Ostatnie słowo

Tłumaczenie: Katarzyna Janusik
Wydawnictwo: Znak
5,93 (101 ocen i 21 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
6
8
13
7
20
6
24
5
20
4
5
3
1
2
4
1
6
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Last Word
data wydania
ISBN
9788324034901
liczba stron
320
słowa kluczowe
Katarzyna Janusik
język
polski
dodała
AMisz

Gra zwana pożądaniem. Harry dostaje zlecenie – ma napisać biografię Mamoona, wielkiego pisarza, zapomnianego przez świat celebryty, świntucha, cudzołożnika, kłamcy, zbira i być może mordercy. Wokół krążą: obdarzona włoskim temperamentem żona pisarza, służąca, która nocą zamienia się w seksualnego wampa, narzeczona z Londynu i krwiożerczy wydawca. Harry ma obsesję na punkcie zlecenia – jest...

Gra zwana pożądaniem.
Harry dostaje zlecenie – ma napisać biografię Mamoona, wielkiego pisarza, zapomnianego przez świat celebryty, świntucha, cudzołożnika, kłamcy, zbira i być może mordercy.
Wokół krążą: obdarzona włoskim temperamentem żona pisarza, służąca, która nocą zamienia się w seksualnego wampa, narzeczona z Londynu i krwiożerczy wydawca.
Harry ma obsesję na punkcie zlecenia – jest Reżyserem, detektywem, a nawet Stwórcą. Rozdaje role, kreuje rzeczywistość i wszystkich prowokuje.
Ale czy na pewno to on pociąga za sznurki?
Hanif Kureishi, mistrz kąśliwego języka, powraca w autoironicznej i zabawnej opowieści o władzy i manipulacji, seksie, sztuce i próbie wykreowania siebie. Wciągająca historia, intrygujący bohaterowie i zaskakujące zakończenie – "Ostatnie słowo" to najlepsza książka od czasów "Buddy z przedmieścia".

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,6313,Ostatnie-slowo

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,6313,Ostatnie-slowo

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
Monika książek: 950

Pisarzami rządzą kobiety

Harry Johnson nie jest najgenialniejszym pisarzem. Nie może poszczycić się praktycznie żadną bibliografią. Ale to właśnie jemu składa się propozycję napisania biografii wielkiej sławy autora. Dzieło z założenia ma napędzić wydawnictwu nowych czytelników, zwiększyć sprzedaż zarówno powieści sławnego Mamoona, jak i doprowadzić do olbrzymiego zarobku na opowieści o życiu wielkiego pisarza. Harry wie, że musi zaszokować, musi odnaleźć pikantne szczegóły z życia Mamoona, co, według zapewnień wydawcy, nie powinno okazać się zbyt trudne.

Stary pisarz bowiem ma wiele tajemnic do odgrzebania. Zmarła żona Peggy, będąca jego muzą, pisarską pomocą i pierwszą zranioną. Następnie bezwzględna kochanka z Ameryki, włoska żona, a także niecodzienna relacja, która łączy pisarza ze swoją służąca, jej córką oraz ciężarną żoną Harry’ego. Wszystko to sprawia, że Harry wpada w sieć poszukiwań, stając się pisarzem-detektywem, przedstawionym jednak w dość specyficzny sposób.

Motyw, po który sięga Hanif Kureishi jest znany i wielokrotnie podejmowany. Pod tym względem fabuła nie zaskakuje niczym literacko nowym. Styl autora jest jednak głównym elementem, dla którego warto sięgnąć po tę lekturę. Harry zostaje uwikłany w swoistą grę, która w pewnym sensie przypomina przygodę damskiego fryzjera z powieści Eduardo Mendozy. Porównanie wydaje mi się adekwatne. Kureishi wprowadza czytelnika w podobny nastrój, co Mendoza, a nasz biograf wikłany jest w intrygę, w taki sam sposób, jak wspomniany fryzjer.

Losem...

Harry Johnson nie jest najgenialniejszym pisarzem. Nie może poszczycić się praktycznie żadną bibliografią. Ale to właśnie jemu składa się propozycję napisania biografii wielkiej sławy autora. Dzieło z założenia ma napędzić wydawnictwu nowych czytelników, zwiększyć sprzedaż zarówno powieści sławnego Mamoona, jak i doprowadzić do olbrzymiego zarobku na opowieści o życiu wielkiego pisarza. Harry wie, że musi zaszokować, musi odnaleźć pikantne szczegóły z życia Mamoona, co, według zapewnień wydawcy, nie powinno okazać się zbyt trudne.

Stary pisarz bowiem ma wiele tajemnic do odgrzebania. Zmarła żona Peggy, będąca jego muzą, pisarską pomocą i pierwszą zranioną. Następnie bezwzględna kochanka z Ameryki, włoska żona, a także niecodzienna relacja, która łączy pisarza ze swoją służąca, jej córką oraz ciężarną żoną Harry’ego. Wszystko to sprawia, że Harry wpada w sieć poszukiwań, stając się pisarzem-detektywem, przedstawionym jednak w dość specyficzny sposób.

Motyw, po który sięga Hanif Kureishi jest znany i wielokrotnie podejmowany. Pod tym względem fabuła nie zaskakuje niczym literacko nowym. Styl autora jest jednak głównym elementem, dla którego warto sięgnąć po tę lekturę. Harry zostaje uwikłany w swoistą grę, która w pewnym sensie przypomina przygodę damskiego fryzjera z powieści Eduardo Mendozy. Porównanie wydaje mi się adekwatne. Kureishi wprowadza czytelnika w podobny nastrój, co Mendoza, a nasz biograf wikłany jest w intrygę, w taki sam sposób, jak wspomniany fryzjer.

Losem Harry’ego, tokiem jego książki, kolejnymi faktami przed nim odkrywanymi, rządzą kobiety. Największą rolę trzeba przyznać tu Lianie, żonie Mamoona, która umiejętnie manipuluje niedoświadczonym młodzieńcem. Kolejne moce trzeba przyznać kochance, Julii, a także jego zmarłej matce, powracającej w jego snach, jako Peggy, pierwsza żona Mamoona. Manipulacji na Harrym dokonuje kochanka pisarza, Marion oraz, prawdopodobnie w najmniejszym stopniu, jego narzeczona, Alice, która z kolei odgrywa zbyt wielką rolę dla Mamoona. Wydaje się oczywiście, że to Harry jest mężczyzną, któremu kobiety nie mogą się oprzeć. Wysoki blondyn, o męskiej posturze. Przechwala się ilością swoich kochanek i skutecznością w łóżku. W efekcie, podobnie, jak w przypadku Mamoona, to właśnie kobiety tworzą jego świat, popychają go do działania. Im bardziej odkrywa prawdę o życiu Mamoona, tym więcej rozumie także i samego siebie. Mamoon jest w rzeczywistości wielkim pisarzem, który jednak nie osiągnąłby niczego i nie napisałby ani linijki, bez swoich kochanek.

Powieść napisana jest w iście mistrzowski sposób. Czytanie jej jest swego rodzaju ucztą. Kureishi prowadzi fabułę i kobiecą grę w łatwo i zabawnie, co przekłada się na przyjemność i prędkość lektury. Ale nie brak i tu inteligencji. Pod skorupą zabawnej narracji leży bowiem nietuzinkowa historia o dwóch pisarzach, procesie tworzenia, ich muzach i życiowych inspiracjach. Gra pożądania, którą kobiety podejmują z Harrym w istocie jest grą autora z odbiorcą, gwarantującą dobrą czytelniczą zabawę.

Monik Samitowska-Adamczyk

pokaż więcej

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (294)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1536
kultur-alnie | 2016-02-21
Na półkach: Ebook, Przeczytane, 2016
Przeczytana: 21 lutego 2016

To jest dobra książka, ale nie z tych, od których nie można się oderwać. Ma fajny klimat (intelektualiści, pisarze, książki, związki miłosne, życie z artystą) i dzięki temu mnie zainteresowała. Zabrakło pazura, prawdziwie neurotycznego twórcy, który uprzykrza życie ludziom, z którymi żyje czy współpracuje. Pisarz Mamoon jest najmniej interesującym bohaterem powieści Kuerishiego, a szkoda.

książek: 1117
nightshade | 2015-08-01
Przeczytana: 31 lipca 2015

Mam mieszane odczucia co do tej książki. Czyta się ją bardzo szybko i lekko, a bohaterowie są całkiem dobrze wykreowani, ale jednak nie mogłam dopatrzeć się tej wspaniałości i znamion arcydzieła o których przekonują nie tylko cytaty ale też wypowiedzi innych czytelników. "Ostatnie słowo" przeczytałam w dwa dni ale praktycznie nic mi z niego w głowie nie zostało-jej jedynymi plusami są zgrabny język i łatwość czytania, a to co z kolei najbardziej mnie rozczarowało to postać pisarza Mamoona-miał być niezwykłym ekscentrykiem, błyskotliwym i w ogóle, a był całkiem przeciętny. Nie wnikam, może i o to chodziło autorowi ale i tak jestem daleka od zachwytów.

książek: 121
Ahsan | 2015-08-25
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: sierpień 2015

Książkę czytało się szybko i lekko. Aczkolwiek jestem trochę zawiedziony. Opisy na okładce mówiły o arcydziele, świetnym stylu, a główny bohater, pisarz Mamoon miał być diabłem wcielonym. Tymczasem dostałem dobrze napisaną książkę, bez rewelacji stylistycznych, bez bohaterów, którzy zapadają w pamięć. W ogóle odniosłem wrażenie, że opisy miejsc i postaci zostały zaledwie muśnięte, bez wgłębiania się w konkret i szczegół.
Także lekkie, łatwe i przyjemne. Ale nie wybitne arcydzieło.

książek: 294
macierzanka | 2015-09-21
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 03 września 2015

Ta książka jest kopalnią małych przypowieści i celnych podsumowań.
O tym, że "Literatura to krwawa jatka. Żaden porządny człowiek nie sięgnął nigdy po pióro." słyszeliśmy już wiele razy, ale ta wersja trafia do mnie szczególnie mocno - może dlatego, że cała powieść jest w moim czytaniu dowodem słuszności tego stwierdzenia. Przeprowadzonym tym bardziej umiejętnie, że nie wprost.

książek: 225
Kuro Neko | 2016-09-29

Mam nieodparte wrażenie, że tym razem autor balansuje na bardzo cienkiej linii rozdzielającej śmiałość i kontrowersję od kiczowatego banału... Książka mnie trochę zmęczyła, kilkukrotnie doprowadziła do zgrzytania zębami, ale w ostatecznym rozrachunku dała się [względnie] polubić. Ze zdziwieniem odkryłam, że to wzbudzające irytację naciąganie dobrego smaku skłoniło mnie do ukończenia lektury - chciałam się przekonać, w którą stronę przechyli się szala (swoją drogą absorbowało mnie to chyba bardziej niż sama fabuła). Książkę ukończyłam z uczuciem ulgi, że mimo wszystko nie rzuciłam nią o ścianę i ostatecznie całość nie wypadła aż tak tragicznie, jak zakładałam.

książek: 20
Kamill | 2015-06-09
Na półkach: Przeczytane

Zarówno inteligentna jak i książką, pokazująca w trochę krzywym zwierciadle przeróżne gry, które rozgrywamy między sobą- o władze, o miłość, kto kogo lepiej zmanipuluje, kto pozna prawdę, a komu uda się ją skryć. Jaka historia będzie tą oficjalną, co kryje się za każdą biografią?

książek: 532
encaminne | 2015-06-11
Na półkach: Przeczytane, 2015
Przeczytana: 10 czerwca 2015

"Harry Johnson spojrzał na angielski krajobraz za oknem pociągu i pomyślał, że w każdej chwili ktoś snuje gdzieś jakąś opowieść."


Taki początek zwiastuje podróż. W dodatku podróż brzemienną w skutki. Trzydziestokilkuletni Harry wybiera się do swego literackiego guru z odpowiedzialnym zadaniem - ma napisać jego skandalizującą biografię, czyli taką, która odniesie marketingowy sukces. Bierze Mamoona w krzyżowy ogień pytań w taki sposób, że nawet on sam zaciekawił się swoją osobą. Zadanie młodego biografa do łatwych nie należy, bowiem sława awanturnika oraz kobieciarza wyprzedza staruszka o całe kilometry. No i jak tu opisać przeszłość na tyle dynamiczną, że nie ma nic wspólnego z zastygłym posągiem, ale przypomina rzekę.

Opisana w pierwszym rozdziale podróż zmieni życie obydwu bohaterów - oto nowe spotyka się ze starym, dorobek z debiutem, ale też dwa silne charaktery. Toczy się walna niemal na śmierć i życie, a życie to przecież nieustanna walka o ostatnie słowo, o rację...

książek: 699
Jarek1983 | 2016-02-03
Przeczytana: 24 stycznia 2016

Coś między „Rzezią” a „Ghostwritterem”.
Hanif Kureishi zaprasza nas do wejścia w codzienny świat pisarza. W trakcie lektury: możemy spożywać z nim posiłek, rozmyślać, pochodzić w jego kapciach, jak również przyjrzeć się jego bliskim. Trudno nie polubić stylu pisarskiego autora oraz postaci wielkiego pisarza Mamoona. Po drugiej strony mamy młodego i niezbyt rozgarniętego Harry`ego, potencjalnego biografa, który przyszyty zostaje do pisarza celem stworzenia portretu. Ta historia to samograj, część z Państwa, już zapewne może dopasować sobie brakujące elementy tej układanki: szalona żona, dziwna dawna kochanka, niespełnienie zawodowe Harry`ego oraz oczywiście ekscentryczny wydawca. Dodajmy trójkąt uczuciowy i voilà. Tyle tylko, że z upływem czasu, wszystko staje się zbyt oczywiście. Silna próba pogmatwania losów głównych bohaterów, przez dodawanie postaci zewnętrznych, nie sprzyja spójności historii. Całość w końcu popada w nieznośne rozchwianie. Autor nie może się zdecydować czy chce...

książek: 39
Lukas | 2015-06-09
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 09 czerwca 2015

Ciekawe rozważania na temat tego jak powstaje biografia i czym tak naprawdę jest. Kreacją, naszym wyobrażeniem o sobie czy opinią innych? Czy da się spisać całe życie, relacje świadków naszego życia? Jak ktoś inny może uzyskać dostęp do naszego życia?

książek: 7
MichaLa | 2015-06-09
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 09 czerwca 2015

Zachęcona nazwiskiem autora i okładka, genialna!, sięgnęłam po tę książkę. Okazała się dużym zaskoczeniem, takiej dawki ironii, świetnych zdań w punkt prawie na każdej stronie dawno nie spotkałam we współczesnej literaturze!

zobacz kolejne z 284 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
„Sztuka, artysta, tworzenie” to hasło tegorocznej Europejskiej Nocy Literatury

Zbliża się trzecia edycja Europejskiej Nocy Literatury (ENL) we Wrocławiu. W tym roku zobaczymy projekt w nowej i rozbudowanej formule. Wydarzenie odbędzie się 13 czerwca pod hasłem "Sztuka, artysta, tworzenie".


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd