekawością wybiorę się do kina, aby obejrzeć ekranizację.
Polecam!!!!!

książek: 714
jolene7 | 2014-01-28
Na półkach: Przeczytane

Pomimo, że temat trudny - czyta się książkę lekko. Zupełnie przypadkiem przeczytałam ją w dwa wieczory. Jeszcze tylko jeden rozdział, jedna strona, aż w końcu zabrakło rozdziałów i stron.

Jedna z tych książek, które nie wiadomo jak skomentować, gdyż wywierają na czytelniku tyle przeróżnych uczuć. Z jednej strony złość, z drugiej radość, że jednak są na tym świecie jeszcze ludzie skłonni do bezinteresownej pomocy.

Nie będę opisywała tu głównego bohatera - mogę jedynie polecić 'osobiste' poznanie Mateusza i jego historii, ale z racji doświadczenia w podobnych przypadkach, muszę wyrazić swój podziw dla wszystkich osób, którzy walczą. Walczą o siebie, o bliskich, o marzenia, mimo przeciwności losu i nieżyczliwości ludzi. Wbrew wszystkim stereotypom i krzywdzącym przekonaniom o bezradności i zerowej nadziei. To właśnie dzięki tej nadziei, która gdzieś w każdym tkwi i ogromnej woli walki 'Chce się żyć'.

książek: 1571
Roman Dłużniewski | 2017-01-18
Na półkach: Przeczytane

Niesamowita opowieść, niesamowity film i niesamowita książka! Usiłowałem się wczuć w bohatera, ale nie da się tego zrobić. Jak to jest, kiedy niczego nie można przekazać otoczeniu, bliskim ? Większość ma cię za roślinę, a ty żyjesz, odczuwasz zmysłami, masz marzenia.. Optymistyczne, uśmiechnięte zakończenie również u mnie wywołało uśmiech otuchy. Koniecznie!!!

książek: 7282
Antoni Leśniak | 2013-10-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 października 2013

Jeśli taka jest polska służba zdrowia, która ze względu na oszczędności i nieustanne niedofinansowanie całe lata nie zajmowała i dalej nie zajmuje się swoim podstawowym zadaniem, jakim jest troska o pacjenta, to będzie się ujawniało coraz więcej takich osób, których droga źyciowa mogłaby wyglądać inaczej, gdyby we właściwym momencie z odpowiednią uwagą zostali potraktowani i przy dokładnym i wnikliwym rozpoznaniu postawiona została taka diagnoza, która pozwoliłaby im wieść moźe nie zwykłe ale w miarę normalne życie. Każda tego typu historia, kťóra zasadza się na autentycznych przeżyciach, budzi szczególny szacunek i rodzi nadzieję i optymizm, że mimo owych niedostatków, w których nam przyszło żyć, jest jednak szansa, może jedna na ileś tam, ale jednak, że w tym wszystkim, co po ludzku niemożliwe zdarza się przez przypadek, przez łut szczęścia pewnego rodzaju cud.Najważniejsze zdanie, które w istotny sposób pokazuje przesłanie książki, to myśl, że nie jestem rośliną, nikt z nas nią...

książek: 1130
lubczyk | 2013-12-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Ulubione
Przeczytana: 16 grudnia 2013

Jeśli masz co jeść, masz co pić, masz gdzie spać, masz rodzinę... "dobrze jest".

Mateusz - nigdy nie będzie się chodził, ba, nawet nigdy nie będzie się czołgał. Mateusz - nigdy nie będzie mówił, nigdy nie będzie mógł normalnie się porozumiewać. Nigdy nie mów nigdy. Tak jak Mateusz.

Walka o normalne życie, walka o lepsze jutro, walka o spełnienie swoich marzeń, walka o godne traktowanie. O tym właśnie jest ta książka.

Pierwszy raz "poznałam" Mateusza na ekranie. Płakałam nawet na napisach końcowych, gdyż do tematu niepełnosprawności podchodzę bardzo osobiście i emocjonalnie. Kilka dni po filmie sięgnęłam po lekturę. Czytałam wszędzie, nie mogłam rozstać się z Mateuszem. Na przystanku, w tramwaju, przed zajęciami, po zajęciach, na zajęciach, w kolejce do kasy w Tesco...
Tej pozycji po prostu nie można nie przeczytać.

książek: 500
Kiwi_Agnik | 2014-01-20
Przeczytana: 20 stycznia 2014

"- Na początku chciałbym komuś podziękować - mówi Julek, kiedy już jest na scenie. Wznosi ręce. - Dziękuje ci, Boże, za to, że uczyniłeś mnie kaleką. Gdybyś mnie takim nie uczynił dzisiaj byłbym małorolnym chłopem, z chorą wątrobą i mózgiem przeżartym wódką, który w życiu nie przeczytał książki. Dziękuje ci, Boże, że dałeś mi porażenie mózgowe. Bo tylko dzięki temu w swoim życiu poznałem wielu wspaniałych ludzi, wykształciłem się i założyłem rodzinę..."

Niepełnosprawny Mateusz uczy nas jak żyć.

Opowieść o walce i nadziei. Niebanalna historia, która nie wzbudza litości i współczucia, tylko śmiech, wzruszenie i podziw. Język powieści jest prosty i zrozumiały. Pięknie też przedstawiono potrzeby seksualne ludzi uwięzionych w niepełnosprawnym ciele.

Z Mateuszem "zaprzyjaźniłam się" już od pierwszych stron, polubiłam jego poczucie humoru i chęć do życia.
Mimo poważnej tematyki książka jest ogromnie optymistyczna.

Polecam!

książek: 418
mroźny_poranek | 2014-01-07
Przeczytana: 06 stycznia 2014

"Chce się żyć" to niezwykła historia opowiedziana przez Mateusza Rosińskiego, chłopaka z porażeniem mózgowym.
Pokazał, że ludzie tacy jak on to nie zwykłe roślinki, ale osoby, które czują i myślą jak każdy zdrowy człowiek.
I choć jest napisana prostym językiem, warto przeczytać żeby choć w małym stopniu dowiedzieć się, jak radzą sobie z chorobą, jak wygląda ich świat.
Może to zabrzmi trochę źle, ale miło się czytało, ponieważ książka - oprócz tych trudnych momentów - zawierała także te zabawne.
Nie raz uśmiechnęłam się pod nosem.

zobacz kolejne z 1662 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd