Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Mężczyzna, który przestał płakać

Mężczyzna, który przestał płakać

Autor:
Cykl: Magdalena Hansson (tom 2)
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Ewa Chmielewska-Tomczak
tytuł oryginału
Pojken som slutade gråta
wydawnictwo
Amber
data wydania
ISBN
9788324145256
liczba stron
304
słowa kluczowe
literatura szwedzka
język
polski
typ
papier
dodała
Ag2S
6,9 (209 ocen i 39 opinii)

Opis książki

Kontynuacja Dziewczyny ze śniegiem we włosach- debiutu roku w Szwecji. Powieść wydana w kilkunastu krajach i uznana za przykład najlepszej tradycji skandynawskiej powieści kryminalnej. Po jej sukcesie w 2010 roku młoda szwedzka dziennikarka Ninni Schulman została okrzyknięta wschodzącą gwiazdą szwedzkiego kryminału i zyskała międzynarodową sławę. W cichym, spokojnym Hagfors niewiele się...

Kontynuacja Dziewczyny ze śniegiem we włosach- debiutu roku w Szwecji.

Powieść wydana w kilkunastu krajach i uznana za przykład najlepszej tradycji skandynawskiej powieści kryminalnej.

Po jej sukcesie w 2010 roku młoda szwedzka dziennikarka Ninni Schulman została okrzyknięta wschodzącą gwiazdą szwedzkiego kryminału i zyskała międzynarodową sławę.

W cichym, spokojnym Hagfors niewiele się dzieje. Wszyscy znają się od dziecka. Wiedzą o sobie wszystko.
I nagle czworo ludzi traci życie.
I każdy zaczyna się bać...


Jest upalny sierpniowy wieczór. Straż pożarna w Hagfors dostaje wezwanie do pożaru domu stojącego na skraju lasu.

Kiedy dziennikarka Magdalena Hansson dociera na miejsce, niemal cały budynek zdążył już spłonąć, a ze zgliszcz wydobywają się kłęby czarnego dymu. W środku była kobieta...

Kilka dni później płonie następny dom. A potem jeszcze jeden. Są kolejne ofiary. Policja Hagfors staje wobec jednego ze największych wyzwań w swojej historii. Na małą värmlandzką miejscowość i jej mieszkańców pada strach. Kiedy zacznie płonąć następny dom? I dlaczego?

Magdalena sama ma problemy: jej adoptowany synek nie przestaje tęsknić za Sztokholmem, a ona wikła się w trudny związek z Petterem, swoją szkolną miłością. Ale na własną rękę rozpoczyna poszukiwania podpalacza. Nie przeczuwa, że jej zaangażowanie stanie się wkrótce bardzo osobiste. I śmiertelnie ryzykowne…

 

źródło opisu: Wydawnictwo Amber, 2013

źródło okładki: http://www.wydawnictwoamber.pl/

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 22538
Książkowa-Fantazja | 2013-11-06
Przeczytana: 30 sierpnia 2013

"Bywa, że czas na chwilę stanie I zdarzy się niespodziewanie Świat zmienia się nieubłaganie Nic już nie będzie takie samo. Nie, nic już nie będzie takie samo. Nic."

Kontynuuję swoją przygodę ze szwedzkimi kryminałami, zatem przyszła pora na drugą część serii o Magdalenie Hansson autorstwa Ninni Schulman, której sławę przyniosła pierwsza część pt. "Dziewczyna ze śniegiem we włosach."

Ninni Schulman jest z zawodu dziennikarką. W 2010 roku zadebiutowała kryminałem "Dziewczyna ze śniegiem we włosach", następnie pojawiła się kontynuacja "Mężczyzna, który przestał płakać", w planach jest także część trzecia.
Autorka powiela miejsce akcji i tym razem również rzecz się dzieje w niewielkim miasteczku Hagfors. Po ciężkich przeżyciach z okresu zimowego, wydaje się, że wszystko wróciło do normy. Mieszkańcy odetchnęli, Magdalena toczy się spokojne życie w upalne,letnie dni. Niespodziewanie płonie dom jednej z mieszkanek - Miarjam Fransson, kobieta ginie na miejscu. Po dokładnych oględzinach,...

książek: 1395
detektywmonk | 2014-03-03
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 marca 2014

Zwykle traktuję kryminały skandynawskie jak jakieś objawianie.Kocham je czytać i uważam,że są jedynymi z najlepszych na świecie.
Może moja pasja bierze się stąd,że wolę Szwecję od Ameryki,a Sztokholm od Nowego Jorku.
W książce Ninni Schulman, mamy do czynienia z to formą literatury nordyckiej,którą lubię najbardziej.A więc serię podpaleń,giną ludzie.
Fabuła powiedzmy sobie, nie jest odkrywcza.Pomysł wydaję się mało oryginalny.
Co więc sprawia,że czyta się bardo dobrze ?
Ano, to że autorka ukazuję tu opis szwedzkiego społeczeństwa.
Ich zalety, lecz i wady.Opisuję piękno miejsc,wraz z autorką szukamy przestępcy.
Kluczymy,domyślamy się.Gubimy tropy,autorka zwodzi nas.To jest piękne w tym, kryminale.Piękne,że nie podaję nam na tacy od razu rozwiązania.
Tylko mamy czytać i czekać cierpliwie na finał.
Koniec jest bardzo dobry, teraz tylko czekać na dalsze książki.
Zwłaszcza,że w życiu Magdaleny zachodzą ogromne zmiany.

książek: 451
lenuszka | 2013-10-20
Przeczytana: 20 października 2013

Kiedy usłyszałam w radiu recenzję „Dziewczyny ze śniegiem we włosach” pomyślałam sobie „muszę ją mieć!” Ku mojej radości książka ta szybko trafiła w moje ręce. Niestety radość nie trwała długo, bo choć lubię małomiasteczkowe klimaty książka mnie nie zachwyciła.

Pomimo, iż nie planowałam kolejnego spotkania z twórczością Ninni Schulman postanowiłam dać pisarce jeszcze jedną szansę. I tak o to zaczęłam swoją przygodę z „Mężczyzną, który przestał płakać”.

Historia, którą przedstawia nam autorka nie jest zła, ba, nawet skłonna byłabym napisać, że jest wciągająca, ale styl pisarski autorki kompletnie mi odpowiada. Pisarka nie potrafi płynnie przechodzić od jednego wątku do drugiego, co bardzo psuje odbiór czytanego tekstu. Poza tym główna bohaterka Magdalena Hansson jest szalenie irytująca. Nie mogę, nie potrafię i nie chcę polubić tej postaci.

Ninni Schulman raczej nie zostanie moją ulubioną, skandynawską pisarką, ale cóż nie można dogodzić każdemu czytelnikowi z osobna.

książek: 1123
Magdalena | 2015-01-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 stycznia 2015

Odniosłam wrażenie, że "Mężczyznę, który przestał płakać" czytało mi się trochę lepiej niż pierwszą część serii. W tek książce nie przeszkadzała mi już mnogość postaci - albo niektóre zapamiętałam z "Dziewczyny ze śniegiem we włosach" albo było ich tu zdecydowanie mniej. Fragmenty rozmów z psychiatrą/psychologiem bardzo przypominały mi książki S.J. Bolton, za co daję duży plus! :-)

książek: 3196
Gośka | 2013-11-22
Przeczytana: 22 listopada 2013

"Często chowam się w lesie, obserwując ją tam w środku, patrząc, jak tańczy z tym swoim zadowolonym, zadufanym w sobie uśmiechem na twarzy. Jak gdyby nic nie miało znaczenia.

Butelki są przygotowane, leżą w plecaku zawinięte w ręcznik kąpielowy. Jedna do salonu, jedna do kuchni i dwie w rezerwie. Teraz wreszcie ja decyduję."

Książka jest drugą częścią "Dziewczyny ze śniegiem we włosach", jednak nieznajomość tej pierwszej nie jest wielkim problemem. Akcja rozgrywa się w małym miasteczku Hagfors pod koniec lata, czyli pół roku po wydarzeniach z pierwszej części. Tym razem policja musi się zmierzyć z podpalaczem, który wrzuca do domów koktajle mołotowa, sprawiając, że domy spalają się w błyskawicznym tempie, zabierając ze sobą ofiary. Nie mają żadnego punktu zaczepienia, wszystkie motywy i ślady są nietrafione. Dopiero Magdalena- miejscowa reporterka- wpada na trop wydający się jedynym sensownym. Każda z ofiar przed podpaleniem otrzymała wiadomość: "Nie słyszysz, gdy przestaję...

książek: 775
Krzysiek13 | 2014-06-22
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2014
Przeczytana: 21 czerwca 2014

Bardzo ciekawa książka, która pokazuje, do czego mogą doprowadzić lęki po śmierci najbliższych i szaleństwo z nich wychodzące. Mimo lata w książce i mnóstwa ognia książka jest chłodna w odbiorze przez ukrywane uczucia pod skórą i mrożącą samotność.

Polecam!

książek: 731
Martyna | 2013-08-07
Na półkach: Ulubione, Przeczytane, 2013
Przeczytana: 07 sierpnia 2013

Ninni Schulman wie jak napisać dobrą, wciągającą czytelnika książkę. Po przeczytaniu "Dziewczyny ze śniegiem we włosach" byłam zachwycona i z niecierpliwością czekałam na możliwość przeczytania jej kontynuacji. Mimo, że "Mężczyzna, który przestał płakać" może nieco odstaje jakością od swojej poprzedniczki jest to jednak warta uwagi książka. Znowu otrzymujemy od autorki szeroki wachlarz postaci zarówno nowych jak i pojawiających się już na kartach poprzedniej książki. Trzeba zaznaczyć, że są to postacie bardzo ciekawe, każda ma w sobie to coś czym może zwrócić na siebie uwagę czytelnika. Oczywiście autorka po raz kolejny zwodzi czytelnika i nie da się samemu rozwikłać zagadki, którą skrzętnie obmyśliła i za to po raz kolejny wielki plus!

książek: 2700
Zuela | 2014-05-11
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Na fali skandynawskich kryminałów.Nic szczególnego,chociaż osoba mordercy może zaskoczyć.Książka na jeden wieczór i do odłożenia na półkę z czytadłami

książek: 2212
emindflow | 2013-02-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 lutego 2013

Po bardzo udanym debiucie ("Dziewczyna ze śniegiem we włosach") byłem niezwykle ciekaw kolejnej powieści Ninni Schulman. I nie zawiodłem się. "Mężczyzna, który przestał płakać" jest swego rodzaju kontynuacją - spotykamy tu wszystkie poznane wcześniej postacie z dziennikarką Magdaleną Hansson wspierającą policję w wyjaśnieniu zagadki tragicznych podpaleń. Być może pierwsza część była nieco lepsza, ale jest to nadal bardzo dobry kryminał. Właściwie mógłbym powtórzyć wszystkie superlatywy zawarte w opinii poprzedniej książki. Dla miłośników skandynawskich kryminałów w klimacie Camilli Lackberg to jest pozycja obowiązkowa. Gorąco zachęcam do lektury.

książek: 493
ekruda | 2013-04-22
Na półkach: Przeczytane, 2013
Przeczytana: 12 kwietnia 2013

Podobnie jak "Dziewczyna ze śniegiem we włosach", ta książka również jest przesycona szwedzką atmosferą. Zwyczaje, kulinaria, krajobrazy tak charakterystyczne dla tego regionu świata to dla mnie duży plus. Ale cóż, że ze Szwecji, skoro książka ma także bardzo istotną wadę. Wątki dotyczące prywatnego życia Magdaleny, a nawet policjantów bardzo się rozrastają. Wiem, że inni czytelnicy mogą być zainteresowani życiem uczuciowym Christera i problemami rodzinnymi Magdaleny, ale takie wątki to nie jest to, co najbardziej cenię w kryminałach. Gdyby te fragmenty były ciekawsze, na pewno bym nie narzekała. Schulman jednak niebezpiecznie zbliża się do czegoś, co bywa stereotypowo nazywane literaturą kobiecą.

Trzeba jednak zauważyć, że zagadka kryminalna jest tu o niebo ciekawsza niż ta, która nie zachwycała w "Dziewczynie ze śniegiem we włosach". Tutaj więcej się dzieje i dużo trudniej odkryć, kto jest źródłem przerażenia mieszkańców Hagfors. Inną kwestią jest to, na ile prawdopodobny jest...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Aleksander Kamiński
    112. rocznica
    urodzin
    A kiedy trzeba, na śmierć idą po kolei. Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec.
  • Anna Onichimowska
    63. rocznica
    urodzin
    Boli mnie głowa, ręce i nogi. Mięśnie, kości, paznokcie, włosy, zęby i serce. A najbardziej dusza.
  • Andriej Diakow
    37. rocznica
    urodzin
    Jeśli coś postanowiłeś, zrób pierwszy krok. I nie bój się zrobić następnego. Bój się bezczynności. Wyznacz sobie cel i wyrzuć z głowy całą resztę.
  • Sidonie-Gabrielle Colette
    142. rocznica
    urodzin
    Trudno zadowolić jednocześnie wszystkich i samą siebie. Wolę zacząć od siebie...
  • Arnaldur Indriðason
    54. rocznica
    urodzin
    Znam to uczucie. Znudzenie samym sobą. Tym potworem, jakim się jest i którego człowiek nie jest w stanie się pozbyć. Na jakiś czas to się udaje, ale ten potwór zawsze wraca i zaczyna się ta sama stara pieśń.
  • David Lodge
    80. rocznica
    urodzin
    Wystarczy, żebyś wyznaczył sobie granicę wytrzymałości, a już po tobie.
  • Peter Pezzelli
    56. rocznica
    urodzin
    Dzięki uczeniu się nowych rzeczy człowiek ma ochotę wstać rano z łóżka.
  • Ismail Kadare
    79. rocznica
    urodzin
    Bóg nie daje całego szczęścia naraz.
  • Sakyō Komatsu
    84. rocznica
    urodzin
  • Grzegorz W. Kołodko
    66. rocznica
    urodzin
    Oczywiste jest, że najlepszym antidotum na głupotę i arogancję jest mądrość i wiedza. Dlatego też wypada walczyć. Słowem. Czyli bardzo dużo czytać i słuchać innych, trochę pisać i mówić do tych, którzy chcą słuchać. Trzeba rozmawiać. Najwięcej zaś- myśleć.
  • Fiodor Dostojewski
    134. rocznica
    śmierci
    Zełgać po swojemu – to nieomal lepsze niż powtórzyć prawdę za kim innym. W pierwszym wypadku jest się człowiekiem, w drugim tylko papugą.
  • Astrid Lindgren
    13. rocznica
    śmierci
    ... nie wychodząc stąd, raczej trudno będzie wam znów tu przyjść.
  • Josif Brodski
    19. rocznica
    śmierci
    Generalnie, zasada odnośnie wszystkiego co nieprzyjemne jest taka, że im szybciej człowiek sięgnie dna, tym szybciej wypłynie na powierzchnię.
  • Dino Buzzati
    43. rocznica
    śmierci
    Marnotrawić noce, nie kładąc się spać, nie bać się, że za późno, czekać na wschód słońca, smakować nieskończoność czasu, jaki się ma przed sobą, i nie martwić się

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd