Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Głowa Niobe

Cykl: Mario Ybl (tom 2) | Seria: Mroczna Seria
Wydawnictwo: W.A.B.
6,03 (231 ocen i 53 opinie) Zobacz oceny
10
9
9
5
8
18
7
55
6
68
5
43
4
17
3
9
2
4
1
3
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377478134
liczba stron
352
język
polski

W Nieborowie, dawnej arystokratycznej posiadłości, gdzie znajduje się muzeum z kolekcją rzeźb antycznych, odbywa się międzynarodowa konferencja naukowa. Mario jest tam jako naukowiec, spec od budowy ludzkiego ciała, w jakim jednak charakterze pojawiła się tam jego dawna koleżanka, Juliana. Pierwszej nocy zostaje zamordowana artystka fotografująca zabytkowe dzieła sztuki – zabójca odciął jej...

W Nieborowie, dawnej arystokratycznej posiadłości, gdzie znajduje się muzeum z kolekcją rzeźb antycznych, odbywa się międzynarodowa konferencja naukowa. Mario jest tam jako naukowiec, spec od budowy ludzkiego ciała, w jakim jednak charakterze pojawiła się tam jego dawna koleżanka, Juliana. Pierwszej nocy zostaje zamordowana artystka fotografująca zabytkowe dzieła sztuki – zabójca odciął jej głowę i przymocował do popiersia jednej z rzeźb. Bez wątpienia sprawcą jest ktoś z naukowców; przerażeni organizatorzy proszą profesora Ybla, by uspokoił gości zapewnieniem, że odcięta głowa to… fragment manekina. Policja nie może dotrzeć na miejsce zbrodni, nikt też nie zdoła się z Nieborowa wydostać. Ciągle padający śnieg sprawia, że nie ma żadnej łączności ze światem. Mija nerwowa noc, a groza narasta, gdy w pałacu zostają znalezione zwłoki kolejnego uczestnika konferencji, zagadkowo przypominającego antyczną rzeźbę z nieborowskich zbiorów. Mario i Juliana usiłują dociec prawdy, ale przede wszystkim muszą pozostać bezpieczni…

 

źródło opisu: Wydawnictwo WAB, 2013

źródło okładki: http://www.wab.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 629
Mey-Mey | 2015-08-07
Przeczytana: 06 sierpnia 2015

To moja pierwsze spotkanie z PROFESOREM (nie mylić z PANEM!) Mario Iblem i ostatnie.

Autorka natrętnie sili się na poczucie humoru, nawet w momentach, gdy żarty są nie na miejscu, a sarkazm staje się niesmaczny.

Głupie i dziwne są same okoliczności zbrodni. Śnieżyca i temperatura rodem znad Syberii? Odcięty od świata pałac w Nieborowie, gdzie nie działają telefony (uwaga!) nawet komórkowe? Uwierzyłabym w to, gdyby książka była pisana w 1912, a nie w 2012 roku.

Niedopracowane szczegóły, głupie, infantylne dialogi... do tego stale powracający smród pasty do podłóg i przetłuszczonych włosów Juliany. Ileż można powtarzać w nieskończoność, że w pałacu śmierdzi pastą do podłóg, i że Juliana ma przetłuszczone włosy?!

Główny bohater - znienawidzony przeze mnie - Mario Ibl, który notorycznie poprawia każdego, kto odważy się nie użyć jego tytułu naukowego. Agresywny w swojej arogancji i przeświadczony, że tylko on ma głowę na karku, a reszta to stado debili. Jeśli ta postać miała być (jak głosi tekst na okładce) "skrzyżowaniem Adriana Monka, Indiany Jonesa i Philipa Marlowe'a" to osoba pisząca tę opinię chyba nigdy nie poznała żadnego z wymienionych detektywów.

Szczerze odradzam fanom, którzy przeczytali w życiu więcej niż jeden kryminał!

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Trupia Farma. Sekrety legendarnego laboratorium sądowego, gdzie zmarli opowiadają swoje historie

Książkę dostałam w prezencie w grudniu. Prawie pół roku czekała aż się za nią zabiorę. A mogłam to zrobić szybciej! ALE! Książka sprawiła mi zawód. T...

zgłoś błąd zgłoś błąd