Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Laura

Tłumaczenie: Anna Buncler
Cykl: Miasteczko Palokaski (tom 1)
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
5,81 (232 ocen i 71 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
5
8
18
7
50
6
67
5
40
4
23
3
13
2
6
1
4
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308053799
liczba stron
252
słowa kluczowe
Anna Buncler
język
polski
dodała
Ag2S

Prowincjonalne fińskie miasteczko. Zaginiona dziewczyna. Mroczna tajemnica – im bardziej się w nią zagłębić, tym bardziej jest złożona. Laura, uczennica miejscowego liceum, znika pewnej sobotniej nocy podczas szkolnej zabawy. Zdania na temat, gdzie się podziała, są podzielone, zarówno wśród uczniów, jak i mieszkańców miasteczka. Była popularną uczennicą i utalentowaną pianistką, ale nie...

Prowincjonalne fińskie miasteczko. Zaginiona dziewczyna. Mroczna tajemnica – im bardziej się w nią zagłębić, tym bardziej jest złożona.

Laura, uczennica miejscowego liceum, znika pewnej sobotniej nocy podczas szkolnej zabawy. Zdania na temat, gdzie się podziała, są podzielone, zarówno wśród uczniów, jak i mieszkańców miasteczka. Była popularną uczennicą i utalentowaną pianistką, ale nie stroniła od ryzyka (narkotyki, podejrzane znajomości ze starszymi mężczyznami).

Mia – pomagająca od czasu do czasu policji jako specjalistka od kontaktów z mediami internetowymi – szukając odmiany w życiu, podejmuje pracę w liceum, w którym uczyła się Laura. Uczy dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Uczniowie nie ufają jej, traktują ją jak policyjną wtyczkę. Zamiast do niej, przychodzą na pogaduszki do jej brata Niklasa, szkolnego psychologa, cieszącego się popularnością wśród dziewcząt.
Niklas spędza sporo czasu z nastolatkami, towarzyszy im podczas prób zespołu, bierze udział w zabawach tanecznych. Kiedy więc gubi ważne dokumenty powiązane ze sprawa zaginięcia Laury, trafia na listę podejrzanych o porwanie lub zamordowanie Laury.
Sprawą interesuje się też dziennikarz tabloidowego pisemka, badający podobną sprawę, która zdarzyła się dwie dekady temu. Zaginęła wtedy w podobnych okolicznościach jego ukochana Venla – siostra Mii i Niklasa. To jej postać będzie przewijać się przez całą serię, jako spajający wątek, ostatecznie zostanie wyjaśniona w ostatnim tomie.

Kiedy rodzice zaginionej Laury zakładają stronę na portalu społecznościowym, otwierają puszkę Pandory, która wywrze wpływ na całe miasteczko.

Laura to trzymający w napięciu psychologiczny kryminał, prowadzący przez kolejne kręgi piekła na fińskiej, z pozoru idyllicznej prowincji. Połączenie atmosfery niepokoju, tajemnicy. Wszechobecne zło, które czai się wszędzie, nawet wśród w pozornie niewinnych bliskich osobach, budzi niepokój i dreszcz emocji. Tutaj każdy jest podejrzany albo za chwilę nim się stanie.

Świetnie skonstruowany, przejmujący obraz świata, tak bliski, a jednocześnie obcy, bo wynaturzony.

J.K. Johansson to tak naprawdę zespół wybitnych fińskich pisarzy i scenarzystów, którzy publicznie nie chcą ujawniać swoich nazwisk. Bawią się konwencją, będąc zespołem i autorem jednocześnie. Co ciekawe, to pisanie idzie im znakomicie. Cała Finlandia huczy od plotek, wszyscy chcą wiedzieć, kto kryje się pod pseudonimem. Przypuszcza się, że w tym zespole piszą najlepsi z najlepszych pisarzy kryminałów.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Literackie, 2014

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 3819
Gośka | 2014-12-22
Przeczytana: 22 grudnia 2014

Główną bohaterką książki jest trzydziestosiedmioletnia Miia, która powraca do rodzinnego miasteczka, by podjąć pracę szkolnego pedagoga. Wcześniej Miia pracowała w policji pomagając w poszukiwaniu przestępców internetowych. Internet stał się jej nałogiem. Wszelkie portale społecznościowe i fora przyciągają ją jak magnes. Kobieta postanawia więc wraz ze zmianą pracy pozbyć się swojego nałogu. Jednak nie bardzo jej się to udaje, gdyż już na samym początku swojej pracy ma do czynienia z zaginięciem nastolatki. Laura, która wprost rozpłynęła się w powietrzu, przypomina Mii o siostrze, która również zaginęła w tajemniczych okolicznościach będąc nastolatką. Jej siostry nigdy nie odnaleziono.
Wraz z Miią w szkole pracuje jej brat, Niklas, który jest psychologiem. Uwielbiany przez dzieciaki Psyche, w niedługim czasie staje się głównym podejrzanym w sprawie zniknięcia Laury. Okazuje się, że Niklas spędzał z dziewczyną wiele czasu podczas okresu letnich wakacji. Miia nie ma wyjścia, musi znaleźć dowody, które uniewinnią jej brata.

Co się stało z Laurą? W trakcie śledztwa wychodzą na jaw tajemnice dziewczyny, które szokują dorosłych.

A teraz o książce. Nie podobała mi się. Dlaczego? Po pierwsze trudno ją nazwać kryminałem. Niewiele tu typowego śledztwa, cała sprawę praktycznie rozwiązuje Miia z pomocą dawnych znajomych. Co do samej Mii, to jej życie wydało mi się strasznie puste. Kobieta żyje po to, by w wolnych chwilach siedzieć w internecie i uprawiać seks bez zobowiązań. Wolałabym poczytać o pracy policji, która tutaj wydaje się zupełnie nieudolna, niż o jej podbojach seksualnych. Chociaż muszę przyznać, że mimo to Miia wzbudziła moją sympatię. Po drugie wstęp jest lekko przydługi. Książka ma raptem 250 stron, a zaczyna się dziać coś ciekawszego dopiero po około setnej stronie:( Po trzecie kilka wątków jest niedokończonych. Wiem, że to jest pierwsza część trylogii i zapewne w dalszych częściach zostaną one wyjaśnione, ale jakoś mi to przeszkadzało. Poza tym tempo akcji....o przepraszam, tu praktycznie nie ma akcji. I nie ma klimatu, niestety.

Jedynym plusem, jaki znalazłam jest przekaz do nas wszystkich, o fatalnym wpływie portali społecznościowych na nasze życie. Żyjemy, by robić wpisy na Facebooku i zbierać lajki. Młodzi ludzie wolą siedzieć przed komputerem i stamtąd czerpać życiowe porady, niż porozmawiać z rodzicami. Zanikają więzi. I to jest prawda, ja też to widzę. Kilka wpisów może zniszczyć komuś życie! W książce jest to bardzo dobrze ukazane.
Niestety cała reszta jest mało wciągająca, nie trzyma w napięciu i bardziej przypomina powieść obyczajową, z tym, że bez rozbudowanych rysów psychologicznych postaci. Fanom książek kryminalnych raczej odradzam. Książkę czyta się szybko, ma krótkie rozdziały, jest lekka. Nadaje się dla odmóżdżenia, ale tylko pod warunkiem, że masz ochotę się trochę ponudzić. Na szczęście jest krótka, dlatego też nie zmarnowałam zbyt wiele czasu. Po drugą część raczej nie sięgnę.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Narrenturm

Uważam książkę za wręcz fenomenalną, po oczytaniu całego cyklu wiedźmińskiego Pana Andrzeja czułem niedosyt "średniowiecznej" atmosfery, na...

zgłoś błąd zgłoś błąd