Jak nie być profesjonalnym piłkarzem

Tłumaczenie: Piotr Kuś
Książka jest przypisana do serii/cyklu "Varia". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
Wydawnictwo: Rebis
7,05 (400 ocen i 32 opinie) Zobacz oceny
10
17
9
25
8
84
7
145
6
99
5
25
4
3
3
2
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
How not to be a professional footballer
data wydania
ISBN
9788375109382
liczba stron
336
kategoria
sport
język
polski
dodała
Strzelba

Najważniejsza dla Mersona zawsze była, jest i będzie niepohamowana miłość do piłki nożnej Większość sławnych osób stara się ukazywać swoje życie jako pasmo sukcesów i marginalizować krępujące epizody z przeszłości. Legendarny piłkarz Paul Merson postąpił dokładnie odwrotnie. Szczegółowo przedstawił swoje najmniej chlubne doświadczenia, skupiając się na licznych ekscesach wywołanych...

Najważniejsza dla Mersona zawsze była, jest i będzie niepohamowana miłość do piłki nożnej

Większość sławnych osób stara się ukazywać swoje życie jako pasmo sukcesów i marginalizować krępujące epizody z przeszłości. Legendarny piłkarz Paul Merson postąpił dokładnie odwrotnie. Szczegółowo przedstawił swoje najmniej chlubne doświadczenia, skupiając się na licznych ekscesach wywołanych uzależnieniem od hazardu, alkoholu i narkotyków. Komiczne opisy pijackich libacji i innych szaleństw Mersona sąsiadują w jego książce z fachowymi uwagami o futbolu i o kulisach gry w angielskiej lidze, a także z zabawnymi portretami jego kolegów z boiska, od Paula Gascoigne'a, "najbardziej popieprzonego piłkarza wszystkich czasów", do perfekcjonisty Davida Beckhama. W ostatecznym rozrachunku bowiem - mimo szaleńczych wyczynów, które niemal zrujnowały jego karierę i życie osobiste - najważniejsza dla Mersona zawsze była, jest i będzie niepohamowana miłość do piłki nożnej.

Paul Merson był zawodowym piłkarzem przez 20 lat. Zadebiutował w Arsenalu w 1986 roku i z tą drużyną dwukrotnie świętował mistrzostwo Anglii oraz zdobył Puchar Anglii, Puchar Ligi i Puchar Zdobywców Pucharów. Po odejściu z Arsenalu w 1997 roku grał m.in. w Middlesbrough, Aston Villi i Portsmouth. Wystąpił 21 razy w reprezentacji Anglii. Po zakończeniu kariery piłkarskiej został stałym komentatorem w kultowym programie Soccer Saturday, nadawanym w kanale Sky Sports.

 

źródło opisu: Dom Wydawniczy Rebis, 2012

źródło okładki: http://www.rebis.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (32)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 152
Piczi | 2017-12-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 grudnia 2017

Jedna z najlepszych sportowych autobiografii, jakie miałem okazje czytać. Już same rozdziały ułożone są w zabawny sposób (np. jeden pt. Nie sraj na balkonie Davida Seamana). Paul Merson nie gryzie się w język. Znajdziemy tutaj opis opętanego kokainą narkomana, pijackie libacje, czy też wiele obrzydliwych lub mniej obrzydliwych anegdot jak np. Paul Gascoigne rozbił klubowy autobus, Tone Adams zeszczał się do łóżka, a sam autor książki postawił... klocka na balkonie Davida Seamana. Proporcje: życie prywatne, opisy spotkań, opowieści pijackie i hazardowe są perfekcyjnie wyważone. Jesteśmy świadkami sukcesów i porażek sportowych Mersona i zgrabnie wplecionych w międzyczasie mniejszych lub większych grzechów. Merson sporo wyjaśnia jak działa mechanizm uzależnionego hazardzisty. Całość podsumowuje obecna praca zawodnika w TV, która dała mu tzw. drugie życie.

książek: 628
Ramzes1988 | 2017-11-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 listopada 2017

Przeczytane w pewnym sensie przez przypadek. To znaczy, żeby nie było, wiem kto to jest Paul Merson, jednak gdyby nie fakt, że mogłem ją pożyczyć od kolegi, raczej bym się nie skusił.
Ta książka to kolejna przestroga dla młodego pokolenia ludzi aspirujących do bycia sportowcem, aby unikali pokus życia takich jak: narkotyki, alkohol, hazard, gdyż to do niczego nie prowadzi (nie jest to zbyt odkrywcze stwierdzenie, ale książka nie aspiruje do miana bycia ambitną lekturą, a piłkarze w przeważającej większości nie należą do ludzi wybitnie inteligentnych).
Wracając do głównego bohatera, Merson jest jednym z bardziej znanych angielskich piłkarzy z lat 90, zrobił całkiem sporą karierę (nieprzypadkowo trafia się do Arsenalu, czy do reprezentacji Anglii), jednak gdyby nie pozaboiskowe ekscesy, zapewne osiągnąłby zdecydowanie więcej.
Lekka lektura na 2-3 wieczory.

książek: 287
Bitel | 2017-11-13
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 13 listopada 2017

Od dawna miałem sięgnąć po tą biografię i w końcu przyszedł czas,że ją przeczytałem.To książka trochę podobna do rodzimej historii Andrzeja Iwana,Paul Merson również zmagał się z uzależnieniem od alkoholu i hazardu (również przez pewien okres z kokainą),podobnie jak Iwan wyszedł z tych problemów na prostą i został ekspertem telewizyjnym.Jednak ta książka,mimo wielu życiowych zakrętów i roztrwonienia majątku w wysokości około 7 mln funtów nie jest taka depresyjna.Oczywiście poznajemy tutaj zmagania się z demonami,ale też większą część książki wypełniają boiskowe wspomnienia.Merson przez kilkanaście lat był związany z Arsenalem i został legendą tego klubu,poznajemy trochę zakulisowych historii,wspomnienia kolegów z boiska,trenerów,przygodę reprezentacyjną na MŚ,późniejszy okres w Boro,Aston Villi i Porsmouth,nieudaną przygodę trenerską i wreszcie moment zostania ekspertem.Merson jawi się jako osoba bardzo szczera,normalna,nie udaje kogoś kim nie jest,potrafi przyznać się do błędów i...

książek: 1649
GroszeQ | 2017-08-13
Na półkach: Przeczytane, SPORT

Ta książka ma wszystko co dobra autobiografia powinna mieć!
Jest kontrowersyjna,odzierająca z mitów, autoironiczna i śmieszna czasem wręcz wulgarna oraz co najważniejsze posiada przesłanie!

książek: 18
FreakOut | 2017-05-02
Na półkach: Przeczytane

Trochę zaskakują mnie tak niskie oceny tej książki. Być może moja, wysoka, wynika z faktu, że jestem wielkim fanem Arsenalu, jak i całej angielskiej piłki. To jedna z moich trzech ulubionych książek piłkarskich. Dużo ciekawostek. Momentami humor może nieco prostacki, jak np. opis dowcipów robionych Grovesy’emu, ale mnie śmieszył. Bardzo odpowiadał mi też sam styl pisania. Książka była dość mocno reklamowana, dlatego pewnie oczekiwania względem niej były spore, ale moim zdaniem zdecydowanie Merson stanął na wysokości zadania. Polecam fanom piłki nożnej, zwłaszcza angielskiej.

książek: 443
Tomasz Czekała | 2017-03-22
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 22 marca 2017

Jedna z lepszych autobiografii które czytałem!

książek: 103
jaassiek | 2017-03-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 marca 2017

Niewyobrażalne jak można tak żyć i być zawodnikiem czołowej ligi europejskiej i reprezentantem kraju. Czytałem i wiele razy łapałem się za głowę , myśląc ,że to niemożliwe aby po takich libacjach jakie opisuje autor wyjść później na boisko.Książka ciekawa i pouczająca za razem. Na plus luźny styl pisania, można się przy niej pośmiać jak i zamyślić.Ciekawe jaką karierę zrobiłby Paul Merson bez swoich problemów , skoro z nimi był reprezentantem Anglii oraz czołowego klubu europejskiego...

książek: 294
Bartek | 2017-02-07
Przeczytana: 07 lutego 2017

Ciekawa autobiografia interesującego człowieka, który w pewnym momencie znalazł się w sidłach trójstronnego uzależnienia, z którego de facto podnosi się do dziś. Merson w książce nie prawi jednak morałów, nie bawi się w stróża moralności - woli raczej z dystansu spojrzeć na własne przewinienia i dostarczyć przy okazji czytelnikowi mnóstwa ciekawych anegdot złotych czasów brytyjskiego futbolu, których był niepoślednim uczestnikiem. Co ważne, autor nie wylewa w książce jadu - miewa żal do pewnych osób, które spotkał na swojej drodze, więcej czasu zajmuje mu jednak podkreślanie wielkich talentów swoich kolegów z boiska ( a zna praktycznie wszystkich, od "Gazzy" do "Becksa"!). Warto przeczytać - humor, mądrość, piękna historia i mnóstwo miłości do futbolu w jednym miejscu.

książek: 289
MacHor | 2016-01-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 29 stycznia 2016

Żywot półgłówka, który był profesjonalnym piłkarzem, ba reprezentantem Anglii, jednakże liczne skłonności do uzależnień, zwłaszcza hazardu i alkoholu, choć narkotyki też nie były Mersonowi obce sprawiły, że upadł niemal na samo dno. Najlepszy jest początek, potem autor przynudza i robi ciągle to samo, narzeka na zbyt ciężkie treningi, rozłąkę z rodziną co prowadzi go do kolejnych uzależnień.

książek: 535
Wiktor Tkaczyk | 2016-01-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 stycznia 2016

Paradoksalnie druga część, gdzie o uzależnieniach jest mniej, jest równie ciekawa. Wydawałoby się, że po książkę Mersona mógłby sięgnąć każdy, jednak w takim przypadku wiele opisywanych przez autora sytuacji zanudziłoby czytelnika na śmierć.

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd