Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Jak nie być profesjonalnym piłkarzem

Tłumaczenie: Piotr Kuś
Książka jest przypisana do serii/cyklu "Varia". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: Rebis
7,02 (348 ocen i 29 opinii) Zobacz oceny
10
16
9
22
8
69
7
123
6
91
5
21
4
3
3
3
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
How not to be a professional footballer
data wydania
ISBN
9788375109382
liczba stron
336
kategoria
sport
język
polski
dodała
Strzelba

Najważniejsza dla Mersona zawsze była, jest i będzie niepohamowana miłość do piłki nożnej Większość sławnych osób stara się ukazywać swoje życie jako pasmo sukcesów i marginalizować krępujące epizody z przeszłości. Legendarny piłkarz Paul Merson postąpił dokładnie odwrotnie. Szczegółowo przedstawił swoje najmniej chlubne doświadczenia, skupiając się na licznych ekscesach wywołanych...

Najważniejsza dla Mersona zawsze była, jest i będzie niepohamowana miłość do piłki nożnej

Większość sławnych osób stara się ukazywać swoje życie jako pasmo sukcesów i marginalizować krępujące epizody z przeszłości. Legendarny piłkarz Paul Merson postąpił dokładnie odwrotnie. Szczegółowo przedstawił swoje najmniej chlubne doświadczenia, skupiając się na licznych ekscesach wywołanych uzależnieniem od hazardu, alkoholu i narkotyków. Komiczne opisy pijackich libacji i innych szaleństw Mersona sąsiadują w jego książce z fachowymi uwagami o futbolu i o kulisach gry w angielskiej lidze, a także z zabawnymi portretami jego kolegów z boiska, od Paula Gascoigne'a, "najbardziej popieprzonego piłkarza wszystkich czasów", do perfekcjonisty Davida Beckhama. W ostatecznym rozrachunku bowiem - mimo szaleńczych wyczynów, które niemal zrujnowały jego karierę i życie osobiste - najważniejsza dla Mersona zawsze była, jest i będzie niepohamowana miłość do piłki nożnej.

Paul Merson był zawodowym piłkarzem przez 20 lat. Zadebiutował w Arsenalu w 1986 roku i z tą drużyną dwukrotnie świętował mistrzostwo Anglii oraz zdobył Puchar Anglii, Puchar Ligi i Puchar Zdobywców Pucharów. Po odejściu z Arsenalu w 1997 roku grał m.in. w Middlesbrough, Aston Villi i Portsmouth. Wystąpił 21 razy w reprezentacji Anglii. Po zakończeniu kariery piłkarskiej został stałym komentatorem w kultowym programie Soccer Saturday, nadawanym w kanale Sky Sports.

 

źródło opisu: Dom Wydawniczy Rebis, 2012

źródło okładki: http://www.rebis.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (529)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 157
Bartek | 2017-02-07
Przeczytana: 07 lutego 2017

Ciekawa autobiografia interesującego człowieka, który w pewnym momencie znalazł się w sidłach trójstronnego uzależnienia, z którego de facto podnosi się do dziś. Merson w książce nie prawi jednak morałów, nie bawi się w stróża moralności - woli raczej z dystansu spojrzeć na własne przewinienia i dostarczyć przy okazji czytelnikowi mnóstwa ciekawych anegdot złotych czasów brytyjskiego futbolu, których był niepoślednim uczestnikiem. Co ważne, autor nie wylewa w książce jadu - miewa żal do pewnych osób, które spotkał na swojej drodze, więcej czasu zajmuje mu jednak podkreślanie wielkich talentów swoich kolegów z boiska ( a zna praktycznie wszystkich, od "Gazzy" do "Becksa"!). Warto przeczytać - humor, mądrość, piękna historia i mnóstwo miłości do futbolu w jednym miejscu.

książek: 103
kuzka92 | 2014-05-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

"Jak nie być profesjonalnym piłkarzem?" to najbardziej szalona książka, jaką miałem okazję przeczytać. Przy tej historii bohaterowie American Pie to grzeczni i spokojni chłopcy. Tak absurdalne zdarzenia mogło napisać tylko życie. Paul Merson w swojej autobiografii obnaża swoje wady, opisuje pijackie wybryki i eskapady, niekończące się libacje, silne uzależnienie od alkoholu, hazardu i narkotyków.

O tej książce dużo mówią same tytuły kolejnych rozdziałów. Jest ich 20. A więc po kolei:

Lekcja 1: "Nie chodź do Stringfellows z Charliem Nicholasem".

Lekcja 2: "Nie wypijaj piętnastu piw i nie wjeżdżaj samochodem w latarnię".

Lekcja 3: "Nie wchodź w drogę Wspaniałemu George’owi".

Lekcja 4: "Nie sraj na balkonie Davida Seamana".

Lekcja 5: "Nie stawiaj na Szkocję w dniu swojego ślubu"

Lekcja 6: "Nie brandzluj się przed meczem reprezentacji Anglii"

Lekcja 7: "Nie łaź do baru dla gejów w Detroit z Paulem Ince’emi Johnem Barnesem"

Lekcja 8: "Nie łaź po nocnych klubach,...

książek: 402
Damian | 2012-11-03
Przeczytana: 04 listopada 2012

Angielski odpowiednik książki "Spalony" Andrzeja Iwana, tyle, że zdecydowanie gorszy. Książka w jakiś szczególny sposób mnie nie zachwyciła, ale warto ją przeczytać. Można dowiedzieć się kilku ciekawostek z życia angielskiego piłkarza lat 90, wtedy kiedy Premier League nie była tak dużym produktem marketingowym - jak obecnie. Minusem książki jest zbyt wulgarny język, który często jest używany, aż nadto wiele. Książka nie jest arcydziełem literackim, ale śmiało można powiedzieć, że jest dobrą biografią piłkarską, poza nielicznymi wyjątkami. Polecam zainteresowanym tematem i przede wszystkim fanom Arsenalu, dla których jest to pozycja obowiązkowa. Wiele dowiemy się o początkach Arsene'a Wengera.

książek: 1548

Nie do końca jestem przekonana do tej pozycji. Niby wiadomo było z czym to się powinno jeść (hazard, alkohol, narkotyki - taki temat nie wróży grzecznej historyjki), jednak po prostu ciężko mi się czytało o szczeniackich wybrykach Merse'a. Za mało było w tym wszystkim futbolu, za dużo dość nieprzyjemnych tematów, podanych wprost, bez żadnego owijania w bawełnę. Nie jestem przyzwyczajona do wulgarnego języka w książkach, a przecież w tej pozycji był on częścią składową historii, nie tylko dodatkiem dla zaszpanowania. I choć wiem o tym wszystkim, to wciąż książka ta mnie do siebie nie przekonuje tak do końca. Aczkolwiek druga jej połowa była już znacznie lepsza, głównie dlatego, że autor o wiele bardziej skupiał się na samej piłce nożnej. Padło wiele znanych nazwisk i to nieraz w ciekawym kontekście (mój faworyt to Simeone^^), co dodało specjalnego smaczku tej pozycji. Kilka opisanych akcji mam nawet zamiar sobie gdzieś obejrzeć (no niestety to jeszcze nie były czasy, w których...

książek: 64
jaassiek | 2017-03-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 marca 2017

Niewyobrażalne jak można tak żyć i być zawodnikiem czołowej ligi europejskiej i reprezentantem kraju. Czytałem i wiele razy łapałem się za głowę , myśląc ,że to niemożliwe aby po takich libacjach jakie opisuje autor wyjść później na boisko.Książka ciekawa i pouczająca za razem. Na plus luźny styl pisania, można się przy niej pośmiać jak i zamyślić.Ciekawe jaką karierę zrobiłby Paul Merson bez swoich problemów , skoro z nimi był reprezentantem Anglii oraz czołowego klubu europejskiego...

książek: 86
Tupoj | 2013-02-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: styczeń 2013

Świetnie się czyta. W ciekawy sposób przedstawienia historii w postaci lekcji. Po przeczytaniu książki człowiek zaczyna szukać filmików z akcjami zawodnika, jeśli nie widział ich wcześniej. Po przeczytaniu odczuwam sympatie do zawodnika, chociaż sam przedstawia raczej tylko swoje złe cechy.

książek: 292
Wiktor Tkaczyk | 2016-01-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 stycznia 2016

Paradoksalnie druga część, gdzie o uzależnieniach jest mniej, jest równie ciekawa. Wydawałoby się, że po książkę Mersona mógłby sięgnąć każdy, jednak w takim przypadku wiele opisywanych przez autora sytuacji zanudziłoby czytelnika na śmierć.

książek: 237
Piotr | 2012-11-10
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 03 listopada 2012

Prawdopodobnie większość chłopców uganiających się za piłką po szkolnych boiskach, podwórkach i placach marzy bądź kiedyś marzyła o tym, by zostać zawodowym, sławnym piłkarzem. Nie inaczej było ze mną. Ileż to razy umieszczając piłkę w podwórkowej bramce, wyobrażałem sobie, że jestem gwiazdą pokroju Ronaldo (tego prawdziwego, z Brazylii), Alessandro Del Piero czy Zinedine’a Zidane’a i właśnie strzelam gola na wypełnionym po brzegi, ogromnym stadionie.

Przyznam, że jestem na tyle młody, że nie mogę pamiętać lat świetności Paula Mersona, kiedy to zdobywał trofea grając w Arsenalu Londyn. Jestem natomiast na tyle stary, by pamiętać go z kilku spotkań, jakie rozegrał dla Aston Villi Birmingham, Portsmouth FC i reprezentacji Anglii. „Za moich czasów” jednak Merson nie był już gwiazdą światowego formatu, zatem wiedziałem o nim niewiele. Między innymi z tego względu pochłonąłem tę książkę dowiadując się wielu nowych, ciekawych faktów.

Autobiograficzna książka Paula Mersona „Jak nie być...

książek: 521
Primitive | 2014-05-23
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Reszta, Ebooki
Przeczytana: 23 maja 2014

smutna historia całkiem nieprzeciętnego piłkarza.

Paul wspomina, że za czasów jego gry nie było telefonów z kamerami, fejsbuków ani tłiterów. i podkreśla, że to była wielka zaleta tamtych czasów. wydaje mi się jednak, że w kontekście jego problemów, jego uzależnień i wybryków, wyżej wymienione cuda techniki mogłyby pomóc mu w utrzymaniu kariery na właściwym torze. mogę się mylić, ale wierzę, że tak właśnie by było.

tak jak już wspominałem - to smutna książka. a jednak czuję, że sam autor wcale do najsmutniejszych nie należy. nie użala się nad sobą bez przerwy, nie żałuje większości wyborów (może prócz narkotyków i utraty rodziny, raz i drugi), nie robi z siebie ofiary losu. obawiam się - i jednocześnie cieszę - że gdyby Merse miał drugie życie, to zrobiłby z nim to samo, co z pierwszym.

obawiam się z wiadomych względów, a cieszę, bo to wielka odwaga nie oglądać się za siebie i nie żałować. mimo wszystkich niepowodzeń i kłopotów w jakie się pakował, jestem przekonany, że Paul...

książek: 455
Daniel Wytrwał | 2014-09-13
Na półkach: Przeczytane, Piłka Nożna, 2014
Przeczytana: 13 września 2014

Książka pokazuję jak zmienił się futbol na przestrzeni 30 lat. Obecnie piłkarz nie może sobie pozwolić na taką swobodę życia, każdy jego krok jest obserwowany w dobie wieku telefonów komórkowych i internetu żadne zachowanie nie umknie uwadze.
Postać Paula Marsona przypina piłkarzom łatkę głupka. Oprócz kopania piłki nie potrafi nic zrobić. Zachowuje się jak duże dziecko, na którym nie ma co szukać odpowiedzialności. Mimo, że postać popada w alkoholizm, uzależnieni od hazardu i narkotyków to i tak nie pozostaje sam na dnie. Ma ludzi od tego, żeby go z tego dla wydostali. Wg mnie przeciętny szary człowiek takiej szansy nie ma.

zobacz kolejne z 519 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd