Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Zagubione niebo



Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
6,04 (367 ocen i 92 opinie)
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308053591
słowa kluczowe
literatura polska
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

Niebo zagubione. Niebo odnalezione. Dla wszystkich. A głównie dla tych, którym wydaje się, że świat się kończy, podczas gdy on się dopiero zaczyna. Zagubione niebo to historie nowe i odnalezione, które gubiły się na łamach prawie zapomnianych już dzisiaj gazet. Wreszcie ułożyły się w całość - w opowieść o różnych porach roku w życiu każdej i każdego z nas, w piękną opowieść. Pierwsze...

Niebo zagubione. Niebo odnalezione. Dla wszystkich.
A głównie dla tych, którym wydaje się, że świat się kończy, podczas gdy on się dopiero zaczyna.

Zagubione niebo to historie nowe i odnalezione, które gubiły się na łamach prawie zapomnianych już dzisiaj gazet. Wreszcie ułożyły się w całość - w opowieść o różnych porach roku w życiu każdej i każdego z nas, w piękną opowieść.
Pierwsze miłosne uniesienia i rozczarowania, zachwyty nad życiem i bolesne porażki. Długie i krótkie związki, miłość do utraty tchu, cierpienie po rozstaniu. Zdolność wybaczania, umiejętność zapominania. A my marzymy i nie tracimy wiary. Lepiej bowiem mieć wspaniałą przyszłość niż wspaniałą przeszłość, pamiętać, że zguba jest darem – szansą na odnalezienie czegoś lepszego.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Literackie, 2014

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Mogą Ciebie również zainteresować

  • Elementarz współczesny
  • Nie zmienił się tylko blond
  • Te chwile
  • Próżna
  • Tango dla oprawcy
  • Pogromca lwów
  • Ekstrakt z kwiatu orchidei
  • Miłość przychodzi z deszczem
  • Krew na śniegu
  • Kalinowe serce
  • Włoska symfonia
  • Mściciel
Elementarz współczesny
Anna Boboryk

8 (2 ocen i opinii)
Nie zmienił się tylko blond
Agata Przybyłek

8,4 (5 ocen i opinii)
Te chwile
Herbjørg Wassmo

8,24 (25 ocen i opinii)
Próżna
Sylwia Zientek

7,38 (16 ocen i opinii)
Tango dla oprawcy
Daniel Chavarria

8 (2 ocen i opinii)
Pogromca lwów
Camilla Läckberg

7,74 (470 ocen i opinii)
Ekstrakt z kwiatu orchidei
Weronika Wierzchowska

7,2 (5 ocen i opinii)
Miłość przychodzi z deszczem
Mila Rudnik

8 (2 ocen i opinii)
Krew na śniegu
Jo Nesbø

6,16 (236 ocen i opinii)
Kalinowe serce
Teresa Ewa Opoka

6,6 (5 ocen i opinii)
Włoska symfonia
Agnieszka Walczak-Chojecka

8 (3 ocen i opinii)
Mściciel
Mariusz Wollny

7,67 (15 ocen i opinii)
Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Oficjalna recenzja
malineczka74 książek: 4351

Garść opowiadań o miłości

Katarzyna Grochola to śmiało można rzec legenda polskiej prozy dla kobiet. Autorka, która sprzedała już 4 miliony egzemplarzy swoich powieści, pisze dalej i z pewnością nie powiedziała jeszcze ostatniego słowa. Jest przecież wiele osób, które stanowią spore grono jej fanów i fanek. Są czytelnicy, którzy każdą nową jej książkę kupią w ciemno. Ale i pojawiają się głosy, że to słaba literatura. Osobiście prozę tej pisarki cenię. Za jedną rzecz, a mianowicie za świetnie zawarte w słowach emocje i uczucia. Tu przyznaję Katarzynie Grocholi medal. I to nie ma znaczenia czy mam na myśli powieść czy krótką formę opowiadania.

Najnowsza publikacja autorki popularnego „Nigdy w życiu” to zbiór piętnastu opowiadań, które powstały już dobrych kilka lat temu. W formie książki trafiły do czytelnika z małym opóźnieniem, ale ich „termin przydatności” nie minął. Proza się nie przeterminowała, bo jest ponadczasowa, zawsze aktualna. O czym pisze Grochola? Można napisać, że o tym co zwykle. O miłości. O uczuciu, bez którego jak przekonała mnie książka życie jest szarobure, nijakie i przecieka przez palce byle jak. Kochać trzeba, by piękniej żyć, by żyć prawdziwie i oddychać pełną piersią. Miłość ma różne oblicza, różnie smakuje, rani i boli, wprowadza do nieba. Ale też niebo bez niej nie istnieje. Jak się nie kocha, to nie jest się w niebie. A przecież każdy o niebie marzy, każdy szuka do niego drogi, każdy chce w nim być. Zatem prosta recepta brzmi – kochaj a będziesz w raju. I to święta...
Katarzyna Grochola to śmiało można rzec legenda polskiej prozy dla kobiet. Autorka, która sprzedała już 4 miliony egzemplarzy swoich powieści, pisze dalej i z pewnością nie powiedziała jeszcze ostatniego słowa. Jest przecież wiele osób, które stanowią spore grono jej fanów i fanek. Są czytelnicy, którzy każdą nową jej książkę kupią w ciemno. Ale i pojawiają się głosy, że to słaba literatura. Osobiście prozę tej pisarki cenię. Za jedną rzecz, a mianowicie za świetnie zawarte w słowach emocje i uczucia. Tu przyznaję Katarzynie Grocholi medal. I to nie ma znaczenia czy mam na myśli powieść czy krótką formę opowiadania.

Najnowsza publikacja autorki popularnego „Nigdy w życiu” to zbiór piętnastu opowiadań, które powstały już dobrych kilka lat temu. W formie książki trafiły do czytelnika z małym opóźnieniem, ale ich „termin przydatności” nie minął. Proza się nie przeterminowała, bo jest ponadczasowa, zawsze aktualna. O czym pisze Grochola? Można napisać, że o tym co zwykle. O miłości. O uczuciu, bez którego jak przekonała mnie książka życie jest szarobure, nijakie i przecieka przez palce byle jak. Kochać trzeba, by piękniej żyć, by żyć prawdziwie i oddychać pełną piersią. Miłość ma różne oblicza, różnie smakuje, rani i boli, wprowadza do nieba. Ale też niebo bez niej nie istnieje. Jak się nie kocha, to nie jest się w niebie. A przecież każdy o niebie marzy, każdy szuka do niego drogi, każdy chce w nim być. Zatem prosta recepta brzmi – kochaj a będziesz w raju. I to święta prawda, z którą się w pełni zgadzam.

Okładka książki jest prosta i wyrazista. To obraz błękitnego nieba z bialutkimi pierzastymi obłokami. I świetnie pasuje do treści. W takie niebo bez czarnych chmur patrzeć można bez końca. Tak samo można czytać prozę Grocholi i odkrywać paletę uczuć jakich doświadczają bohaterowie – ludzie zwyczajni, którzy szczęścia szukają i którzy je znajdują. Zwykle przypadkiem, gdzieś pewnego zwyczajnego dnia. W takiej sztampowej rzeczywistości, która ma przecież drugie dno. I warto je zobaczyć, by poczuć w pełni smak życia. Tylko trzeba inaczej spoglądać na codzienność.

Proza Grocholi znów wzrusza, znów chwyta za serce, znów uczy jak piękniej żyć. Autorka w krótkiej formie literackiej daje świetne wskazówki, które zawsze się sprawdzają. I warto je uwzględnić, układając swój plan na życie.

Bernardeta Łagodzic-Mielnik

pokaż więcej

Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (854)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 5431
allison | 2014-07-02
Na półkach: Przeczytane, Rok 2014
Przeczytana: 01 lipca 2014

"Zagubione niebo" czyta się lekko i przyjemnie, mimo iż większość opowiadań podejmuje niełatwe, nieraz pełne dramatyzmu tematy. Wszystkie utwory napisane są jednak prostym językiem, co sprzyja szybkiej lekturze.

Jak to w przypadku zbiorów opowiadań bywa, utwory są na różnym poziomie. Obok naprawdę interesujących i oryginalnych ("Powrót taty") mamy tu całkiem banalne i naiwne obrazki ("Feralna trzynastka", "Kamień szczęścia") oraz takie, które zaczynają się obiecująco, ale kończą w typowy dla harlekinów sposób ("Scarlett O'Hara z Pilawki Górnej"). Są też opowiadania, które określiłabym jako napisane poprawnie, ale mające w sobie jakąś iskrę zapalną i niewykorzystany potencjał ("Niebo pode mną").

Wszystkie utwory łączy motyw miłości i chichotu losu - o przyszłości bohaterów często decyduje przypadek, ślepy traf, dziwny zbieg okoliczności. To akurat mi się podobało, chociaż czasami autorka poszła na łatwiznę, tworząc wyciskacze łez.

Mimo wspomnianych wad, jest to świetna lektura...

książek: 3405
miki24gr | 2014-05-14
Przeczytana: 14 maja 2014

Piękny zbiór opowiadań, którego lektura dostarczyła mi wielu wzruszeń. Autorka jak zwykle potrafiła chwycić za serce i w niewielkich utworach zawrzeć kwintesencję różnych emocji- nie brak tu melancholii, tęsknoty, rozpaczy, śmiechu przez łzy i rożnych odcieni miłości...Opowiadania powstały kilkanaście lat temu, lecz wydają się ponadczasowe. gorąco polecam!

książek: 412
knigoholiczka | 2014-05-11
Przeczytana: 11 maja 2014

Na moim blogu, co zresztą widać, rzadko oszczą opowiadania czy zbiory opowiadań. Z twórczością Katarzyny Grocholi pierwszy kontakt zaliczyłam już dawno, oczywiście pierwsza książka t Nigdy w życiu". Zdarzyło mi się też czytać jej zbiorki opowiadań.
"Zagubione niebo" bardzo i się spodobało. Przy opowiadaniach jest tak, że przy większej ilości zawsze co najmniej kilka się nie spodoba. Tu tak nie było. Wszystkie przeczytałam z niesamowitym zaciekawieniem i żałowałam, że są tak krótkie. Nie przypadło i do gustu tylko jedno opowiadanie, dokładnie to pod tytułem "On jeszcze nie wie, że mnie kocha. W reszcie się zatraciłam. Cóż powiedzieć, wzruszały mnie, historie miłosne ciekawiły. Wiele opinii jest na temat twórczości pani Grocholi, ja pokusiłabym się o stwierdzenie, że ta książka jej się "udała".
Jednak zawsze można znaleźć coś, co się nie podoba. Mam zagwozdkę bo niby okładka nie jest brzydka, jednak nie wiem dlaczego do mnie nie trafia (przecież bardzo dobrze pasuje do tytułu). W...

książek: 200
Katarzynka | 2014-12-16
Przeczytana: 20 listopada 2014

"Zagubione niebo" jest zbiorem opowiadań, niekiedy dłuższych, niekiedy krótszych, ale zazwyczaj tak samo wciągających. Wszystkie miały w sobie nutkę miłości połączoną ze szczęśliwym przypadkiem, co sprawiało, że lektura była bardzo przyjemna.
Brakowało mi akcji, w których K. Grochola się specjalizuje, ale czegóż spodziewać się po kilku opowiadaniach?
Generalnie czyta się miło, mimo że nie raz oczy się zaszkliły.. Zgodnie z tytułem, można odnaleźć zagubione niebo i czasami na nowo uwierzyć w ludzi. Polecam przeczytać pod ciepłym kocykiem i próbować przenieść się z każdym opowiadaniem w inną rzeczywistość :)

książek: 110
Kasia_1987 | 2014-06-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 27 czerwca 2014

Kasia udowodniła, że wiele emocji w czytelniku może wywołać nie tylko wielka powieść, ale także krótkie opowiadanie. Właśnie z kilkunastu takich opowiadań składa się "Zagubione niebo". Opowiadania są różnorodne, jednak połączone barwnymi emocjami, lekkim stylem i dobrym humorem.

książek: 304
Nanette | 2014-05-29
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 29 maja 2014

Sięgając po książkę nie wiedziałam, że to opowiadania. Siadłam sobie wygodnie gotowa zagłębić się w powieść, a tu po kilkunastu stronach nagle odchodzimy od tematu. Byłam nieco zawiedziona, bo pierwsze opowiadanie bardzo mnie wciągnęło i chętnie przeczytałabym dalszy ciąg ich historii. Ale zamiast tego dostałam zbiór wzruszających opowiadań o miłości. Każde przedstawia inne spojrzenie na miłość, przyjaźń i zaufanie. Polecam.

książek: 207
ewka_beer | 2015-03-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 stycznia 2015

"Zagubione niebo" to zbiór opowiadań Katarzyny Grocholi. Krótkie jak dzień zimą, przyjemne jak śpiew ptaków, lekkie jak puch i wciągające jak solone pistacje. Jeśli ktoś jest nauczycielem i ma przerwy dwudziesto minutowe, jeśli ktoś jest taksówkarzem i czeka na kolejnego klienta, jeśli ktoś jest w poczekalni i czeka na swoją kolej do lekarza lub błogo odpoczywa na urlopie ma w z pewnością wystarczająco czasu by poświecić około 15 minut na każde z opowiadań.Zaskoczony? Raczej nie. Rozbawi? Niekoniecznie. Ale z pewnością uprzyjemni wolny czas. Niestety, wiele osób narzeka na brak wolnego czasu i pewnie dlatego coraz bardziej popularne stają się książki z opowiadaniami. Czasami lepiej kupić gazetę...Czytać warto. Można zacząć od ulotek :-)

książek: 246
Anna | 2014-05-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 25 maja 2014

Grochola potrafi mnie wzruszyć, rozśmieszyć, potrafi sprawić, że wierzę, że miłość jest najważniejsza.
Wszystkie opowiadania, czasami smutne, czasem zabawne albo romantyczne, są pełne miłości.
Miłość znajdujemy wszędzie, w pociągu, na klatce schodowej, za płotem. Czasem ją gubimy. Głupio i bezpowrotnie, a później rzucamy się w wir wody.
Czasami nasza miłość znika. Umiera, albo odchodzi. Czasami są nowe początki.
Czasami stawiamy miłość ponad wszystko. Ponad pracę i karierę.
Czasami to miłość spontaniczna i młoda, czasem dojrzała.

Książka pełna słońca, pełna nieba. Idealna na maj. W maju przecież najwięcej ludzi się zakochuje, najwięcej ludzi szuka miłości.

książek: 1841
VonCarla | 2015-01-30

Cudny zbiór. Całość czyta się łatwo, szybo i przyjemnie. Ale nie sądźcie, że nie porusza żadnych głębszych tematów. Owszem porusza, a mnie poruszyło nieźle.

książek: 837
merry | 2014-06-17
Przeczytana: 17 czerwca 2014

Myślę, że wielu z Was słyszało o Katarzynie Grocholi. Jednej z najsłynniejszych polskich pisarek naszych czasów. Jest autorką "Nigdy w życiu!", "Ja Wam pokażę!" i wielu innych. Jedną z jej ostatnio wydanych książek jest "Zagubione niebo", które właśnie miałam okazję przeczytać.

To piętnaście niezależnych opowiadań, w których bohaterowie odnajdują swoje tytułowe "zagubione niebo". Jedni odkrywają siebie, inni miłość, a jeszcze inni zaczynają doceniać to, co mają. Każda osoba zdaje się mieć do wykonania pewną misję, która ma doprowadzić ją do lepszego życia.

W mojej subiektywnej opinii wszystkie opowiadania są bardzo dobre. Wiadomo, jedne podobały mi się bardziej, drugie mniej, ale każde ma coś w sobie. Coś, co nie pozwalało mi się od nich oderwać. Gdyby nie egzaminy pewnie wszystkie przeczytałabym jednego dnia.

Z każdego rozdziału można wynieść coś dobrego dla siebie. Znajduje się w nich wiele wskazówek i porad, jak można postąpić w danej sytuacji. To również opowieści o miłości,...

zobacz kolejne z 844 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd