Art Spiegelman

Historia, która wciąga. Pod względem graficznym nic specjalnego, ale i tak dużo lepsze niż pierwszy komiks Arta Spiegelmana, którego mamy co najmniej małą próbkę wewnątrz "Mouse". Przeszłość z opowieści Władka Spiegelmana przeplata się z teraźniejszością (koniec lat 70.?),w której Art spisuje wspomnienia swego ojca, aby przekuć je później w komiks. Przeszłość sama w sobie jest ciekawa, bo mamy przedstawione lata przedwojenne, wojnę, jak i kilka przebitek z czasów powojennych. Z kolei teraźniejszość to rozmowy i tarcia pomiędzy synem i ojcem (konflikt pokoleń),ale też wspaniale przedstawiona sylwetka starego Władka Spiegelmana - człowieka, który bardziej przywiązuje się do przedmiotów niż ludzi. Na początku przekartkowałam to tomiszcze, czytając na wyrywki, co mnie jednak nie zachęciło do przeczytania od deski do deski, a wręcz przeciwnie, nieco mnie zniechęciło. Jednak gdy zbliżał się termin zwrotu książki do biblioteki, to w końcu się zmobilizowałam i zaczęłam od początku. To co mnie denerwowało czy zniechęcało przy kartkowaniu, teraz ukazywało się w innym kontekście, tworząc niesamowitą opowieść tak o przeszłości jak i teraźniejszości (co prawda sprzed kilku dekad). Jedna z rzeczy, która mnie denerwowała przy przeglądaniu, to przedstawienie Polaków jako świń (zwierzęta nieczyste),Niemców jako koty, a Amerykanów jako psy. Świnie - to przecież obraźliwe! Już lepiej być kotem! Ale przecież Polacy żywią się głównie wieprzowiną (z mięs),tak jak Francuzi żabami (Francuz w komiksie był żabą i swoją narzeczoną/żonę Art też myślał aby przedstawić jako żabę - w końcu to Francuzka). Ale z drugiej strony... czy Niemcy jedzą koty, Żydzi myszy, a Amerykanie psy? Szkoda, że nie wyjaśniono w komiksie, skąd takie dopasowanie zwierząt...