Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Zagubione niebo

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
6,1 (516 ocen i 111 opinii) Zobacz oceny
10
18
9
11
8
57
7
125
6
153
5
79
4
33
3
21
2
12
1
7
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308053591
słowa kluczowe
literatura polska
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

Niebo zagubione. Niebo odnalezione. Dla wszystkich. A głównie dla tych, którym wydaje się, że świat się kończy, podczas gdy on się dopiero zaczyna. Zagubione niebo to historie nowe i odnalezione, które gubiły się na łamach prawie zapomnianych już dzisiaj gazet. Wreszcie ułożyły się w całość - w opowieść o różnych porach roku w życiu każdej i każdego z nas, w piękną opowieść. Pierwsze...

Niebo zagubione. Niebo odnalezione. Dla wszystkich.
A głównie dla tych, którym wydaje się, że świat się kończy, podczas gdy on się dopiero zaczyna.

Zagubione niebo to historie nowe i odnalezione, które gubiły się na łamach prawie zapomnianych już dzisiaj gazet. Wreszcie ułożyły się w całość - w opowieść o różnych porach roku w życiu każdej i każdego z nas, w piękną opowieść.
Pierwsze miłosne uniesienia i rozczarowania, zachwyty nad życiem i bolesne porażki. Długie i krótkie związki, miłość do utraty tchu, cierpienie po rozstaniu. Zdolność wybaczania, umiejętność zapominania. A my marzymy i nie tracimy wiary. Lepiej bowiem mieć wspaniałą przyszłość niż wspaniałą przeszłość, pamiętać, że zguba jest darem – szansą na odnalezienie czegoś lepszego.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Literackie, 2014

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Oficjalna recenzja
malineczka74 książek: 5054

Garść opowiadań o miłości

Katarzyna Grochola to śmiało można rzec legenda polskiej prozy dla kobiet. Autorka, która sprzedała już 4 miliony egzemplarzy swoich powieści, pisze dalej i z pewnością nie powiedziała jeszcze ostatniego słowa. Jest przecież wiele osób, które stanowią spore grono jej fanów i fanek. Są czytelnicy, którzy każdą nową jej książkę kupią w ciemno. Ale i pojawiają się głosy, że to słaba literatura. Osobiście prozę tej pisarki cenię. Za jedną rzecz, a mianowicie za świetnie zawarte w słowach emocje i uczucia. Tu przyznaję Katarzynie Grocholi medal. I to nie ma znaczenia czy mam na myśli powieść czy krótką formę opowiadania.

Najnowsza publikacja autorki popularnego „Nigdy w życiu” to zbiór piętnastu opowiadań, które powstały już dobrych kilka lat temu. W formie książki trafiły do czytelnika z małym opóźnieniem, ale ich „termin przydatności” nie minął. Proza się nie przeterminowała, bo jest ponadczasowa, zawsze aktualna. O czym pisze Grochola? Można napisać, że o tym co zwykle. O miłości. O uczuciu, bez którego jak przekonała mnie książka życie jest szarobure, nijakie i przecieka przez palce byle jak. Kochać trzeba, by piękniej żyć, by żyć prawdziwie i oddychać pełną piersią. Miłość ma różne oblicza, różnie smakuje, rani i boli, wprowadza do nieba. Ale też niebo bez niej nie istnieje. Jak się nie kocha, to nie jest się w niebie. A przecież każdy o niebie marzy, każdy szuka do niego drogi, każdy chce w nim być. Zatem prosta recepta brzmi – kochaj a będziesz w raju. I to święta...

Katarzyna Grochola to śmiało można rzec legenda polskiej prozy dla kobiet. Autorka, która sprzedała już 4 miliony egzemplarzy swoich powieści, pisze dalej i z pewnością nie powiedziała jeszcze ostatniego słowa. Jest przecież wiele osób, które stanowią spore grono jej fanów i fanek. Są czytelnicy, którzy każdą nową jej książkę kupią w ciemno. Ale i pojawiają się głosy, że to słaba literatura. Osobiście prozę tej pisarki cenię. Za jedną rzecz, a mianowicie za świetnie zawarte w słowach emocje i uczucia. Tu przyznaję Katarzynie Grocholi medal. I to nie ma znaczenia czy mam na myśli powieść czy krótką formę opowiadania.

Najnowsza publikacja autorki popularnego „Nigdy w życiu” to zbiór piętnastu opowiadań, które powstały już dobrych kilka lat temu. W formie książki trafiły do czytelnika z małym opóźnieniem, ale ich „termin przydatności” nie minął. Proza się nie przeterminowała, bo jest ponadczasowa, zawsze aktualna. O czym pisze Grochola? Można napisać, że o tym co zwykle. O miłości. O uczuciu, bez którego jak przekonała mnie książka życie jest szarobure, nijakie i przecieka przez palce byle jak. Kochać trzeba, by piękniej żyć, by żyć prawdziwie i oddychać pełną piersią. Miłość ma różne oblicza, różnie smakuje, rani i boli, wprowadza do nieba. Ale też niebo bez niej nie istnieje. Jak się nie kocha, to nie jest się w niebie. A przecież każdy o niebie marzy, każdy szuka do niego drogi, każdy chce w nim być. Zatem prosta recepta brzmi – kochaj a będziesz w raju. I to święta prawda, z którą się w pełni zgadzam.

Okładka książki jest prosta i wyrazista. To obraz błękitnego nieba z bialutkimi pierzastymi obłokami. I świetnie pasuje do treści. W takie niebo bez czarnych chmur patrzeć można bez końca. Tak samo można czytać prozę Grocholi i odkrywać paletę uczuć jakich doświadczają bohaterowie – ludzie zwyczajni, którzy szczęścia szukają i którzy je znajdują. Zwykle przypadkiem, gdzieś pewnego zwyczajnego dnia. W takiej sztampowej rzeczywistości, która ma przecież drugie dno. I warto je zobaczyć, by poczuć w pełni smak życia. Tylko trzeba inaczej spoglądać na codzienność.

Proza Grocholi znów wzrusza, znów chwyta za serce, znów uczy jak piękniej żyć. Autorka w krótkiej formie literackiej daje świetne wskazówki, które zawsze się sprawdzają. I warto je uwzględnić, układając swój plan na życie.

Bernardeta Łagodzic-Mielnik

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1107)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 5833
allison | 2014-07-02
Na półkach: Przeczytane, Rok 2014
Przeczytana: 01 lipca 2014

"Zagubione niebo" czyta się lekko i przyjemnie, mimo iż większość opowiadań podejmuje niełatwe, nieraz pełne dramatyzmu tematy. Wszystkie utwory napisane są jednak prostym językiem, co sprzyja szybkiej lekturze.

Jak to w przypadku zbiorów opowiadań bywa, utwory są na różnym poziomie. Obok naprawdę interesujących i oryginalnych ("Powrót taty") mamy tu całkiem banalne i naiwne obrazki ("Feralna trzynastka", "Kamień szczęścia") oraz takie, które zaczynają się obiecująco, ale kończą w typowy dla harlekinów sposób ("Scarlett O'Hara z Pilawki Górnej"). Są też opowiadania, które określiłabym jako napisane poprawnie, ale mające w sobie jakąś iskrę zapalną i niewykorzystany potencjał ("Niebo pode mną").

Wszystkie utwory łączy motyw miłości i chichotu losu - o przyszłości bohaterów często decyduje przypadek, ślepy traf, dziwny zbieg okoliczności. To akurat mi się podobało, chociaż czasami autorka poszła na łatwiznę, tworząc wyciskacze łez.

Mimo wspomnianych wad, jest to świetna lektura...

książek: 2091
wiejskifilozof | 2015-12-28
Na półkach: Przeczytane

Katarzyna Grochola,lekką pisarką jest.Nie moralizuje,nie opisuje rzeczy trudnych.Ona po prostu,daje radość.
I mi,też dała radość.Tą książką.Która jest lekka jak powiew wiatru,jak przewrócenie kartki.
Ale zawiera w sobie,tyle ciepła i fajnych rzeczy.
Autorka potrafi przykuć uwagę i sprawdzić,że czytelnik ciepło wspomina,jej powieść.

książek: 4680
miki24gr | 2014-05-14
Przeczytana: 14 maja 2014

Piękny zbiór opowiadań, którego lektura dostarczyła mi wielu wzruszeń. Autorka jak zwykle potrafiła chwycić za serce i w niewielkich utworach zawrzeć kwintesencję różnych emocji- nie brak tu melancholii, tęsknoty, rozpaczy, śmiechu przez łzy i rożnych odcieni miłości...Opowiadania powstały kilkanaście lat temu, lecz wydają się ponadczasowe. gorąco polecam!

książek: 1246
Madi | 2016-03-24
Przeczytana: 24 marca 2016

Po raz kolejny nie przeczytałam opisu z tyłu książki i dałam się unieść emocji . Zobaczyłam książkę Pani Grocholi na półce ,której jeszcze nie czytałam i od razu wzięłam ją w ciemno.
Po raz kolejny wpakowałam się w opowiadania,których przecież nie lubię .
W domu jednak stwierdziłam,że jak już ją przytargałam ,to może warto spróbować i przeczytać.
Nie powiem,że żałuję ,bo opowiadania były bardzo fajne,lekkie i ciepłe,pełne miłości i spełnienia,nie tylko potrafiły wzruszyć ,ale i chwycić za serce.
Jednak mojego zdania co do opowiadań nie zmienię -nie lubię ich i JUŻ!

książek: 1872
skarbka78 | 2016-01-07
Na półkach: 2016, Przeczytane, Polskie
Przeczytana: 06 stycznia 2016

Jak to w zbiorze opowiadań jedne są lepsze, inne trochę mniej... Ja jednak wolę Panią Grocholę w dłuższych formach wypowiedzi. Całość oceniam dość dobrze, jednak bez efektu "wow".

książek: 2491
Aurora92 | 2015-08-31
Przeczytana: 31 sierpnia 2015

Jest to moje pierwsze zetknięcie się z twórczością Katarzyny Grocholi... i chyba ostatnie. Oj, słabiutko.

I to nie dlatego, że sięgając po tę książkę, nie wiedziałam, że to opowiadania, których za bardzo nie lubię - większość tych opowiadań jest zwyczajnie słaba, nijaka i tak do bólu harlequinowska, że nie do zniesienia.

W dodatku drażni mnie styl pisania pani Grocholi. Przypomina mi on ten irytujący styl, który dostrzegam wyłącznie u niektórych polskich pisarzy właśnie takich romansów czy "niby-życiówek" jak Malwina Kowszewicz czy samozwańczy pisarz Piotr C. (dla tych, co nie kojarzą: takie 'dzieła', jak "Pokolenie Ikea"). Nie wiem dlaczego, ale po prostu ich styl pisania jest według mnie w jakiś sposób podobny. Podobny, denerwujący i jakiś taki infantylny. Przypomina styl mówienia "bab na targowisku".

Moim zdaniem nazwanie pani Grocholi 'najlepszą i najpopularniejszą współczesną pisarką', która jakoby tak bardzo zmieniła polską literaturę kobiecą / obyczajową, było mocno na...

książek: 215
Katarzynka | 2014-12-16
Przeczytana: 20 listopada 2014

"Zagubione niebo" jest zbiorem opowiadań, niekiedy dłuższych, niekiedy krótszych, ale zazwyczaj tak samo wciągających. Wszystkie miały w sobie nutkę miłości połączoną ze szczęśliwym przypadkiem, co sprawiało, że lektura była bardzo przyjemna.
Brakowało mi akcji, w których K. Grochola się specjalizuje, ale czegóż spodziewać się po kilku opowiadaniach?
Generalnie czyta się miło, mimo że nie raz oczy się zaszkliły.. Zgodnie z tytułem, można odnaleźć zagubione niebo i czasami na nowo uwierzyć w ludzi. Polecam przeczytać pod ciepłym kocykiem i próbować przenieść się z każdym opowiadaniem w inną rzeczywistość :)

książek: 2379
VonCarla | 2015-01-30

Cudny zbiór. Całość czyta się łatwo, szybo i przyjemnie. Ale nie sądźcie, że nie porusza żadnych głębszych tematów. Owszem porusza, a mnie poruszyło nieźle.

książek: 616
knigoholiczka | 2014-05-11
Przeczytana: 11 maja 2014

Na moim blogu, co zresztą widać, rzadko oszczą opowiadania czy zbiory opowiadań. Z twórczością Katarzyny Grocholi pierwszy kontakt zaliczyłam już dawno, oczywiście pierwsza książka t Nigdy w życiu". Zdarzyło mi się też czytać jej zbiorki opowiadań.
"Zagubione niebo" bardzo i się spodobało. Przy opowiadaniach jest tak, że przy większej ilości zawsze co najmniej kilka się nie spodoba. Tu tak nie było. Wszystkie przeczytałam z niesamowitym zaciekawieniem i żałowałam, że są tak krótkie. Nie przypadło i do gustu tylko jedno opowiadanie, dokładnie to pod tytułem "On jeszcze nie wie, że mnie kocha. W reszcie się zatraciłam. Cóż powiedzieć, wzruszały mnie, historie miłosne ciekawiły. Wiele opinii jest na temat twórczości pani Grocholi, ja pokusiłabym się o stwierdzenie, że ta książka jej się "udała".
Jednak zawsze można znaleźć coś, co się nie podoba. Mam zagwozdkę bo niby okładka nie jest brzydka, jednak nie wiem dlaczego do mnie nie trafia (przecież bardzo dobrze pasuje do tytułu). W...

książek: 137
Kasia_1987 | 2014-06-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 27 czerwca 2014

Kasia udowodniła, że wiele emocji w czytelniku może wywołać nie tylko wielka powieść, ale także krótkie opowiadanie. Właśnie z kilkunastu takich opowiadań składa się "Zagubione niebo". Opowiadania są różnorodne, jednak połączone barwnymi emocjami, lekkim stylem i dobrym humorem.

zobacz kolejne z 1097 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Siekierka na kijek

Co miesiąc we współpracy z GfK Polonia Consumer Choices (Panel Książki GfK) przygotowujemy zestawienie bestsellerów. Czy w maju są jakieś niespodzianki?


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd